Josué 22
asg (ASG) vs NTLH
1 Ɗa Jesuwa u ɗekei aza a Ruben, n aza a Gadu n kagimi ka kumaci ku Manasa,
1 Então Josué reuniu o povo das tribos de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste
2 u danai le, <<I yaꞋan ta̱ ili ra̱ka̱ i na Musa kagbashi ka Vuzavaguɗu ka danai ɗa̱, kpamu i tono ta̱ ili i na n danai ɗa̱.
2 e disse: — Vocês têm feito tudo o que Moisés,
3 A makyan ma̱ a̱bunda̱i ma nampa dem i varuku aza a̱ ɗa̱ ba, ama i tono ta̱ ili i na Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ ɗa̱ ke nekei ɗa̱ mayin.
3 Durante todo esse tempo, até hoje, vocês não abandonaram os seus irmãos israelitas. Vocês têm obedecido com cuidado aos mandamentos do Senhor .
4 Gogo na Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ ɗa̱ ke neke ta̱ uma a̱ ɗa̱ kuvuka tsu na u danai. Gogo na walai i bono a kpaꞋa a iɗika yi uka̱ni i na Musa kagbashi ka Vuzavaguɗu ke nekei ɗa̱ a upashi u Urudu.
4 Agora o Senhor , o Deus de vocês, deu aos seus irmãos israelitas a paz, como havia prometido. Voltem, pois, para a terra que vocês conquistaram do outro lado do rio Jordão, a terra que Moisés, servo do Senhor , lhes deu.
5 I yaꞋan mayin ka̱ta̱ i tono wila̱ n ili i kutono i na Musa kagbashi ka Vuzavaguɗu ke nekei ɗa̱, i ciga Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ ɗa̱, i tono uye u ni n wila̱ u ni i gbaga yi, ka̱ta̱ i cikpa yi n ka̱ɗu kete n wuma u ɗa̱ dem.>>
5 Obedeçam com muito cuidado ao mandamento e à lei que Moisés, servo do Senhor , lhes deu. Amem o Senhor , o Deus de vocês, façam a vontade dele, obedeçam aos seus mandamentos, fiquem ligados com ele e o sirvam com todo o coração e com toda a alma.
6 Ɗa Jesuwa u zuwakai le una̱singai ɗa u danai le a wala, ɗa a lazai o kubono a iꞋuwa i le.
6 Aí Josué os abençoou e se despediu deles. E eles voltaram para casa.
7 Musa u nekei kagimi ka kumaci ku Manasa ili yi uka̱ni a Bashan, kagimi ka kumaci ka na ka buwai tamkpamu, Jesuwa u nekei le ili yi uka̱ni koɓolo n aza e le a uɓon u ɗaka e Kuyene ku Urudu. Ana Jesuwa u danai le a wala a kubana a iꞋuwa i le ɗa u zuwakai le una̱singai,
7 Moisés tinha dado terras a leste do rio Jordão, em Basã, a uma das metades da tribo de Manassés. Mas para a outra metade Josué tinha dado terras a oeste do rio, junto com as outras tribos. Quando Josué se despediu deles, abençoou-os
8 u danai le, <<Bonoi a iꞋuwa i ɗa̱ n uciyi wa̱ a̱bunda̱i n ilikuzuwa ya̱ a̱bunda̱i, n azurufa, n azanariya, n iyum i shili, n iyum, n akashi a̱bunda̱i. I pece n aza a̱ ɗa̱ ucanuku u na i pura̱i a̱ ubuta̱ wu irala i ɗa̱.>>
8 e disse: — Vocês estão voltando para casa muito ricos, com muito gado, prata, ouro, bronze, ferro e grande quantidade de roupas. Repartam com os seus irmãos israelitas aquilo que vocês tomaram dos inimigos.
9 Ɗa aza a Ruben n aza a Gadu n kagimi ka kumaci ku Manasa o bonoi a kpaꞋa, e pecemgbenei n kagimi ka aza a Isaraila a Shilo a iɗika i KanaꞋana, o bonoi a iɗika i Giliyadu, iɗika yi uka̱ni i le. Tsu na Vuzavaguɗu u dansai a̱ una̱ u Musa.
9 Então o povo das tribos de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste voltou para casa. Eles deixaram os outros israelitas em Siló, na terra de Canaã, e foram para Gileade, a terra deles, que haviam conquistado conforme o Senhor tinha ordenado por meio de Moisés.
