Josué 22
asg (ASG) vs VC
1 Ɗa Jesuwa u ɗekei aza a Ruben, n aza a Gadu n kagimi ka kumaci ku Manasa,
1 Josué convocou os rubenitas, os gaditas e a meia tribo de Manassés:
2 u danai le, <<I yaꞋan ta̱ ili ra̱ka̱ i na Musa kagbashi ka Vuzavaguɗu ka danai ɗa̱, kpamu i tono ta̱ ili i na n danai ɗa̱.
2 Observastes, disse-lhes ele, tudo o que vos ordenou Moisés, servo do Senhor, e obedecestes a todos os mandamentos que vos dei.
3 A makyan ma̱ a̱bunda̱i ma nampa dem i varuku aza a̱ ɗa̱ ba, ama i tono ta̱ ili i na Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ ɗa̱ ke nekei ɗa̱ mayin.
3 Durante todo esse tempo, até o dia de hoje, não abandonastes vossos irmãos, observando fielmente o mandamento do Senhor, vosso Deus.
4 Gogo na Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ ɗa̱ ke neke ta̱ uma a̱ ɗa̱ kuvuka tsu na u danai. Gogo na walai i bono a kpaꞋa a iɗika yi uka̱ni i na Musa kagbashi ka Vuzavaguɗu ke nekei ɗa̱ a upashi u Urudu.
4 Agora que o Senhor, vosso Deus, deu aos vossos irmãos o descanso que ele havia prometido, retomai o caminho de vossas tendas na terra que vos pertence, e que Moisés, servo do Senhor, vos deu além do Jordão.
5 I yaꞋan mayin ka̱ta̱ i tono wila̱ n ili i kutono i na Musa kagbashi ka Vuzavaguɗu ke nekei ɗa̱, i ciga Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ ɗa̱, i tono uye u ni n wila̱ u ni i gbaga yi, ka̱ta̱ i cikpa yi n ka̱ɗu kete n wuma u ɗa̱ dem.>>
5 Tende muito cuidado, no entanto, de pôr em prática os mandamentos e as leis que vos prescreveu Moisés, servo do Senhor: amar o Senhor, vosso Deus, andar em todos os seus caminhos, guardar os seus mandamentos e unir-vos a ele, servindo de todo o vosso coração e de toda a vossa alma.
6 Ɗa Jesuwa u zuwakai le una̱singai ɗa u danai le a wala, ɗa a lazai o kubono a iꞋuwa i le.
6 Josué abençoou-os e os despediu, e eles voltaram para as suas tendas.
7 Musa u nekei kagimi ka kumaci ku Manasa ili yi uka̱ni a Bashan, kagimi ka kumaci ka na ka buwai tamkpamu, Jesuwa u nekei le ili yi uka̱ni koɓolo n aza e le a uɓon u ɗaka e Kuyene ku Urudu. Ana Jesuwa u danai le a wala a kubana a iꞋuwa i le ɗa u zuwakai le una̱singai,
7 Ora, Moisés tinha dado a uma meia tribo de Manassés uma parte em Basã; por isso Josué deu à outra meia tribo uma parte entre seus irmãos ao ocidente, aquém do Jordão. Despedindo-os para as suas tendas, Josué deu-lhes esta bênção:
8 u danai le, <<Bonoi a iꞋuwa i ɗa̱ n uciyi wa̱ a̱bunda̱i n ilikuzuwa ya̱ a̱bunda̱i, n azurufa, n azanariya, n iyum i shili, n iyum, n akashi a̱bunda̱i. I pece n aza a̱ ɗa̱ ucanuku u na i pura̱i a̱ ubuta̱ wu irala i ɗa̱.>>
8 Voltais para vossas tendas com grandes riquezas - numerosos rebanhos, prata e ouro, bronze e ferro, e vestidos em grande quantidade - e reparti com vossos irmãos os despojos de vossos inimigos.
9 Ɗa aza a Ruben n aza a Gadu n kagimi ka kumaci ku Manasa o bonoi a kpaꞋa, e pecemgbenei n kagimi ka aza a Isaraila a Shilo a iɗika i KanaꞋana, o bonoi a iɗika i Giliyadu, iɗika yi uka̱ni i le. Tsu na Vuzavaguɗu u dansai a̱ una̱ u Musa.
9 Os filhos de Rubem, de Gad e da meia tribo de Manassés separaram-se dos israelitas em Silo, na terra de Canaã, e retomaram o caminho da terra de Galaad, terra cuja propriedade tinha recebido por mandamento do Senhor, transmitido a Moisés.
