Ester 9

asg (ASG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 A kanna ka kupa n ka tatsu o wotoi u kupa n u re, o wotoi u Adaru. A kanna ka nampa kaꞋa kadanshi ka̱ wila̱ ka na mogono ma yaꞋin kadanshi ki a̱ kugita̱ ulinga. A kanna ka na irala ya aza a Yahuda e lemecei ma̱tsa̱n ma na a kuyawaka le uteku. Ama gogo na kujeꞋe ku yaꞋansaka ta̱, aza a Yahuda ele ɗa o bonoi a̱ ciya̱i utsura a̱ ubuta̱ wa aza a na ishi a iwain le.
1 No duodécimo mês, que é o de Adar, no dia treze do mês, data em que entrava em vigor a ordem e o edito do rei, no mesmo dia em que os inimigos dos judeus contavam fazer-lhes mal, aconteceu tudo ao contrário, e os judeus dominaram seus inimigos.
2 Ɗa aza a Yahuda o ɓolongi ra̱ka̱ a̱ likuci i le n ubuta̱ u tsugono tsu Ahasuru dem, adama a na a̱ shilika̱ n aza a na a kuciga kuyaꞋanka le koli. Babu vuza na u kushilika̱ n ele, adama a na wovon u le u ɗa uma a i a kupana.
2 Estavam reunidos em suas respectivas cidades, em todas as províncias do rei Assuero para levantarem a mão contra aqueles que desejavam sua perda. Ninguém pôde resistir-lhes, porque o terror se tinha apoderado de todos os povos.
3 Ngono ra̱ka̱ mu ubuta̱ kakau, n aza a̱ gba̱ra̱-gba̱ra̱ dem, n anan gomuna koɓolo nu nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ dem, a̱ ɓa̱nka̱i aza a Yahuda adama a na wovon u Modikaya u ɗa i a kupana.
3 Todos os senhores das províncias, os sátrapas, os governadores, os funcionários do rei tomaram o partido dos judeus, por temor de Mardoqueu.
4 Modikaya wo okpo ta̱ vuma vu gbayin a kpaꞋa ku mogono, ɗa kula ku singai ku ni ku ka̱ra̱Ꞌi a uɓon dem, ɗa ta na u doku u ciya̱sa̱ka̱i utsura kpamu.
4 Porque este ocupava um alto lugar no palácio real e sua fama se espalhava em todas as províncias, onde sua influência não cessava de crescer.
5 Aza a Yahuda a unai irala i le ra̱ka̱ n otokobi, ɗa a̱ sa̱ruwa̱i le uteku u na a kuciga n aza a na a iwain le va.
5 Os judeus, pois, feriram todos os seus inimigos a golpes de espada: massacre e extermínio de seus opressores, aos quais trataram como quiseram.
6 A̱ likuci i Susa aza a Yahuda a unai uma amangatawantawun (500).
6 Em Susa, na capital, mataram quinhentos homens.
7 Ɗa kpamu a unai Farshandata, n Dalifon, n Asufata,
7 Fizeram igualmente perecer Farsandata, Delfon, Esfata,
8 n Forata, n Adaliya, n Aridata,
8 Forata, Adalia, Aridata,
9 n Farmashita, n Arisa, n Arida, n Wazata.
9 Fermesta, Arisai, Aridai e Jesata,
10 Ele ɗa muku kupa n Hama, maku ma Hamadata, irala ya aza a Yahuda, ama a isa uciyi u le ba.
10 os dez filhos de Amã, filho de Amedata, o opressor dos judeus. Mas se abstiveram de toda pilhagem.
11 A kanna ka nanlo kaꞋa a danai mogono ka̱bunda̱i ka uma ka na a unai a̱ likuci i Susa.
11 Nesse mesmo dia fizeram conhecer ao rei o número das vítimas em Susa, a capital.
12 Ɗa mogono ma danai sangina Esta. <<Aza a Yahuda a una ta̱ uma amangatawantawun (500) a̱ likuci i Susa, koɓolo m muku kupa n Hama. Yiɗa̱i a yaꞋin a uɓon u mogono u na u buwai va? Yiɗa̱i kpamu vi a kuciga? Mi ta̱ e kuneke wu i ɗa. Yiɗa̱i ufolu u nu? I ta̱ kpamu e kuneke wu i ɗa.>>
12 E o rei disse a Ester: Em Susa, na capital, os judeus mataram quinhentos homens e os dez filhos de Amã. Que não terão feito nas outras províncias do rei! {Entretanto}, tens ainda algum pedido? Ser-te-á concedido. Tens algum desejo? Será satisfeito.
13 Esta u danai, <<Mogono ma mu ushuku baci, yaꞋan tsu ka̱sukpa̱ aza Yahuda a na i punu a iɗika i Susa a yaꞋan nannai makpa, uteku u na a yaꞋin anana, yaꞋan a saɓangu muku kupa n Hama n na n kuwa̱i va gaɗi vu maɗanga ma kusaku uma.>>
13 Se parecer bem ao rei, respondeu Ester, seja permitido ainda amanhã, aos judeus de Susa, agir conforme ao decreto de hoje, e que se suspendam numa forca os dez filhos de Amã.