10 Kumaci ka aza a Ruben n kumaci ka aza a Gadu n kagimi ka kumaci ka Manasa a yawai a Gelilotu ɗevu n Kuyene ku Urudu a iɗika i KanaꞋana. Ana a yawai a̱ ubuta̱ wa ɗa a̱ shikpa̱i katalikalyuka ka gbayin a̱ ka̱kina̱ ke Kuyene ka, katalikalyuka ka ta na ili i kinda i ɗa ka̱u.
10 Quando chegaram a Gelilote, do lado oeste do rio Jordão, as duas tribos e meia construíram ali um altar grande, que podia ser visto de longe.
11 Ana kagimi ka aza a Isaraila a panai arabali a danai, <<Ɗanna, aza a Ruben n aza a Gadu n kagimi ka kumaci ku Manasa a̱ shikpa̱i katalikalyuka a Giliyotu ɗevu n Kuyene ku Urudu a uteku wu iɗika i KanaꞋana, a kakambu ka̱ tsu aza a Isaraila.>>
11 Os israelitas das outras tribos ouviram falar disso e comentavam: — Escutem! O povo das tribos de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste construiu um altar em Gelilote, do nosso lado do rio Jordão!
12 Ana aza a Isaraila a panai arabali, ɗa o ɓolongi ka̱ci ke le a Shilo adama a na a banka le n kuvon.
12 Quando o povo de Israel ouviu isso, todos se reuniram em Siló para fazer guerra contra eles.
13 Ɗa uma a Isaraila a̱ suki Finihasu maku ma Eliyaza Ganu, a kubana wa aza a Ruben n aza a Gadu n kagimi ka kumaci ku Manasa a iɗika i Giliyadu.
13 Então o povo de Israel enviou Fineias, filho do sacerdote Eleazar, à terra de Gileade, para falar com o povo das tribos de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste.
14 Aza e kelime kupa ɗa a banai koɓolo n a̱yi, a kumaci dem vuza kelime te, vuza dem vuza kelime ɗa wa̱ aza a̱ ni a kumaci ki Isaraila.
14 Junto com Fineias foram dez líderes, um de cada uma das tribos de Israel.
15 Ana a yawai wa aza a Ruben, n aza a Gadu, n kagimi ka kumaci ku Manasa, a iɗika i Giliyadu, ɗa a danai le,
15 Eles foram até a terra de Gileade para falar com o povo de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste. Eles disseram:
16 <<Koɓolo ka uma ka Vuzavaguɗu ka danai, <Unambi wu usuɓi u yiɗa̱i i yaꞋankai Ka̱shile ka aza a Isaraila? Ali yi a kuyaꞋanka yi ugbamukaci i maꞋakai ka̱ci ka̱ ɗa̱ katalikalyuka.
16 — Todo o povo de Deus reunido mandou dizer isto: “Por que vocês fizeram essa traição contra o Deus de Israel? Por que se revoltaram contra o Senhor , construindo vocês mesmos esse altar? Será que não estão mais seguindo o Senhor ?
17 Unushi u na tsu yaꞋin a Piyo u yawa tsu ba? Ɗanna ali n gogo na ka̱ta̱ tsu ciɗatangu ka̱ci ka̱ tsu a unushi u nanlo ba, ko an wo okpoi ma̱dukpa̱ ma Vuzavaguɗu ma̱ ta̱wa̱i wa̱ a̱tsu uma a̱ ni.
17 Vocês não lembram do pecado cometido em Peor, quando o Senhor castigou o seu povo? Nós ainda estamos sofrendo por causa disso. Será que aquele pecado não bastava?
18 anana yi ta̱ a̱ kukpa̱ɗa̱ kutono Vuzavaguɗu? Ɗa baci i yaꞋankai ni ugbamukaci anana, mkpa wi ta̱ a kuyaꞋan wupa n uma a Isaraila ra̱ka̱.
18 Será que agora vão deixar de seguir o Senhor ? Se hoje vocês se revoltarem contra o Senhor , amanhã ele ficará irado com todo o povo de Israel.
19 Ama ɗa baci iɗika yi uka̱ni i ɗa̱ yi n unata, ka̱ta̱ i pasa a kubana iɗika i Vuzavaguɗu ubuta̱ u na Ma̱va̱li ma̱ Ka̱shile mi, adama na i ciya̱ ili uka̱ni a̱ ka̱tsuma̱ ka̱ tsu. Ama ka̱ta̱ i yaꞋanka Vuzavaguɗu ugbamukaci ko a̱tsu a̱ ubuta̱ u kushukpa̱ka̱ ka̱ci ka̱ ɗa̱ katalikalyuka ko yoku kau n ka̱ Ka̱shile ka̱ tsu ba.
