Josué 14

asg (ASG) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Na ɗa ili yi uka̱ni i na aza a Isaraila a isai a iɗika i KanaꞋana, i na Eliyaza ganu koɓolo n Jesuwa kolobo ka Nun n aza e kelime a kumaci ka aza Isaraila e pecekei le.
1 São estas as heranças que os filhos de Israel tiveram na terra de Canaã, o que Eleazar, o sacerdote, e Josué, filho de Num, e os cabeças dos pais das tribos dos filhos de Israel lhes fizeram repartir
2 E neke le ta̱ u ɗa a̱ ubuta̱ u kazagba, derere uteku tsu na Vuzavaguɗu u tonukoi Musa u neke kumaci kuci n kagimi ka.
2 por sorte da sua herança, como o Senhor ordenara por intermédio de Moisés, acerca das nove tribos e meia.
3 Adama a na Musa u neke ta̱ ɗe ili yi uka̱ni a kumaci kure n kagimi ka upashi ke Kuyene ku Urudu a uɓon u kasana, ama u neke aza e Levi ili yi uka̱ni ba.
3 Porquanto às duas tribos e meia já dera Moisés herança além do Jordão; mas aos levitas não tinha dado herança entre seus irmãos.
4 Adama a na muku n Isufu okpo ta̱ kumaci kure, ele ɗa Manasa n Ifirayimu. Ama babu ugboku u na e nekei aza e Levi a iɗika ya, sai likuci i na a̱ kuda̱sa̱ngu n ilikuzuwa i le, n ucanuku u le.
4 Os filhos de José foram duas tribos, Manassés e Efraim; aos levitas não deram herança na terra, senão cidades em que habitassem e os seus arredores para seu gado e para sua possessão.
5 Ɗa aza a Isaraila a yaꞋin tsu na Vuzavaguɗu u danai Musa, e pecei iɗika ya n tsu kazagba.
5 Como o Senhor ordenara a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel e repartiram a terra.
6 Kanna ke te aza a Yahuda a banai u Jesuwa a Giliga. Ɗa Kelepu kolobo ka Jefune vuza va aza e Kenizi u danai ni, <<Vu yeve ta̱ i na Vuzavaguɗu u danai Musa vuma Ka̱shile ɗe a Kadeshi-baniyan adama a̱ nu, nu mpa.
6 Chegaram os filhos de Judá a Josué em Gilgal; e Calebe, filho de Jefoné, o quenezeu, lhe disse: Tu sabes o que o Senhor falou a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barneia, a respeito de mim e de ti.
7 Mpa biꞋi n a̱ya̱ amangere ana Musa kagbashi ka Vuzavaguɗu ka̱ suki mu a Kadeshi-baniyan, m bana n saka iɗika ya. Kpamu n tuka̱ yi ta̱ n akaka uteku tsu na a ɗa i a̱ ka̱ɗu ka̱ va̱.
7 Tinha eu quarenta anos quando Moisés, servo do Senhor , me enviou de Cades-Barneia para espiar a terra; e eu lhe relatei como sentia no coração.
8 Ama aza a̱va̱ a na tsu banai koɓolo a zuwa ta̱ a̱ɗu a uma a̱ kuwa̱i n wovon, ama mpa n tono ta̱ Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ va̱ derere.
8 Mas meus irmãos que subiram comigo desesperaram o povo; eu, porém, perseverei em seguir o Senhor , meu Deus.
9 Ɗa Musa u kucinai a kanna ka nanlo, ɗa u danai, <N kucina ta̱, iɗika i na ene a̱ nu a dasai, yi ta̱ o kokpo ubuta̱ wu uka̱ni u nu m muku n nu ali a kubana uteku n uteku, adama a na vu tono ta̱ Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ va̱ mayin.>
9 Então, Moisés, naquele dia, jurou, dizendo: Certamente, a terra em que puseste o pé será tua e de teus filhos, em herança perpetuamente, pois perseveraste em seguir o Senhor , meu Deus.
10 Gogo na kpamu, Vuzavaguɗu u ɓa̱nka̱ mu ta̱ ɗa u ka̱sukpa̱i mu n wuma ali anana, derere tsu na u dansai, a̱ya̱ amangere n a tawun a ɗa anana, an Vuzavaguɗu u danai Musa ukuna u nampa, a ayin na aza a Isaraila i a nwalu a kakamba. Kpamu gogo na mpa ɗa na n a̱ya̱ amanga̱na̱shi n a tawun.
10 Eis, agora, o Senhor me conservou em vida, como prometeu; quarenta e cinco anos há desde que o Senhor falou esta palavra a Moisés, andando Israel ainda no deserto; e, já agora, sou de oitenta e cinco anos.
11 M buwa ta̱ n utsura ali anana, tsu na mi ishi a ayin a na Musa u suki mu. M buwa ta̱ n utsura u na n yaꞋan kuvon, a kubana nu m bonoi kpamu.
11 Estou forte ainda hoje como no dia em que Moisés me enviou; qual era a minha força naquele dia, tal ainda agora para o combate, tanto para sair a ele como para voltar.
12 Adama a nannai, gogo na neke mu iɗika ya aginda i nampa ya i na Vuzavaguɗu u yaꞋin kadanshi a kanna ka nanlo, adama a na a kanna ka nanlo ve ene ta̱ uteku tsu na aza a utsura a Anaki n likuci gbagbaꞋin yu ukanji i le i yongoi ɗe. U gaꞋan ba Vuzavaguɗu wi ta̱ o kutono nu mpa, ka̱ta̱ u ɓa̱nka̱ mu n loko le uteku tsu na u dansai.>>
12 Agora, pois, dá-me este monte de que o Senhor falou naquele dia, pois, naquele dia, ouviste que lá estavam os anaquins e grandes e fortes cidades; o Senhor , porventura, será comigo, para os desapossar, como prometeu.
13 Ɗa Jesuwa u zuwakai Kelepu kolobo ka Jefune una̱singai, ɗa u nekei ni Heburon wo okpo ubuta̱ wu uka̱ni u ni.
13 Josué o abençoou e deu a Calebe, filho de Jefoné, Hebrom em herança.
14 Nannai ɗa Heburon wo okpoi ubuta̱ wu uka̱ni u Kelepu kolobo ka Jefune vuza va aza e Kenizi ali anana, adama a na u tono ta̱ Vuzavaguɗu Ka̱shile ki Isaraila mayin.
14 Portanto, Hebrom passou a ser de Calebe, filho de Jefoné, o quenezeu, em herança até ao dia de hoje, visto que perseverara em seguir o Senhor , Deus de Israel.
15 A ayin a cau e ci ɗeke ta̱ Heburon va n kula Kiriyatu-araba. A̱yi Araba va vuma vu gbayin ɗa vu utsura vu yoku punu a̱ likuci i Anaki. Ɗa iɗika ya i ka̱sukpa̱i kuvon.
15 Dantes o nome de Hebrom era Quiriate-Arba; este Arba foi o maior homem entre os anaquins. E a terra repousou da guerra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.