Juízes 19

asg (ASG) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 A ayin a nanlo aza a Isaraila i m mogono ba. A yaꞋan ta̱ vuma vi yoku a kumaci ka aza e Levi vuza na wi ida̱shi a̱ likuci yi nsansa n Ifirayimu. Kanna Kete ɗa u ɗikai vuka a̱ likuci i Batalami vu Yahuda wo okpo vuka vu pulai vu ni.
1 Aconteceu também naqueles dias, em que não havia rei em Israel, que houve um homem levita, que, peregrinando aos lados da montanha de Efraim, tomou para si uma concubina, de Belém de Judá.
2 Ɗa vuka vu pulai va vu yaꞋin unambi usuɓi, ɗa u lazai u banai a kpaꞋa ke esheku a̱ ni a Batalami vu Yahuda, ɗa u yongoi ɗe ali wotoi u na̱shi.
2 Porém a sua concubina adulterou contra ele, e deixando-o, foi para a casa de seu pai, em Belém de Judá, e esteve ali alguns dias, a saber, quatro meses.
3 Ɗa vali ni u ɗa̱nga̱i ɗa u tonoi uye, u bana ta̱ koɓolo n kagbashi ni n njaki n re. Ana a yawai a kpaꞋa ke esheku a̱ ni ɗa u ukai le asuvu a kpaꞋa ɗa u esheku a̱ ni a rabasai ni m ma̱za̱nga̱.
3 E seu marido se levantou, e foi atrás dela, para lhe falar conforme ao seu coração, e para tornar a trazê-la; e o seu moço e um par de jumentos iam com ele; e ela o levou à casa de seu pai, e, vendo-o o pai da moça, alegrou-se ao encontrar-se com ele.
4 Ɗa akaya a̱ ni a gutsai ni u shamgba, ɗa u da̱sa̱ngi n ele ali ayin a tatsu, a kulyaꞋa nu o soꞋi.
4 E seu sogro, o pai da moça, o deteve, e ficou com ele três dias; e comeram e beberam, e passaram ali a noite.
5 A kanna ka̱ na̱shi ɗa u foɓusoi a dama a na u laza, ama ɗa akaya a̱ ni a danai, <<Ciya̱ biꞋi i na vu zuwai a̱ ka̱tsuma̱ yeve vu ka̱na̱ uye.>>
5 E sucedeu que ao quarto dia pela manhã, de madrugada, ele levantou-se para partir; então o pai da moça disse a seu genro: Fortalece o teu coração com um bocado de pão, e depois partireis.
6 Ɗa ele ejere e le a̱ da̱sa̱ngi ɗa a lyaꞋi ɗa o soꞋi koɓolo. Ɗa akaya a̱ ni a danai ni, <<N folono wu ta̱ vu doku vu asa, a dama a na vu pana uyoꞋo u ka̱ɗu ka̱ nu.>>
6 Assentaram-se, pois, e comeram ambos juntos, e beberam; e disse o pai da moça ao homem: Peço-te que ainda esta noite queiras passá-la aqui, e alegre-se o teu coração.
7 Ana vuma va u ɗa̱ngai an wa laza, ɗa akaya a̱ ni a gutsakai ni, ali ɗa u doku wa asai.
7 Porém o homem levantou-se para partir; mas seu sogro o constrangeu a tornar a passar ali a noite.
8 A kanna ka tawun ɗa vuma va u ɗa̱nga̱i m kpasani adama a na a laza. Ɗa akaya a̱ ni a danai, <<Ciya̱ biꞋi i na vu zuwai a̱ ka̱tsuma̱, ka̱ta̱ vu ali kanna ka̱ ta̱na̱.>> Ɗa ejere ele a̱ da̱sa̱ngi ɗa a lyaꞋi ili kulyaꞋa koɓolo.
8 E, madrugando ao quinto dia pela manhã para partir, disse o pai da moça: Ora, conforta o teu coração. E detiveram-se até já declinar o dia; e ambos juntos comeram.
