Josué 17
asg (ASG) vs NVT
1 Ɗa e nekei kumaci ka aza a Manasa magaji ma̱ Isufu upecu u ni. Makiri tamkpamu magaji ma Manasa maꞋa, esheku a Giliyadu, ɗa e nekei ni Giliyadu m Bashan, adama a na Makiri va kovonshi kaꞋa.
1 A porção seguinte de terra foi entregue por sorteio à meia tribo de Manassés, os descendentes do filho mais velho de José. Maquir, filho mais velho de Manassés, era pai de Gileade. Guerreiros valentes, ele e seus descendentes receberam as regiões de Gileade e Basã, a leste do rio Jordão.
2 Ɗa kpamu e nekei kagimi ka kumaci ka aza Manasa n tsu ka̱livi ka̱ Urudu, tsu na a yaꞋin upecu wa kumaci-kumaci, ɗaɗa aza a Abiyezeru n aza e Heleki n aza a Asiriyelu n aza e Shekem n aza e Hefa koɓolo n aza e Shemida. Nava ele ɗa ali a kumaci ka aza a Manasa olobo a̱ Isufu, kumaci-kumaci.
2 Assim, a porção de terra a oeste do Jordão foi para as demais famílias dos clãs da tribo de Manassés: Abiezer, Heleque, Asriel, Siquém, Héfer e Semida. Esses descendentes do sexo masculino representavam os clãs de Manassés, filho de José.
3 A̱yi Zelofahadu maku Hefa, Hefa maku ma Giliyadu, Giliyadu maku ma Makiri, Makiri maku ma Manasa tamkpamu u matsa olobo ba, sai nkere koci. Ula e le a ɗa na, Mahala n Nufu n Hogula m Milika koɓolo n Tiriza.
3 Contudo, Zelofeade, filho de Héfer, filho de Gileade, filho de Maquir, filho de Manassés, não teve filhos, mas somente filhas. Seus nomes eram: Maala, Noa, Hogla, Milca e Tirza.
4 A banai u ganu Eliyaza n Jesuwa kolobo ka Nun koɓolo n aza e kelime ɗa a danai, <<Vuzavaguɗu u zuwa ta̱ Musa u neke tsu uka̱ni u tsu a̱ ubuta̱ wa̱ aza a̱ tsu ali.>> Ɗa Jesuwa u nekei le uka̱ni u le koɓolo n ele vu na a̱ uta̱i kefeku ke te.
4 Essas mulheres foram ao sacerdote Eleazar, a Josué, filho de Num, e aos líderes israelitas e disseram: “O S enhor ordenou a Moisés que nos entregasse uma porção de terra como herança junto a nossos parentes”. Então Josué lhes deu uma herança entre os irmãos de seu pai, conforme o S
5 Ɗa kumaci ka aza a Manasa ku ciya̱i ugboku kupa wi iɗika wa babu biꞋi iɗika i Giliyadu m Bashan, i na yi upashi u Kuyene ku Urudu.
5 Assim, a tribo de Manassés recebeu, no total, dez porções de terra, além de Gileade e Basã, do outro lado do Jordão,
6 Adama a na nkere n kumaci ku Manasa mi isa ta̱ ili yi uka̱ni i le koɓolo n olobo a̱ ni. Ɗa e nekei kagimi ka aza a Manasa iɗika ya aza a Giliyadu.
6 pois as descendentes de Manassés receberam uma herança entre os descendentes dele. (A terra de Gileade foi entregue aos demais descendentes de Manassés.)
7 Kure ka aza a Manasa ku gita̱ ta̱ a Ashera ɗa ku gaɗukpai a kubana a Mikimetatu, vu na vi a kasana ka Shekem. Ɗa kure ka ku lazai, ki indanai ɗaka a kubana wa aza a En-tapuwa.
7 A divisa da tribo de Manassés se estendia desde Aser até Micmetá, perto de Siquém. Dali prosseguia para o sul, de Micmetá até o assentamento junto à fonte de Tapua.
8 Iɗika ya aza a Tapuwa ya aza a Manasa i ɗa, ama likuci i Tapuwa ɗe a kure ka aza a Manasa ka, yi ta̱ ekiye aza a Ifirayimu.
8 As terras ao redor de Tapua pertenciam a Manassés, mas a cidade de Tapua propriamente dita, na divisa do território de Manassés, pertencia à tribo de Efraim.
9 Ɗa kure ka ku gida̱la̱i ɗaka a kubana e kuyene ku Kana. Likuci i nampa ya i na yi ɗaka vu kuyene va, ya aza a Ifirayimu i ɗa. Ko a na wokpoi i ɗa yi ta̱ a̱ ka̱tsuma̱ ka iɗika i Manasa. Ɗa kure ka aza a Manasa ka ku gaɗukpai n tsu gaɗi vu kuyene va, ɗa ku zuwai uteku a mala ma gbayin,
9 Da fonte de Tapua a divisa de Manassés seguia pelo vale de Caná e dali chegava até o mar Mediterrâneo. Várias cidades ao sul do vale ficavam dentro do território de Manassés, mas, na verdade, pertenciam à tribo de Efraim.
