Josué 22
asg (ASG) vs NVT
1 Ɗa Jesuwa u ɗekei aza a Ruben, n aza a Gadu n kagimi ka kumaci ku Manasa,
1 Então Josué convocou as tribos de Rúben e Gade e a meia tribo de Manassés
2 u danai le, <<I yaꞋan ta̱ ili ra̱ka̱ i na Musa kagbashi ka Vuzavaguɗu ka danai ɗa̱, kpamu i tono ta̱ ili i na n danai ɗa̱.
2 e lhes disse: “Vocês fizeram tudo que Moisés, servo do S enhor , mandou e obedeceram a todas as minhas ordens.
3 A makyan ma̱ a̱bunda̱i ma nampa dem i varuku aza a̱ ɗa̱ ba, ama i tono ta̱ ili i na Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ ɗa̱ ke nekei ɗa̱ mayin.
3 Durante todo esse tempo e até hoje, não abandonaram seus irmãos das outras tribos e tiveram o cuidado de obedecer a tudo que o S enhor , seu Deus, ordenou.
4 Gogo na Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ ɗa̱ ke neke ta̱ uma a̱ ɗa̱ kuvuka tsu na u danai. Gogo na walai i bono a kpaꞋa a iɗika yi uka̱ni i na Musa kagbashi ka Vuzavaguɗu ke nekei ɗa̱ a upashi u Urudu.
4 Agora o S enhor , seu Deus, concedeu descanso a seus irmãos, como prometeu a eles. Portanto, voltem para casa, para a terra que Moisés, servo do S enhor , lhes deu como sua propriedade do outro lado do rio Jordão.
5 I yaꞋan mayin ka̱ta̱ i tono wila̱ n ili i kutono i na Musa kagbashi ka Vuzavaguɗu ke nekei ɗa̱, i ciga Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ ɗa̱, i tono uye u ni n wila̱ u ni i gbaga yi, ka̱ta̱ i cikpa yi n ka̱ɗu kete n wuma u ɗa̱ dem.>>
5 Mas tenham muito cuidado de cumprir todos os mandamentos e a lei que Moisés, servo do S enhor , lhes deu. Amem o S enhor , seu Deus, andem em todos os seus caminhos, obedeçam a seus mandamentos, apeguem-se a ele firmemente e sirvam-no de todo o coração e de toda a alma”.
6 Ɗa Jesuwa u zuwakai le una̱singai ɗa u danai le a wala, ɗa a lazai o kubono a iꞋuwa i le.
6 Então Josué os abençoou e se despediu deles, e eles foram para casa.
7 Musa u nekei kagimi ka kumaci ku Manasa ili yi uka̱ni a Bashan, kagimi ka kumaci ka na ka buwai tamkpamu, Jesuwa u nekei le ili yi uka̱ni koɓolo n aza e le a uɓon u ɗaka e Kuyene ku Urudu. Ana Jesuwa u danai le a wala a kubana a iꞋuwa i le ɗa u zuwakai le una̱singai,
7 Moisés tinha dado o território de Basã, a leste do rio Jordão, à meia tribo de Manassés. À outra metade da tribo, Josué deu terras a oeste do Jordão. Quando Josué se despediu deles e os abençoou,
8 u danai le, <<Bonoi a iꞋuwa i ɗa̱ n uciyi wa̱ a̱bunda̱i n ilikuzuwa ya̱ a̱bunda̱i, n azurufa, n azanariya, n iyum i shili, n iyum, n akashi a̱bunda̱i. I pece n aza a̱ ɗa̱ ucanuku u na i pura̱i a̱ ubuta̱ wu irala i ɗa̱.>>
8 disse: “Voltem para casa com toda a riqueza que tomaram de seus inimigos: grandes rebanhos, prata, ouro, bronze, ferro e muitas roupas. Repartam os despojos com seus parentes”.
9 Ɗa aza a Ruben n aza a Gadu n kagimi ka kumaci ku Manasa o bonoi a kpaꞋa, e pecemgbenei n kagimi ka aza a Isaraila a Shilo a iɗika i KanaꞋana, o bonoi a iɗika i Giliyadu, iɗika yi uka̱ni i le. Tsu na Vuzavaguɗu u dansai a̱ una̱ u Musa.
9 Assim, os homens de Rúben e Gade e da meia tribo de Manassés deixaram os outros israelitas em Siló, na terra de Canaã, e partiram para sua própria terra em Gileade, da qual haviam tomado posse de acordo com a ordem do S enhor , por meio de Moisés.
