Juízes 11
asg (ASG) vs BKJ
1 Vuma vu yoku ɗa e ci ɗeke Jefuta vuza va aza a Giliyadu kovonshi ka gbayin. Ama a̱na̱ku a̱ ni kashakanlai kaꞋa, a̱yi Jefuta va Giliyadu ɗa esheku a̱ ni.
1 Ora, Jefté, o gileadita, era um homem poderoso e valente, e ele era filho de uma prostituta; e Gileade gerou Jefté.
2 Ɗa vuka vu Giliyadu u matsai muku mo olobo. Ana muku ma n gbonguroi, ɗa o lokoi Jefuta a kpaꞋa ka a danai, <<Avu vi a̱ kuciya̱ upecu wi ili yi uka̱ni n a̱tsu a kpaꞋa ke esheku a̱tsu ba, adama a na avu maku ma vuka vu yoku ɗa.>>
2 E a mulher de Gileade deu-lhe à luz filhos; os filhos da sua mulher cresceram, e eles expulsaram Jefté, e lhe disseram: Tu não herdarás a casa do nosso pai; pois tu és filho de uma mulher estranha.
3 Ɗa Jefuta u sumai u ka̱sukpa̱i aza a̱ ni ɗa u banai u da̱sa̱ngi a̱ likuci i Toba, ta ɗe u ɓolongi n uma a kavama o yoku ɗa a̱ pura̱ngba̱na̱i kulaza.
3 Então Jefté fugiu dos seus irmãos, e habitou na terra de Tobe; e ali estavam reunidos com Jefté homens vãos, e eles saíram com ele.
4 Ana i lo ɗa aza a Amona a bankai aza a Isaraila n kuvon.
4 E sucedeu que, com o passar do tempo, os filhos de Amom perpetraram guerra contra Israel.
5 Ana a yaꞋin nannai ɗa nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ n Giliyadu a banai a̱ la̱nsa̱i Jefuta a̱ likuci i Toba adama a na o bono n a̱yi.
5 E assim foi que, quando os filhos de Amom perpetraram guerra contra Israel, os anciãos de Gileade foram retirar Jefté da terra de Tobe;
6 Ɗa a danai Jefuta, <<Ta̱wa̱ vu okpo vuza vu kelime vu tsu, adama a na ci yaꞋan kuvon n aza a Amona.>>
6 e eles disseram a Jefté: Vem e sê o nosso capitão, para que possamos lutar contra os filhos de Amom.
7 Ɗa Jefuta u danai le, <<A̱ɗa̱ ɗa i iwain mu ɗa i lokoi mu a kpaꞋa ke esheku a̱va̱ ba? Yiɗa̱i i zuwai ɗa i ta̱wa̱i wa̱ va̱ gogo na, ana yi a atakaci?>>
7 E Jefté disse aos anciãos de Gileade: Não me odiastes, e não me expulsastes da casa do meu pai? E por que agora vindes até mim, agora quando estais em aflição?
8 Ɗa nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ ma aza a Giliyadu a danai Jefuta, <<Ili i na i zuwai ɗa tsu ta̱wa̱i wa̱ nu gogo na, ɗaɗa adama a na vu tono n a̱tsu, tsu bana ci yaꞋan kuvon n aza a Amona ka̱ta̱ vu okpo vuza kelime vu tsu koɓolo n aza a na i punu ida̱shi a iɗika i Giliyadu ra̱ka̱.>>
8 E os anciãos de Gileade disseram a Jefté: Por isso, voltamo-nos para ti agora, para que possas ir conosco, e lutar contra os filhos de Amom, e ser o nosso cabeça sobre todos os habitantes de Gileade.
