Juízes 16
asg (ASG) vs NVT
1 Kanna ko yoku Somuson u banai a Gaza, ɗa we enei kashakanlai, ɗa u banai wu asai n a̱yi.
1 Certo dia, Sansão foi à cidade filisteia de Gaza e conheceu uma prostituta, com quem passou a noite.
2 Ɗa a danai aza a Gaza, <<Somuson ɗa lo a̱ likuci.>> Ɗa a kambuki ubuta̱ wa ɗa a̱ ka̱na̱i kuvanꞋwa yi a̱ utsutsu u likuci a kayin ka dem. A paɗai bini a kayin ka nanlo ka, ɗa a dananai, <<Ci ta̱ a kuvana ali kayi washi ka̱ta̱ tsu una yi.>>
2 Logo correu a notícia de que Sansão estava lá, e os homens de Gaza se reuniram e esperaram a noite toda junto aos portões da cidade. Ficaram em silêncio a noite inteira, pois pensavam: “Quando o dia clarear, vamos matá-lo”.
3 Ama ɗa Somuson u latai ali kayin ka kutsai. Ɗa u ɗa̱nga̱i u banai u ka̱na̱i utsutsu u likuci ɗa u gba̱ɗa̱i u ɗa, ɗa u fa̱da̱i utsutsu ure wa n iga̱Ꞌin e le ra̱ka̱ n aburakpatsu e le dem, ɗa u ɗikai a ɗa avangatsu a̱ ni, u bankai gaɗi vu kaginda ka na ki a kinda Heburon.
3 Mas Sansão ficou deitado só até a meia-noite. Então levantou-se, agarrou os portões da cidade, com os dois batentes, e os ergueu, junto com a tranca. Colocou-as sobre os ombros e as levou para o alto da colina que fica em frente de Hebrom.
4 M megeshe ɗa u cigai mekere ma yoku ma na a ci ɗeke n kula Da̱lila a̱ ka̱ra̱Ꞌa̱ ka Soreku.
4 Algum tempo depois, Sansão se apaixonou por uma mulher chamada Dalila, que morava no vale de Soreque.
5 Ɗa tsugbayin tsa aza a Filisitiya tsu banai wa̱ a̱ ni ɗa a danai, <<Kparasa yi ali vu yeve utsura u ni, kpamu n tsu na tsa kufuɗa tsa lyaꞋa utsura u ni, adama a na tsu shiya yi. Yaba dem vu tsu wi ta̱ e kuneke wu kuneꞋe ku shekelu va azurufa ka̱kpa̱n n amangatawun (1,100).>>
5 Os governantes dos filisteus foram vê-la e disseram: “Seduza Sansão para que ele lhe diga o que o torna tão forte e como podemos dominá-lo e amarrá-lo sem que consiga se soltar. Então cada um de nós dará a você 1.100 peças de prata”.
6 Ɗa Da̱lila u danai Somuson, <<N folono wu ta̱, dana mu ubuta̱ u na utsura u nu wi, n tsu na kpamu a kushiya wu ka̱ta̱ vu namba utsura u nu.>>
6 Assim, Dalila disse a Sansão: “Conte-me, por favor, o que o torna tão forte e como poderia ser amarrado sem conseguir se soltar”.
7 Ɗa Somuson u danai ni, <<Ɗa baci vuza u shiyai mu n aꞋin a utan a savu e cindere a na ka̱ta̱ e ɗekpei ba, mi ta̱ a kunamba utsura u va̱ ka̱ta̱ mo okpo uteku tsu uma a na a buwai.>>
7 Sansão respondeu: “Se eu fosse amarrado com sete cordas de arco novas, ainda não secas, ficaria tão fraco como qualquer outro homem”.
8 Ɗa tsugbayin tsa aza a Filisitiya a̱ tuka̱i ni n aꞋin a utan e cindere a na ka̱ta̱ e ɗekpei ba, ɗa u shiya ni n aɗa.
8 Então os governantes filisteus levaram para Dalila sete cordas de arco novas, e ela amarrou Sansão.
9 Ɗa u zuwai uma a kpaꞋwan o mololo ma asuvu. Ɗa u danai ni <<Somuson, aza a Filisitiya a ɗa lo a̱ ta̱wa̱i adama a na a̱ ka̱na̱ wu.>> Ɗa u ɗa̱nga̱i u kasai aꞋin a na i ikyamba i ni, tsu na akina o tsu songu tsugbere. Nannai va e yeve ubuta̱ u na utsura u Somuson wi ba.