9 Ana vuma va n kagbashi ka̱ ni n vuka vu pulai vu ni va a̱ ɗa̱nga̱i adama a na a laza, ɗa akaya a̱ ni, a danai, <<La̱na̱ biꞋi gogo na kulivi kuyaꞋan ɗe. La̱na̱ biꞋi kanna feu ka kotso ɗe. N folono wu ta̱ i doku yi asa, vu pana uyoꞋo u ka̱ɗu ka̱ nu, ka̱ta̱ makpaꞋa n usana i ɗa̱nga̱ i ka̱na̱ uye a kubana a kpaꞋa.>>
9 Então o homem levantou-se para partir, ele, e a sua concubina, e o seu moço; e disse-lhe seu sogro, o pai da moça: Eis que já o dia declina e a tarde já vem chegando; peço-te que aqui passes a noite; eis que o dia já vai acabando, passa aqui a noite, e que o teu coração se alegre; e amanhã de madrugada levanta-te a caminhar, e irás para a tua tenda.
10 Ama ɗa vuma va u iwain kudoku ku asa. Ɗa u ɗa̱nga̱i ɗa u lazai u yawai a uɓon u Jebusiya ɗaɗa Urushelima. Wi ta̱ ni njaki n re n ni koɓolo n vuka vu pulai vu ni.
10 Porém o homem não quis ali passar a noite, mas levantou-se, e partiu, e chegou até defronte de Jebus (que é Jerusalém), e com ele o par de jumentos albardados, como também a sua concubina.
11 Kanna ɗe a̱ kuyikpa̱ ɗa a yawai ɗevu n Jebusiya, ɗa kagbashi ka̱ ni ka danai, vuza kpaꞋa, <<Ta̱wa̱, tsu uwa a̱ likuci ya aza a Jebusiya i nampa adama a na tsu asa punu.>>
11 Estando, pois, já perto de Jebus, e tendo-se já declinado muito o dia, disse o moço a seu senhor: Vamos agora, e retiremo-nos a esta cidade dos jebuseus, e passemos ali a noite.
12 Ɗa vuza kpaꞋa va u danai, <<A̱Ꞌa̱, ci a ku uwa a̱ likuci yi omoci a na i aza a Isaraila a ɗa ba, ama ka̱sukpa̱ tsu laza ci yawa a̱ likuci i Gibiya.>>
12 Porém disse-lhe seu senhor: Não nos retiraremos a nenhuma cidade estranha, que não seja dos filhos de Israel; mas iremos até Gibeá.
13 Ɗa u doku u danai ni, <<Ta̱wa̱, tsu dakaka tsu yawa a̱ likuci i Gibiya ko Rama yeve tsu asa ɗe.>>
13 Disse mais a seu moço: Vamos, e cheguemos a um daqueles lugares, e passemos a noite em Gibeá ou em Ramá.
14 Ɗa a̱ ka̱na̱i uye a yaꞋin nwalu n le. Ɗa kanna ka koci le a na a yawai a̱ likuci i Gibiya a iɗika ya aza a Bayami,
14 Passaram, pois, adiante, e caminharam, e o sol se lhes pôs junto a Gibeá, que é cidade de Benjamim.
15 ɗa a ɓanuki a̱ likuci i Gibiya adama a na asa. Ana a uwai ɗa a banai a̱ da̱sa̱ngi a̱ ka̱ba̱nga̱ ka̱ likuci, adama a na babu vuza na u ɗikai le asa a kpaꞋa ku ni.
15 E retiraram-se para lá, para passarem a noite em Gibeá; e, entrando ele, assentou-se na praça da cidade, porque não houve quem os recolhesse em casa para ali passarem a noite.
16 N kulivi ku nanlo ɗa mokoshi mo yoku mu uta̱i a kashina o kubono a kpaꞋa. A̱yi vuza aza a Ifirayimu ɗa, ama wi ta̱ ida̱shi a Gibiya a uɓon wa aza a Bayami.
