Juízes 11
asg (ASG) vs NVT
1 Vuma vu yoku ɗa e ci ɗeke Jefuta vuza va aza a Giliyadu kovonshi ka gbayin. Ama a̱na̱ku a̱ ni kashakanlai kaꞋa, a̱yi Jefuta va Giliyadu ɗa esheku a̱ ni.
1 Jefté era um guerreiro corajoso. Era filho de Gileade, mas sua mãe era uma prostituta.
2 Ɗa vuka vu Giliyadu u matsai muku mo olobo. Ana muku ma n gbonguroi, ɗa o lokoi Jefuta a kpaꞋa ka a danai, <<Avu vi a̱ kuciya̱ upecu wi ili yi uka̱ni n a̱tsu a kpaꞋa ke esheku a̱tsu ba, adama a na avu maku ma vuka vu yoku ɗa.>>
2 A esposa de Gileade teve muitos filhos, e quando esses meios-irmãos cresceram, expulsaram Jefté, dizendo: “Você não receberá parte alguma da herança de nosso pai, pois é filho de outra mulher”.
3 Ɗa Jefuta u sumai u ka̱sukpa̱i aza a̱ ni ɗa u banai u da̱sa̱ngi a̱ likuci i Toba, ta ɗe u ɓolongi n uma a kavama o yoku ɗa a̱ pura̱ngba̱na̱i kulaza.
3 Então Jefté fugiu de seus irmãos e foi viver na terra de Tobe. Em pouco tempo, passou a chefiar um bando de desocupados que se uniram a ele.
4 Ana i lo ɗa aza a Amona a bankai aza a Isaraila n kuvon.
4 Por essa época, os amonitas começaram a guerrear contra Israel.
5 Ana a yaꞋin nannai ɗa nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ n Giliyadu a banai a̱ la̱nsa̱i Jefuta a̱ likuci i Toba adama a na o bono n a̱yi.
5 Quando os amonitas atacaram, os líderes de Gileade mandaram buscar Jefté na terra de Tobe.
6 Ɗa a danai Jefuta, <<Ta̱wa̱ vu okpo vuza vu kelime vu tsu, adama a na ci yaꞋan kuvon n aza a Amona.>>
6 “Venha e seja nosso comandante!”, disseram. “Ajude-nos a lutar contra os amonitas!”
7 Ɗa Jefuta u danai le, <<A̱ɗa̱ ɗa i iwain mu ɗa i lokoi mu a kpaꞋa ke esheku a̱va̱ ba? Yiɗa̱i i zuwai ɗa i ta̱wa̱i wa̱ va̱ gogo na, ana yi a atakaci?>>
7 Mas Jefté lhes disse: “Não são vocês os mesmos que me odiavam e que me expulsaram da casa de meu pai? Por que me chamam agora que estão em apuros?”.
8 Ɗa nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ ma aza a Giliyadu a danai Jefuta, <<Ili i na i zuwai ɗa tsu ta̱wa̱i wa̱ nu gogo na, ɗaɗa adama a na vu tono n a̱tsu, tsu bana ci yaꞋan kuvon n aza a Amona ka̱ta̱ vu okpo vuza kelime vu tsu koɓolo n aza a na i punu ida̱shi a iɗika i Giliyadu ra̱ka̱.>>
8 “Porque precisamos de você”, responderam os líderes. “Se você nos comandar na batalha contra os amonitas, nós o proclamaremos governante de todo o povo de Gileade.”
9 Ɗa Jefuta wu ushuki, u danai le,<<YaꞋan biꞋi n ciya̱ kuyeve mayin, i dana ta̱ gogo na ɗa baci mu ushuki ɗa n tonoi ɗa̱ a kubana a kpaꞋa, ɗa Vuzavaguɗu u ɓa̱nka̱i mu ɗa n ciya̱i ulyaꞋi a̱ ubuta̱ wa aza a Amona, mi ta̱ o kokpo vuza kelime vu ɗa̱?>>
9 Jefté lhes disse: “Quer dizer que se eu for com vocês e o S enhor me der a vitória sobre os amonitas, governarei todo o povo?”.
10 Ɗa nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ ma aza a Giliyadu a̱ ushuki Jefuta a danai, <<Vuzavaguɗu ɗa magan e mere ma̱ tsu, mayun ci ta̱ a kuyaꞋan i na vu danai.>>
10 Os líderes de Gileade responderam: “O S enhor é nossa testemunha de que faremos exatamente como você disse”.
11 Ɗa Jefuta u banai nu nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ n Giliyadu, ɗa uma a a zuwai ni wo okpo kovonshi vo osoji vu le. Jefuta tana u doku u tonosokoi ka na u dansai ra̱ka̱ e kelime ka Vuzavaguɗu a Mizipa.