10 Kumaci ka aza a Ruben n kumaci ka aza a Gadu n kagimi ka kumaci ka Manasa a yawai a Gelilotu ɗevu n Kuyene ku Urudu a iɗika i KanaꞋana. Ana a yawai a̱ ubuta̱ wa ɗa a̱ shikpa̱i katalikalyuka ka gbayin a̱ ka̱kina̱ ke Kuyene ka, katalikalyuka ka ta na ili i kinda i ɗa ka̱u.
10 E, tendo chegado aos distritos do Jordão, que pertencem à terra de Canaã, os filhos de Rubem, de Gad, da meia tribo de Manassés levantaram, ali junto ao Jordão, um enorme altar, que se podia ver de longe.
11 Ana kagimi ka aza a Isaraila a panai arabali a danai, <<Ɗanna, aza a Ruben n aza a Gadu n kagimi ka kumaci ku Manasa a̱ shikpa̱i katalikalyuka a Giliyotu ɗevu n Kuyene ku Urudu a uteku wu iɗika i KanaꞋana, a kakambu ka̱ tsu aza a Isaraila.>>
11 Os israelitas, tendo ouvido que os filhos de Rubem, de Gad e da meia tribo de Manassés tinham levantado um altar defronte da terra de Canaã, na região do Jordão do lado dos israelitas,
12 Ana aza a Isaraila a panai arabali, ɗa o ɓolongi ka̱ci ke le a Shilo adama a na a banka le n kuvon.
12 reuniram-se todos em Silo para irem combater contra eles.
13 Ɗa uma a Isaraila a̱ suki Finihasu maku ma Eliyaza Ganu, a kubana wa aza a Ruben n aza a Gadu n kagimi ka kumaci ku Manasa a iɗika i Giliyadu.
13 Enviaram aos filhos de Rubem, de Gad e da meia tribo de Manassés, na terra de Galaad, o sacerdote Finéias, filho de Eleazar,
14 Aza e kelime kupa ɗa a banai koɓolo n a̱yi, a kumaci dem vuza kelime te, vuza dem vuza kelime ɗa wa̱ aza a̱ ni a kumaci ki Isaraila.
14 juntamente com dez príncipes, chefes de casas patriarcais, um chefe por tribo, sendo todos chefes de casas patriarcais entre os milhares de Israel.
15 Ana a yawai wa aza a Ruben, n aza a Gadu, n kagimi ka kumaci ku Manasa, a iɗika i Giliyadu, ɗa a danai le,
15 Estes, chegando junto aos filhos de Rubem, de Gad e da meia tribo de Manassés, na terra de Galaad, disseram-lhes:
16 <<Koɓolo ka uma ka Vuzavaguɗu ka danai, <Unambi wu usuɓi u yiɗa̱i i yaꞋankai Ka̱shile ka aza a Isaraila? Ali yi a kuyaꞋanka yi ugbamukaci i maꞋakai ka̱ci ka̱ ɗa̱ katalikalyuka.
16 Eis a mensagem da assembléia do Senhor: que infidelidade é essa que cometeis contra o Deus de Israel, desviando-vos hoje do Senhor e levantando um altar, o que é presentemente um ato de revolta contra ele?
17 Unushi u na tsu yaꞋin a Piyo u yawa tsu ba? Ɗanna ali n gogo na ka̱ta̱ tsu ciɗatangu ka̱ci ka̱ tsu a unushi u nanlo ba, ko an wo okpoi ma̱dukpa̱ ma Vuzavaguɗu ma̱ ta̱wa̱i wa̱ a̱tsu uma a̱ ni.
17 Porventura não nos basta o pecado de Fogor, do qual ainda hoje não estamos purificados, apesar do castigo que feriu a assembléia do Senhor? E vós vos desviais hoje do Senhor!
18 anana yi ta̱ a̱ kukpa̱ɗa̱ kutono Vuzavaguɗu? Ɗa baci i yaꞋankai ni ugbamukaci anana, mkpa wi ta̱ a kuyaꞋan wupa n uma a Isaraila ra̱ka̱.
18 Se vos revoltais hoje contra o Senhor, amanhã sua cólera se inflamará contra toda a assembléia de Israel.
19 Ama ɗa baci iɗika yi uka̱ni i ɗa̱ yi n unata, ka̱ta̱ i pasa a kubana iɗika i Vuzavaguɗu ubuta̱ u na Ma̱va̱li ma̱ Ka̱shile mi, adama na i ciya̱ ili uka̱ni a̱ ka̱tsuma̱ ka̱ tsu. Ama ka̱ta̱ i yaꞋanka Vuzavaguɗu ugbamukaci ko a̱tsu a̱ ubuta̱ u kushukpa̱ka̱ ka̱ci ka̱ ɗa̱ katalikalyuka ko yoku kau n ka̱ Ka̱shile ka̱ tsu ba.
