Juízes 11
asg (ASG) vs NTLH
1 Vuma vu yoku ɗa e ci ɗeke Jefuta vuza va aza a Giliyadu kovonshi ka gbayin. Ama a̱na̱ku a̱ ni kashakanlai kaꞋa, a̱yi Jefuta va Giliyadu ɗa esheku a̱ ni.
1 Jefté, da região de Gileade, era um soldado valente. O seu pai se chamava Gileade, e a sua mãe era uma prostituta.
2 Ɗa vuka vu Giliyadu u matsai muku mo olobo. Ana muku ma n gbonguroi, ɗa o lokoi Jefuta a kpaꞋa ka a danai, <<Avu vi a̱ kuciya̱ upecu wi ili yi uka̱ni n a̱tsu a kpaꞋa ke esheku a̱tsu ba, adama a na avu maku ma vuka vu yoku ɗa.>>
2 A esposa de Gileade também teve filhos. Quando cresceram, eles expulsaram Jefté, dizendo: — Você não vai herdar nada do nosso pai porque é filho de outra mulher.
3 Ɗa Jefuta u sumai u ka̱sukpa̱i aza a̱ ni ɗa u banai u da̱sa̱ngi a̱ likuci i Toba, ta ɗe u ɓolongi n uma a kavama o yoku ɗa a̱ pura̱ngba̱na̱i kulaza.
3 Jefté fugiu dos seus irmãos e foi morar na terra de Tobe. Lá alguns homens ordinários se juntaram a ele, e andavam juntos.
4 Ana i lo ɗa aza a Amona a bankai aza a Isaraila n kuvon.
4 Algum tempo depois os amonitas foram guerrear contra o povo de Israel.
5 Ana a yaꞋin nannai ɗa nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ n Giliyadu a banai a̱ la̱nsa̱i Jefuta a̱ likuci i Toba adama a na o bono n a̱yi.
5 Quando isso aconteceu, os chefes de Gileade foram buscar Jefté na terra de Tobe
6 Ɗa a danai Jefuta, <<Ta̱wa̱ vu okpo vuza vu kelime vu tsu, adama a na ci yaꞋan kuvon n aza a Amona.>>
6 e disseram: — Venha com a gente e seja o nosso chefe na guerra contra os amonitas.
7 Ɗa Jefuta u danai le, <<A̱ɗa̱ ɗa i iwain mu ɗa i lokoi mu a kpaꞋa ke esheku a̱va̱ ba? Yiɗa̱i i zuwai ɗa i ta̱wa̱i wa̱ va̱ gogo na, ana yi a atakaci?>>
7 Jefté respondeu: — Eu sei que vocês me odeiam; e odeiam tanto, que me fizeram sair da casa do meu pai. Como é que vocês vêm me pedir ajuda, agora que estão em dificuldade?
8 Ɗa nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ ma aza a Giliyadu a danai Jefuta, <<Ili i na i zuwai ɗa tsu ta̱wa̱i wa̱ nu gogo na, ɗaɗa adama a na vu tono n a̱tsu, tsu bana ci yaꞋan kuvon n aza a Amona ka̱ta̱ vu okpo vuza kelime vu tsu koɓolo n aza a na i punu ida̱shi a iɗika i Giliyadu ra̱ka̱.>>
8 — Nós viemos falar com você porque queremos que comande todo o povo de Gileade na luta contra os amonitas! — responderam eles.
9 Ɗa Jefuta wu ushuki, u danai le,<<YaꞋan biꞋi n ciya̱ kuyeve mayin, i dana ta̱ gogo na ɗa baci mu ushuki ɗa n tonoi ɗa̱ a kubana a kpaꞋa, ɗa Vuzavaguɗu u ɓa̱nka̱i mu ɗa n ciya̱i ulyaꞋi a̱ ubuta̱ wa aza a Amona, mi ta̱ o kokpo vuza kelime vu ɗa̱?>>
9 Jefté disse: — Se me levarem de volta para casa a fim de lutar contra os amonitas, e se o
10 Ɗa nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ ma aza a Giliyadu a̱ ushuki Jefuta a danai, <<Vuzavaguɗu ɗa magan e mere ma̱ tsu, mayun ci ta̱ a kuyaꞋan i na vu danai.>>
10 Eles responderam: — Sim. Nós faremos como você diz. O
11 Ɗa Jefuta u banai nu nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ n Giliyadu, ɗa uma a a zuwai ni wo okpo kovonshi vo osoji vu le. Jefuta tana u doku u tonosokoi ka na u dansai ra̱ka̱ e kelime ka Vuzavaguɗu a Mizipa.