11 Então Jefté foi com os líderes de Gileade, e o povo o fez governante e comandante do exército. Em Mispá, na presença do S enhor , Jefté repetiu o que tinha dito aos líderes.
12 Ɗa Jefuta u suki alingata a kubana u mogono ma aza a Amona, u danai, <<Yiɗa̱i vu cigai nu mpa, ali ɗa vu ta̱wa̱i vishili a iɗika i va̱?>>
12 Jefté enviou mensageiros ao rei de Amom para perguntar: “Por que você saiu para guerrear contra minha terra?”.
13 Ɗa mogono ma aza a Amona mu ushuki alingata a Jefuta a, ɗa u danai, <<Ana aza a Isaraila uta̱i a Masar, isa ta̱ iɗika i va̱, ili i na ɗikai ɗe a uɓon u kuyene ku Aruno ku na ku banai a Jaboku ali a kubana e Kuyene ku Urudu. Gogo na bonokoi n i ɗa m ma̱ta̱na̱.>>
13 O rei de Amom respondeu aos mensageiros de Jefté: “Quando saíram do Egito, os israelitas roubaram minhas terras desde o rio Arnom até o rio Jaboque, e até o Jordão. Agora, devolva-nos pacificamente esse território”.
14 Ɗa Jefuta u doku u suki n alingata a kubana u mogono ma aza Amona kpamu,
14 Jefté enviou a seguinte mensagem em resposta ao rei amonita:
15 u danai, <<Mpa Jefuta n dana ta̱, aza a Isaraila a isa iɗika ya aza a Mowabu ko ya aza a Amona ba,
15 “Assim diz Jefté: Israel não roubou terra alguma de Moabe nem de Amom.
16 ama ana a̱ uta̱i a Masar, aza a Isaraila o tonoi e meremune a kubana Mala ma Shili, ɗa a yawai a iɗika i Kadeshi.
16 Quando o povo de Israel veio do Egito e chegou a Cades, depois de atravessar o mar Vermelho,
17 Ɗa aza a Isaraila a suki alingata a kubana u mogono ma Edom, o folonoi ni, <Ka̱sukpa̱ tsu tsu tono a̱ ka̱tsuma̱ ka̱ iɗika i nu,> ɗa mogono ma Edom ma iwain ɗa u kpa̱ɗa̱i kupanaka le. Ɗa kpamu a̱ suꞋuki mogono ma aza a Mowabu n akaka, a̱yi feu ɗa u iwain kupanaka le. Nannai va ɗa u zuwai aza a Isaraila o yongoi a̱ likuci i Kadeshi.
17 enviou mensageiros ao rei de Edom e pediu: ‘Deixe-nos passar por sua terra’. Contudo, seu pedido foi negado. Então fizeram o mesmo pedido ao rei de Moabe, mas ele também não os deixou passar. Por isso, o povo de Israel ficou em Cades.
18 <<Ɗa o tonoi m meremune ɗa a̱ ka̱ra̱Ꞌi iɗika i Edom n tsu uɓon kasana ka̱ likuci i Mowabu ɗa a vaki a̱ ka̱kina̱ ke kuyene ku Aruno, adama a na Aruno va ɗaɗa kureꞋe ka aza a Mowabu.
18 “Depois, passaram pelo deserto, contornando Edom e Moabe. Acompanharam a divisa de Moabe a leste e acamparam do outro lado do rio Arnom. Em momento algum atravessaram o Arnom para entrar em Moabe, pois o Arnom era a divisa de Moabe.
19 Ɗa aza a Isaraila a̱ suki alingata a kubana u Sihon mogono ma aza a Amoriya vuza na wi o tsugono a iɗika i Heshibon, o folonoi ni, <Ka̱sukpa̱ tsu tsu tono n iɗika i nu o kubono a iɗika i tsu.>
19 “Então Israel enviou mensageiros a Seom, rei dos amorreus, que governava em Hesbom, e pediu: ‘Deixe-nos passar por sua terra, para chegarmos ao nosso destino’.
20 Ama a̱yi Sihon wu ushuku aza a Isaraila o tono n iɗika i ni ba, adama a nannai ɗa Sihon u ɓolongi osoji a̱ ni ra̱ka̱ ɗa a vaki a Jahaza ɗa a̱ shilika̱i n aza a Isaraila.
20 O rei Seom, porém, não confiava em Israel o suficiente para deixar o povo passar por seu território. Em vez disso, mobilizou seu exército em Jaza e atacou Israel.