16 E eis que um velho homem vinha à tarde do seu trabalho do campo; e era este homem da montanha de Efraim, mas peregrinava em Gibeá; eram porém os homens deste lugar filhos de Benjamim.
17 Ana u ɗengusa̱i a̱shi a̱ ni ɗa we enei aza a nwalu a̱ ida̱shi a̱ ka̱ba̱nga̱ ka̱ likuci. Ɗa mokoshi ma me ecei le, <<Teɗei yi a kubana? Kpamu teɗei yi uta̱i?>>
17 Levantando ele, pois, os olhos, viu a este viajante na praça da cidade, e disse o ancião: Para onde vais, e donde vens?
18 Ɗa u danai, <<Tsu uta̱ ta̱ a Batalami vu Yahuda, ci ta̱ a kubono a kpaꞋa ku tsu a̱ likuci kenu ya aginda ya aza a Ifirayimu a̱ uba̱ta̱ u na mu uta̱i. Mishi ta̱ m bana a Batalami vu Yahuda, kpamu gogo na n ciga ta̱ m bono a kpaꞋa. Ama n ciya̱ ko vuza te na u ɗikai tsu tsu asa a kpaꞋa ku ni ba.
18 E ele lhe disse: Viajamos de Belém de Judá até aos lados da montanha de Efraim, de onde sou; porquanto fui a Belém de Judá, porém agora vou à casa do Senhor; e ninguém há que me recolha em casa,
19 A̱tsu ɗa na tana n ijanu adama a njaki n tsu, koɓolo m ma̱kya̱n n ilikulyaꞋa adama a̱ ka̱ci ka̱tsu n kagbashi ka maku mavuka n kagbashi ka̱ va̱. Ko ili i te tsu namba ba.>>
19 Todavia temos palha e pasto para os nossos jumentos, e também pão e vinho há para mim, e para a tua serva, e para o moço que vem com os teus servos; de coisa nenhuma há falta.
20 Ɗa mokoshi ma ma danai, <<Ka̱sukpa̱ ma̱ta̱na̱ mo yongo koɓolo n a̱ɗa̱. N kuneke ɗa̱ ta̱ ili dem i na i cigai. Ama ka̱ta̱ yi asa a̱ ka̱ba̱nga̱ ka̱ likuci ka nampa ba.>>
20 Então disse o ancião: Paz seja contigo; tudo quanto te faltar fique ao meu cargo; tão-somente não passes a noite na praça.
21 Ɗa u ɗikai le u bankai a kpaꞋa ku ni, ɗa u nekei njaki ma ijanu. Ɗa kpamu u keneki le mini a saꞋi ene, ɗa a lyaꞋi ɗa o soꞋi.
21 E levou-o à sua casa, e deu pasto aos jumentos; e, lavando-se os pés, comeram e beberam.
22 A na ilo a̱ ida̱shi i ma̱za̱nga̱, babu e yeve ɗa uma a gbani-gbani o yoku a̱ ka̱tsuma̱ ka̱ likuci a kambuki kpaꞋa ka. Ɗa a̱ ka̱na̱i kuka̱la̱ ka̱kpa̱ga̱ ka̱ utsutsu. Na a danai mokoshi ma kpaꞋa ma, <<Utuka̱ tsu n vuma na vu tuka̱i a kpaꞋa ku nu ka. Adama a na ci yaꞋan tsugbani n a̱yi.>>
22 Estando eles alegrando o seu coração, eis que os homens daquela cidade (homens que eram filhos de Belial) cercaram a casa, batendo à porta; e falaram ao ancião, senhor da casa, dizendo: Tira para fora o homem que entrou em tua casa, para que o conheçamos.
23 Ɗa mokoshi ma kpaꞋa ma wu uta̱i ɗa u danai le, <<A̱Ꞌa̱, aza a̱va̱, ka̱ta̱ i yaꞋan ili i gbani-gbani i nampa ba, adama a na vuma nampa komoci ka kpaꞋa ka̱ va̱ kaꞋa, ka̱ta̱ i yaꞋan ili i wono i nampa ba.