10 Kumaci ka aza a Ruben n kumaci ka aza a Gadu n kagimi ka kumaci ka Manasa a yawai a Gelilotu ɗevu n Kuyene ku Urudu a iɗika i KanaꞋana. Ana a yawai a̱ ubuta̱ wa ɗa a̱ shikpa̱i katalikalyuka ka gbayin a̱ ka̱kina̱ ke Kuyene ka, katalikalyuka ka ta na ili i kinda i ɗa ka̱u.
10 Enquanto ainda estavam em Canaã, chegaram a um lugar chamado Gelilote, perto do rio Jordão. Ali os homens de Rúben e Gade e da meia tribo de Manassés pararam e construíram um altar grande e imponente.
11 Ana kagimi ka aza a Isaraila a panai arabali a danai, <<Ɗanna, aza a Ruben n aza a Gadu n kagimi ka kumaci ku Manasa a̱ shikpa̱i katalikalyuka a Giliyotu ɗevu n Kuyene ku Urudu a uteku wu iɗika i KanaꞋana, a kakambu ka̱ tsu aza a Isaraila.>>
11 Os outros israelitas souberam que os membros das tribos de Rúben e Gade e da meia tribo de Manassés haviam construído um altar em Gelilote, nos limites da terra de Canaã, do lado oeste do Jordão.
12 Ana aza a Isaraila a panai arabali, ɗa o ɓolongi ka̱ci ke le a Shilo adama a na a banka le n kuvon.
12 Por isso, toda a comunidade de Israel se reuniu em Siló e se preparou para guerrear contra eles.
13 Ɗa uma a Isaraila a̱ suki Finihasu maku ma Eliyaza Ganu, a kubana wa aza a Ruben n aza a Gadu n kagimi ka kumaci ku Manasa a iɗika i Giliyadu.
13 Antes, porém, enviaram à terra de Gileade uma delegação liderada por Fineias, filho do sacerdote Eleazar, para conversar com as tribos de Rúben e Gade e a meia tribo de Manassés.
14 Aza e kelime kupa ɗa a banai koɓolo n a̱yi, a kumaci dem vuza kelime te, vuza dem vuza kelime ɗa wa̱ aza a̱ ni a kumaci ki Isaraila.
14 A delegação era formada por dez líderes de Israel, um de cada uma das dez tribos, e todos eles eram chefes de suas famílias dentro dos clãs de Israel.
15 Ana a yawai wa aza a Ruben, n aza a Gadu, n kagimi ka kumaci ku Manasa, a iɗika i Giliyadu, ɗa a danai le,
15 Quando chegaram à terra de Gileade, disseram às tribos de Rúben e Gade e à meia tribo de Manassés:
16 <<Koɓolo ka uma ka Vuzavaguɗu ka danai, <Unambi wu usuɓi u yiɗa̱i i yaꞋankai Ka̱shile ka aza a Isaraila? Ali yi a kuyaꞋanka yi ugbamukaci i maꞋakai ka̱ci ka̱ ɗa̱ katalikalyuka.
16 “Toda a comunidade do S enhor quer saber por que vocês foram tão infiéis ao Deus de Israel! Como puderam se afastar tanto do S enhor ? Vocês construíram para si um altar, rebelando-se contra ele!
17 Unushi u na tsu yaꞋin a Piyo u yawa tsu ba? Ɗanna ali n gogo na ka̱ta̱ tsu ciɗatangu ka̱ci ka̱ tsu a unushi u nanlo ba, ko an wo okpoi ma̱dukpa̱ ma Vuzavaguɗu ma̱ ta̱wa̱i wa̱ a̱tsu uma a̱ ni.
17 Não bastou o pecado do incidente em Peor? Até hoje, não estamos completamente purificados dele, mesmo depois que a praga feriu toda a comunidade do S enhor .
18 anana yi ta̱ a̱ kukpa̱ɗa̱ kutono Vuzavaguɗu? Ɗa baci i yaꞋankai ni ugbamukaci anana, mkpa wi ta̱ a kuyaꞋan wupa n uma a Isaraila ra̱ka̱.
18 E, ainda assim, vocês abandonam o S enhor . Se hoje vocês se rebelarem contra o S enhor , amanhã ele voltará sua ira contra toda a comunidade de Israel!
19 Ama ɗa baci iɗika yi uka̱ni i ɗa̱ yi n unata, ka̱ta̱ i pasa a kubana iɗika i Vuzavaguɗu ubuta̱ u na Ma̱va̱li ma̱ Ka̱shile mi, adama na i ciya̱ ili uka̱ni a̱ ka̱tsuma̱ ka̱ tsu. Ama ka̱ta̱ i yaꞋanka Vuzavaguɗu ugbamukaci ko a̱tsu a̱ ubuta̱ u kushukpa̱ka̱ ka̱ci ka̱ ɗa̱ katalikalyuka ko yoku kau n ka̱ Ka̱shile ka̱ tsu ba.