9 Ɗa Jefuta wu ushuki, u danai le,<<YaꞋan biꞋi n ciya̱ kuyeve mayin, i dana ta̱ gogo na ɗa baci mu ushuki ɗa n tonoi ɗa̱ a kubana a kpaꞋa, ɗa Vuzavaguɗu u ɓa̱nka̱i mu ɗa n ciya̱i ulyaꞋi a̱ ubuta̱ wa aza a Amona, mi ta̱ o kokpo vuza kelime vu ɗa̱?>>
9 E Jefté disse aos anciãos de Gileade: Se vós me trouxerdes de volta para casa para lutar contra os filhos de Amom, e o SENHOR os entregar diante de mim, serei eu o vosso cabeça?
10 Ɗa nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ ma aza a Giliyadu a̱ ushuki Jefuta a danai, <<Vuzavaguɗu ɗa magan e mere ma̱ tsu, mayun ci ta̱ a kuyaꞋan i na vu danai.>>
10 E os anciãos de Gileade disseram a Jefté: O SENHOR seja testemunha entre nós, se não procedermos de acordo com as tuas palavras.
11 Ɗa Jefuta u banai nu nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ n Giliyadu, ɗa uma a a zuwai ni wo okpo kovonshi vo osoji vu le. Jefuta tana u doku u tonosokoi ka na u dansai ra̱ka̱ e kelime ka Vuzavaguɗu a Mizipa.
11 Então Jefté foi com os anciãos de Gileade, e o povo fez dele o cabeça e capitão sobre eles; e Jefté declarou todas as suas palavras diante do SENHOR em Mispá.
12 Ɗa Jefuta u suki alingata a kubana u mogono ma aza a Amona, u danai, <<Yiɗa̱i vu cigai nu mpa, ali ɗa vu ta̱wa̱i vishili a iɗika i va̱?>>
12 E Jefté enviou mensageiros até o rei dos filhos de Amom, dizendo: O que tens tu para fazer comigo, que viestes contra mim para lutar na minha terra?
13 Ɗa mogono ma aza a Amona mu ushuki alingata a Jefuta a, ɗa u danai, <<Ana aza a Isaraila uta̱i a Masar, isa ta̱ iɗika i va̱, ili i na ɗikai ɗe a uɓon u kuyene ku Aruno ku na ku banai a Jaboku ali a kubana e Kuyene ku Urudu. Gogo na bonokoi n i ɗa m ma̱ta̱na̱.>>
13 E o rei dos filhos de Amom respondeu aos mensageiros de Jefté: Como Israel tomou a minha terra, quando subiu do Egito, desde Arnom até o Jaboque, e até o Jordão; agora, portanto, restitui aquelas terras novamente de modo pacífico.
14 Ɗa Jefuta u doku u suki n alingata a kubana u mogono ma aza Amona kpamu,
14 E Jefté enviou mensageiros, novamente, ao rei dos filhos de Amom;
15 u danai, <<Mpa Jefuta n dana ta̱, aza a Isaraila a isa iɗika ya aza a Mowabu ko ya aza a Amona ba,
15 e lhe disse: Assim diz Jefté: Israel não tomou a terra de Moabe, nem a terra dos filhos de Amom;
16 ama ana a̱ uta̱i a Masar, aza a Isaraila o tonoi e meremune a kubana Mala ma Shili, ɗa a yawai a iɗika i Kadeshi.
16 mas quando Israel subiu do Egito, e caminhou através do deserto até o Mar Vermelho, e chegou a Cades;
17 Ɗa aza a Isaraila a suki alingata a kubana u mogono ma Edom, o folonoi ni, <Ka̱sukpa̱ tsu tsu tono a̱ ka̱tsuma̱ ka̱ iɗika i nu,> ɗa mogono ma Edom ma iwain ɗa u kpa̱ɗa̱i kupanaka le. Ɗa kpamu a̱ suꞋuki mogono ma aza a Mowabu n akaka, a̱yi feu ɗa u iwain kupanaka le. Nannai va ɗa u zuwai aza a Isaraila o yongoi a̱ likuci i Kadeshi.