14 Mogono ma danai a yaꞋan nannai va. Ɗa a yaꞋin wila̱ a̱ likuci i Susa, ɗa a saɓangi even a̱ muku kupa n Hama n na n kuwa̱i va.
14 O rei deu ordem para que assim se fizesse. O edito foi publicado em Susa e suspenderam na forca os dez filhos de Amã.
15 Ɗa uma a Yahuda a na i a̱ likuci i Susa o ɓolongi ubuta̱ u te, a kanna ka kupa n ka̱ na̱shi ko wotoi u Adaru. Ɗa a unai uma amangatawantatsu (300) ama a saꞋwa uciyi u le ba.
15 Os judeus de Susa se reuniram de novo no dia quatorze do mês de Adar, e mataram na cidade trezentos homens, sem entretanto dar-se à pilhagem.
16 Gogo na aza a Yahuda a na a buwai ɗa i punu ida̱shi a uɓon wi iɗika u mogono, ɗa kpamu o ɓolongi ka̱ci ke le a̱ ubuta̱ u te a̱ ciya̱ a isa ka̱ci ke le a̱ ubuta̱ wi irala i le. A una ta̱ irala i le ya uma a̱kpa̱n amangatatsunkupa n a tawun (75,000). Ama a saꞋwa ucanuku u le ba.
16 Os outros judeus que estavam disseminados pelas províncias do rei se juntaram para defender suas vidas e se pôr a salvo dos ataques de seus inimigos. Massacraram setenta e cinco mil, sem entretanto entregar-se à pilhagem.
17 Ili i nanlo i gita̱ ta̱ a kanna ka kupa n ka tatsu o wotoi u Adaru, ɗa kpamu kanna ka kupa n ka̱ na̱shi, ɗa a uvukai. Ɗa o bonokoi kanna ka kanna ka̱ ma̱za̱nga̱ n kanna ka̱ ka̱ɗiva̱.
17 Era o dia treze do mês de Adar. No dia quatorze repousaram e fizeram um dia de banquete de alegria.
18 Aza a Yahuda a na i punu a̱ likuci i Susa o ɓolongi ka̱ci ke le a kanna ka kupa n ka tatsu n ka kupa n ka̱ na̱shi. A kanna ka kupa n ka tawun a uvukai vishili n irala i le, a yaꞋin ka̱ɗiva̱ m ma̱za̱nga̱.
18 Quanto aos judeus de Susa, que se juntaram no dia treze e catorze do mesmo mês, repousaram no dia quinze, fazendo-o um dia de alegre banquete
19 I ɗaɗa i zuwai aza a Yahuda a na i a̱ likuci i wawaꞋa n i gbagbaꞋin, o bonokoi kanna ka kupa n ka̱ na̱shi ko wotoi u Adaru ko okpoi kanna ka̱ ka̱ɗiva̱ m ma̱za̱nga̱, n kanna ke kunekenei kuneꞋe.
19 Eis por que os judeus do campo, que habitam nas cidades não fortificadas, fazem no dia catorze do mês de Adar, um dia de festa com banquetes de alegria, dia em que mandam presentes uns aos outros.
20 Modikaya u ɗanai ili i na i yaꞋansai ra̱ka̱, ɗaɗa u suki akaka a kubana wa aza a Yahuda a na i a uɓon u mogono ma Ahasuru, aza a na i ɗevu n daꞋangi feu.
20 Mardoqueu consignou por escrito todos esses acontecimentos. Enviou cartas a todos os judeus das províncias do rei Assuero, próximas ou longínquas,
21 U danai le a ciɓa n kanna ka kupa n ka̱ na̱shi n ka kupa n ka tawun ko wotoi u Adaru, a̱ ka̱ya̱ dem.
21 para lhes ordenar que celebrassem cada ano o dia catorze e o dia quinze do mês de Adar,
22 A ayin a na aza a Yahuda a̱ ciya̱i wishi e ekiye a irala i le. O wotoi u nanlo u ɗa kpamu una̱mgbuka̱tsuma̱ u le wo okpoi ma̱za̱nga̱ me le, kpalu ku le kpamu kokpoi kanna ka̱ ka̱ɗiva̱. Ɗaɗa u ɗanakai le o tono tsu kanna ka̱ ka̱ɗiva̱, m ma̱za̱nga̱, n kunekenei ki ilikulyaꞋa koɓolo n kuneꞋe wa aza a unambi.
22 como sendo dias em que tinham sido postos a salvo dos ataques de seus inimigos, e mês em que sua angústia tinha sido trocada em alegria e sua dor em felicidade. Deviam, pois, nesses dias oferecer alegres banquetes, dar-se presentes e praticar generosidade com os pobres.