19 “Se a porção de terra que receberam como herança está impura, passem para o nosso lado, para a terra do S enhor , onde está o tabernáculo do S enhor , e tomem posse de um território entre nós. Mas não se rebelem contra o S enhor nem contra nós, construindo para si um altar que não seja o verdadeiro altar do S enhor , nosso Deus.
20 I ciɓa m makyan ma na Akan maku ma Zera u kpa̱ɗa̱i kutono wila̱ adama a ucanuku u na a takpai adama o kudomoku, n tsu na wupa u Vuzavaguɗu u cipa̱i wa aza a Isaraila ba? A̱yi ɗa u kuwa̱i koci ba.> >>
20 Quando Acã, descendente de Zerá, foi infiel ao S enhor , roubando as coisas separadas para o S enhor , a ira divina não caiu sobre toda a comunidade de Israel? E Acã não foi o único que morreu por causa do seu pecado!”.
21 Ɗa aza a Ruben n aza a Gadu n kagimi ka kumaci ku Manasa a̱ ushuki aza a̱ gba̱ra̱-gba̱ra̱ a̱ uma a Isaraila a danai,
21 Então os membros das tribos de Rúben e Gade e da meia tribo de Manassés responderam aos chefes dos clãs de Israel:
22 <<MalaꞋimili, Ka̱shile Vuzavaguɗu u yeve ta̱, yaꞋan aza a Isaraila feu e yeve! Ugbamukaci u ɗa baci ko unambi wu usuɓi u ɗa baci tsu yaꞋankai Vuzavaguɗu, ka̱ta̱ i ka̱sukpa̱tsu n wuma anana ba.
22 “O S enhor , o Poderoso, é Deus! O S enhor , o Poderoso, é Deus! Ele sabe a verdade, e que Israel a saiba também! Não construímos o altar por rebeldia nem por infidelidade ao S enhor . Se o fizemos, não poupem nossa vida hoje.
23 Ɗa baci tsu iwain Vuzavaguɗu, ɗa tsu maꞋakai ka̱ci ka̱ tsu katali ka alyuka adama a kuyaꞋan alyuka e kuneꞋe ku kusongu, ko alyuka e kuneꞋe ku kiya n alyuka e kuneꞋe ku ma̱ta̱na̱, yaꞋan Vuzavaguɗu n ka̱ci ka̱ ni u tsupa tsu tsu na ci yaꞋin.
23 Se construímos o altar para nos afastarmos do S enhor ou para apresentarmos holocaustos, ofertas de cereal ou ofertas de paz, que o próprio S enhor nos castigue.
24 Adama a na ka̱ta̱ kanna ko yoku muku n ɗa̱ n dana muku n tsu, <Yiɗa̱i i burai ɗa̱ n Vuzavaguɗu, Ka̱shile ka aza a Isaraila?
24 “A verdade é que construímos este altar por medo de que, no futuro, seus descendentes digam aos nossos: ‘Que direito vocês têm de adorar o S enhor , o Deus de Israel?
25 Vuzavaguɗu u zuwa ta̱ Kuyene ku Urudu ku pecei tsu n a̱ɗa̱, aza a Ruben n aza a Gadu. Adama a nannai yi n upecu wi ili u Vuzavaguɗu ba,> N nannai ɗa muku n ɗa̱ n kuzuwa muku n tsu m kpa̱ɗa̱ kupana wovon u Vuzavaguɗu.
25 O S enhor pôs o rio Jordão como barreira entre o nosso povo e o povo de Rúben e Gade. Vocês não têm parte com o S enhor ’. Então seus descendentes poderão impedir os nossos de adorarem o S enhor .
26 Adama a nannai ɗa tsu danai, <YaꞋan tsu shikpa̱ katalikalyuka, ama adama e kuneꞋe ku kusongu ko kuyaꞋanka alyuka ba,
26 “Por isso, resolvemos construir o altar, não para oferecer holocaustos ou sacrifícios,
27 ama adama a na wo okpo tsu urotu n a̱ɗa̱, n kumaci ku tsu n ku ɗa̱, adama a na ci lyaꞋa kelime n kuyaꞋan ulinga u Vuzavaguɗu n alyuka e kuneꞋe ku kusongu a̱ tsu n kuneꞋe ku ma̱ta̱na̱, a ayin a̱ kuta̱wa̱ muku n ɗa̱ ta na mi a kudana muku n tsu, <<Yi n upecu wi ili i Vuzavaguɗu ba.>> >
27 mas como testemunho. Ele lembrará os nossos e os seus descendentes de que nós também temos o direito de servir ao S enhor em seu santuário com holocaustos, sacrifícios e ofertas de paz. Então seus descendentes não poderão dizer aos nossos: ‘Vocês não têm parte com o S enhor ’.
