Juízes 11

asg (ASG) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Vuma vu yoku ɗa e ci ɗeke Jefuta vuza va aza a Giliyadu kovonshi ka gbayin. Ama a̱na̱ku a̱ ni kashakanlai kaꞋa, a̱yi Jefuta va Giliyadu ɗa esheku a̱ ni.
1 Era então Jefté, o gileadita, homem valoroso, porém filho duma prostituta; Gileade era o pai dele.
2 Ɗa vuka vu Giliyadu u matsai muku mo olobo. Ana muku ma n gbonguroi, ɗa o lokoi Jefuta a kpaꞋa ka a danai, <<Avu vi a̱ kuciya̱ upecu wi ili yi uka̱ni n a̱tsu a kpaꞋa ke esheku a̱tsu ba, adama a na avu maku ma vuka vu yoku ɗa.>>
2 Também a mulher de Gileade lhe deu filhos; quando os filhos desta eram já grandes, expulsaram a Jefté, e lhe disseram: Não herdarás na casa de nosso pai, porque és filho de outra mulher.
3 Ɗa Jefuta u sumai u ka̱sukpa̱i aza a̱ ni ɗa u banai u da̱sa̱ngi a̱ likuci i Toba, ta ɗe u ɓolongi n uma a kavama o yoku ɗa a̱ pura̱ngba̱na̱i kulaza.
3 Então Jefté fugiu de diante de seus irmãos, e habitou na terra de Tobe; e homens levianos juntaram-se a Jefté, e saiam com ele.
4 Ana i lo ɗa aza a Amona a bankai aza a Isaraila n kuvon.
4 Passado algum tempo, os amonitas fizeram guerra a Israel.
5 Ana a yaꞋin nannai ɗa nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ n Giliyadu a banai a̱ la̱nsa̱i Jefuta a̱ likuci i Toba adama a na o bono n a̱yi.
5 E, estando eles a guerrear contra Israel, foram os anciãos de Gileade para trazer Jefté da terra de Tobe,
6 Ɗa a danai Jefuta, <<Ta̱wa̱ vu okpo vuza vu kelime vu tsu, adama a na ci yaꞋan kuvon n aza a Amona.>>
6 e lhe disseram: Vem, sê o nosso chefe, para que combatamos contra os amonitas.
7 Ɗa Jefuta u danai le, <<A̱ɗa̱ ɗa i iwain mu ɗa i lokoi mu a kpaꞋa ke esheku a̱va̱ ba? Yiɗa̱i i zuwai ɗa i ta̱wa̱i wa̱ va̱ gogo na, ana yi a atakaci?>>
7 Jefté, porém, perguntou aos anciãos de Gileade: Porventura não me odiastes, e não me expulsastes da casa de meu pai? por que, pois, agora viestes a mim, quando estais em aperto?
8 Ɗa nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ ma aza a Giliyadu a danai Jefuta, <<Ili i na i zuwai ɗa tsu ta̱wa̱i wa̱ nu gogo na, ɗaɗa adama a na vu tono n a̱tsu, tsu bana ci yaꞋan kuvon n aza a Amona ka̱ta̱ vu okpo vuza kelime vu tsu koɓolo n aza a na i punu ida̱shi a iɗika i Giliyadu ra̱ka̱.>>
8 Responderam-lhe os anciãos de Gileade: É por isso que tornamos a ti agora, para que venhas conosco, e combatas contra os amonitas, e nos sejas por chefe sobre todos os habitantes de Gileade.
9 Ɗa Jefuta wu ushuki, u danai le,<<YaꞋan biꞋi n ciya̱ kuyeve mayin, i dana ta̱ gogo na ɗa baci mu ushuki ɗa n tonoi ɗa̱ a kubana a kpaꞋa, ɗa Vuzavaguɗu u ɓa̱nka̱i mu ɗa n ciya̱i ulyaꞋi a̱ ubuta̱ wa aza a Amona, mi ta̱ o kokpo vuza kelime vu ɗa̱?>>
9 Então Jefté disse aos anciãos de Gileade: Se me fizerdes voltar para combater contra os amonitas, e o Senhor mos entregar diante de mim, então serei eu o vosso chefe.
10 Ɗa nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ ma aza a Giliyadu a̱ ushuki Jefuta a danai, <<Vuzavaguɗu ɗa magan e mere ma̱ tsu, mayun ci ta̱ a kuyaꞋan i na vu danai.>>
10 Responderam os anciãos de Gileade a Jefté: O Senhor será testemunha entre nós de que faremos conforme a tua palavra.
11 Ɗa Jefuta u banai nu nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ n Giliyadu, ɗa uma a a zuwai ni wo okpo kovonshi vo osoji vu le. Jefuta tana u doku u tonosokoi ka na u dansai ra̱ka̱ e kelime ka Vuzavaguɗu a Mizipa.