21 Ɗa Vuzavaguɗu Ka̱shile ki Isaraila, ke nekei Sihon koɓolo n osoji a̱ ni ra̱ka̱ ekiye aza a Isaraila ɗa a lyai le n kuvon. Ɗa aza a Isaraila ka̱na̱i iɗika ya aza a Amoriya i na i a ida̱shi ra̱ka̱.
21 Mas o S enhor , o Deus de Israel, entregou o rei Seom nas mãos de seu povo, que derrotou os amorreus. Israel tomou posse de toda a terra dos amorreus que viviam naquela região,
22 Ɗa a̱ ka̱na̱i kureꞋe ki iɗika ya aza a Amoriya ra̱ka̱, i na i ɗikai ɗe e kuyene ku Aruno, a kubana a Jaboku, ɗe e meremune a kubana e Kuyene ku Urudu.
22 desde o Arnom até o Jaboque, e desde o deserto até o Jordão.
23 Gogo na ve ene ta̱, Vuzavaguɗu Ka̱shile ka aza a Isaraila kaꞋa ko lokoi aza a Amoriya a iɗika i le adama a uma a̱ ni aza a Isaraila. Gogo na vu ciga ta̱ vu isa iɗika ya ɗa?
23 “Como você vê, foi o S enhor , o Deus de Israel, que tirou a terra dos amorreus e a entregou a Israel. Por que, então, haveríamos de devolvê-la?
24 U gaꞋan vu ka̱na̱ i na Kemoshi ka̱ma̱li ka̱ nu ke nekei nu ba? Ka̱ta̱ a̱tsu feu tsu ka̱na̱ i na de dem Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ tsu ke nekei tsu tsu ka̱na̱.
24 Fique com o que seu deus Camos lhe der, e nós ficaremos com o que o S enhor , nosso Deus, nos der.
25 Gogo na, avu vu dana ta̱ vu laꞋa ta̱ Balaku kolobo ka Ziporu, mogono ma aza a Mowabu? Vu pana ta̱ a danai a na u saꞋwai kuyaꞋan mawasan n aza a Isaraila? Ko tana vu pana ta̱ a danai u saꞋwa ta̱ kuyaꞋan kuvon n ele?
25 Acaso você é melhor que Balaque, filho de Zipor, rei de Moabe? Ele tentou disputar esses territórios com Israel? Entrou em guerra contra os israelitas?
26 A̱ya̱ amangatawantatsu (300) a ɗa aza a Isaraila a̱ da̱sa̱ngi a̱ likuci i Heshibon n likuci i wawaꞋa i ni n Arowa n likuci wawaꞋa i ni, n likuci ra̱ka̱ i na yi a̱ ka̱kina̱ ke kuyene ku Aruno, yiɗa̱i i sa̱nka̱i nu ku isa le a ayin nanlo a?
26 “Israel vive aqui há trezentos anos. Habita em Hesbom e nos povoados ao redor, até Aroer e seus povoados, e todas as cidades às margens do rio Arnom. Por que, até agora, vocês não fizeram esforço algum para reaver esse território?
27 Mpa n nusaka wu ba, ama avu vu nusaka mu ta̱, a na vi a kuyaꞋan kuvon nu mpa. Vuzavaguɗu ɗa kayaꞋinkafada anana, ka̱sukpa̱ u kiɗaka aza a Isaraila afada n aza a Amona.>>
27 Portanto, não pequei contra você. Pelo contrário, você fez mal ao me atacar. Que o S enhor , o Juiz, decida hoje qual de nós está certo: Israel ou Amom”.
28 Ama mogono ma aza a Amona ma pana kadanshi ka na Jefuta u suꞋuki ni ba.
28 Mas o rei de Amom não deu atenção à mensagem de Jefté.
29 Ɗa a Ayinviki a Vuzavaguɗu a̱ cipa̱i u Jefuta, ɗa u tonoi n likuci i Giliyadu m Manasa a kubana a Mizipa vu Giliyadu, ɗa u gaɗukpai a kubana wa aza a Amona.
29 Então o Espírito do S enhor veio sobre Jefté. Ele atravessou o território de Gileade e Manassés, incluindo Mispá em Gileade, e dali avançou contra os amonitas.
30 Ɗa Jefuta u kucinai n Vuzavaguɗu u danai, <<Ɗa baci vu nekei mu ulyaꞋi ekiye aza a Amona,
30 Jefté fez um voto ao S enhor : “Se entregares os amonitas em minhas mãos,
31 n ku songu ta̱ ili i na baci de dem i gita̱i ku uta̱ kugasa nu mpa a kpaꞋa kuva̱ tsa alyuka e kuneꞋe, ayin a na n ciya̱i ulyaꞋi wa aza a Amona ɗa m bonoi n ma̱ta̱na̱. Mi ta̱ e kuneke vuma nanlo tsu kuneꞋe ku kusongu u Vuzavaguɗu.>>
31 darei ao S enhor o que sair primeiro de minha casa quando eu regressar vitorioso. Eu o oferecerei como holocausto”.