19 Agora, se acham que a terra de vocês é impura , então passem para cá, para a terra de Deus, o Senhor , onde está a Tenda Sagrada em que ele mora. Peçam um pedaço de terra aqui do nosso lado. Porém não se revoltem contra o Senhor nem contra nós, construindo vocês mesmos outro altar além do altar do Senhor , nosso Deus.
20 I ciɓa m makyan ma na Akan maku ma Zera u kpa̱ɗa̱i kutono wila̱ adama a ucanuku u na a takpai adama o kudomoku, n tsu na wupa u Vuzavaguɗu u cipa̱i wa aza a Isaraila ba? A̱yi ɗa u kuwa̱i koci ba.> >>
20 Lembrem que Acã, filho de Zera, não quis obedecer ao mandamento a respeito das coisas que deviam ser destruídas, e todo o povo de Israel foi castigado por causa disso. E Acã não foi o único que morreu por causa do seu pecado.”
21 Ɗa aza a Ruben n aza a Gadu n kagimi ka kumaci ku Manasa a̱ ushuki aza a̱ gba̱ra̱-gba̱ra̱ a̱ uma a Isaraila a danai,
21 Então o povo das tribos de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste respondeu aos chefes das famílias de Israel:
22 <<MalaꞋimili, Ka̱shile Vuzavaguɗu u yeve ta̱, yaꞋan aza a Isaraila feu e yeve! Ugbamukaci u ɗa baci ko unambi wu usuɓi u ɗa baci tsu yaꞋankai Vuzavaguɗu, ka̱ta̱ i ka̱sukpa̱tsu n wuma anana ba.
22 — Deus é o Poderoso! Ele é o Senhor ! Deus é o Poderoso! Ele é o Senhor ! Ele sabe por que fizemos isso, e fiquem sabendo vocês também. Se nós nos revoltamos e se não fomos fiéis ao Senhor , não nos deixem continuar a viver.
23 Ɗa baci tsu iwain Vuzavaguɗu, ɗa tsu maꞋakai ka̱ci ka̱ tsu katali ka alyuka adama a kuyaꞋan alyuka e kuneꞋe ku kusongu, ko alyuka e kuneꞋe ku kiya n alyuka e kuneꞋe ku ma̱ta̱na̱, yaꞋan Vuzavaguɗu n ka̱ci ka̱ ni u tsupa tsu tsu na ci yaꞋin.
23 Nós não construímos o nosso altar para oferecer sacrifícios a serem completamente queimados, nem para colocar sobre ele ofertas de cereais ou ofertas de paz. Que o Senhor mesmo nos castigue se construímos este altar para desobedecer a ele!
24 Adama a na ka̱ta̱ kanna ko yoku muku n ɗa̱ n dana muku n tsu, <Yiɗa̱i i burai ɗa̱ n Vuzavaguɗu, Ka̱shile ka aza a Isaraila?
24 Pelo contrário, fizemos isso porque ficamos com medo de que um dia os descendentes de vocês venham a dizer aos nossos: “Que ligação vocês têm com o Senhor , o Deus de Israel?
25 Vuzavaguɗu u zuwa ta̱ Kuyene ku Urudu ku pecei tsu n a̱ɗa̱, aza a Ruben n aza a Gadu. Adama a nannai yi n upecu wi ili u Vuzavaguɗu ba,> N nannai ɗa muku n ɗa̱ n kuzuwa muku n tsu m kpa̱ɗa̱ kupana wovon u Vuzavaguɗu.
25 O Senhor pôs o rio Jordão como divisa entre nós e vocês, tribos de Rúben e de Gade. Vocês não têm nada a ver com Deus, o Senhor .” E assim os descendentes de vocês poderiam fazer com que os nossos descendentes deixassem de adorar o Senhor .
26 Adama a nannai ɗa tsu danai, <YaꞋan tsu shikpa̱ katalikalyuka, ama adama e kuneꞋe ku kusongu ko kuyaꞋanka alyuka ba,
26 Por isso o altar que construímos não foi para apresentar ofertas a serem completamente queimadas, nem para oferecer sacrifícios.
27 ama adama a na wo okpo tsu urotu n a̱ɗa̱, n kumaci ku tsu n ku ɗa̱, adama a na ci lyaꞋa kelime n kuyaꞋan ulinga u Vuzavaguɗu n alyuka e kuneꞋe ku kusongu a̱ tsu n kuneꞋe ku ma̱ta̱na̱, a ayin a̱ kuta̱wa̱ muku n ɗa̱ ta na mi a kudana muku n tsu, <<Yi n upecu wi ili i Vuzavaguɗu ba.>> >
27 Pelo contrário, queríamos que fosse um sinal para nós, e para vocês, e para os nossos descendentes depois de nós. Seria um sinal para adorarmos o Senhor com as nossas ofertas a serem completamente queimadas, com sacrifícios de animais e com ofertas de paz. Isso foi feito para evitar que um dia os seus descendentes venham a dizer aos nossos: “Vocês não têm nenhuma ligação com o Senhor .”
