Juízes 19

asg (ASG) vs BKJ

Sair da comparação
1 A ayin a nanlo aza a Isaraila i m mogono ba. A yaꞋan ta̱ vuma vi yoku a kumaci ka aza e Levi vuza na wi ida̱shi a̱ likuci yi nsansa n Ifirayimu. Kanna Kete ɗa u ɗikai vuka a̱ likuci i Batalami vu Yahuda wo okpo vuka vu pulai vu ni.
1 E sucedeu, naqueles dias, quando não havia rei em Israel, havia um certo levita hospedado no lado do monte Efraim, que tomou para si uma concubina de Belém de Judá.
2 Ɗa vuka vu pulai va vu yaꞋin unambi usuɓi, ɗa u lazai u banai a kpaꞋa ke esheku a̱ ni a Batalami vu Yahuda, ɗa u yongoi ɗe ali wotoi u na̱shi.
2 E a sua concubina agiu como prostituta contra ele, e foi-se embora dele para a casa do seu pai, para Belém de Judá, e esteve lá durante quatro meses inteiros.
3 Ɗa vali ni u ɗa̱nga̱i ɗa u tonoi uye, u bana ta̱ koɓolo n kagbashi ni n njaki n re. Ana a yawai a kpaꞋa ke esheku a̱ ni ɗa u ukai le asuvu a kpaꞋa ɗa u esheku a̱ ni a rabasai ni m ma̱za̱nga̱.
3 E o seu marido se levantou, e foi atrás dela, para conversar amigavelmente com ela, e para trazê-la de volta, tendo consigo o seu servo, e um par de jumentos; e ela o trouxe para a casa do seu pai e, quando o pai da donzela o viu, ele alegrou-se em encontrá-lo.
4 Ɗa akaya a̱ ni a gutsai ni u shamgba, ɗa u da̱sa̱ngi n ele ali ayin a tatsu, a kulyaꞋa nu o soꞋi.
4 E o seu sogro, o pai da donzela, o deteve; e ele permaneceu com ele por três dias; assim eles comeram e beberam e ali se alojaram.
5 A kanna ka̱ na̱shi ɗa u foɓusoi a dama a na u laza, ama ɗa akaya a̱ ni a danai, <<Ciya̱ biꞋi i na vu zuwai a̱ ka̱tsuma̱ yeve vu ka̱na̱ uye.>>
5 E sucedeu, no quarto dia, quando eles se levantaram cedo pela manhã, que ele se levantou para partir; e o pai da donzela disse ao genro: Consola o teu coração com uns bocados de pão e, depois, segue o teu caminho.
6 Ɗa ele ejere e le a̱ da̱sa̱ngi ɗa a lyaꞋi ɗa o soꞋi koɓolo. Ɗa akaya a̱ ni a danai ni, <<N folono wu ta̱ vu doku vu asa, a dama a na vu pana uyoꞋo u ka̱ɗu ka̱ nu.>>
6 E eles se assentaram, e comeram e beberam os dois juntos; pois o pai da donzela havia dito para o homem: Fica contente, rogo-te, e demora-te a noite toda, e deixa com que o teu coração se alegre.
7 Ana vuma va u ɗa̱ngai an wa laza, ɗa akaya a̱ ni a gutsakai ni, ali ɗa u doku wa asai.
7 E, quando o homem se levantou para partir, o seu sogro insistiu com ele; e por isso ele voltou a se alojar ali.
8 A kanna ka tawun ɗa vuma va u ɗa̱nga̱i m kpasani adama a na a laza. Ɗa akaya a̱ ni a danai, <<Ciya̱ biꞋi i na vu zuwai a̱ ka̱tsuma̱, ka̱ta̱ vu ali kanna ka̱ ta̱na̱.>> Ɗa ejere ele a̱ da̱sa̱ngi ɗa a lyaꞋi ili kulyaꞋa koɓolo.
8 E ele se levantou cedo pela manhã no quinto dia para partir; e o pai da donzela disse: Consola o teu coração, rogo-te. E eles se demoraram até a tarde, e ambos comeram.
