Juízes 14

asg (ASG) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Kanna kete Somuson u banai a̱ likuci i Timuna ɗa we enei mekere ma aza a Filisitiya mo yoku.
1 Desceu Sansão a Timnate; e vendo em Timnate uma mulher das filhas dos filisteus,
2 Ana u bonoi a kpaꞋa u danai esheku a̱ ni n a̱na̱ku a̱ ni, <<Mpa me ene ta̱ mekere ma aza a Filisitiya mo yoku a̱ likuci i Timuna. Zamakai mu maꞋa n zuwa yi>>
2 subiu, e declarou-o a seu pai e a sua mãe, dizendo: Vi uma mulher em Timnate, das filhas dos filisteus; agora pois, tomai-ma por mulher.
3 Ɗa esheku n a̱na̱ku a̱ ni a danai, <<Vu namba ta̱ mekere ma na va kuzuwa a̱ ka̱tsuma̱ ka nkere n kpaꞋa ku nu ko a kumaci ku tsu? Ali ɗa vu kuciga kubana kuzama nkere ma aza ofoto aza a Filisitiya?>>
3 Responderam-lhe, porém, seu pai e sua mãe: Não há, porventura, mulher entre as filhas de teus irmãos, nem entre todo o nosso povo, para que tu vás tomar mulher dos filisteus, daqueles incircuncisos? Disse, porém, Sansão a seu pai: Toma esta para mim, porque ela muito me agrada.
4 Mmaci n ni e yeve a na ukuna wa u Ka̱shile u ɗa ba, adama a na Vuzavaguɗu wi ta̱ a kula̱nsa̱ kofon ka na wa kuyaꞋan kuvon n aza a Filisitiya. Adama a na ayin nanlo a aza a Filisitiya a ɗa i a kulyaꞋa tsugono tsa aza a Isaraila.
4 Mas seu pai e sua mãe não sabiam que isto vinha do Senhor, que buscava ocasião contra os filisteus; porquanto naquele tempo os filisteus dominavam sobre Israel.
5 Ɗa Somuson u banai a Timuna koɓolo n esheku a̱ ni n a̱na̱ku a̱ ni. Ana a yawai a kashina ki itacishi a Timuna. Ɗa maku ma kawu mu uta̱i n yura̱ a̱ kuta̱wa̱ wa̱ ni.
5 Desceu, pois, Sansão com seu pai e com sua mãe a Timnate. E, chegando ele às vinhas de Timnate, um leão novo, rugindo, saiu-lhe ao encontro.
6 Ɗa ayinviki a Vuzavaguɗu a̱ cipa̱i wa̱ ni n utsura ɗa u karai kawu va n ekiye an maku ma maraɗika. Ama u dana esheku a̱ ni n a̱na̱ku a̱ ni i na u yaꞋin ba.
6 Então o Espírito do Senhor se apossou dele, de modo que ele, sem ter coisa alguma na mão, despedaçou o leão como se fosse um cabrito. E não disse nem a seu pai nem a sua mãe o que tinha feito.
7 Ɗa u banai u yaꞋin kadanshi m mekere ma, ɗa tana mekere ma ma cigai ni.
7 Depois desceu e falou àquela mulher; e ela muito lhe agradou.
8 Ayin kenu ɗa u banai adama a na u ɗika yi. Ɗa u ɓatsai adama a na u la̱na̱ keven ka kawu na wu unai va. Ɗa u cinai ka̱kuma̱ ki ishigi m maniꞋin punu a ukpan u kawu va.
8 Passado algum tempo, Sansão voltou para recebê-la; e apartando-se de caminho para ver o cadáver do leão, eis que nele havia um enxame de abelhas, e mel.
9 Ɗa u kenuki i ɗa e kukiye ɗa u walai n u lyaꞋi. Ana u yawai ɗa u nekei esheku n a̱na̱ku a̱ ni, ele feu ɗa a lyaꞋi. Ama u dana le a na a̱ ka̱tsuma̱ ke keven ka kawu ka u kenuki i ɗa ba.
9 E tirando-o nas mãos, foi andando e comendo dele; chegando aonde estavam seu pai e sua mãe, deu-lhes do mel, e eles comeram; porém não lhes disse que havia tirado o mel do corpo do leão.
10 Ɗa esheku a̱ ni a banai adama a na we ene mekere ma, ɗa Somuson u foɓusoi ɗe ka̱ɗiva̱, uteku tsu na olobo a ci yaꞋanka kamana.
