Juízes 18

asg (ASG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 A ayin a nanlo, aza a Isaraila i m mogono ba. Kpamu a makyan ma nanlo aza a Dan i ta̱ a̱ kula̱nsa̱ iɗika yi uka̱ni i na a̱ kuda̱sa̱ngu. Adama a na ele a̱ ciya̱ iɗika yi uka̱ni i le a̱ ka̱tsuma̱ ka aza a Isaraila ba.
1 Naquele tempo não havia rei em Israel. E a tribo de Dã estava procurando uma terra para morar, terra que fosse só deles. Isso porque até aquela ocasião eles não tinham recebido a parte da terra que devia ser deles, embora as outras tribos de Israel já tivessem recebido a sua parte.
2 Ɗa aza a Dan a zagbai uma a tawun a na i n utsura u ka̱ɗu a̱ ka̱tsuma̱ ka kumaci ku le dem. Ɗa a̱ suki le uta̱i a Zora n Eshitawo a bana a saka iɗika ya. Ɗa a banai a̱ likuci yi nsasan ya aza a Ifirayimu, ɗa a̱ cipa̱i a kpaꞋa ku Mika.
2 Então o povo de Dã escolheu cinco homens de valor entre todas as famílias da tribo. Eles foram mandados das cidades de Zora e Estaol para espiar e conhecer a terra. Foram para a região montanhosa de Efraim e ficaram na casa de Mica.
3 Ana a yawai ɗevu n kpaꞋa ku Mika ka, ɗa a panai ka̱la̱ka̱tsu ko kolobo ka aza e Levi ka. Ɗa a banai wa̱ ni e ɗekei ni a̱ ka̱ga̱Ꞌin ɗa ecei ni, <<Yayi u tuka̱i nu na? Yiɗa̱i vi a kuyaꞋan punu na? Ulinga wu yiɗa̱i vi a kuyaꞋan na?>>
3 Enquanto estavam lá, perceberam, pelo jeito de o jovem levita falar, que ele não era dali. Então chegaram perto dele e perguntaram: — O que é que você está fazendo aqui? Quem trouxe você para cá?
4 Ɗa u tonokoi le,<<Ci yaꞋan ta̱ uzuwakpani n Mika n yaꞋanka yi, ulinga u tsuganu kpamu wi ta̱ a kutsupasa mu.>>
4 Ele respondeu: — Eu fiz um trato com Mica. Ele me paga para ser sacerdote dele.
5 Ɗa a danai ni,<<Ci ta̱ ufolu u nu, folonoko tsu Ka̱shile, ci yeve ko tsa̱ kuciya̱ agaꞋin a nwalu n na ci a kuyaꞋan na.>>
5 Aí disseram ao moço: — Então pergunte a Deus se nós seremos bem-sucedidos na nossa viagem.
6 Ɗa Ganu va u danai le,<<Walai m ma̱ta̱na̱. Vuzavaguɗu wi ta̱ koɓolo n a̱ɗa̱.>>
6 O sacerdote respondeu: — Não se preocupem. O
7 Ɗa uma a tawun a a̱ ka̱na̱i uye ali a yawai a̱ likuci i Layishi. Ɗa enei uteku tsu na uma a iɗika ya i a̱ ida̱shi le ba̱ri tsu na aza a Sidon i, babu i na yi a kutakacika le. Babu i na a nambai aduniyan i ta̱ n uciyi. Ɗa a̱ da̱sa̱ngi daꞋangi n aza a Sidon kpamu ili i bura le n vuza ba.
7 Então os cinco homens saíram dali e foram para a cidade de Laís. Chegando lá, viram que o povo daquele lugar vivia em segurança, como os sidônios. Eram pacíficos e calmos e não tinham brigas com ninguém. Eles tinham tudo o que precisavam. Moravam longe dos sidônios e viviam afastados dos outros povos.
8 Ana aza a tsusaki a obonoi a Zora n Eshitawo, ɗa aza e le ecei le, <<Nini ɗai i cinai kakuna ka?>>
8 Quando os cinco homens voltaram para Zora e Estaol, a sua gente perguntou o que eles haviam descoberto.
9 Ɗa a danai, <<Ɗa̱nga̱i, tsu bankai le n vishili, adama a na ce ene ta̱ iɗika ya yi ta̱ n tsuloboi. Ka̱ta̱ i shamgba punu na kula̱nga̱sa̱ ayin ba, yaꞋin moloko i bana i ka̱na̱ i ɗa.
9 E eles responderam: — Vamos atacar! Nós vimos a terra, e ela é muito boa! Não fiquem aí parados! Vão depressa e tomem a terra!
10 N kuyawa ku ɗa̱ yi ta̱ a kucina uma a ida̱shi i le ba̱ri. Iɗika ya yi ta̱ n wanshi, i ɗa yi ta̱ ni na vuma u cigai aduniyan ra̱ka̱, kpamu Ka̱shile ke neke ta̱ i ɗa ekiye a̱ɗa̱.>>
10 Lá vocês vão ver que o povo não desconfia de nada. A terra deles é grande e tem tudo o que é preciso. E Deus a está dando a vocês.