9 Ana vuma va n kagbashi ka̱ ni n vuka vu pulai vu ni va a̱ ɗa̱nga̱i adama a na a laza, ɗa akaya a̱ ni, a danai, <<La̱na̱ biꞋi gogo na kulivi kuyaꞋan ɗe. La̱na̱ biꞋi kanna feu ka kotso ɗe. N folono wu ta̱ i doku yi asa, vu pana uyoꞋo u ka̱ɗu ka̱ nu, ka̱ta̱ makpaꞋa n usana i ɗa̱nga̱ i ka̱na̱ uye a kubana a kpaꞋa.>>
9 E quando o homem se levantou para partir, ele, a sua concubina e o seu servo, o seu sogro, o pai da donzela, disse-lhe: Eis que agora o dia se aproxima do anoitecer, rogo-te que te demores a noite toda; eis que, o dia chega ao fim; aloja-te aqui, para que o teu coração possa se alegrar; e, amanhã, toma cedo o teu caminho, para que possas ir para a tua casa.
10 Ama ɗa vuma va u iwain kudoku ku asa. Ɗa u ɗa̱nga̱i ɗa u lazai u yawai a uɓon u Jebusiya ɗaɗa Urushelima. Wi ta̱ ni njaki n re n ni koɓolo n vuka vu pulai vu ni.
10 Porém o homem não quis se demorar naquela noite, mas se levantou e partiu, e veio até diante de Jebus, que é Jerusalém; e com ele havia dois jumentos selados; a sua concubina também estava com ele.
11 Kanna ɗe a̱ kuyikpa̱ ɗa a yawai ɗevu n Jebusiya, ɗa kagbashi ka̱ ni ka danai, vuza kpaꞋa, <<Ta̱wa̱, tsu uwa a̱ likuci ya aza a Jebusiya i nampa adama a na tsu asa punu.>>
11 E quando eles estavam junto a Jebus, o dia já estava bem declinado; e o servo disse ao seu mestre: Vem, rogo-te, e tornemo-nos para dentro desta cidade dos jebuseus, e nela nos alojemos.
12 Ɗa vuza kpaꞋa va u danai, <<A̱Ꞌa̱, ci a ku uwa a̱ likuci yi omoci a na i aza a Isaraila a ɗa ba, ama ka̱sukpa̱ tsu laza ci yawa a̱ likuci i Gibiya.>>
12 E o seu mestre lhe disse: Não nos desviaremos para uma cidade de estrangeiro, que não é dos filhos de Israel; nós atravessaremos para Gibeá.
13 Ɗa u doku u danai ni, <<Ta̱wa̱, tsu dakaka tsu yawa a̱ likuci i Gibiya ko Rama yeve tsu asa ɗe.>>
13 E ele disse ao seu servo: Vem, e aproximemo-nos de um destes lugares para nos alojarmos a noite toda, em Gibeá, ou em Ramá.
14 Ɗa a̱ ka̱na̱i uye a yaꞋin nwalu n le. Ɗa kanna ka koci le a na a yawai a̱ likuci i Gibiya a iɗika ya aza a Bayami,
14 E eles passaram adiante e seguiram o seu caminho; e o sol baixou sobre eles quando eles estavam junto a Gibeá, que pertence a Benjamim.
15 ɗa a ɓanuki a̱ likuci i Gibiya adama a na asa. Ana a uwai ɗa a banai a̱ da̱sa̱ngi a̱ ka̱ba̱nga̱ ka̱ likuci, adama a na babu vuza na u ɗikai le asa a kpaꞋa ku ni.
15 E eles viraram para aquele lado, para entrar e se alojar em Gibeá; e quando ele entrou, assentou-se em uma rua da cidade; pois não houve homem algum que os recebesse na sua casa para alojamento.
16 N kulivi ku nanlo ɗa mokoshi mo yoku mu uta̱i a kashina o kubono a kpaꞋa. A̱yi vuza aza a Ifirayimu ɗa, ama wi ta̱ ida̱shi a Gibiya a uɓon wa aza a Bayami.
