Ester 9

asg (ASG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 A kanna ka kupa n ka tatsu o wotoi u kupa n u re, o wotoi u Adaru. A kanna ka nampa kaꞋa kadanshi ka̱ wila̱ ka na mogono ma yaꞋin kadanshi ki a̱ kugita̱ ulinga. A kanna ka na irala ya aza a Yahuda e lemecei ma̱tsa̱n ma na a kuyawaka le uteku. Ama gogo na kujeꞋe ku yaꞋansaka ta̱, aza a Yahuda ele ɗa o bonoi a̱ ciya̱i utsura a̱ ubuta̱ wa aza a na ishi a iwain le.
1 Chegou o dia treze do décimo segundo mês, o mês de adar , o dia em que deveria ser cumprida a ordem do rei. Era o dia em que os inimigos dos judeus esperavam dominá-los; mas o que aconteceu foi o contrário: os judeus derrotaram os seus inimigos.
2 Ɗa aza a Yahuda o ɓolongi ra̱ka̱ a̱ likuci i le n ubuta̱ u tsugono tsu Ahasuru dem, adama a na a̱ shilika̱ n aza a na a kuciga kuyaꞋanka le koli. Babu vuza na u kushilika̱ n ele, adama a na wovon u le u ɗa uma a i a kupana.
2 Em todas as cidades do reino onde havia judeus, eles se reuniram para atacar os que queriam matá-los. Ninguém podia resistir aos seus ataques, pois todos estavam com medo deles.
3 Ngono ra̱ka̱ mu ubuta̱ kakau, n aza a̱ gba̱ra̱-gba̱ra̱ dem, n anan gomuna koɓolo nu nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ dem, a̱ ɓa̱nka̱i aza a Yahuda adama a na wovon u Modikaya u ɗa i a kupana.
3 Todos os oficiais das províncias , isto é, os chefes dos vários povos, os representantes do rei e os governadores das províncias, ajudaram os judeus, pois tinham medo de Mordecai.
4 Modikaya wo okpo ta̱ vuma vu gbayin a kpaꞋa ku mogono, ɗa kula ku singai ku ni ku ka̱ra̱Ꞌi a uɓon dem, ɗa ta na u doku u ciya̱sa̱ka̱i utsura kpamu.
4 A fama dele se havia espalhado pelo reino inteiro, e todos sabiam que ele tinha muita autoridade no governo. E o poder de Mordecai ia aumentando cada vez mais.
5 Aza a Yahuda a unai irala i le ra̱ka̱ n otokobi, ɗa a̱ sa̱ruwa̱i le uteku u na a kuciga n aza a na a iwain le va.
5 Portanto, os judeus fizeram com os seus inimigos o que queriam. Mataram todos com as suas espadas; não deixaram ninguém escapar.
6 A̱ likuci i Susa aza a Yahuda a unai uma amangatawantawun (500).
6 Em Susã, a capital, eles mataram quinhentos homens. Mataram também os dez filhos de Hamã, filho de Hamedata, o inimigo dos judeus. Os nomes deles eram Parsandata, Dalfão, Aspatá, Porata, Adalias, Aridata, Parmasta, Arisai, Aridai e Vaizata. Mas os judeus não ficaram com os bens deles.
7 Ɗa kpamu a unai Farshandata, n Dalifon, n Asufata,
7 — ausente —
8 n Forata, n Adaliya, n Aridata,
8 — ausente —
9 n Farmashita, n Arisa, n Arida, n Wazata.
9 — ausente —
10 Ele ɗa muku kupa n Hama, maku ma Hamadata, irala ya aza a Yahuda, ama a isa uciyi u le ba.
10 — ausente —
11 A kanna ka nanlo kaꞋa a danai mogono ka̱bunda̱i ka uma ka na a unai a̱ likuci i Susa.
11 Naquele mesmo dia, o rei foi informado de quantas pessoas haviam sido mortas em Susã.
12 Ɗa mogono ma danai sangina Esta. <<Aza a Yahuda a una ta̱ uma amangatawantawun (500) a̱ likuci i Susa, koɓolo m muku kupa n Hama. Yiɗa̱i a yaꞋin a uɓon u mogono u na u buwai va? Yiɗa̱i kpamu vi a kuciga? Mi ta̱ e kuneke wu i ɗa. Yiɗa̱i ufolu u nu? I ta̱ kpamu e kuneke wu i ɗa.>>
12 Então disse a Ester: — Aqui em Susã os judeus mataram quinhentos homens e também os dez filhos de Hamã. E, nas províncias, quantos eles terão matado? O que é que você quer agora? É só pedir. Se quiser mais alguma coisa, eu lhe darei.