11 Ɗa uma amangatawun a̱ta̱li (600) a kumaci ku Dan a̱ ka̱sukpa̱i Zora n Eshitawo ufoɓi n ucanuku u kuvon,
11 Então seiscentos homens da tribo de Dã saíram de Zora e Estaol, prontos para a luta.
12 ɗa a banai a̱ shikpa̱i a̱pa̱m ele a uɓon u ka̱livi ka Kiriyatu-jerimu a uɓon u Yahuda. I ɗaɗa i zuwai ali n anana e ci ɗeke ubuta̱ wa Ka̱tsura̱ ka Dan.
12 Subiram e acamparam a oeste da cidade de Quiriate-Jearim, na região de Judá. É por isso que aquele lugar é chamado até hoje de “Campo de Dã”.
13 Ɗa a lazai a kubana a̱ likuci yi nsasan Ifirayimu ɗa a yawai a kpaꞋa ku Mika.
13 Dali foram para a região montanhosa de Efraim e chegaram à casa de Mica.
14 Ɗa uma a tawun a na a banai a sakai iɗika i Layishi ya, a danai aza a̱ ele, <<I yeve ta̱ an a̱ ka̱tsuma̱ ka iꞋuwa i nampa ya kpaꞋa kute ki punu n ka̱ma̱li ka maɗanga ka na a surai n azurufa? Kpamu n a̱ma̱li o yoku n efodu vu kula̱nsa̱ kuyeve ku Ka̱shile. Gogo na yiɗa̱i i yotsoi ci yaꞋan.>>
14 Aqueles cinco homens que haviam ido espiar a terra ao redor de Laís disseram aos seus companheiros: — Vocês sabiam que numa dessas casas há um ídolo de madeira folheado a prata? Há também outros ídolos e uma roupa de sacerdote. O que vocês acham que devemos fazer?
15 Ɗa a kpatalai a uwai a kpaꞋa ku Mika a ubuta̱ u na kolobo ka aza e Levi ka ki, ɗa a̱ kya̱sa̱ yi ni.
15 Então eles entraram na casa de Mica, onde morava o jovem levita, e o cumprimentaram.
16 Ɗa tamkpamu ovonshi amangatawun a̱ta̱li (600) aza a Dan a na i n ucanuku u kuvon wa a shamgbai a̱ utsutsu.
16 Enquanto isso, os seiscentos soldados da tribo de Dã estavam esperando no portão, prontos para combater.
17 Ɗa uma a tawun a na a banai a sakai likuci ya a uwai, ɗa a ɗikai ka̱ma̱li ka maɗanga ka na surai n azurufa a n efodu, n a̱ma̱li a kpaꞋa a na a buwai. A̱yi ganu va tamkpamu u shamgbai kashani koɓolo n ovonshi amangatawa̱nta̱li (600) a̱ utsutsu n ucanuku u kuvon u le.
17 Os cinco espiões entraram na casa, pegaram o ídolo de madeira folheado a prata, os outros ídolos e a roupa de sacerdote. O sacerdote tinha ficado no portão com os seiscentos soldados armados.
18 Ana uma a a uwai a kpaꞋa ku Mika a ɗikai ka̱ma̱li ka maɗanga ka na surai n azurufa a n efodu, n a̱ma̱li a kpaꞋa a na a buwai, ɗa ganu va we eci le, <<Yiɗa̱i yi a kuyaꞋan?>>
18 Quando os homens entraram na casa de Mica e pegaram os objetos sagrados, o sacerdote perguntou: — O que vocês estão fazendo?
19 Ɗa a danai ni, <<Paɗa bini. Ka̱ta̱ vu dansa kakuna ba, avu de tono tsu ka̱ta̱ vu okpo vuza vu ku neke odoki n ganu vu tsu. U kulaꞋaka wu n ugaꞋin vu okpo ganu vu kumaci ka̱ a̱bunda̱i ka aza a Isaraila, an vo ku okpo ganu vu kpaꞋa ku vuma te ba?>>
19 Eles responderam: — Fique quieto. Não diga nada. Venha com a gente e seja o nosso sacerdote e conselheiro. Você não gostaria de ser o sacerdote de uma tribo inteira, em vez de ser sacerdote de apenas uma família?
20 Ɗa ganu va u yaꞋin ma̱za̱nga̱. Ɗa u ɗikai efodu n a̱ma̱li a kpaꞋa n ka̱ma̱li ka maɗanga ka na surai n azurufa a ɗa u tonoi le.
20 O sacerdote ficou muito contente, pegou os objetos sagrados e foi com os espiões e os soldados.
21 Ɗa a kpatalai a lazai m muku le n ilikuzuwa koɓolo n ucanuku n le.