9 Ela havia escondido alguns homens num dos quartos interiores da casa e gritou: “Sansão! Os filisteus vieram atacá-lo!”. Mas Sansão arrebentou as cordas de arco de uma vez, como se rompe um pedaço de barbante queimado. E não descobriram o segredo de sua força.
10 Ɗa Da̱lila u danai Somuson, <<Vu doro mu ta̱ ɗa kpamu vu yaꞋankai mu aꞋuwa. N folono wu ta̱, tonuko mu uteku tsu na a kuyaꞋan ka̱ta̱ a shiya wu.>>
10 Mais tarde, Dalila disse a Sansão: “Você zombou de mim e mentiu! Agora conte-me, por favor, como poderia ser amarrado”.
11 Ɗa u danai ni, <<Ɗa baci vuza u shiyai mu n awin a savu a na ka̱ta̱ a yaꞋankai u linga ba, mi ta̱ a kunamba utsura u va̱ ka̱ta̱ mo okpo babu utsura tsu uma a na a buwai.>>
11 Sansão respondeu: “Se eu fosse amarrado firmemente com cordas novas em folha, que nunca foram usadas, ficaria tão fraco como qualquer outro homem”.
12 Ɗa Da̱lila u ɗikai awin a savu a na a sawai kuyaꞋanka ulinga ba ɗa u shiyai ni n aɗa, ɗa u danai, <<Somuson, aza a Filisitiya a ɗa lo a̱ ta̱wa̱i adama a na a̱ ka̱na̱ wu.>> Aza a na i a kuvanꞋwa yi va tana punu o mololo ma asuvu. Ama ɗa u kasai awin a na a shiyakai ni va an tsugbere.
12 Assim, Dalila pegou cordas novas e o amarrou com elas. Os homens estavam escondidos no quarto interior como antes e, de novo, Dalila gritou: “Sansão! Os filisteus vieram atacá-lo!”. Mais uma vez, porém, Sansão arrebentou as cordas em seus braços como se fossem fios.
13 Ɗa Da̱lila u danai Somuson, <<Ali n gogo na vu buwa ta̱ o kudoro mu n vu yaꞋanki mu aꞋuwa. Dana mu uteku tsu na a kufuɗa a shiya wu.>> Ɗa u danai ni, <<Ɗa baci vu caꞋi ka̱nji ka kaci ka̱ va̱ ka na ki ugboku u cindere, ɗa vu cindalai kaꞋa n tsugbere koɓolo n ili kucaꞋa, mi ta̱ a kunamba utsura u va̱ ka̱ta̱ mo okpo babu utsura tsu uma na a buwai.>>
13 Então Dalila disse: “Você zombou de mim e mentiu! Agora conte-me, por favor, como poderia ser amarrado”. Sansão respondeu: “Se você tecesse as sete tranças de meu cabelo no pano de seu tear e o prendesse com o pino do tear, eu ficaria tão fraco como qualquer outro homem”. Enquanto Sansão dormia, Dalila teceu as sete tranças do cabelo dele no pano.
14 Ɗa Da̱lila u leꞋeshei ni ali u latai, ɗa u caꞋi kaꞋa n tsugbere tsu kucaꞋa, ɗa kpamu u danai, <<Somuson, aza a Filisitiya a ɗa lo a̱ ta̱wa̱i adama a na a̱ ka̱na̱ wu.>> Ama ɗa Somuson u jimgbai ɗa u kasai kucaꞋa ka n tsugbere tsa.
14 Depois, prendeu-o com o pino do tear. De novo, ela gritou: “Sansão! Os filisteus vieram atacá-lo!”. Mas Sansão acordou e soltou, de uma vez, o cabelo do tear e do pano.
15 Ɗa u danai ni, <<Nini ɗai va kudana, <Vu ciga mu ta̱,> kpamu ka̱ɗu ka̱ nu ki koɓolo m mpa ba? Tatsu ɗa na a na vu doroi mu, kpamu vu dana mu ubuta̱ u na utsura u nu wi ba.>>
15 Então Dalila disse: “Como você pode dizer que me ama, se não me conta seus segredos? Zombou de mim três vezes e ainda não me disse o que o torna tão forte!”.