13 Esta u danai, <<Mogono ma mu ushuku baci, yaꞋan tsu ka̱sukpa̱ aza Yahuda a na i punu a iɗika i Susa a yaꞋan nannai makpa, uteku u na a yaꞋin anana, yaꞋan a saɓangu muku kupa n Hama n na n kuwa̱i va gaɗi vu maɗanga ma kusaku uma.>>
13 Ester respondeu: — Se for do agrado do rei, dê autorização aos judeus de Susã para fazerem amanhã o mesmo que tinham ordem para fazer hoje. E peço também que os corpos dos dez filhos de Hamã sejam pendurados em forcas.
14 Mogono ma danai a yaꞋan nannai va. Ɗa a yaꞋin wila̱ a̱ likuci i Susa, ɗa a saɓangi even a̱ muku kupa n Hama n na n kuwa̱i va.
14 O rei concordou e mandou ler a autorização em público em Susã. E os corpos dos dez filhos de Hamã foram pendurados em forcas.
15 Ɗa uma a Yahuda a na i a̱ likuci i Susa o ɓolongi ubuta̱ u te, a kanna ka kupa n ka̱ na̱shi ko wotoi u Adaru. Ɗa a unai uma amangatawantatsu (300) ama a saꞋwa uciyi u le ba.
15 No dia catorze do mês de adar, os judeus de Susã se reuniram e mataram mais trezentos homens na cidade. Mas não ficaram com os bens deles.
16 Gogo na aza a Yahuda a na a buwai ɗa i punu ida̱shi a uɓon wi iɗika u mogono, ɗa kpamu o ɓolongi ka̱ci ke le a̱ ubuta̱ u te a̱ ciya̱ a isa ka̱ci ke le a̱ ubuta̱ wi irala i le. A una ta̱ irala i le ya uma a̱kpa̱n amangatatsunkupa n a tawun (75,000). Ama a saꞋwa ucanuku u le ba.
16 — ausente —
17 Ili i nanlo i gita̱ ta̱ a kanna ka kupa n ka tatsu o wotoi u Adaru, ɗa kpamu kanna ka kupa n ka̱ na̱shi, ɗa a uvukai. Ɗa o bonokoi kanna ka kanna ka̱ ma̱za̱nga̱ n kanna ka̱ ka̱ɗiva̱.
17 — ausente —
18 Aza a Yahuda a na i punu a̱ likuci i Susa o ɓolongi ka̱ci ke le a kanna ka kupa n ka tatsu n ka kupa n ka̱ na̱shi. A kanna ka kupa n ka tawun a uvukai vishili n irala i le, a yaꞋin ka̱ɗiva̱ m ma̱za̱nga̱.
18 Mas em Susã os judeus comemoraram no dia quinze do mês, pois nos dias treze e catorze eles mataram os seus inimigos e só no dia quinze descansaram.
19 I ɗaɗa i zuwai aza a Yahuda a na i a̱ likuci i wawaꞋa n i gbagbaꞋin, o bonokoi kanna ka kupa n ka̱ na̱shi ko wotoi u Adaru ko okpoi kanna ka̱ ka̱ɗiva̱ m ma̱za̱nga̱, n kanna ke kunekenei kuneꞋe.
19 É por isso que os judeus que vivem em vilas e povoados comemoram o dia catorze de adar com banquetes e festas e mandam comida uns aos outros.
20 Modikaya u ɗanai ili i na i yaꞋansai ra̱ka̱, ɗaɗa u suki akaka a kubana wa aza a Yahuda a na i a uɓon u mogono ma Ahasuru, aza a na i ɗevu n daꞋangi feu.
20 Mordecai escreveu tudo o que havia acontecido e mandou cartas a todos os judeus que moravam em todas as províncias do reino, tanto aos de perto como aos de longe.
21 U danai le a ciɓa n kanna ka kupa n ka̱ na̱shi n ka kupa n ka tawun ko wotoi u Adaru, a̱ ka̱ya̱ dem.
21 Nas cartas ele ordenou que todos os anos eles comemorassem os dias catorze e quinze do mês de adar ,
22 A ayin a na aza a Yahuda a̱ ciya̱i wishi e ekiye a irala i le. O wotoi u nanlo u ɗa kpamu una̱mgbuka̱tsuma̱ u le wo okpoi ma̱za̱nga̱ me le, kpalu ku le kpamu kokpoi kanna ka̱ ka̱ɗiva̱. Ɗaɗa u ɗanakai le o tono tsu kanna ka̱ ka̱ɗiva̱, m ma̱za̱nga̱, n kunekenei ki ilikulyaꞋa koɓolo n kuneꞋe wa aza a unambi.
22 pois foi nestes dias que os judeus se livraram dos seus inimigos, e foi neste mês que a tristeza e o luto se transformaram em alegria e festa. Portanto, que dessem banquetes e festas, mandassem comida uns aos outros e distribuíssem presentes aos pobres.
23 Ɗa aza Yahuda a̱ ushuki a yaꞋan ka̱ɗiva̱ uteku tsu na a̱ gita̱i, n uteku u na Modikaya u ɗanakai le.