11 Aí Jefté foi com os chefes de Gileade, e o povo o colocou como governador e chefe. E em Mispa, na presença do Senhor , Jefté fez o povo jurar que faria tudo o que havia sido dito.
12 Ɗa Jefuta u suki alingata a kubana u mogono ma aza a Amona, u danai, <<Yiɗa̱i vu cigai nu mpa, ali ɗa vu ta̱wa̱i vishili a iɗika i va̱?>>
12 Então Jefté enviou mensageiros ao rei dos amonitas. Os mensageiros disseram: — O que é que vocês têm contra mim? Por que invadiram o meu país?
13 Ɗa mogono ma aza a Amona mu ushuki alingata a Jefuta a, ɗa u danai, <<Ana aza a Isaraila uta̱i a Masar, isa ta̱ iɗika i va̱, ili i na ɗikai ɗe a uɓon u kuyene ku Aruno ku na ku banai a Jaboku ali a kubana e Kuyene ku Urudu. Gogo na bonokoi n i ɗa m ma̱ta̱na̱.>>
13 O rei dos amonitas respondeu: — Quando os israelitas saíram do Egito, tomaram a minha terra, desde o rio Arnom até os rios Jaboque e Jordão. Agora, sem luta, vocês devem devolver a minha terra.
14 Ɗa Jefuta u doku u suki n alingata a kubana u mogono ma aza Amona kpamu,
14 Jefté mandou outros mensageiros ao rei dos amonitas
15 u danai, <<Mpa Jefuta n dana ta̱, aza a Isaraila a isa iɗika ya aza a Mowabu ko ya aza a Amona ba,
15 com a seguinte resposta: — O povo de Israel não tomou a terra de Moabe nem a terra de Amom.
16 ama ana a̱ uta̱i a Masar, aza a Isaraila o tonoi e meremune a kubana Mala ma Shili, ɗa a yawai a iɗika i Kadeshi.
16 Quando os israelitas saíram do Egito, foram pelo deserto até o golfo de Ácaba e daí até Cades.
17 Ɗa aza a Isaraila a suki alingata a kubana u mogono ma Edom, o folonoi ni, <Ka̱sukpa̱ tsu tsu tono a̱ ka̱tsuma̱ ka̱ iɗika i nu,> ɗa mogono ma Edom ma iwain ɗa u kpa̱ɗa̱i kupanaka le. Ɗa kpamu a̱ suꞋuki mogono ma aza a Mowabu n akaka, a̱yi feu ɗa u iwain kupanaka le. Nannai va ɗa u zuwai aza a Isaraila o yongoi a̱ likuci i Kadeshi.
17 Eles mandaram mensageiros ao rei dos edomitas, pedindo licença para passar pelas suas terras, mas ele não deixou. Então os israelitas pediram a mesma coisa ao rei de Moabe, porém ele também não deixou. Por isso os israelitas ficaram em Cades.
18 <<Ɗa o tonoi m meremune ɗa a̱ ka̱ra̱Ꞌi iɗika i Edom n tsu uɓon kasana ka̱ likuci i Mowabu ɗa a vaki a̱ ka̱kina̱ ke kuyene ku Aruno, adama a na Aruno va ɗaɗa kureꞋe ka aza a Mowabu.
18 — Eles foram pelo deserto. Rodearam a terra dos edomitas e dos moabitas e chegaram até a parte leste de Moabe, no outro lado do rio Arnom. Acamparam ali, mas não atravessaram o rio porque estava na fronteira de Moabe.
19 Ɗa aza a Isaraila a̱ suki alingata a kubana u Sihon mogono ma aza a Amoriya vuza na wi o tsugono a iɗika i Heshibon, o folonoi ni, <Ka̱sukpa̱ tsu tsu tono n iɗika i nu o kubono a iɗika i tsu.>
19 Aí os israelitas mandaram mensageiros a Seom, o rei amorreu de Hesbom, e pediram licença para atravessar aquele país a fim de poderem chegar à sua terra.
20 Ama a̱yi Sihon wu ushuku aza a Isaraila o tono n iɗika i ni ba, adama a nannai ɗa Sihon u ɓolongi osoji a̱ ni ra̱ka̱ ɗa a vaki a Jahaza ɗa a̱ shilika̱i n aza a Isaraila.
20 Mas Seom não deixou. Levou todo o seu exército, acampou em Jasa e atacou o povo de Israel.
21 Ɗa Vuzavaguɗu Ka̱shile ki Isaraila, ke nekei Sihon koɓolo n osoji a̱ ni ra̱ka̱ ekiye aza a Isaraila ɗa a lyai le n kuvon. Ɗa aza a Isaraila ka̱na̱i iɗika ya aza a Amoriya i na i a ida̱shi ra̱ka̱.