16 Ɗa u ka̱na̱i koꞋuso yi n kadanshi kagbanigbani a kanna lakam, ɗa u na̱mgbi ka̱tsuma̱ adama a mavura ma̱ ni adanshi u kuwa̱.
16 Todos os dias ela o atormentava com sua importunação, até ele não suportar mais.
17 Ɗa u tonokoi ni ili ra̱ka̱, u danai, <<A saꞋwa kupuna ka̱nji ka̱va̱ n kutanu ba, adama a na mpa Nazara ɗa mazagbi ma̱ Ka̱shile ali mpa biꞋi a̱ ka̱tsuma̱. Ɗa baci a punai ka̱nji ka̱va̱ n kutanu mi ta̱ a kunamba utsura u va̱ ka̱ta̱ mo okpo babu utsura tsu uma na a buwai.>>
17 Por fim, contou-lhe seu segredo: “Meu cabelo nunca foi cortado, pois fui consagrado a Deus como nazireu desde o nascimento. Se minha cabeça fosse raspada, eu perderia as forças e ficaria tão fraco como qualquer outro homem”.
18 Ana Da̱lila we enei Somuson u tonuko yi ta̱ ili ra̱ka̱, ɗa u suki e ɗekei tsugbayin tsa aza a Filisitiya, u danai, <<Doki i bono, adama a na u tonuko mu ta̱ ili ra̱ka̱.>> Ɗa tsugbayin tsu aza a Filisitiya tsu ta̱wa̱i koɓolo n ikebe ya azurufa ekiye e le.
18 Dalila percebeu que, finalmente, Sansão havia lhe contado a verdade e mandou chamar os governantes filisteus. “Venham mais uma vez!”, disse ela. “Sansão finalmente me contou seu segredo.” Os governantes foram ao encontro dela e lhe deram o dinheiro.
19 Ɗa u zuwai ni u lata a̱ nkuta̱ n ni, ɗa u ɗekei vuza vi yoku ɗa u zuwa ni u punai ucaꞋi u cindere u kaci wa. Ɗa u gita̱i ku takacika yi, ɗa utsura u ni u ka̱sukpa̱i ni.
19 Dalila fez Sansão dormir com a cabeça em seu colo e então chamou um homem para cortar as sete tranças do cabelo dele. Desse modo, começou a enfraquecê-lo, e suas forças o deixaram.
20 Ɗa u danai, <<Somuson, aza a Filisitiya a ɗa lo a̱ ta̱wa̱i ku reme wu.>> Ɗa u jimgbai alavu a̱ ni, u danai <<YaꞋan n ɗa̱nga̱ n utsura tsu na n kiwanai.>> Ama u yeve a na Vuzavaguɗu u ka̱sukpa̱i ni ba.
20 Então ela gritou: “Sansão! Os filisteus vieram atacá-lo!”. Ao acordar, ele pensou: “Farei como das outras vezes e me livrarei deles”. Não sabia, porém, que o S
21 Ɗa aza a Filisitiya e remei ni ɗa o koꞋi ni a̱shi ɗa a ɗikai ni a kubana a Gaza ɗa a shiya ni, n ikani i shili. Ɗa a zuwa ni u yaꞋansa kiya a kutali a kpaꞋa ku ugbashi.
21 Os filisteus o capturaram e furaram seus olhos. Levaram-no para Gaza, onde o prenderam com duas correntes de bronze, obrigando-o a moer cereais na prisão.
22 Ama ɗa ka̱nji ka kaci ka̱ ni ka̱ gita̱i kutopo.
22 Não demorou muito, porém, e seu cabelo começou a crescer de novo.
23 M megeshe ɗa aza a gba̱ra̱-gba̱ra̱ aza a Filisitiya o ɓolongi ɗa a yaꞋin ka̱ɗiva̱ kagbayin ɗa a yaꞋankai Dagon ka̱ma̱li ke le alyuka, a danai, <<Ka̱ma̱li ka̱ tsu Dagon u neke tsu ta̱ Somuson vurala vu tsu ekiye.>>
23 Os governantes filisteus realizaram uma grande festa, na qual ofereceram sacrifícios e louvaram seu deus, Dagom. “Nosso deus nos deu a vitória sobre nosso inimigo Sansão!”, diziam eles.
24 Ana uma a enei Somuson, ɗa a cikpai ka̱ma̱li ke le. A danai,
24 Ao ver Sansão, o povo louvou o seu deus. “Nosso deus nos entregou nosso inimigo!”, diziam. “Aquele que destruía a nossa terra e matou muitos de nós agora está em nosso poder!”