11 Assim Jefté foi com os anciãos de Gileade, e o povo o pôs por cabeça e chefe sobre si; e Jefté falou todas as suas palavras perante o Senhor em Mizpá.
12 Ɗa Jefuta u suki alingata a kubana u mogono ma aza a Amona, u danai, <<Yiɗa̱i vu cigai nu mpa, ali ɗa vu ta̱wa̱i vishili a iɗika i va̱?>>
12 Depois Jefté enviou mensageiros ao rei dos amonitas, para lhe dizerem: Que há entre mim e ti, que vieste a mim para guerrear contra a minha terra?
13 Ɗa mogono ma aza a Amona mu ushuki alingata a Jefuta a, ɗa u danai, <<Ana aza a Isaraila uta̱i a Masar, isa ta̱ iɗika i va̱, ili i na ɗikai ɗe a uɓon u kuyene ku Aruno ku na ku banai a Jaboku ali a kubana e Kuyene ku Urudu. Gogo na bonokoi n i ɗa m ma̱ta̱na̱.>>
13 Respondeu o rei dos amonitas aos mensageiros de Jefté: É porque Israel, quando subiu do Egito, tomou a minha terra, desde o Arnom até o Jaboque e o Jordão; restitui-me, pois, agora essas terras em paz.
14 Ɗa Jefuta u doku u suki n alingata a kubana u mogono ma aza Amona kpamu,
14 Jefté, porém, tornou a enviar mensageiros ao rei dos amonitas,
15 u danai, <<Mpa Jefuta n dana ta̱, aza a Isaraila a isa iɗika ya aza a Mowabu ko ya aza a Amona ba,
15 dizendo-lhe: Assim diz Jefté: Israel não tomou a terra de Moabe, nem a terra dos amonitas;
16 ama ana a̱ uta̱i a Masar, aza a Isaraila o tonoi e meremune a kubana Mala ma Shili, ɗa a yawai a iɗika i Kadeshi.
16 mas quando Israel subiu do Egito, andou pelo deserto até o Mar Vermelho, e depois chegou a Cades;
17 Ɗa aza a Isaraila a suki alingata a kubana u mogono ma Edom, o folonoi ni, <Ka̱sukpa̱ tsu tsu tono a̱ ka̱tsuma̱ ka̱ iɗika i nu,> ɗa mogono ma Edom ma iwain ɗa u kpa̱ɗa̱i kupanaka le. Ɗa kpamu a̱ suꞋuki mogono ma aza a Mowabu n akaka, a̱yi feu ɗa u iwain kupanaka le. Nannai va ɗa u zuwai aza a Isaraila o yongoi a̱ likuci i Kadeshi.
17 dali enviou mensageiros ao rei de Edom, a dizer-lhe: Rogo-te que me deixes passar pela tua terra. Mas o rei de Edom não lhe deu ouvidos. Então enviou ao rei de Moabe, o qual também não consentiu; e assim Israel ficou em Cades.
18 <<Ɗa o tonoi m meremune ɗa a̱ ka̱ra̱Ꞌi iɗika i Edom n tsu uɓon kasana ka̱ likuci i Mowabu ɗa a vaki a̱ ka̱kina̱ ke kuyene ku Aruno, adama a na Aruno va ɗaɗa kureꞋe ka aza a Mowabu.
18 Depois andou pelo deserto e rodeou a terra de Edom e a terra de Moabe, e veio pelo lado oriental da terra de Moabe, e acampou além do Arnom; porém não entrou no território de Moabe, pois o Arnom era o limite de Moabe.
19 Ɗa aza a Isaraila a̱ suki alingata a kubana u Sihon mogono ma aza a Amoriya vuza na wi o tsugono a iɗika i Heshibon, o folonoi ni, <Ka̱sukpa̱ tsu tsu tono n iɗika i nu o kubono a iɗika i tsu.>
19 E Israel enviou mensageiros a Siom, rei dos amorreus, rei de Hesbom, e disse-lhe: Rogo-te que nos deixes passar pela tua terra até o meu lugar.
20 Ama a̱yi Sihon wu ushuku aza a Isaraila o tono n iɗika i ni ba, adama a nannai ɗa Sihon u ɓolongi osoji a̱ ni ra̱ka̱ ɗa a vaki a Jahaza ɗa a̱ shilika̱i n aza a Isaraila.
20 Siom, porém, não se fiou de Israel para o deixar passar pelo seu território; pelo contrário, ajuntando todo o seu povo, acampou em Jaza e combateu contra Israel.