19 Se julgais que a terra de vossa herança é impura, passai para a terra que é a propriedade do Senhor, onde se acha sua morada, e instalai-vos no meio de nós; mas não vos revolteis contra o Senhor, nem contra nós, construindo outro altar além do altar do Senhor, nosso Deus.
20 I ciɓa m makyan ma na Akan maku ma Zera u kpa̱ɗa̱i kutono wila̱ adama a ucanuku u na a takpai adama o kudomoku, n tsu na wupa u Vuzavaguɗu u cipa̱i wa aza a Isaraila ba? A̱yi ɗa u kuwa̱i koci ba.> >>
20 Não houve uma explosão de cólera do Senhor contra toda a assembléia de Israel quando Acã, filho de Zaré, pecou contra o que estava votado ao interdito? E não foi só ele que pereceu por causa de seu crime.
21 Ɗa aza a Ruben n aza a Gadu n kagimi ka kumaci ku Manasa a̱ ushuki aza a̱ gba̱ra̱-gba̱ra̱ a̱ uma a Isaraila a danai,
21 Os filhos de Rubem, de Gad e da meia tribo de Manassés responderam aos chefes dos milhares de Israel:
22 <<MalaꞋimili, Ka̱shile Vuzavaguɗu u yeve ta̱, yaꞋan aza a Isaraila feu e yeve! Ugbamukaci u ɗa baci ko unambi wu usuɓi u ɗa baci tsu yaꞋankai Vuzavaguɗu, ka̱ta̱ i ka̱sukpa̱tsu n wuma anana ba.
22 Deus todo-poderoso, o Senhor Deus todo-poderoso, o Senhor sabe, e Israel o saiba: se foi por espírito de revolta e por infidelidade para com o Senhor, que ele não nos poupe neste dia!...
23 Ɗa baci tsu iwain Vuzavaguɗu, ɗa tsu maꞋakai ka̱ci ka̱ tsu katali ka alyuka adama a kuyaꞋan alyuka e kuneꞋe ku kusongu, ko alyuka e kuneꞋe ku kiya n alyuka e kuneꞋe ku ma̱ta̱na̱, yaꞋan Vuzavaguɗu n ka̱ci ka̱ ni u tsupa tsu tsu na ci yaꞋin.
23 Se foi para desviar-nos do Senhor que levantamos um altar, e se foi para oferecermos sobre ele holocaustos, oblações e sacrifícios de ações de graças, o Senhor mesmo nos peça conta disso!
24 Adama a na ka̱ta̱ kanna ko yoku muku n ɗa̱ n dana muku n tsu, <Yiɗa̱i i burai ɗa̱ n Vuzavaguɗu, Ka̱shile ka aza a Isaraila?
24 Se o fizemos, foi antes por temor de que vossos filhos digam um dia aos nossos: Que tendes vós em comum com o Senhor, o Deus de Israel?
25 Vuzavaguɗu u zuwa ta̱ Kuyene ku Urudu ku pecei tsu n a̱ɗa̱, aza a Ruben n aza a Gadu. Adama a nannai yi n upecu wi ili u Vuzavaguɗu ba,> N nannai ɗa muku n ɗa̱ n kuzuwa muku n tsu m kpa̱ɗa̱ kupana wovon u Vuzavaguɗu.
25 O Senhor pôs o rio Jordão como fronteira entre nós e vós, ó filhos de Rubem e de Gad: não tendes parte com o Senhor. E desse modo vossos filhos poderiam afastar os nossos do culto do Senhor.
26 Adama a nannai ɗa tsu danai, <YaꞋan tsu shikpa̱ katalikalyuka, ama adama e kuneꞋe ku kusongu ko kuyaꞋanka alyuka ba,
26 Por isso combinamos entre nós: construamos um altar, não para holocaustos e sacrifícios,
27 ama adama a na wo okpo tsu urotu n a̱ɗa̱, n kumaci ku tsu n ku ɗa̱, adama a na ci lyaꞋa kelime n kuyaꞋan ulinga u Vuzavaguɗu n alyuka e kuneꞋe ku kusongu a̱ tsu n kuneꞋe ku ma̱ta̱na̱, a ayin a̱ kuta̱wa̱ muku n ɗa̱ ta na mi a kudana muku n tsu, <<Yi n upecu wi ili i Vuzavaguɗu ba.>> >
27 mas para que seja um testemunho entre nós e vós, entre os nossos filhos e os vossos, de que prestamos culto ao Senhor em sua presença, oferecendo-lhe nossos holocaustos, nossos sacrifícios e nossas ações de graças, e para que os vossos filhos não digam amanhã aos nossos: vós não tendes parte com o Senhor.