23 Ɗa aza Yahuda a̱ ushuki a yaꞋan ka̱ɗiva̱ uteku tsu na a̱ gita̱i, n uteku u na Modikaya u ɗanakai le.
23 Os judeus erigiram em costume o que tinham feito na primeira vez e o que Mardoqueu lhes tinha mandado.
24 Hama maku ma Hamadata, vuma vu Agagu, vurala va aza a Yahuda ra̱ka̱, u yaꞋankai le ugboji u gbani-gbani adama a na wu una le, ka̱ta̱ u yaꞋanka le kazagba adama a na u ciya̱ kanna ka na u kuna le.
24 Porque Amã, filho de Amedata, o agagita, o opressor dos judeus, tinha resolvido perdê-los, e lançado {contra eles} o pur, isto é, a sorte, para exterminá-los e destruí-los.
25 Ama ana Esta u ta̱wa̱i a̱ ubuta̱ u mogono, ɗa mogono me nekei kadanshi uɗani, u danai ili i gbani-gbani i na Hama u sheshekei aza a Yahuda, yi ta̱ o kubono a kaci ka̱ ni, a̱yi m muku n ni a saɓangi le gaɗi vu maɗanga ma kusaku uma.
25 Mas quando Ester se apresentou diante do rei, este ordenou por escrito que a perversa maquinação, tramada contra os judeus, recaísse sobre a cabeça de seu autor e que este e seus filhos fossem suspensos à forca.
26 Adama a nannai, i ta̱ e kuɗeke ayin a nanlo ayin a̱ Purim, adama a ili ra̱ka̱ i na yi uɗani a katagarda ka akaka, n adama a ili i na e enei n ili i na i ciya̱i le.
26 É por isso que se chamam esses dias Purim, da palavra pur. Assim, conforme o conteúdo dessa carta, conforme o que eles mesmos tinham visto e o que lhes tinha acontecido,
27 Ɗa aza a Yahuda a ɗikai ka̱ci ke le wo okpoi le wila̱ ele n kumaci ku le, n aza a na i koɓolo n ele. A̱ ushuki kuyaꞋan ka̱ɗiva̱ ka ayin e re a̱ ka̱ya̱ dem, tsu na Modikaya u danai le a katagarda ka na u ɗanai.
27 os judeus instituíram e estabeleceram para si, para sua posteridade e para seus adeptos, o costume irrevogável de celebrar anualmente esses dois dias, segundo a forma prescrita e no tempo marcado.
28 I ta̱ a kuciɓa n ayin a nanlo ka̱ta̱ a̱ la̱na̱ a ɗa kowanai nu ntsukaya n na n kuta̱wa̱ dem, n uɓon kakau, n likuci i wawaꞋa n i gbagbaꞋin feu. Ayin a̱ Purim a nanlo a, aza a Yahuda a kusaꞋwa ku ka̱sukpa̱ n kuyaꞋan ka̱ɗiva̱ ka̱ ni ba, umaci u le kpamu u kuka̱sukpa̱ kuciɓa n kaꞋa ba.
28 Esses dias deviam ser recordados e celebrados de geração em geração, em cada família, em cada província e em cada cidade. Jamais poderiam ser abolidos esses dias dos Purim entre os judeus, nem sua recordação se apagar entre seus descendentes.
29 Ɗa egbere Esta, mekere ma Abihayi, m Modikaya vuza va aza a Yahuda u ɗanakai le katagarda ku utsura adama a na o doku a̱ la̱na̱ akaka e ire a Purim a.
29 A rainha Ester, filha de Abigail, e o judeu Mardoqueu escreveram uma segunda vez com insistência para confirmar a carta sobre os Purim.
30 Ɗa Modikaya u bankai n akaka wa aza a Yahuda ra̱ka̱, a uɓon kakau amangatawun n kamanga n aza e cindere (127) punu o tsugono tsu mogono ma Ahasuru n kadanshi ka̱ ma̱za̱nga̱ n ka mayun,
30 Depois enviaram a todos os judeus das cento e vinte e sete províncias do rei Assuero cartas com palavras de paz,
31 a danai a zuka n kanna ka̱ Purim a̱ ka̱tsuma̱ ka ayin e le, uteku tsu na Modikaya vuza va aza a Yahuda, n sangina Esta a danai aza a Yahuda, n uteku tsu na kpamu a yaꞋankai ka̱ci ke le n kumaci ku le, ayin a kuciɓa n kakuli ke le n una̱mgbi wa̱ a̱tsuma̱ u le.
31 e a recomendação de celebrarem fielmente esses dias dos Purim no tempo marcado, como o judeu Mardoqueu e a rainha Ester os tinham instituído, e como eles tinham estabelecido, tanto para si mesmos, como para seus descendentes, com os jejuns e as lamentações.
32 N utsura u Esta u ɗa a̱ ciya̱i wila̱ u Purim, n u ɗa kpamu a ɗanai u ɗa a katagarda.
32 Desse modo, a ordem de Ester confirmou a instituição dos Purim, e tudo isso foi consignado num livro.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.