Josué 14
asg (ASG) vs ARIB
1 Na ɗa ili yi uka̱ni i na aza a Isaraila a isai a iɗika i KanaꞋana, i na Eliyaza ganu koɓolo n Jesuwa kolobo ka Nun n aza e kelime a kumaci ka aza Isaraila e pecekei le.
1 Estas, pois, são as heranças que os filhos de Israel receberam na terra de Canaã, as quais Eleazar, o sacerdote, e Josué, filho de Num, e os cabeças das casas paternas das tribos dos filhos de Israel lhes repartiram.
2 E neke le ta̱ u ɗa a̱ ubuta̱ u kazagba, derere uteku tsu na Vuzavaguɗu u tonukoi Musa u neke kumaci kuci n kagimi ka.
2 Foi feita por sorte a partilha da herança entre as nove tribos e meia, como o Senhor ordenara por intermédio de Moisés.
3 Adama a na Musa u neke ta̱ ɗe ili yi uka̱ni a kumaci kure n kagimi ka upashi ke Kuyene ku Urudu a uɓon u kasana, ama u neke aza e Levi ili yi uka̱ni ba.
3 Porquanto às duas tribos e meia Moisés já dera herança além do Jordão; mas aos levitas não deu herança entre eles.
4 Adama a na muku n Isufu okpo ta̱ kumaci kure, ele ɗa Manasa n Ifirayimu. Ama babu ugboku u na e nekei aza e Levi a iɗika ya, sai likuci i na a̱ kuda̱sa̱ngu n ilikuzuwa i le, n ucanuku u le.
4 Os filhos de José eram duas tribos, Manassés e Efraim; e aos levitas não se deu porção na terra, senão cidades em que habitassem e os arrabaldes delas para o seu gado e para os seus bens. :
5 Ɗa aza a Isaraila a yaꞋin tsu na Vuzavaguɗu u danai Musa, e pecei iɗika ya n tsu kazagba.
5 Como o Senhor ordenara a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel e repartiram a terra.
6 Kanna ke te aza a Yahuda a banai u Jesuwa a Giliga. Ɗa Kelepu kolobo ka Jefune vuza va aza e Kenizi u danai ni, <<Vu yeve ta̱ i na Vuzavaguɗu u danai Musa vuma Ka̱shile ɗe a Kadeshi-baniyan adama a̱ nu, nu mpa.
6 Então os filhos de Judá chegaram a Josué em Gilgal; e Calebe, filho de Jefoné o quenezeu, lhe disse: Tu sabes o que o Senhor falou a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barnéia, a respeito de mim e de ti.
7 Mpa biꞋi n a̱ya̱ amangere ana Musa kagbashi ka Vuzavaguɗu ka̱ suki mu a Kadeshi-baniyan, m bana n saka iɗika ya. Kpamu n tuka̱ yi ta̱ n akaka uteku tsu na a ɗa i a̱ ka̱ɗu ka̱ va̱.
7 Quarenta anos tinha eu quando Moisés, servo do Senhor, me enviou de Cades-Barnéia para espiar a terra, e eu lhe trouxe resposta, como sentia no meu coração.
8 Ama aza a̱va̱ a na tsu banai koɓolo a zuwa ta̱ a̱ɗu a uma a̱ kuwa̱i n wovon, ama mpa n tono ta̱ Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ va̱ derere.
8 Meus irmãos que subiram comigo fizeram derreter o coração o povo; mas eu perseverei em seguir ao Senhor meu Deus.
9 Ɗa Musa u kucinai a kanna ka nanlo, ɗa u danai, <N kucina ta̱, iɗika i na ene a̱ nu a dasai, yi ta̱ o kokpo ubuta̱ wu uka̱ni u nu m muku n nu ali a kubana uteku n uteku, adama a na vu tono ta̱ Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ va̱ mayin.>
9 Naquele dia Moisés jurou, dizendo: Certamente a terra em que pisou o teu pé te será por herança a ti e a teus filhos para sempre, porque perseveraste em seguir ao Senhor meu Deus.
10 Gogo na kpamu, Vuzavaguɗu u ɓa̱nka̱ mu ta̱ ɗa u ka̱sukpa̱i mu n wuma ali anana, derere tsu na u dansai, a̱ya̱ amangere n a tawun a ɗa anana, an Vuzavaguɗu u danai Musa ukuna u nampa, a ayin na aza a Isaraila i a nwalu a kakamba. Kpamu gogo na mpa ɗa na n a̱ya̱ amanga̱na̱shi n a tawun.
10 E agora eis que o Senhor, como falou, me conservou em vida estes quarenta e cinco anos, desde o tempo em que o Senhor falou esta palavra a Moisés, andando Israel ainda no deserto; e eis que hoje tenho já oitenta e cinco anos;
11 M buwa ta̱ n utsura ali anana, tsu na mi ishi a ayin a na Musa u suki mu. M buwa ta̱ n utsura u na n yaꞋan kuvon, a kubana nu m bonoi kpamu.
11 ainda hoje me acho tão forte como no dia em que Moisés me enviou; qual era a minha força então, tal é agora a minha força, tanto para a guerra como para sair e entrar.
12 Adama a nannai, gogo na neke mu iɗika ya aginda i nampa ya i na Vuzavaguɗu u yaꞋin kadanshi a kanna ka nanlo, adama a na a kanna ka nanlo ve ene ta̱ uteku tsu na aza a utsura a Anaki n likuci gbagbaꞋin yu ukanji i le i yongoi ɗe. U gaꞋan ba Vuzavaguɗu wi ta̱ o kutono nu mpa, ka̱ta̱ u ɓa̱nka̱ mu n loko le uteku tsu na u dansai.>>
12 Agora, pois, dá-me este monte de que o Senhor falou naquele dia; porque tu ouviste, naquele dia, que estavam ali os anaquins, bem como cidades grandes e fortificadas. Porventura o Senhor será comigo para os expulsar, como ele disse.
13 Ɗa Jesuwa u zuwakai Kelepu kolobo ka Jefune una̱singai, ɗa u nekei ni Heburon wo okpo ubuta̱ wu uka̱ni u ni.
13 Então Josué abençoou a Calebe, filho de Jefoné, e lhe deu Hebrom em herança.
14 Nannai ɗa Heburon wo okpoi ubuta̱ wu uka̱ni u Kelepu kolobo ka Jefune vuza va aza e Kenizi ali anana, adama a na u tono ta̱ Vuzavaguɗu Ka̱shile ki Isaraila mayin.
14 Portanto Hebrom ficou sendo herança de Calebe, filho de Jefoné o quenezeu, até o dia de hoje, porquanto perseverara em seguir ao Senhor Deus de Israel.
15 A ayin a cau e ci ɗeke ta̱ Heburon va n kula Kiriyatu-araba. A̱yi Araba va vuma vu gbayin ɗa vu utsura vu yoku punu a̱ likuci i Anaki. Ɗa iɗika ya i ka̱sukpa̱i kuvon.
15 Ora, o nome de Hebrom era outrora Quiriate-Arba, porque Arba era o maior homem entre os anaquins. E a terra repousou da guerra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.