17 então Israel enviou mensageiros ao rei de Edom, dizendo: Deixa-me, rogo-te, passar através da tua terra; mas o rei de Edom não quis dar ouvidos. E, de modo semelhante, eles enviaram ao rei de Moabe; mas ele não quis consentir; e Israel permaneceu em Cades.
18 <<Ɗa o tonoi m meremune ɗa a̱ ka̱ra̱Ꞌi iɗika i Edom n tsu uɓon kasana ka̱ likuci i Mowabu ɗa a vaki a̱ ka̱kina̱ ke kuyene ku Aruno, adama a na Aruno va ɗaɗa kureꞋe ka aza a Mowabu.
18 Depois, eles seguiram através do deserto, e circundaram a terra de Edom, e a terra de Moabe, e vieram pelo lado leste da terra de Moabe, e acamparam no outro lado de Arnom, mas não entraram no limite de Moabe; pois Arnom era o limite de Moabe.
19 Ɗa aza a Isaraila a̱ suki alingata a kubana u Sihon mogono ma aza a Amoriya vuza na wi o tsugono a iɗika i Heshibon, o folonoi ni, <Ka̱sukpa̱ tsu tsu tono n iɗika i nu o kubono a iɗika i tsu.>
19 E Israel enviou mensageiros até Seom, rei dos amorreus, o rei de Hesbom; e Israel lhe disse: Deixa-nos passar, rogamos-te, através da tua terra para o meu lugar.
20 Ama a̱yi Sihon wu ushuku aza a Isaraila o tono n iɗika i ni ba, adama a nannai ɗa Sihon u ɓolongi osoji a̱ ni ra̱ka̱ ɗa a vaki a Jahaza ɗa a̱ shilika̱i n aza a Isaraila.
20 Porém, Seom não confiou que Israel passasse através do seu termo; mas Seom reuniu todo o seu povo, e acampou em Jaza, e lutou contra Israel.
21 Ɗa Vuzavaguɗu Ka̱shile ki Isaraila, ke nekei Sihon koɓolo n osoji a̱ ni ra̱ka̱ ekiye aza a Isaraila ɗa a lyai le n kuvon. Ɗa aza a Isaraila ka̱na̱i iɗika ya aza a Amoriya i na i a ida̱shi ra̱ka̱.
21 E o SENHOR Deus de Israel entregou Seom e todo o seu povo na mão de Israel, e eles os feriram; assim Israel possuiu toda a terra dos amorreus, os habitantes daquela região.
22 Ɗa a̱ ka̱na̱i kureꞋe ki iɗika ya aza a Amoriya ra̱ka̱, i na i ɗikai ɗe e kuyene ku Aruno, a kubana a Jaboku, ɗe e meremune a kubana e Kuyene ku Urudu.
22 E eles possuíram todos os termos dos amorreus, desde o Arnom até o Jaboque, e desde o deserto até o Jordão.
23 Gogo na ve ene ta̱, Vuzavaguɗu Ka̱shile ka aza a Isaraila kaꞋa ko lokoi aza a Amoriya a iɗika i le adama a uma a̱ ni aza a Isaraila. Gogo na vu ciga ta̱ vu isa iɗika ya ɗa?
23 Então o SENHOR Deus de Israel desapropriou os amorreus diante do seu povo, Israel, e deverias tu possuí-lo?
24 U gaꞋan vu ka̱na̱ i na Kemoshi ka̱ma̱li ka̱ nu ke nekei nu ba? Ka̱ta̱ a̱tsu feu tsu ka̱na̱ i na de dem Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ tsu ke nekei tsu tsu ka̱na̱.
24 Não possuirás tu aquilo que o teu deus, Quemós, dá-te para possuirdes? Portanto, todos aqueles que, de diante de nós, o SENHOR nosso Deus expulsar, nós os possuiremos.
25 Gogo na, avu vu dana ta̱ vu laꞋa ta̱ Balaku kolobo ka Ziporu, mogono ma aza a Mowabu? Vu pana ta̱ a danai a na u saꞋwai kuyaꞋan mawasan n aza a Isaraila? Ko tana vu pana ta̱ a danai u saꞋwa ta̱ kuyaꞋan kuvon n ele?