16 E eis que um homem idoso vinha do seu trabalho no campo, ao anoitecer, que também era do monte Efraim; e ele hospedou-se em Gibeá, mas os homens do lugar eram benjamitas.
17 Ana u ɗengusa̱i a̱shi a̱ ni ɗa we enei aza a nwalu a̱ ida̱shi a̱ ka̱ba̱nga̱ ka̱ likuci. Ɗa mokoshi ma me ecei le, <<Teɗei yi a kubana? Kpamu teɗei yi uta̱i?>>
17 E quando ele levantou os olhos, viu um viajante na rua da cidade; e o homem idoso disse: Para onde vais? E, de onde vens?
18 Ɗa u danai, <<Tsu uta̱ ta̱ a Batalami vu Yahuda, ci ta̱ a kubono a kpaꞋa ku tsu a̱ likuci kenu ya aginda ya aza a Ifirayimu a̱ uba̱ta̱ u na mu uta̱i. Mishi ta̱ m bana a Batalami vu Yahuda, kpamu gogo na n ciga ta̱ m bono a kpaꞋa. Ama n ciya̱ ko vuza te na u ɗikai tsu tsu asa a kpaꞋa ku ni ba.
18 E ele lhe disse: Nós estamos passando desde Belém de Judá em direção à encosta do monte Efraim; sou de lá, e fui a Belém de Judá, mas agora estou indo para a Casa do ­SENHOR; e não há homem que me receba na sua casa.
19 A̱tsu ɗa na tana n ijanu adama a njaki n tsu, koɓolo m ma̱kya̱n n ilikulyaꞋa adama a̱ ka̱ci ka̱tsu n kagbashi ka maku mavuka n kagbashi ka̱ va̱. Ko ili i te tsu namba ba.>>
19 Contudo, há feno e forragem para os nossos jumentos; e também há pão e vinho para mim, para a minha criada, e para o moço que está com os teus servos: não há falta de nada.
20 Ɗa mokoshi ma ma danai, <<Ka̱sukpa̱ ma̱ta̱na̱ mo yongo koɓolo n a̱ɗa̱. N kuneke ɗa̱ ta̱ ili dem i na i cigai. Ama ka̱ta̱ yi asa a̱ ka̱ba̱nga̱ ka̱ likuci ka nampa ba.>>
20 E o homem idoso disse: A paz seja contigo; de qualquer modo, deixa com que todas as tuas necessidades repousem sobre mim; somente não te alojes na rua.
21 Ɗa u ɗikai le u bankai a kpaꞋa ku ni, ɗa u nekei njaki ma ijanu. Ɗa kpamu u keneki le mini a saꞋi ene, ɗa a lyaꞋi ɗa o soꞋi.
21 Assim, ele o trouxe para a sua casa, e deu forragem para os jumentos; e eles lavaram os seus pés, e comeram e beberam.
22 A na ilo a̱ ida̱shi i ma̱za̱nga̱, babu e yeve ɗa uma a gbani-gbani o yoku a̱ ka̱tsuma̱ ka̱ likuci a kambuki kpaꞋa ka. Ɗa a̱ ka̱na̱i kuka̱la̱ ka̱kpa̱ga̱ ka̱ utsutsu. Na a danai mokoshi ma kpaꞋa ma, <<Utuka̱ tsu n vuma na vu tuka̱i a kpaꞋa ku nu ka. Adama a na ci yaꞋan tsugbani n a̱yi.>>
22 Ora, enquanto eles alegravam os seus corações, eis que os homens da cidade, certos filhos de Belial, cercaram a casa ao redor, e bateram na porta, e falaram com o dono da casa, o homem idoso, dizendo: Traz para fora o homem que entrou na tua casa, para que possamos conhecê-lo.
23 Ɗa mokoshi ma kpaꞋa ma wu uta̱i ɗa u danai le, <<A̱Ꞌa̱, aza a̱va̱, ka̱ta̱ i yaꞋan ili i gbani-gbani i nampa ba, adama a na vuma nampa komoci ka kpaꞋa ka̱ va̱ kaꞋa, ka̱ta̱ i yaꞋan ili i wono i nampa ba.