28 Tsu sheshe ta̱ tsu danai, ɗa baci kanna ko yoku a danai tsu ko a danai muku n tsu, ka̱ta̱ tsu dana, <Indanai katalikalyuka ka Vuzavaguɗu, ka na ikaya i tsu i shikpa̱i, adama e kuneꞋe ku kusongu ku ɗa ko alyuka ba, ama adama o urotu u ɗa a̱tsu n a̱ɗa̱.>
28 Nós pensamos que, se um dia isso acontecer, os nossos descendentes poderão dizer: “Vejam! Os nossos antepassados fizeram um altar igual ao altar de Deus, o Senhor . Ele não foi construído a fim de apresentarmos ofertas a serem completamente queimadas nem sacrifícios de animais, mas a fim de ser um sinal para nós e para vocês.”
29 Ili yi unata i ɗa wa̱ tsu, tsu yaꞋanka Vuzavaguɗu ugbamukaci tsu ka̱sukpa̱ kutono Vuzavaguɗu, tsu shikpa̱ katalikalyuka ko yoku adama e kuneꞋe ku kusongu ko kuneꞋe ku kiya, ko alyuka kau n katalikalyuka ka Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ tsu, ka na ki kelime ka̱ ka̱pa̱m ka̱ Ka̱shile!>>
29 Nunca tivemos a intenção de nos revoltar contra o Senhor , nem pensamos em deixar de segui-lo. Nós não iríamos construir um altar para apresentar ofertas a serem completamente queimadas ou ofertas de cereais, nem para oferecer sacrifícios de animais. Nunca faríamos outro altar além do altar do Senhor , nosso Deus, que fica em frente da Tenda onde ele mora.
30 Ana Finihasu ganu n aza gba̱ra̱-gba̱ra̱ a uma a Isaraila, aza e kelime ka uma a Isaraila, a panai kadanshi ka na aza a Ruben n aza a Gadu n kagimi ka aza a Manasa a danai, ɗa a panai uyoꞋo ka̱u.
30 O sacerdote Fineias, os líderes do povo e os chefes das famílias de Israel que estavam com ele ouviram o que disse o povo das tribos de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste e ficaram satisfeitos.
31 Ɗa Finihasu maku ma Eliyaza ganu u danai aza a Ruben n aza a Gadu n kagimi ka aza a Manasa, <<Anana ci yeve ta̱ Vuzavaguɗu wi ta̱ koɓolo n a̱tsu, adama na i yaꞋanka yi unambi wu usuɓi ba. Gogo na yi isa ta̱ uma a Isaraila ekiye a Vuzavaguɗu.>>
31 E Fineias, filho do sacerdote Eleazar, disse ao povo de Rúben, de Gade e de Manassés: — Agora sabemos que o
32 Ɗa Finihasu maku ma Eliyaza ganu, n aza e kelime, a̱ ka̱sukpa̱i aza a Ruben n aza a Gadu a iɗika i Giliyadu o bonoi a iɗika i KanaꞋana u uma a Isaraila, o bonokoi le n kadanshi ka na a panai.
32 Então Fineias e os líderes deixaram a gente de Rúben e de Gade na região de Gileade, voltaram para a terra de Canaã e contaram tudo ao povo de Israel.
33 Ɗa aza a Isaraila a panai uyoꞋo n kadanshi ka na o bonokoi le, ɗa a cikpai Ka̱shile. O doku a yaꞋin kadanshi ka na a kubana kuvon a una aza a Ruben n aza a Gadu a̱ ubuta̱ u na i ida̱shi ba.
33 O que disseram agradou aos israelitas. Então eles louvaram a Deus e não pensaram mais em fazer guerra, nem em destruir a terra onde a gente de Rúben e de Gade estava morando.
34 Ɗa aza a Ruben n aza a Gadu a zuwakai katalikalyuka ka kula Urotu a danai,<<Katalikalyuka ka nampa urotu u ɗa wa̱ tsu na̱ ɗa̱, Vuzavaguɗu a̱yi ɗa Ka̱shile.>>
34 E a gente das tribos de Rúben e de Gade chamou o altar de “Testemunha” porque disseram: “É uma testemunha entre nós de que o Senhor é Deus.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.