25 E, agora, és tu melhor do que Balaque, o filho de Zipor, rei de Moabe? Será que ele já pelejou contra Israel, ou já lutou contra eles,
26 A̱ya̱ amangatawantatsu (300) a ɗa aza a Isaraila a̱ da̱sa̱ngi a̱ likuci i Heshibon n likuci i wawaꞋa i ni n Arowa n likuci wawaꞋa i ni, n likuci ra̱ka̱ i na yi a̱ ka̱kina̱ ke kuyene ku Aruno, yiɗa̱i i sa̱nka̱i nu ku isa le a ayin nanlo a?
26 enquanto Israel habitou em Hesbom e suas cidades, e em Aroer e as suas aldeias, e em todas as cidades que estão ao longo dos termos de Arnom, trezentos anos? Portanto, por que vós não as recuperastes durante aquele tempo?
27 Mpa n nusaka wu ba, ama avu vu nusaka mu ta̱, a na vi a kuyaꞋan kuvon nu mpa. Vuzavaguɗu ɗa kayaꞋinkafada anana, ka̱sukpa̱ u kiɗaka aza a Isaraila afada n aza a Amona.>>
27 Por isso, eu não pequei contra ti, mas tu me fazes mal ao guerrear contra mim; o SENHOR, que é juiz, julgue neste dia entre os filhos de Israel e os filhos de Amom.
28 Ama mogono ma aza a Amona ma pana kadanshi ka na Jefuta u suꞋuki ni ba.
28 Todavia, o rei dos filhos de Amom não atentou para as palavras de Jefté, que ele lhe enviou.
29 Ɗa a Ayinviki a Vuzavaguɗu a̱ cipa̱i u Jefuta, ɗa u tonoi n likuci i Giliyadu m Manasa a kubana a Mizipa vu Giliyadu, ɗa u gaɗukpai a kubana wa aza a Amona.
29 Então, o Espírito do SENHOR veio sobre Jefté, e ele atravessou Gileade, e Manassés, e atravessou Mispá de Gileade, e de Mispá de Gileade, ele atravessou até os filhos de Amom.
30 Ɗa Jefuta u kucinai n Vuzavaguɗu u danai, <<Ɗa baci vu nekei mu ulyaꞋi ekiye aza a Amona,
30 E Jefté fez um voto ao SENHOR, e disse: Se tu, sem falta, entregares os filhos de Amom nas minhas mãos,
31 n ku songu ta̱ ili i na baci de dem i gita̱i ku uta̱ kugasa nu mpa a kpaꞋa kuva̱ tsa alyuka e kuneꞋe, ayin a na n ciya̱i ulyaꞋi wa aza a Amona ɗa m bonoi n ma̱ta̱na̱. Mi ta̱ e kuneke vuma nanlo tsu kuneꞋe ku kusongu u Vuzavaguɗu.>>
31 então será que, o que quer que saia das portas da minha casa para me encontrar, quando eu retornar em paz dos filhos de Amom, certamente será do SENHOR, e eu oferecerei como oferta queimada.
32 Ɗa Jefuta u pasai kuyene adama a na u shilika̱ n aza a Amona, ɗa Vuzavaguɗu u nekei ni ulyaꞋi.
32 Assim Jefté atravessou até os filhos de Amom para lutar contra eles; e o SENHOR os entregou nas suas mãos.
33 Ɗa u ka̱na̱i kuna uma ili i na i ɗikai a̱ likuci i Arowa a kubana a uɓon u Miniti ali n Ebelu-kerami ɗa u lyaꞋi likuci kamanga. Ɗa u yaꞋin munuka ma̱ a̱bunda̱i, nannai ɗa aza a Isaraila a lyaꞋi aza a Amona.