32 Ɗa Jefuta u pasai kuyene adama a na u shilika̱ n aza a Amona, ɗa Vuzavaguɗu u nekei ni ulyaꞋi.
32 Jefté saiu com seu exército para combater os amonitas, e o S enhor os entregou em suas mãos.
33 Ɗa u ka̱na̱i kuna uma ili i na i ɗikai a̱ likuci i Arowa a kubana a uɓon u Miniti ali n Ebelu-kerami ɗa u lyaꞋi likuci kamanga. Ɗa u yaꞋin munuka ma̱ a̱bunda̱i, nannai ɗa aza a Isaraila a lyaꞋi aza a Amona.
33 Ele aniquilou os amonitas e destruiu vinte cidades, desde Aroer até os arredores de Minite, chegando até Abel-Queramim. Assim, os israelitas derrotaram os amonitas.
34 Ana Jefuta u bonoi a̱ kpaꞋa ku ni a Mizipa. Ɗa mekere ma̱ ni ma̱ uta̱i kugasa n a̱yi, a kuyaꞋan tsuwaꞋi n u jeꞋi. A̱yi ɗa yi tana maku endeꞋen wi lo m mo yoku ba.
34 Quando Jefté voltou para casa em Mispá, sua filha saiu ao seu encontro, tocando tamborim e dançando. Era sua única filha; ele não tinha nenhum outro filho nem filha.
35 Ana we enei mekere ma, ɗa u karai motogu ma̱ ni adama a una̱mgbi u ka̱tsuma̱ ɗa u danai, <<Maku ma̱ va̱, vu una mu ta̱. Yiɗa̱i i zuwai ɗa vu zuwai mu una̱mgbi u ka̱tsuma̱? N yaꞋan ta̱ uzuwukpani n Vuzavaguɗu kpamu mi a̱ kukpa̱ɗa̱ kushatangu ba.>>
35 Quando Jefté a viu, rasgou as próprias roupas e gritou. “Ah, minha filha! Você acabou comigo! Trouxe desgraça sobre mim! Fiz um voto ao S enhor e não posso voltar atrás!”.
36 Ɗa maku ma mu ushuki ma danai, <<Vu yaꞋan baci uzuwakpani n Vuzavaguɗu, yaꞋan i na vu dansai va kuyaꞋan nu mpa, a na Vuzavaguɗu u tsupakai nu i na irala i nu, aza a Amona a yaꞋankai nu.>>
36 Ela disse: “Pai, se fez um voto ao S enhor , faça comigo o que prometeu, pois o S enhor lhe deu grande vitória sobre seus inimigos, os amonitas.
37 Ɗa u folonoi esheku a̱ ni, u danai, <<N folono wu ta̱ yaꞋanka mu ili te i nampa. Ka̱sukpa̱ mu biꞋi n yongo wotoi u re adama a na m bana n a̱ja̱Ꞌa̱ a̱ va̱ a kusan tsu shika̱ a na mi a̱ kukuwa̱ mpa mekere.>>
37 Mas, primeiro, permita que eu ande pelos montes e chore com minhas amigas por dois meses, pois morrerei virgem”.
38 Ɗa u danai ni, <<Laza.>>Ɗa u ka̱sukpa̱i ni ali wotoi u re. Ɗa a̱yi n a̱ja̱Ꞌa̱ a̱ ni a banai a kusan a̱ shika̱i adama a na wi ta̱ a̱ kukuwa̱ babu u yaꞋan yolo babu kpamu maku.
38 “Pode ir”, disse Jefté, e deixou que ela se ausentasse por dois meses. Ela e suas amigas foram para os montes e lamentaram, pois ela jamais teria filhos.
39 Ana u kotsoi wotoi u re ɗa u bonoi we esheku a̱ ni ɗa u yaꞋin i na u yaꞋankai Vuzavaguɗu uzuwakpani, ɗa u kuwa̱i a̱yi mekere.
39 Quando ela voltou para casa, seu pai cumpriu o voto que havia feito, e ela morreu sem ter tido relações com homem algum. Por isso, tornou-se costume em Israel
40 ka̱ya̱ lakam ka̱ta̱ nkere ma aza a Isaraila uta̱ a bana a kusan a̱ shika̱ adama e mekere ma Jefuta vuza va aza a Giliyadu ali ayin a̱na̱shi.
40 as moças israelitas saírem por quatro dias todos os anos para lamentar o destino da filha de Jefté, de Gileade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.