21 Eles deram meia-volta, puseram na frente as crianças, o gado e os seus bens e partiram.
22 Ana a banai daꞋangi n kpaꞋa ku Mika, ɗa Mika u ɗekei uma a na i a ida̱shi ɗeɗevu n a̱yi ɗa a guvai uma a Dan a.
22 Já estavam longe quando os vizinhos de Mica, que haviam sido chamados para lutar, alcançaram os homens da tribo de Dã.
23 Ɗa a̱ ɗa̱ngusa̱i ka̱la̱ka̱tsu e ɗekei uma a Dan, ɗa a kpatalai ecei Mika, <<Yiɗa̱i vu cigai? Yiɗa̱i i zuwai ɗa vu ta̱wa̱i n uma a̱ nu adama a na a saɓa a̱tsu?>>
23 Estes, ao ouvirem os gritos dos que vinham atrás deles, deram meia-volta e perguntaram a Mica: — O que é que há? Para que toda essa gente?
24 Ɗa Mika u danai, <<I ɗikai mu a̱ma̱li a na n yaꞋin koɓolo n ganu vu va̱ i lazakai, yiɗa̱i i ka̱sa̱kpa̱ka̱i mu? Nini ɗai ye kece mu, <Yiɗa̱i n cigai?> >>
24 Ele respondeu: — Vocês ainda me perguntam o que é que há? Vocês me tomaram os deuses que eu fiz e o meu sacerdote e foram embora! O que foi que sobrou para mim?
25 Ɗa aza a Dan a danai ni, <<Ka̱ta̱ vu yaꞋan kananai n a̱tsu ba, talo aza a yoku aza asuvu a usuɗukpi a̱ ka̱tsuma̱ ka̱ tsu a kumba wu n vishili n aza a kpaꞋa ku nu ali i namba wuma u ɗa̱.>>
25 Os homens de Dã disseram: — É melhor você não falar mais nada porque estes homens podem ficar zangados e acabar atacando vocês. Nesse caso você e toda a sua família morreriam.
26 Ɗa aza a Dan a lyaꞋi kelime nu nwalu n le, a na Mika we enei uma a laꞋa ta̱ utsura u ni, ɗa u kpatalai a kubono a kpaꞋa ku ni.
26 Depois de dizerem isso, os homens de Dã partiram. Mica viu que eles eram mais fortes; então voltou para casa.
27 Ana aza a Dan a ɗikai a̱ma̱li a na Mika u yaꞋin koɓolo n ganu vi ni va, ɗa a lazai a kubana a̱ likuci i Layishi, a̱ ubuta̱ u na a cinai uma ida̱shi i le ba̱ri, ɗa a zamai le vishili ɗa unai le n otokobi ɗa osongi likuci ya n akina.
27 Os homens da tribo de Dã levaram as coisas que Mica havia feito e também o sacerdote dele. Aí foram e atacaram Laís, aquela cidade de povo pacífico e calmo. Mataram os seus moradores e queimaram a cidade.
28 Babu vuza na wi lo a na wa ku isa aza a Layishi, adama a na i ta̱ daꞋangi n Sidon, kpamu e le ili i burai le n vuza ba. Likuci ya yi ta̱ a̱ ka̱ra̱Ꞌa̱ ɗevu m Betu-rehobu.
28 Não havia ninguém para salvar aquela gente, pois Laís ficava longe de Sidom, e eles não tinham contato com outros povos. A cidade ficava no vale, perto de Bete-Reobe. A tribo de Dã construiu de novo Laís e ficou morando ali.
29 A sabaꞋi kula ku likuci ku Layishi o bonokoi ku ɗa Dan, kula ka akaya e le, maku ma Yakubu.
29 Deram à cidade o nome de Dã porque assim se chamava o fundador da tribo, que era filho de Jacó.
30 Ɗa aza a Dan a̱ shikpa̱ka̱i ka̱ci ka̱ le ka̱ma̱li ka na a ɗikai va adama a na a cikpa kaꞋa. Ɗa Janata kolobo ka Geshon a kumaci ku Musa koɓolo n muku n ni okpoi anan ganu e le. Ali ayin a na a̱ pura̱i uma a kubanka ugbashi.
30 E os homens de Dã levantaram o ídolo para adorá-lo. Jônatas, filho de Gérson e neto de Moisés, foi sacerdote da tribo de Dã. Ele e os seus descendentes foram sacerdotes da tribo de Dã até que o povo foi levado como prisioneiro para fora da sua terra.
31 Ɗa kumaci ka aza a Dan ku lyaꞋi kelime n kucikpa ka̱ma̱li ka na Mika u yaꞋin va, a ayin ra̱ka̱ a na kpaꞋa ku Vuzavaguɗu ku yongoi a Shilo.
31 E o ídolo feito por Mica ficou com eles durante todo o tempo em que a casa de Deus esteve em Siló.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.