10 Desceu, pois, seu pai à casa da mulher; e Sansão fez ali um banquete, porque assim os mancebos costumavam fazer.
11 Ana aza a Filisitiya ene ni, ɗa a zuwai a̱ɗa̱nga̱ni kamangankupa o yongo n a̱yi.
11 E sucedeu que, quando os habitantes do lugar o viram, trouxeram trinta companheiros para estarem com ele.
12 Ɗa Somuson u danai, <<Ka̱sukpa̱i n yaꞋanka ɗa̱ iteꞋe. Vuza na baci u fuɗai u danai mu i na iteꞋe ya yi a kadanshi, a̱ ka̱tsuma̱ ka ayin e cindere a̱ ka̱ɗiva̱ ka nampa, mpa n ku neke yi ta̱ ntogu ma arikinla kamangankupa koɓolo kpamu n ntogu n yoku kamangankupa.
12 Disse-lhes, pois, Sansão: Permiti-me propor-vos um enigma; se nos sete dias das bodas o decifrardes e mo descobrirdes, eu vos darei trinta túnicas de linho e trinta mantos;
13 Ama ɗa baci i danai mu ba, yi ta̱ e kuneke mu arikinla kamangankupa koɓolo ntogu kamangankupa.>>
13 mas se não puderdes decifrar, vós me dareis a mim as trinta túnicas de linho e os trinta mantos. Ao que lhe responderam eles: Propõe o teu enigma, para que o ouçamos.
14 Ɗa Somuson u danai,
14 Então lhes disse: Do que come saiu comida, e do forte saiu doçura. E em três dias não puderam decifrar o enigma.
15 A kanna ka̱ na̱shi, ɗa a danai vuka vu ni, <<LeꞋeshe vali nu u dana tsu ukuna wi iteꞋe ya, ta baci nannai ba ci ta̱ o kusongu wu m kpaꞋa ke esheku a̱ nu. I banuku tsu ta̱ tsu ta̱wa̱ na adama a na i doro tsu?>>
15 Ao quarto dia, pois, disseram à mulher de Sansão: Persuade teu marido a que declare o enigma, para que não queimemos a fogo a ti e à casa de teu pai. Acaso nos convidastes para nos despojardes?
16 Ɗa vuka vu Somuson va u ka̱na̱i ma̱shi e kelime ka̱ ni n u danai, <<Avu, vu ciga mu ba, mayun ɗa vu ciga mu ba. Vu yaꞋankai uma a̱ va̱ iteꞋe, ama vu dana mu ko yiɗa̱i iteꞋe ya yi a kadanshi ba.>> Ɗa u danai ni, <<La̱na̱, ko esheku a̱ va̱ n aza a kpaꞋa ku va̱ n dana le ba, niniɗai n kudana wu?>>
16 E a mulher de Sansão chorou diante dele, e disse: Tão-somente me aborreces, e não me amas; pois propuseste aos filhos do meu povo um enigma, e não mo declaraste a mim. Respondeu-lhe ele: Eis que nem a meu pai nem a minha mãe o declarei, e to declararei a ti.
17 Ɗa u ka̱na̱i kushiꞋika̱ yi ali ayin e cindere a na a buwai a̱ ka̱ɗiva̱ ka nanlo. Ɗa a kanna ke cindere ɗa u danai ni, adama a na u gbagbala yi ta̱ kau. Ɗa u banai u danai aza a̱ ni ukuna wi iteꞋe ya.
17 Assim ela chorava diante dele os sete dias em que celebravam as bodas. Sucedeu, pois, que ao sétimo dia lho declarou, porquanto o importunava; então ela declarou o enigma aos filhos do seu povo.
18 A kanna ke cindere kafu kanna ka̱ yikpa̱, ɗa uma a̱ likuci a a̱ ta̱wa̱i a̱ ubuta̱ u Somuson a danai,
18 Os homens da cidade, pois, ainda no sétimo dia, antes de se pôr o sol, disseram a Sansão: Que coisa há mais doce do que o mel? e que coisa há mais forte do que o leão? Respondeu-lhes ele: Se vós não tivésseis lavrado com a minha novilha, não teríeis descoberto o meu enigma.
19 Ɗa ayinviki a Vuzavaguɗu a̱ cipa̱i wa̱ ni, ɗa u banai a̱ likuci i Ashikelon ɗa wu unai uma kamangankupa, ɗa u ɗikai ntogu n le ɗa u nekei aza na o tonokoi ni iteꞋe ya. Ɗa Somuson u banai a kpaꞋa ke esheku a̱ ni n wupa.
19 Então o Espírito do Senhor se apossou dele, de modo que desceu a Asquelom, matou trinta dos seus homens e, tomando as suas vestes, deu-as aos que declararam o enigma; e, ardendo em ira, subiu à casa de seu pai.
20 Ɗa a ɗikai vuka vu Somuson ɗa e nekei ka̱ja̱Ꞌa̱ ka̱ ni ka na ki koɓolo n a̱yi a̱ ubuta̱ u ka̱ɗiva̱ wa.
20 E a mulher de Sansão foi dada ao seu companheiro, que lhe servira de paraninfo.:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.