21 Ɗa Vuzavaguɗu Ka̱shile ki Isaraila, ke nekei Sihon koɓolo n osoji a̱ ni ra̱ka̱ ekiye aza a Isaraila ɗa a lyai le n kuvon. Ɗa aza a Isaraila ka̱na̱i iɗika ya aza a Amoriya i na i a ida̱shi ra̱ka̱.
21 E o Senhor Deus de Israel entregou Siom com todo o seu povo na mão de Israel, que os feriu e se apoderou de toda a terra dos amorreus que habitavam naquela região.
22 Ɗa a̱ ka̱na̱i kureꞋe ki iɗika ya aza a Amoriya ra̱ka̱, i na i ɗikai ɗe e kuyene ku Aruno, a kubana a Jaboku, ɗe e meremune a kubana e Kuyene ku Urudu.
22 Apoderou-se de todo o território dos amorreus, desde o Arnom até o Jaboque, e desde o deserto até o Jordão.
23 Gogo na ve ene ta̱, Vuzavaguɗu Ka̱shile ka aza a Isaraila kaꞋa ko lokoi aza a Amoriya a iɗika i le adama a uma a̱ ni aza a Isaraila. Gogo na vu ciga ta̱ vu isa iɗika ya ɗa?
23 Assim o Senhor Deus de Israel desapossou os amorreus de diante do seu povo de Israel; e possuirias tu esse território?
24 U gaꞋan vu ka̱na̱ i na Kemoshi ka̱ma̱li ka̱ nu ke nekei nu ba? Ka̱ta̱ a̱tsu feu tsu ka̱na̱ i na de dem Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ tsu ke nekei tsu tsu ka̱na̱.
24 Não possuirias tu o território daquele que Quemós, teu deus, desapossasse de diante de ti? assim possuiremos nós o território de todos quantos o Senhor nosso Deus desapossar de diante de nós.
25 Gogo na, avu vu dana ta̱ vu laꞋa ta̱ Balaku kolobo ka Ziporu, mogono ma aza a Mowabu? Vu pana ta̱ a danai a na u saꞋwai kuyaꞋan mawasan n aza a Isaraila? Ko tana vu pana ta̱ a danai u saꞋwa ta̱ kuyaꞋan kuvon n ele?
25 Agora, és tu melhor do que Balaque, filho de Zipor, rei de Moabe? ousou ele jamais contender com Israel, ou lhe mover guerra?
26 A̱ya̱ amangatawantatsu (300) a ɗa aza a Isaraila a̱ da̱sa̱ngi a̱ likuci i Heshibon n likuci i wawaꞋa i ni n Arowa n likuci wawaꞋa i ni, n likuci ra̱ka̱ i na yi a̱ ka̱kina̱ ke kuyene ku Aruno, yiɗa̱i i sa̱nka̱i nu ku isa le a ayin nanlo a?
26 Enquanto Israel habitou trezentos anos em Hesbom e nas suas vilas, em Aroer e nas suas vilas em todas as cidades que estão ao longo do Arnom, por que não as recuperaste naquele tempo?
27 Mpa n nusaka wu ba, ama avu vu nusaka mu ta̱, a na vi a kuyaꞋan kuvon nu mpa. Vuzavaguɗu ɗa kayaꞋinkafada anana, ka̱sukpa̱ u kiɗaka aza a Isaraila afada n aza a Amona.>>
27 Não fui eu que pequei contra ti; és tu, porém, que usas de injustiça para comigo, fazendo-me guerra. O Senhor, que é juiz, julgue hoje entre os filhos de Israel e os amonitas.
28 Ama mogono ma aza a Amona ma pana kadanshi ka na Jefuta u suꞋuki ni ba.
28 Contudo o rei dos amonitas não deu ouvidos à mensagem que Jefté lhe enviou.
29 Ɗa a Ayinviki a Vuzavaguɗu a̱ cipa̱i u Jefuta, ɗa u tonoi n likuci i Giliyadu m Manasa a kubana a Mizipa vu Giliyadu, ɗa u gaɗukpai a kubana wa aza a Amona.
29 Então o Espírito do Senhor veio sobre Jefté, de modo que ele passou por Gileade e Manassés, e chegando a Mizpá de Gileade, dali foi ao encontro dos amonitas.
30 Ɗa Jefuta u kucinai n Vuzavaguɗu u danai, <<Ɗa baci vu nekei mu ulyaꞋi ekiye aza a Amona,
30 E Jefté fez um voto ao Senhor, dizendo: Se tu me entregares na mão os amonitas,
31 n ku songu ta̱ ili i na baci de dem i gita̱i ku uta̱ kugasa nu mpa a kpaꞋa kuva̱ tsa alyuka e kuneꞋe, ayin a na n ciya̱i ulyaꞋi wa aza a Amona ɗa m bonoi n ma̱ta̱na̱. Mi ta̱ e kuneke vuma nanlo tsu kuneꞋe ku kusongu u Vuzavaguɗu.>>
31 qualquer que, saindo da porta de minha casa, me vier ao encontro, quando eu, vitorioso, voltar dos amonitas, esse será do Senhor; eu o oferecerei em holocausto.