10 iɗika i na yi n tsu ɗaka ya aza a Ifirayimu i ɗa, i na kpamu yi n tsu gaɗi ya aza a Manasa i ɗa. Kure ku le ra̱ka̱ n tsu ka̱livi ɗaɗa mala gbayin. N tsu gaɗi tsa aza Manasa kpamu, iɗika ya aza Ashera i ɗa, n ya aza a Isaka tankpamu n kasana.
10 Em geral, porém, a terra ao sul do vale pertencia a Efraim, e a terra ao norte do vale pertencia a Manassés. A divisa de Manassés acompanhava o lado norte do ribeiro e terminava no mar Mediterrâneo. Ao norte de Manassés ficava o território de Aser e, a leste, o território de Issacar.
11 Punu a ka̱tsuma̱ ki iɗika ya aza a Isaka, n ya aza a Ashera ya, aza a Manasa a ɗa n ubuta̱ u nampa, Betu-shen n Ibileyam koɓolo n aza a Doru va a̱yi ɗa kpamu e ci ɗeke Nafatu n aza a Eni-doru n aza a Tanaku n aza a Magido dem vu le n likuci i wawaꞋa i na yi koɓolo n ele.
11 As seguintes cidades dentro do território de Issacar e Aser foram entregues a Manassés: Bete-Sã, Ibleã, Dor (isto é, Nafote-Dor), En-Dor, Taanaque e Megido, cada uma com os assentamentos ao redor.
12 Dem n nannai aza a Manasa a fuɗa o loko aza na i ida̱shi ka̱ta̱ a̱ ka̱na̱ likuci ya ba, ɗa tana aza a KanaꞋana a lyaꞋi kelime n ida̱shi punu a iɗika ya.
12 Contudo, os descendentes de Manassés não conseguiram ocupar essas cidades, pois os cananeus estavam determinados a permanecer naquela região.
13 Ama ana aza a Isaraila a yaꞋin utsura, ɗa a zuwai aza a KanaꞋana ulinga u tsugbashi. Ama a fuɗa o loko le dem ba.
13 Mais tarde, quando os israelitas se tornaram fortes o suficiente, submeteram os cananeus a trabalhos forçados, mas não os expulsaram completamente.
14 Ɗa uma a̱ Isufu a danai Jesuwa, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa vu nekei tsu ugboku u te wu upecu u tsu? A̱ tsu ɗa na ta na n ka̱bunda̱i ka uma, adama a na a̱tsu Vuzavaguɗu u zuwaka tsu ta̱ una̱singai.>>
14 Os descendentes de José foram a Josué e perguntaram: “Por que você nos deu apenas uma porção de terra como herança, uma vez que o S enhor nos tornou um povo tão numeroso?”.
15 <<Ɗa Jesuwa u danai le, ɗa baci yi n ka̱bunda̱i ka uma, kpamu ɗa ye enei uɓon wi iɗika ya aginda a Ifirayimu i a kuyawa ɗa̱ ba, banai n ka̱ci ka̱ ɗa̱ i kapa akamba aza a Periziya n aza a Refimu.>>
15 Josué respondeu: “Se vocês são tão numerosos, e se a região montanhosa de Efraim não é grande o suficiente para vocês, abram espaço nos bosques onde habitam os ferezeus e os refains”.
16 Ɗa uma a̱ Isufu a danai, <<Uɓon wa aginda aza a Ifirayimu a yawa tsu ba. Kpamu aza a KanaꞋana a na i punu ida̱shi i ta̱ n ekeke odoku a̱ iyum, aza na i n ida̱shi a̱ likuci i Betu-shen koɓolo n likuci i wawaꞋa i le, n aza a na i ida̱shi a ka̱ra̱Ꞌa̱ ka Jezirelu.>>
16 Os descendentes de José disseram: “É verdade que a região montanhosa não é grande o suficiente para nós. Mas todos os cananeus do vale, tanto os de Bete-Sã e dos povoados ao redor como os do vale de Jezreel, têm carros de guerra com rodas de ferro; são fortes demais para nós”.
17 Ɗa Jesuwa u danai kpaꞋa ku Isufu, aza a Ifirayimu, n aza a Manasa, <<A̱ɗa̱ yi ta̱ n ka̱bunda̱i n utsura kpamu. U gaꞋan i ciya̱ ugboku u te a upecu u ɗa̱ koci ba,
17 Então Josué disse às tribos de Efraim e Manassés, os descendentes de José: “Uma vez que vocês são tão numerosos e fortes, receberão mais de uma porção.
18 Ama yaꞋan uɓon wu nsansa n kutsun feu wo okpo u ɗa̱, banai i kapa u ɗa i lapula uteku tsu na u kuyawa ɗa̱, ali a kubana e kure ku ni. Ka̱ta̱ i loko aza a KanaꞋana, ko an wo okpoi i ta̱ n utsura n ekeke odoku a̱ iyum.>>
18 Os bosques na região montanhosa também serão seus. Abram todo o espaço que desejarem e tomem posse de seus limites mais distantes. E, embora os cananeus dos vales sejam fortes e tenham carros de guerra com rodas de ferro, vocês conseguirão expulsá-los”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.