Josué 14
asg (ASG) vs VC
1 Na ɗa ili yi uka̱ni i na aza a Isaraila a isai a iɗika i KanaꞋana, i na Eliyaza ganu koɓolo n Jesuwa kolobo ka Nun n aza e kelime a kumaci ka aza Isaraila e pecekei le.
1 Eis as partes que os filhos de Israel receberam em herança na terra de Canaã, que lhes deram o sacerdote Eleazar, Josué, filho de Nun, e os chefes de família das tribos de Israel.
2 E neke le ta̱ u ɗa a̱ ubuta̱ u kazagba, derere uteku tsu na Vuzavaguɗu u tonukoi Musa u neke kumaci kuci n kagimi ka.
2 A repartição fez-se por sorte pelas nove tribos e meia, como o Senhor havia prescrito, por meio de Moisés;
3 Adama a na Musa u neke ta̱ ɗe ili yi uka̱ni a kumaci kure n kagimi ka upashi ke Kuyene ku Urudu a uɓon u kasana, ama u neke aza e Levi ili yi uka̱ni ba.
3 porque às outras duas tribos e meia, Moisés tinha dado sua parte além do Jordão; mas não deu parte alguma aos levitas.
4 Adama a na muku n Isufu okpo ta̱ kumaci kure, ele ɗa Manasa n Ifirayimu. Ama babu ugboku u na e nekei aza e Levi a iɗika ya, sai likuci i na a̱ kuda̱sa̱ngu n ilikuzuwa i le, n ucanuku u le.
4 Os filhos de José formavam, com efeito, duas tribos: Manassés e Efraim. Aos levitas não deram herança na terra, mas apenas cidades para habitarem e os arredores dessas cidades para os seus rebanhos e os seus bens.
5 Ɗa aza a Isaraila a yaꞋin tsu na Vuzavaguɗu u danai Musa, e pecei iɗika ya n tsu kazagba.
5 Como o Senhor tinha ordenado a Moisés, assim fizeram os israelitas, e dividiram a terra.
6 Kanna ke te aza a Yahuda a banai u Jesuwa a Giliga. Ɗa Kelepu kolobo ka Jefune vuza va aza e Kenizi u danai ni, <<Vu yeve ta̱ i na Vuzavaguɗu u danai Musa vuma Ka̱shile ɗe a Kadeshi-baniyan adama a̱ nu, nu mpa.
6 Os filhos de Judá vieram ter com Josué, em Gálgala; e Caleb, filho de Jefoné, o cenezeu, disse-lhe: Sabes o que o Senhor disse de mim e de ti a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barne.
7 Mpa biꞋi n a̱ya̱ amangere ana Musa kagbashi ka Vuzavaguɗu ka̱ suki mu a Kadeshi-baniyan, m bana n saka iɗika ya. Kpamu n tuka̱ yi ta̱ n akaka uteku tsu na a ɗa i a̱ ka̱ɗu ka̱ va̱.
7 Eu tinha quarenta anos quando Moisés, servo do Senhor, me enviou de Cades-Barne a explorar a terra, e eu lhe fiz um relatório perfeitamente sincero.
8 Ama aza a̱va̱ a na tsu banai koɓolo a zuwa ta̱ a̱ɗu a uma a̱ kuwa̱i n wovon, ama mpa n tono ta̱ Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ va̱ derere.
8 Meus irmãos que tinham ido comigo desanimaram o povo, mas eu segui fielmente o Senhor, meu Deus.
9 Ɗa Musa u kucinai a kanna ka nanlo, ɗa u danai, <N kucina ta̱, iɗika i na ene a̱ nu a dasai, yi ta̱ o kokpo ubuta̱ wu uka̱ni u nu m muku n nu ali a kubana uteku n uteku, adama a na vu tono ta̱ Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ va̱ mayin.>
9 Naquele dia, Moisés fez este juramento: a terra que pisaste será a tua parte e a de teus filhos para sempre, porque seguiste fielmente o Senhor, meu Deus.
10 Gogo na kpamu, Vuzavaguɗu u ɓa̱nka̱ mu ta̱ ɗa u ka̱sukpa̱i mu n wuma ali anana, derere tsu na u dansai, a̱ya̱ amangere n a tawun a ɗa anana, an Vuzavaguɗu u danai Musa ukuna u nampa, a ayin na aza a Isaraila i a nwalu a kakamba. Kpamu gogo na mpa ɗa na n a̱ya̱ amanga̱na̱shi n a tawun.
10 Pois bem: eis que o Senhor conservou-me a vida, como prometeu. Quarenta e cinco anos são passados desde que o Senhor assim falou a Moisés, durante a marcha de Israel pelo deserto; tenho hoje oitenta e cinco anos,
11 M buwa ta̱ n utsura ali anana, tsu na mi ishi a ayin a na Musa u suki mu. M buwa ta̱ n utsura u na n yaꞋan kuvon, a kubana nu m bonoi kpamu.
11 e acho-me ainda robusto como no dia em que Moisés me enviou, e sinto-me tão forte como naquele tempo, tanto para a guerra como para qualquer outra missão.
12 Adama a nannai, gogo na neke mu iɗika ya aginda i nampa ya i na Vuzavaguɗu u yaꞋin kadanshi a kanna ka nanlo, adama a na a kanna ka nanlo ve ene ta̱ uteku tsu na aza a utsura a Anaki n likuci gbagbaꞋin yu ukanji i le i yongoi ɗe. U gaꞋan ba Vuzavaguɗu wi ta̱ o kutono nu mpa, ka̱ta̱ u ɓa̱nka̱ mu n loko le uteku tsu na u dansai.>>
12 Dá-me, pois, este monte que o Senhor me prometeu naquele tempo; porque naquele dia ouviste que se encontram enacim neste lugar, e também grandes fortalezas. Se o Senhor estiver comigo, conseguirei despojá-los, como ele disse.
13 Ɗa Jesuwa u zuwakai Kelepu kolobo ka Jefune una̱singai, ɗa u nekei ni Heburon wo okpo ubuta̱ wu uka̱ni u ni.
13 Josué abençoou Caleb, filho de Jefoné, e deu-lhe Hebron como herança.
14 Nannai ɗa Heburon wo okpoi ubuta̱ wu uka̱ni u Kelepu kolobo ka Jefune vuza va aza e Kenizi ali anana, adama a na u tono ta̱ Vuzavaguɗu Ka̱shile ki Isaraila mayin.
14 Eis por que Hebron pertence até o dia de hoje a Caleb, filho de Jefoné, o cenezeu, porque ele seguiu fielmente o Senhor, Deus de Israel.
15 A ayin a cau e ci ɗeke ta̱ Heburon va n kula Kiriyatu-araba. A̱yi Araba va vuma vu gbayin ɗa vu utsura vu yoku punu a̱ likuci i Anaki. Ɗa iɗika ya i ka̱sukpa̱i kuvon.
15 {Hebron chamava-se outrora Cariat-Arbé; Arbé foi o maior homem entre os enacim.} E a terra ficou, a partir de então, tranqüila e sem guerra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.