23 Assim os judeus, de acordo com o que Mordecai tinha escrito, começaram o costume de comemorar esses dias.
24 Hama maku ma Hamadata, vuma vu Agagu, vurala va aza a Yahuda ra̱ka̱, u yaꞋankai le ugboji u gbani-gbani adama a na wu una le, ka̱ta̱ u yaꞋanka le kazagba adama a na u ciya̱ kanna ka na u kuna le.
24 Hamã, filho de Hamedata, descendente de Agague e inimigo dos judeus, tinha planejado acabar com eles e tinha mandado tirar a sorte (chama-se isso de “purim”) para resolver em que dia ia matá-los.
25 Ama ana Esta u ta̱wa̱i a̱ ubuta̱ u mogono, ɗa mogono me nekei kadanshi uɗani, u danai ili i gbani-gbani i na Hama u sheshekei aza a Yahuda, yi ta̱ o kubono a kaci ka̱ ni, a̱yi m muku n ni a saɓangi le gaɗi vu maɗanga ma kusaku uma.
25 Mas Ester foi falar com o rei, e ele ordenou por escrito que o mal que Hamã havia planejado contra os judeus caísse sobre o próprio Hamã. Portanto, enforcaram Hamã e os seus filhos.
26 Adama a nannai, i ta̱ e kuɗeke ayin a nanlo ayin a̱ Purim, adama a ili ra̱ka̱ i na yi uɗani a katagarda ka akaka, n adama a ili i na e enei n ili i na i ciya̱i le.
26 É por isso que esses dias feriados são chamados de “Purim”, que é o plural da palavra “pur” . Como resultado da carta de Mordecai e de tudo o que os judeus tinham visto e das coisas que aconteceram,
27 Ɗa aza a Yahuda a ɗikai ka̱ci ke le wo okpoi le wila̱ ele n kumaci ku le, n aza a na i koɓolo n ele. A̱ ushuki kuyaꞋan ka̱ɗiva̱ ka ayin e re a̱ ka̱ya̱ dem, tsu na Modikaya u danai le a katagarda ka na u ɗanai.
27 eles resolveram que eles mesmos, os seus descendentes e os que se convertessem ao Judaísmo seguiriam o costume de comemorar todos os anos esses dois dias, conforme Mordecai havia escrito.
28 I ta̱ a kuciɓa n ayin a nanlo ka̱ta̱ a̱ la̱na̱ a ɗa kowanai nu ntsukaya n na n kuta̱wa̱ dem, n uɓon kakau, n likuci i wawaꞋa n i gbagbaꞋin feu. Ayin a̱ Purim a nanlo a, aza a Yahuda a kusaꞋwa ku ka̱sukpa̱ n kuyaꞋan ka̱ɗiva̱ ka̱ ni ba, umaci u le kpamu u kuka̱sukpa̱ kuciɓa n kaꞋa ba.
28 Ficou resolvido que daí em diante toda família judaica, em todas as cidades das províncias do reino, comemoraria a Festa de Purim, para que os judeus lembrassem sempre do que havia acontecido. Nunca, em qualquer época, deixariam de comemorar essa festa.
29 Ɗa egbere Esta, mekere ma Abihayi, m Modikaya vuza va aza a Yahuda u ɗanakai le katagarda ku utsura adama a na o doku a̱ la̱na̱ akaka e ire a Purim a.
29 A rainha Ester, filha de Abiail, também escreveu uma carta junto com o judeu Mordecai, dando todo o seu apoio à carta que Mordecai já havia escrito a respeito da Festa de Purim.
30 Ɗa Modikaya u bankai n akaka wa aza a Yahuda ra̱ka̱, a uɓon kakau amangatawun n kamanga n aza e cindere (127) punu o tsugono tsu mogono ma Ahasuru n kadanshi ka̱ ma̱za̱nga̱ n ka mayun,
30 Cópias da carta foram mandadas a todos os judeus das cento e vinte e sete províncias do reino, desejando-lhes paz e prosperidade
31 a danai a zuka n kanna ka̱ Purim a̱ ka̱tsuma̱ ka ayin e le, uteku tsu na Modikaya vuza va aza a Yahuda, n sangina Esta a danai aza a Yahuda, n uteku tsu na kpamu a yaꞋankai ka̱ci ke le n kumaci ku le, ayin a kuciɓa n kakuli ke le n una̱mgbi wa̱ a̱tsuma̱ u le.
31 e confirmando que a Festa de Purim devia ser comemorada nos dias marcados. Assim como haviam marcado para si mesmos e para os seus descendentes dias de festas e de jejum, eles deveriam seguir essas ordens do judeu Mordecai e da rainha Ester.
32 N utsura u Esta u ɗa a̱ ciya̱i wila̱ u Purim, n u ɗa kpamu a ɗanai u ɗa a katagarda.
32 A ordem de Ester, confirmando as instruções para a comemoração de Purim, foi escrita num livro.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.