28 Tsu sheshe ta̱ tsu danai, ɗa baci kanna ko yoku a danai tsu ko a danai muku n tsu, ka̱ta̱ tsu dana, <Indanai katalikalyuka ka Vuzavaguɗu, ka na ikaya i tsu i shikpa̱i, adama e kuneꞋe ku kusongu ku ɗa ko alyuka ba, ama adama o urotu u ɗa a̱tsu n a̱ɗa̱.>
28 “Se disserem isso, nossos descendentes responderão: ‘Vejam esta réplica do altar do S enhor que nossos antepassados fizeram. Não é para holocaustos nem sacrifícios; é uma lembrança do relacionamento que vocês e nós temos com o S enhor ’.
29 Ili yi unata i ɗa wa̱ tsu, tsu yaꞋanka Vuzavaguɗu ugbamukaci tsu ka̱sukpa̱ kutono Vuzavaguɗu, tsu shikpa̱ katalikalyuka ko yoku adama e kuneꞋe ku kusongu ko kuneꞋe ku kiya, ko alyuka kau n katalikalyuka ka Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ tsu, ka na ki kelime ka̱ ka̱pa̱m ka̱ Ka̱shile!>>
29 Longe de nós nos rebelarmos contra o S enhor , ou nos afastarmos dele, construindo nosso próprio altar para holocaustos, ofertas de cereal ou sacrifícios. Somente o altar do S enhor , nosso Deus, que está diante do seu tabernáculo pode ser usado para esse fim”.
30 Ana Finihasu ganu n aza gba̱ra̱-gba̱ra̱ a uma a Isaraila, aza e kelime ka uma a Isaraila, a panai kadanshi ka na aza a Ruben n aza a Gadu n kagimi ka aza a Manasa a danai, ɗa a panai uyoꞋo ka̱u.
30 Quando o sacerdote Fineias e os líderes da comunidade, os chefes dos clãs de Israel, ouviram o que os membros das tribos de Rúben e Gade e da meia tribo de Manassés disseram, ficaram satisfeitos.
31 Ɗa Finihasu maku ma Eliyaza ganu u danai aza a Ruben n aza a Gadu n kagimi ka aza a Manasa, <<Anana ci yeve ta̱ Vuzavaguɗu wi ta̱ koɓolo n a̱tsu, adama na i yaꞋanka yi unambi wu usuɓi ba. Gogo na yi isa ta̱ uma a Isaraila ekiye a Vuzavaguɗu.>>
31 Fineias, filho do sacerdote Eleazar, lhes respondeu: “Hoje sabemos que o S enhor está no meio de nós, pois vocês não foram infiéis ao S enhor , como havíamos imaginado. Ao contrário, livraram Israel de ser destruído pela mão do S enhor ”.
32 Ɗa Finihasu maku ma Eliyaza ganu, n aza e kelime, a̱ ka̱sukpa̱i aza a Ruben n aza a Gadu a iɗika i Giliyadu o bonoi a iɗika i KanaꞋana u uma a Isaraila, o bonokoi le n kadanshi ka na a panai.
32 Então Fineias, filho do sacerdote Eleazar, e os outros líderes deixaram as tribos de Rúben e Gade em Gileade e voltaram à terra de Canaã para relatar aos israelitas o que havia acontecido.
33 Ɗa aza a Isaraila a panai uyoꞋo n kadanshi ka na o bonokoi le, ɗa a cikpai Ka̱shile. O doku a yaꞋin kadanshi ka na a kubana kuvon a una aza a Ruben n aza a Gadu a̱ ubuta̱ u na i ida̱shi ba.
33 Todos os israelitas ficaram satisfeitos, louvaram a Deus e não falaram mais em guerrear contra Rúben e Gade.
34 Ɗa aza a Ruben n aza a Gadu a zuwakai katalikalyuka ka kula Urotu a danai,<<Katalikalyuka ka nampa urotu u ɗa wa̱ tsu na̱ ɗa̱, Vuzavaguɗu a̱yi ɗa Ka̱shile.>>
34 Os membros das tribos de Rúben e Gade chamaram o altar de “Testemunho”, pois disseram: “É um testemunho entre nós e eles de que o S enhor é, também, o nosso Deus”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.