28 Tsu sheshe ta̱ tsu danai, ɗa baci kanna ko yoku a danai tsu ko a danai muku n tsu, ka̱ta̱ tsu dana, <Indanai katalikalyuka ka Vuzavaguɗu, ka na ikaya i tsu i shikpa̱i, adama e kuneꞋe ku kusongu ku ɗa ko alyuka ba, ama adama o urotu u ɗa a̱tsu n a̱ɗa̱.>
28 Se, pois, amanhã eles nos falassem assim, a nós ou aos nossos descendentes, poderíamos responder-lhes: vede a forma do altar do Senhor que nossos pais construíram, não para holocaustos e sacrifícios, mas para servir de testemunho entre nós e vós.
29 Ili yi unata i ɗa wa̱ tsu, tsu yaꞋanka Vuzavaguɗu ugbamukaci tsu ka̱sukpa̱ kutono Vuzavaguɗu, tsu shikpa̱ katalikalyuka ko yoku adama e kuneꞋe ku kusongu ko kuneꞋe ku kiya, ko alyuka kau n katalikalyuka ka Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ tsu, ka na ki kelime ka̱ ka̱pa̱m ka̱ Ka̱shile!>>
29 Longe de nós o pensamento de querer revoltar-nos contra o Senhor, desviando-nos hoje dele por termos construído um altar para holocaustos, oblações e sacrifícios, fora do altar que está diante da morada do Senhor, nosso Deus!
30 Ana Finihasu ganu n aza gba̱ra̱-gba̱ra̱ a uma a Isaraila, aza e kelime ka uma a Isaraila, a panai kadanshi ka na aza a Ruben n aza a Gadu n kagimi ka aza a Manasa a danai, ɗa a panai uyoꞋo ka̱u.
30 Tendo ouvido as palavras dos filhos de Rubem, de Gad e da meia tribo de Manassés, o sacerdote Finéias e os príncipes da assembléia, chefes dos milhares de Israel que o acompanhavam, deram-se por satisfeitos.
31 Ɗa Finihasu maku ma Eliyaza ganu u danai aza a Ruben n aza a Gadu n kagimi ka aza a Manasa, <<Anana ci yeve ta̱ Vuzavaguɗu wi ta̱ koɓolo n a̱tsu, adama na i yaꞋanka yi unambi wu usuɓi ba. Gogo na yi isa ta̱ uma a Isaraila ekiye a Vuzavaguɗu.>>
31 Então o sacerdote Finéias, filho de Eleazar, disse aos filhos de Rubem, de Gad e de Manassés: Reconhecemos hoje que o Senhor está no meio de nós, visto que não cometestes esse pecado contra ele, e salvastes assim os israelitas da mão do Senhor!
32 Ɗa Finihasu maku ma Eliyaza ganu, n aza e kelime, a̱ ka̱sukpa̱i aza a Ruben n aza a Gadu a iɗika i Giliyadu o bonoi a iɗika i KanaꞋana u uma a Isaraila, o bonokoi le n kadanshi ka na a panai.
32 O sacerdote Finéias, filho de Eleazar, deixando os filhos de Rubem e de Gad, voltou com os príncipes da terra de Galaad para a terra de Canaã, para junto dos israelitas, e fez-lhes um relatório de tudo.
33 Ɗa aza a Isaraila a panai uyoꞋo n kadanshi ka na o bonokoi le, ɗa a cikpai Ka̱shile. O doku a yaꞋin kadanshi ka na a kubana kuvon a una aza a Ruben n aza a Gadu a̱ ubuta̱ u na i ida̱shi ba.
33 Alegraram-se com isso, bendisseram a Deus e não pensaram mais em sair contra eles para devastar a terra habitada pelos filhos de Rubem e de Gad.
34 Ɗa aza a Ruben n aza a Gadu a zuwakai katalikalyuka ka kula Urotu a danai,<<Katalikalyuka ka nampa urotu u ɗa wa̱ tsu na̱ ɗa̱, Vuzavaguɗu a̱yi ɗa Ka̱shile.>>
34 Por isso os filhos de Rubem e de Gad chamaram ao altar que tinham construído Ed, porque, disseram eles, ele é testemunho entre nós de que o Senhor é o verdadeiro Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.