23 E o homem, o senhor da casa, saiu até eles e lhes disse: Não, meus irmãos, não, eu insisto convosco; não procedei assim impiamente; vendo que este homem veio à minha casa, não façais esta loucura.
24 La̱na̱i mekere ma̱va̱ ma na ka̱ta̱ u yeve mavali ba n vuka vu pulai vu kagbashi ka̱va̱, yaꞋan mu utuka̱ ɗa̱ n ele. Ka̱ta̱ i yaꞋan n ele tsu na i cigai, ama vuma nampa ka̱ta̱ i yaꞋankai ili i gbani-gbani i nampa ba.>>
24 Vede, aqui está a minha filha, uma virgem, e a sua concubina; estas eu trarei agora para fora, e podeis humilhá-las, e com elas fazer o que lhes parecer bom; mas não façais tamanha vileza a este homem.
25 Ama ɗa uma a a̱ kpa̱ɗa̱i kupana. Ɗa vuza va aza e Levi va u ɗikai vuka vu pulai va ɗa u nekei le. Ɗa a ɗika ni a banai a yaꞋin tsugbani n a̱yi ali a kubana kpasani. Ɗa a̱ ka̱sukpa̱ ni u lazai.
25 Os homens, porém, não quiseram atentar a ele; assim, o homem pegou a sua concubina e colocou-a para fora junto a eles; e eles a conheceram, e dela abusaram a noite toda até a manhã; e quando o dia começou a raiar, eles a deixaram partir.
26 M kpasani, ɗa vuka va vu yawai ɗa vu yikpa̱i a̱ utsutsu u kpaꞋa ku mokoshi ku na vali ni wi, ali ubuta̱ wu akanai.
26 Então, ao alvorecer do dia, a mulher chegou e caiu junto à porta da casa do homem, onde o seu senhor estava, até que houve luz.
27 Ana vali vi ni vu ɗa̱ngai n usana, u ɓa̱yuwa̱i utsutsu u kefeku ka kpaꞋa, adama a na u ka̱na̱ uye, ɗa we enei vuka vu pulai vu ni ivaꞋin a iɗika a̱ utsutsu u kefeku, n ekiye a̱ ni a ka̱ga̱nda̱ ku ulanga.
27 E o seu senhor se levantou pela manhã, a abriu as portas da casa, e saiu para tomar o seu caminho; e eis que a mulher, a sua concubina, estava caída à porta da casa, e as suas mãos estavam sobre a soleira.
28 Ɗa u dana ni, <<Ɗa̱nga̱, tsu ka̱na̱ uye.>> Ama u keɓece kakuna ba. Ɗa u ɗikai ni u zuwai a majaki, ɗa u ka̱na̱i uye a kubana a kpaꞋa.
28 E ele lhe disse: Levanta-te, e vamo-nos. Porém, não houve resposta. Então o homem a colocou sobre um jumento, e o homem se ergueu, e seguiu para o seu lugar.
29 Ana u yawai a kpaꞋa ku ni ɗa u la̱nsa̱i mawun. Ɗaɗa u gbatyai keven ka akiɗi-akiɗi, ali ugboku kupa n ure, ɗa u suꞋuki m mavatsu a̱ ubuta̱ wi Isaraila dem.
29 E, quando ele havia chegado à sua casa, pegou uma faca e usou-a na sua concubina, e a dividiu, junto com os seus ossos, em doze pedaços, e a enviou para todos os termos de Israel.
30 Yaba dem na baci we ene i ɗa ka̱ta̱ u dana, <<Tsu saꞋwa kene ili tsu nampa ko a ayin a Isaraila ba, ali n ayin a na aza a Isaraila a̱ ka̱sukpa̱i Masar sai anana. Sheshei yiɗa̱i tsa kuyaꞋan adama a kakuna ka nampa.>>
30 E foi assim que, todos os que viram isto disseram: Nunca se fez ou viu algo assim desde o dia em que os filhos de Israel saíram da terra do Egito até o dia de hoje; considerai-o, tomai conselho e falem o que pensam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.