33 E ele os feriu desde Aroer, até chegarem a Minite, vinte cidades, e até a planície dos vinhedos, com um massacre mui grande. Assim os filhos de Amom foram subjugados diante dos filhos de Israel.
34 Ana Jefuta u bonoi a̱ kpaꞋa ku ni a Mizipa. Ɗa mekere ma̱ ni ma̱ uta̱i kugasa n a̱yi, a kuyaꞋan tsuwaꞋi n u jeꞋi. A̱yi ɗa yi tana maku endeꞋen wi lo m mo yoku ba.
34 E Jefté veio a Mispá, até a sua casa, e eis que a sua filha saiu para encontrá-lo com adufes e com danças; e ela era a sua única filha; além dela, ele não tinha nenhum outro filho ou filha.
35 Ana we enei mekere ma, ɗa u karai motogu ma̱ ni adama a una̱mgbi u ka̱tsuma̱ ɗa u danai, <<Maku ma̱ va̱, vu una mu ta̱. Yiɗa̱i i zuwai ɗa vu zuwai mu una̱mgbi u ka̱tsuma̱? N yaꞋan ta̱ uzuwukpani n Vuzavaguɗu kpamu mi a̱ kukpa̱ɗa̱ kushatangu ba.>>
35 E sucedeu que, quando ele a viu, rasgou as suas vestes, e disse: Ai, filha minha! Tu me colocaste muito para baixo, e tu és uma daquelas que me aflige; pois abri a minha boca para o SENHOR, e não posso voltar atrás.
36 Ɗa maku ma mu ushuki ma danai, <<Vu yaꞋan baci uzuwakpani n Vuzavaguɗu, yaꞋan i na vu dansai va kuyaꞋan nu mpa, a na Vuzavaguɗu u tsupakai nu i na irala i nu, aza a Amona a yaꞋankai nu.>>
36 E ela disse a ele: Meu pai, se tu abriste a tua boca para o SENHOR, faz comigo segundo aquilo que procedeu da tua boca; tanto mais que o SENHOR fez vingança por ti contra os teus inimigos, os filhos de Amom.
37 Ɗa u folonoi esheku a̱ ni, u danai, <<N folono wu ta̱ yaꞋanka mu ili te i nampa. Ka̱sukpa̱ mu biꞋi n yongo wotoi u re adama a na m bana n a̱ja̱Ꞌa̱ a̱ va̱ a kusan tsu shika̱ a na mi a̱ kukuwa̱ mpa mekere.>>
37 E ela disse ao seu pai: Que isto seja feito a mim; deixa-me a sós por dois meses, para que eu possa subir e descer os montes, e lamentar pela minha virgindade: eu e as minhas companheiras.
38 Ɗa u danai ni, <<Laza.>>Ɗa u ka̱sukpa̱i ni ali wotoi u re. Ɗa a̱yi n a̱ja̱Ꞌa̱ a̱ ni a banai a kusan a̱ shika̱i adama a na wi ta̱ a̱ kukuwa̱ babu u yaꞋan yolo babu kpamu maku.
38 E ele disse: Vai. E ele a despediu por dois meses; e ela foi com as suas companheiras, e lamentou pela sua virgindade sobre os montes.
39 Ana u kotsoi wotoi u re ɗa u bonoi we esheku a̱ ni ɗa u yaꞋin i na u yaꞋankai Vuzavaguɗu uzuwakpani, ɗa u kuwa̱i a̱yi mekere.
39 E sucedeu que, ao final de dois meses, ela retornou ao seu pai, que fez com ela segundo o seu voto que havia feito; e ela não conheceu homem algum. E tornou-se um costume em Israel,
40 ka̱ya̱ lakam ka̱ta̱ nkere ma aza a Isaraila uta̱ a bana a kusan a̱ shika̱ adama e mekere ma Jefuta vuza va aza a Giliyadu ali ayin a̱na̱shi.
40 que as filhas de Israel saíssem anualmente para lamentar a filha de Jefté, o gileadita, quatro dias por ano.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.