Josué 14
asg (ASG) vs NVT
1 Na ɗa ili yi uka̱ni i na aza a Isaraila a isai a iɗika i KanaꞋana, i na Eliyaza ganu koɓolo n Jesuwa kolobo ka Nun n aza e kelime a kumaci ka aza Isaraila e pecekei le.
1 As demais tribos de Israel receberam como herança as terras em Canaã designadas pelo sacerdote Eleazar, por Josué, filho de Num, e pelos chefes das tribos.
2 E neke le ta̱ u ɗa a̱ ubuta̱ u kazagba, derere uteku tsu na Vuzavaguɗu u tonukoi Musa u neke kumaci kuci n kagimi ka.
2 Essas nove tribos e meia receberam as terras de sua herança por sorteio, como o S enhor havia ordenado por meio de Moisés.
3 Adama a na Musa u neke ta̱ ɗe ili yi uka̱ni a kumaci kure n kagimi ka upashi ke Kuyene ku Urudu a uɓon u kasana, ama u neke aza e Levi ili yi uka̱ni ba.
3 Ele já havia designado as terras de herança para as duas tribos e meia do lado leste do rio Jordão, mas não tinha dado uma porção de terra como herança para os levitas.
4 Adama a na muku n Isufu okpo ta̱ kumaci kure, ele ɗa Manasa n Ifirayimu. Ama babu ugboku u na e nekei aza e Levi a iɗika ya, sai likuci i na a̱ kuda̱sa̱ngu n ilikuzuwa i le, n ucanuku u le.
4 Os descendentes de José haviam se tornado duas tribos separadas: Manassés e Efraim. Os levitas não receberam porção alguma de terra, mas apenas cidades para morarem, com pastagens ao redor para seus animais e todos os seus bens.
5 Ɗa aza a Isaraila a yaꞋin tsu na Vuzavaguɗu u danai Musa, e pecei iɗika ya n tsu kazagba.
5 Assim, os israelitas distribuíram a terra exatamente de acordo com as ordens do S enhor a Moisés.
6 Kanna ke te aza a Yahuda a banai u Jesuwa a Giliga. Ɗa Kelepu kolobo ka Jefune vuza va aza e Kenizi u danai ni, <<Vu yeve ta̱ i na Vuzavaguɗu u danai Musa vuma Ka̱shile ɗe a Kadeshi-baniyan adama a̱ nu, nu mpa.
6 Uma delegação da tribo de Judá, liderada por Calebe, filho do quenezeu Jefoné, foi a Josué em Gilgal. Calebe disse a Josué: “Lembre-se do que o S enhor disse a Moisés, o homem de Deus, a respeito de você e de mim quando estávamos em Cades-Barneia.
7 Mpa biꞋi n a̱ya̱ amangere ana Musa kagbashi ka Vuzavaguɗu ka̱ suki mu a Kadeshi-baniyan, m bana n saka iɗika ya. Kpamu n tuka̱ yi ta̱ n akaka uteku tsu na a ɗa i a̱ ka̱ɗu ka̱ va̱.
7 Eu tinha 40 anos quando Moisés, servo do S enhor , me enviou de Cades-Barneia para fazer o reconhecimento da terra de Canaã. Eu voltei e lhe dei um relatório verdadeiro,
8 Ama aza a̱va̱ a na tsu banai koɓolo a zuwa ta̱ a̱ɗu a uma a̱ kuwa̱i n wovon, ama mpa n tono ta̱ Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ va̱ derere.
8 mas meus irmãos israelitas que foram comigo assustaram o povo de tal maneira que eles se encheram de medo. De minha parte, segui o S enhor , meu Deus, de todo o coração.
9 Ɗa Musa u kucinai a kanna ka nanlo, ɗa u danai, <N kucina ta̱, iɗika i na ene a̱ nu a dasai, yi ta̱ o kokpo ubuta̱ wu uka̱ni u nu m muku n nu ali a kubana uteku n uteku, adama a na vu tono ta̱ Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ va̱ mayin.>
9 Por isso, naquele dia Moisés me prometeu solenemente: ‘A terra de Canaã na qual você caminhou será herança permanente para você e seus descendentes, pois você seguiu o S enhor , meu Deus, de todo o coração’.
10 Gogo na kpamu, Vuzavaguɗu u ɓa̱nka̱ mu ta̱ ɗa u ka̱sukpa̱i mu n wuma ali anana, derere tsu na u dansai, a̱ya̱ amangere n a tawun a ɗa anana, an Vuzavaguɗu u danai Musa ukuna u nampa, a ayin na aza a Isaraila i a nwalu a kakamba. Kpamu gogo na mpa ɗa na n a̱ya̱ amanga̱na̱shi n a tawun.
10 “Agora, como você vê, em todos estes 45 anos, desde que Moisés disse essas palavras, o S enhor me preservou como havia prometido, mesmo quando Israel vagava pelo deserto. Hoje estou com 85 anos.
11 M buwa ta̱ n utsura ali anana, tsu na mi ishi a ayin a na Musa u suki mu. M buwa ta̱ n utsura u na n yaꞋan kuvon, a kubana nu m bonoi kpamu.
11 Continuo forte como no dia em que Moisés me enviou, e ainda posso viajar e lutar tão bem quanto naquela época.
12 Adama a nannai, gogo na neke mu iɗika ya aginda i nampa ya i na Vuzavaguɗu u yaꞋin kadanshi a kanna ka nanlo, adama a na a kanna ka nanlo ve ene ta̱ uteku tsu na aza a utsura a Anaki n likuci gbagbaꞋin yu ukanji i le i yongoi ɗe. U gaꞋan ba Vuzavaguɗu wi ta̱ o kutono nu mpa, ka̱ta̱ u ɓa̱nka̱ mu n loko le uteku tsu na u dansai.>>
12 Portanto, dê-me a região montanhosa que o S enhor me prometeu. Você certamente se lembra de que, enquanto fazíamos o reconhecimento da terra, descobrimos que os descendentes de Enaque viviam ali em grandes cidades fortificadas. Mas, se o S enhor estiver comigo, eu os expulsarei da terra, como o S enhor prometeu”.
13 Ɗa Jesuwa u zuwakai Kelepu kolobo ka Jefune una̱singai, ɗa u nekei ni Heburon wo okpo ubuta̱ wu uka̱ni u ni.
13 Então Josué abençoou Calebe, filho de Jefoné, e lhe deu Hebrom como sua porção de terra.
14 Nannai ɗa Heburon wo okpoi ubuta̱ wu uka̱ni u Kelepu kolobo ka Jefune vuza va aza e Kenizi ali anana, adama a na u tono ta̱ Vuzavaguɗu Ka̱shile ki Isaraila mayin.
14 Até hoje Hebrom pertence aos descendentes de Calebe, filho do quenezeu Jefoné, pois ele seguiu fielmente o S enhor , o Deus de Israel.
15 A ayin a cau e ci ɗeke ta̱ Heburon va n kula Kiriyatu-araba. A̱yi Araba va vuma vu gbayin ɗa vu utsura vu yoku punu a̱ likuci i Anaki. Ɗa iɗika ya i ka̱sukpa̱i kuvon.
15 Antes disso, Hebrom era chamada Quiriate-Arba, em homenagem a Arba, um grande herói dos descendentes de Enaque. E a terra descansou da guerra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.