25 Ele a̱ ka̱tsuma̱ ka̱ ma̱za̱nga̱ n o zosoi, ɗa a danai, <<Ɗekekei tsu Somuson adama a na u jeꞋeke tsu.>> Ɗa a banai utuka̱i Somuson a kpaꞋa ku ugbashi, ɗa u jeꞋekei le. A zuwai ni u shamgba kashani e mere ma ashamkpatsu.
25 A essa altura, já estavam muito bêbados e começaram a gritar: “Tragam Sansão para que nos divirta!”. Assim, trouxeram Sansão da prisão para diverti-los e o fizeram ficar em pé entre as duas colunas que sustentavam o teto.
26 Ɗa Somuson u danai kagbashi ka na ki uremi n a̱yi e kukiye, <<Ka̱sukpa̱ mu n yawa ɗevu n ashamkpatsu a kasaka a, adama a na m tsubaku ɗe.>>
26 Sansão disse ao jovem servo que o guiava pela mão: “Ponha minhas mãos nas duas colunas que sustentam o templo. Quero me apoiar nelas”.
27 KpaꞋa ka tana ku shana ta̱ n uma n a̱bunda̱i ali n ma̱ci. Kpamu tsugbayin tsa a aza a Filisitiya ci ta̱ punu ra̱ka̱ a kpaꞋa ka. Ka̱bunda̱i ka uma ka na ki punu a ukpa̱ ka ka yawa ta̱ a̱kpa̱n a tatsu (3,000) ali n a̱ma̱ci a na a̱ ta̱wa̱i kinda Somuson a kuyaꞋan kujeꞋe.
27 O templo estava lotado. Todos os governantes filisteus estavam presentes, e havia cerca de três mil homens e mulheres na cobertura vendo Sansão e se divertindo às custas dele.
28 Ɗa Somuson u vasai a kubana u Vuzavaguɗu u danai, <<Vuzavaguɗu Ka̱shile, ciɓa nu mpa mi ta̱ ufolu u nu, doku vu neke mu utsura kute, adama a na n tsupa i na aza a Filisitiya a yaꞋankai a̱shi a̱ va̱.>>
28 Então Sansão orou ao S enhor : “Soberano S enhor , lembra-te de mim novamente. Por favor, ó Deus, fortalece-me só mais esta vez. Permite que, com um só golpe, eu me vingue dos filisteus pela perda de meus dois olhos”.
29 Ɗa Somuson u remei ashamkpatsu e re a kasaka a, ɗa u bonokoi utsura u ni we ele, kukiye ku usingai ku ka̱na̱i kete, kukiye ku ugula̱ kpamu ku ka̱na̱i kete.
29 Então Sansão se apoiou nas colunas centrais que sustentavam o templo, empurrou-as com as duas mãos
30 Ɗa Somuson u danai, <<Ka̱sukpa̱ n kuwa̱ koɓolo n aza a Filisitiya.>> Ɗa u tecengi n utsura u ni ra̱ka̱-ra̱ka̱, ɗa kpaꞋa ka kuyikpa̱i ɗa ku tsugbai tsugbayin tsa aza a Filisitiya koɓolo n uma a na i punu ra̱ka̱. Uma a na Somuson wu unai punu a kpaꞋa ka a laꞋa ta̱ aza a na wu unai a ayin a wuma u ni.
30 e exclamou: “Que eu morra com os filisteus!”. E o templo desabou sobre os governantes filisteus e sobre todo o povo. Assim, Sansão matou mais pessoas quando morreu do que em toda a sua vida.
31 Ɗa aza a̱ ni koɓolo n kumaci ku ni ra̱ka̱ a̱ ta̱wa̱i ɗa a ɗikai ni a̱ ciɗa̱ngi ni a kasaun ke esheku a̱ ni Manowa ka na ki e mere ma Zora n Eshitawo. Somuson wo okpo ta̱ kayaꞋinkafada ka aza a Isaraila ali a̱ya̱ kamanga.
31 Mais tarde, seus irmãos e outros parentes desceram para buscar o corpo. Eles o levaram de volta para casa e o sepultaram entre Zorá e Estaol, onde seu pai, Manoá, estava enterrado. Sansão julgou Israel durante vinte anos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.