32 Ɗa Jefuta u pasai kuyene adama a na u shilika̱ n aza a Amona, ɗa Vuzavaguɗu u nekei ni ulyaꞋi.
32 Assim Jefté foi ao encontro dos amonitas, a combater contra eles; e o Senhor lhos entregou na mão.
33 Ɗa u ka̱na̱i kuna uma ili i na i ɗikai a̱ likuci i Arowa a kubana a uɓon u Miniti ali n Ebelu-kerami ɗa u lyaꞋi likuci kamanga. Ɗa u yaꞋin munuka ma̱ a̱bunda̱i, nannai ɗa aza a Isaraila a lyaꞋi aza a Amona.
33 E Jefté os feriu com grande mortandade, desde Aroer até chegar a Minite, vinte cidades, e até Abel-Queramim. Assim foram subjugados os amonitas pelos filhos de Israel.
34 Ana Jefuta u bonoi a̱ kpaꞋa ku ni a Mizipa. Ɗa mekere ma̱ ni ma̱ uta̱i kugasa n a̱yi, a kuyaꞋan tsuwaꞋi n u jeꞋi. A̱yi ɗa yi tana maku endeꞋen wi lo m mo yoku ba.
34 Quando Jefté chegou a Mizpá, à sua casa, eis que a sua filha lhe saiu ao encontro com adufes e com danças; e era ela a filha única; além dela não tinha outro filho nem filha.
35 Ana we enei mekere ma, ɗa u karai motogu ma̱ ni adama a una̱mgbi u ka̱tsuma̱ ɗa u danai, <<Maku ma̱ va̱, vu una mu ta̱. Yiɗa̱i i zuwai ɗa vu zuwai mu una̱mgbi u ka̱tsuma̱? N yaꞋan ta̱ uzuwukpani n Vuzavaguɗu kpamu mi a̱ kukpa̱ɗa̱ kushatangu ba.>>
35 Logo que ele a viu, rasgou as suas vestes, e disse: Ai de mim, filha minha! muito me abateste; és tu a causa da minha desgraça! pois eu fiz, um voto ao Senhor, e não posso voltar atrás.
36 Ɗa maku ma mu ushuki ma danai, <<Vu yaꞋan baci uzuwakpani n Vuzavaguɗu, yaꞋan i na vu dansai va kuyaꞋan nu mpa, a na Vuzavaguɗu u tsupakai nu i na irala i nu, aza a Amona a yaꞋankai nu.>>
36 Ela lhe respondeu: Meu pai, se fizeste um voto ao Senhor, faze de mim conforme o teu voto, pois o Senhor te vingou dos teus inimigos, os filhos de Amom.
37 Ɗa u folonoi esheku a̱ ni, u danai, <<N folono wu ta̱ yaꞋanka mu ili te i nampa. Ka̱sukpa̱ mu biꞋi n yongo wotoi u re adama a na m bana n a̱ja̱Ꞌa̱ a̱ va̱ a kusan tsu shika̱ a na mi a̱ kukuwa̱ mpa mekere.>>
37 Disse mais a seu pai: Concede-me somente isto: deixa-me por dois meses para que eu vá, e desça pelos montes, chorando a minha virgindade com as minhas companheiras.
38 Ɗa u danai ni, <<Laza.>>Ɗa u ka̱sukpa̱i ni ali wotoi u re. Ɗa a̱yi n a̱ja̱Ꞌa̱ a̱ ni a banai a kusan a̱ shika̱i adama a na wi ta̱ a̱ kukuwa̱ babu u yaꞋan yolo babu kpamu maku.
38 Disse ele: Vai. E deixou-a ir por dois meses; então ela se foi com as suas companheiras, e chorou a sua virgindade pelos montes.
39 Ana u kotsoi wotoi u re ɗa u bonoi we esheku a̱ ni ɗa u yaꞋin i na u yaꞋankai Vuzavaguɗu uzuwakpani, ɗa u kuwa̱i a̱yi mekere.
39 E sucedeu que, ao fim dos dois meses, tornou ela para seu pai, o qual cumpriu nela o voto que tinha feito; e ela não tinha conhecido varão. Daí veio o costume em Israel,
40 ka̱ya̱ lakam ka̱ta̱ nkere ma aza a Isaraila uta̱ a bana a kusan a̱ shika̱ adama e mekere ma Jefuta vuza va aza a Giliyadu ali ayin a̱na̱shi.
40 de irem as filhas de Israel de ano em ano lamentar por quatro dias a filha de Jefté, o gileadita. Isso não é

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.