21 Mas o Senhor , o Deus de Israel, fez com que os israelitas derrotassem Seom e todos os seus homens. E assim os israelitas conquistaram toda a terra que era dos amorreus.
22 Ɗa a̱ ka̱na̱i kureꞋe ki iɗika ya aza a Amoriya ra̱ka̱, i na i ɗikai ɗe e kuyene ku Aruno, a kubana a Jaboku, ɗe e meremune a kubana e Kuyene ku Urudu.
22 Tomaram toda a terra dos amorreus: desde o rio Arnom, ao Sul, até o rio Jaboque, ao Norte; e, desde o deserto, a Leste, até o rio Jordão, a Oeste.
23 Gogo na ve ene ta̱, Vuzavaguɗu Ka̱shile ka aza a Isaraila kaꞋa ko lokoi aza a Amoriya a iɗika i le adama a uma a̱ ni aza a Isaraila. Gogo na vu ciga ta̱ vu isa iɗika ya ɗa?
23 Assim, foi o Senhor , o Deus de Israel, quem expulsou os amorreus para o seu povo, os israelitas.
24 U gaꞋan vu ka̱na̱ i na Kemoshi ka̱ma̱li ka̱ nu ke nekei nu ba? Ka̱ta̱ a̱tsu feu tsu ka̱na̱ i na de dem Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ tsu ke nekei tsu tsu ka̱na̱.
24 E agora vocês querem tentar tomar a terra de volta? Podem ficar com tudo o que Quemos, o deus de vocês, lhes deu. — Mas nós vamos ficar com tudo o que o
25 Gogo na, avu vu dana ta̱ vu laꞋa ta̱ Balaku kolobo ka Ziporu, mogono ma aza a Mowabu? Vu pana ta̱ a danai a na u saꞋwai kuyaꞋan mawasan n aza a Isaraila? Ko tana vu pana ta̱ a danai u saꞋwa ta̱ kuyaꞋan kuvon n ele?
25 Você pensa que é melhor do que Balaque, filho de Zipor, que era rei de Moabe? Será que alguma vez ele desafiou Israel? Quando foi que ele guerreou contra nós?
26 A̱ya̱ amangatawantatsu (300) a ɗa aza a Isaraila a̱ da̱sa̱ngi a̱ likuci i Heshibon n likuci i wawaꞋa i ni n Arowa n likuci wawaꞋa i ni, n likuci ra̱ka̱ i na yi a̱ ka̱kina̱ ke kuyene ku Aruno, yiɗa̱i i sa̱nka̱i nu ku isa le a ayin nanlo a?
26 Durante trezentos anos o povo de Israel morou em Hesbom e Aroer. Morou também nas cidades vizinhas e em todas as outras cidades das margens do rio Arnom. Por que foi que vocês não tomaram essas cidades de volta durante todo esse tempo?
27 Mpa n nusaka wu ba, ama avu vu nusaka mu ta̱, a na vi a kuyaꞋan kuvon nu mpa. Vuzavaguɗu ɗa kayaꞋinkafada anana, ka̱sukpa̱ u kiɗaka aza a Isaraila afada n aza a Amona.>>
27 Não! Eu não fiz nada de errado contra vocês. Vocês é que fazem mal, querendo lutar contra mim. O Senhor é o juiz. Ele decidirá hoje entre os israelitas e os amonitas.
28 Ama mogono ma aza a Amona ma pana kadanshi ka na Jefuta u suꞋuki ni ba.
28 Mas o rei dos amonitas não quis ouvir a mensagem que Jefté havia mandado.
29 Ɗa a Ayinviki a Vuzavaguɗu a̱ cipa̱i u Jefuta, ɗa u tonoi n likuci i Giliyadu m Manasa a kubana a Mizipa vu Giliyadu, ɗa u gaɗukpai a kubana wa aza a Amona.
29 Então o Espírito do Senhor dominou Jefté, e ele atravessou Gileade e Manassés e voltou para Mispa, em Gileade. Dali foi para Amom
30 Ɗa Jefuta u kucinai n Vuzavaguɗu u danai, <<Ɗa baci vu nekei mu ulyaꞋi ekiye aza a Amona,
30 e prometeu ao Senhor o seguinte: — Se fizeres com que eu vença os amonitas,
31 n ku songu ta̱ ili i na baci de dem i gita̱i ku uta̱ kugasa nu mpa a kpaꞋa kuva̱ tsa alyuka e kuneꞋe, ayin a na n ciya̱i ulyaꞋi wa aza a Amona ɗa m bonoi n ma̱ta̱na̱. Mi ta̱ e kuneke vuma nanlo tsu kuneꞋe ku kusongu u Vuzavaguɗu.>>
31 eu queimarei em sacrifício aquele que sair primeiro da minha casa para me encontrar quando eu voltar da guerra. Eu o oferecerei em sacrifício a ti.