23 E o homem, dono da casa, saiu a eles e disse-lhes: Não, irmãos meus, ora não façais semelhante mal; já que este homem entrou em minha casa, não façais tal loucura.
24 La̱na̱i mekere ma̱va̱ ma na ka̱ta̱ u yeve mavali ba n vuka vu pulai vu kagbashi ka̱va̱, yaꞋan mu utuka̱ ɗa̱ n ele. Ka̱ta̱ i yaꞋan n ele tsu na i cigai, ama vuma nampa ka̱ta̱ i yaꞋankai ili i gbani-gbani i nampa ba.>>
24 Eis que a minha filha virgem e a concubina dele vo-las tirarei fora; humilhai-as a elas, e fazei delas o que parecer bem aos vossos olhos; porém a este homem não façais essa loucura.
25 Ama ɗa uma a a̱ kpa̱ɗa̱i kupana. Ɗa vuza va aza e Levi va u ɗikai vuka vu pulai va ɗa u nekei le. Ɗa a ɗika ni a banai a yaꞋin tsugbani n a̱yi ali a kubana kpasani. Ɗa a̱ ka̱sukpa̱ ni u lazai.
25 Porém aqueles homens não o quiseram ouvir; então aquele homem pegou da sua concubina, e lha tirou para fora; e eles a conheceram e abusaram dela toda a noite até pela manhã, e, subindo a alva, a deixaram.
26 M kpasani, ɗa vuka va vu yawai ɗa vu yikpa̱i a̱ utsutsu u kpaꞋa ku mokoshi ku na vali ni wi, ali ubuta̱ wu akanai.
26 E ao romper da manhã veio a mulher, e caiu à porta da casa daquele homem, onde estava seu senhor, e ficou ali até que se fez claro.
27 Ana vali vi ni vu ɗa̱ngai n usana, u ɓa̱yuwa̱i utsutsu u kefeku ka kpaꞋa, adama a na u ka̱na̱ uye, ɗa we enei vuka vu pulai vu ni ivaꞋin a iɗika a̱ utsutsu u kefeku, n ekiye a̱ ni a ka̱ga̱nda̱ ku ulanga.
27 E, levantando-se seu senhor pela manhã, e abrindo as portas da casa, e saindo a seguir o seu caminho, eis que a mulher, sua concubina, jazia à porta da casa, com as mãos sobre o limiar.
28 Ɗa u dana ni, <<Ɗa̱nga̱, tsu ka̱na̱ uye.>> Ama u keɓece kakuna ba. Ɗa u ɗikai ni u zuwai a majaki, ɗa u ka̱na̱i uye a kubana a kpaꞋa.
28 E ele lhe disse: Levanta-te, e vamo-nos, porém ela não respondeu; então, levantando-se o homem a pôs sobre o jumento, e foi para o seu lugar.
29 Ana u yawai a kpaꞋa ku ni ɗa u la̱nsa̱i mawun. Ɗaɗa u gbatyai keven ka akiɗi-akiɗi, ali ugboku kupa n ure, ɗa u suꞋuki m mavatsu a̱ ubuta̱ wi Isaraila dem.
29 Chegando, pois, à sua casa, tomou um cutelo, e pegou na sua concubina, e a despedaçou com os seus ossos em doze partes; e enviou-as por todos os termos de Israel.
30 Yaba dem na baci we ene i ɗa ka̱ta̱ u dana, <<Tsu saꞋwa kene ili tsu nampa ko a ayin a Isaraila ba, ali n ayin a na aza a Isaraila a̱ ka̱sukpa̱i Masar sai anana. Sheshei yiɗa̱i tsa kuyaꞋan adama a kakuna ka nampa.>>
30 E sucedeu que cada um que via aquilo dizia: Nunca tal se fez, nem se viu desde o dia em que os filhos de Israel subiram da terra do Egito, até ao dia de hoje; ponderai isto, considerai, e falai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.