32 Ɗa Jefuta u pasai kuyene adama a na u shilika̱ n aza a Amona, ɗa Vuzavaguɗu u nekei ni ulyaꞋi.
32 Então Jefté atravessou o rio para lutar contra os amonitas, e o Senhor lhe deu a vitória.
33 Ɗa u ka̱na̱i kuna uma ili i na i ɗikai a̱ likuci i Arowa a kubana a uɓon u Miniti ali n Ebelu-kerami ɗa u lyaꞋi likuci kamanga. Ɗa u yaꞋin munuka ma̱ a̱bunda̱i, nannai ɗa aza a Isaraila a lyaꞋi aza a Amona.
33 Ele derrotou os amonitas desde Aroer até perto de Minite — vinte cidades ao todo — e continuou até Abel-Queramim. Houve uma grande matança, e os israelitas derrotaram os amonitas.
34 Ana Jefuta u bonoi a̱ kpaꞋa ku ni a Mizipa. Ɗa mekere ma̱ ni ma̱ uta̱i kugasa n a̱yi, a kuyaꞋan tsuwaꞋi n u jeꞋi. A̱yi ɗa yi tana maku endeꞋen wi lo m mo yoku ba.
34 Quando Jefté voltou para a sua casa, em Mispa, a sua filha saiu ao seu encontro, dançando e tocando pandeiro. Era filha única; ele não tinha mais nenhuma filha ou filho.
35 Ana we enei mekere ma, ɗa u karai motogu ma̱ ni adama a una̱mgbi u ka̱tsuma̱ ɗa u danai, <<Maku ma̱ va̱, vu una mu ta̱. Yiɗa̱i i zuwai ɗa vu zuwai mu una̱mgbi u ka̱tsuma̱? N yaꞋan ta̱ uzuwukpani n Vuzavaguɗu kpamu mi a̱ kukpa̱ɗa̱ kushatangu ba.>>
35 Quando Jefté a viu, ficou desesperado, rasgou as suas roupas e disse: — Ah! Minha filha! Você está partindo o meu coração! Por que tem de ser você quem me vai fazer sofrer? Eu fiz uma promessa a Deus, o
36 Ɗa maku ma mu ushuki ma danai, <<Vu yaꞋan baci uzuwakpani n Vuzavaguɗu, yaꞋan i na vu dansai va kuyaꞋan nu mpa, a na Vuzavaguɗu u tsupakai nu i na irala i nu, aza a Amona a yaꞋankai nu.>>
36 Ela respondeu: — Se o senhor fez uma promessa ao
37 Ɗa u folonoi esheku a̱ ni, u danai, <<N folono wu ta̱ yaꞋanka mu ili te i nampa. Ka̱sukpa̱ mu biꞋi n yongo wotoi u re adama a na m bana n a̱ja̱Ꞌa̱ a̱ va̱ a kusan tsu shika̱ a na mi a̱ kukuwa̱ mpa mekere.>>
37 E continuou: — Só peço uma coisa: deixe que eu vá com as minhas amigas pelos montes e chore durante dois meses porque nunca chegarei a ser mãe.
38 Ɗa u danai ni, <<Laza.>>Ɗa u ka̱sukpa̱i ni ali wotoi u re. Ɗa a̱yi n a̱ja̱Ꞌa̱ a̱ ni a banai a kusan a̱ shika̱i adama a na wi ta̱ a̱ kukuwa̱ babu u yaꞋan yolo babu kpamu maku.
38 E o pai deixou que ela fosse por dois meses. Então ela e as suas amigas saíram pelas montanhas, chorando porque ela nunca chegaria a ser mãe.
39 Ana u kotsoi wotoi u re ɗa u bonoi we esheku a̱ ni ɗa u yaꞋin i na u yaꞋankai Vuzavaguɗu uzuwakpani, ɗa u kuwa̱i a̱yi mekere.
39 Depois dos dois meses, ela voltou para o pai. E ele fez o que havia prometido a Deus. Assim ela morreu virgem. Daí veio o costume de as mulheres israelitas
40 ka̱ya̱ lakam ka̱ta̱ nkere ma aza a Isaraila uta̱ a bana a kusan a̱ shika̱ adama e mekere ma Jefuta vuza va aza a Giliyadu ali ayin a̱na̱shi.
40 saírem durante quatro dias, todos os anos, para chorar pela filha de Jefté, o gileadita.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.