Esdras 9

asg (ASG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ana ka nampa ko kotsoi, ɗa nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ ma aza a Isaraila a̱ ta̱wa̱i a danai mu, <<Uma a Isaraila n anan ganu n aza e Levi a takpa ka̱ci ke le kau n ukuna wu unata u uma a iɗika ya ba, aza KanaꞋana n aza a Hitiya n aza a Periziya n aza Jebusiya n aza Amona n aza a Mowabu n aza a Masar n aza a Amoriya ba.
1 Após todos estes acontecimentos, os chefes aproximaram-se de mim e disseram-me: O povo de Israel, os sacerdotes e os levitas não se conservaram afastados dos habitantes desta terra. Imitaram as abominações dos cananeus, dos hiteus, dos ferezeus, dos jebuseus, dos amonitas, dos moabitas, dos egípcios e dos amorreus.
2 Adama a na ali a Isaraila a ɗikaka ta̱ ka̱ci ke le a̱ma̱ci a uma a iɗika ya, ali a ɗikaka feu muku le a̱ma̱ci a̱ ka̱tsuma̱ ke le. Ta a satarai kumaci ku ciɗa n uma a iɗika ya. Kpamu aza e kelime n nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ i ta̱ n kukiye punu a ukuna wi ili i wono i nampa.>>
2 Tomaram, entre as filhas deles, mulheres para si e para seus filhos. Assim, a raça santa misturou-se com a dos habitantes dessas terras; e os chefes e os magistrados foram os primeiros a dar a mão a essa transgressão.
3 Ana m panai ukuna u nanlo ɗa n karai ntogu n va̱ n muɗa̱i ka̱nji ka kaci ka̱ va̱ n ntsa̱ka̱ n va̱, ɗa n da̱sa̱ngi n nambai ili i na ma kudansa.
3 Ouvindo essas palavras, rasguei minha túnica e a capa, arranquei os cabelos da cabeça e da barba, e sentei-me consternado.
4 Ɗa yaba dem vu na u jeꞋekei ikyamba adama a kadanshi ka̱ Ka̱shile ki Isaraila, n adama a ukuna wu unambi wu usuɓi wa aza a na o bonoi n ugbashi, o ɓolongi a̱ uka̱ra̱Ꞌi nu mpa a makyan ma na n yongoi una̱mgbi u ka̱tsuma̱, ali a makyan ma alyuka a̱ kulivi ma yawai.
4 Ao redor de mim reuniram-se todos aqueles que temiam as palavras do Deus de Israel, por causa da transgressão dos filhos do cativeiro. Quanto a mim, fiquei sentado e angustiado, até o sacrifício da tarde.
5 Ana makyan ma alyuka ma̱ kulivi ma yawai, ɗa n ɗa̱nga̱i a̱ una̱mgbi u ka̱tsuma̱ u va̱ u uki n akari a ntogu n va̱. Ɗa n kuɗa̱ngi a iɗika, ɗa n ɗa̱ngusa̱i ekiye a̱ va̱ u Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ va̱,
5 Na hora da oblação da tarde, levantei-me de minha aflição com minhas vestes e meu manto rasgados; então, caindo de joelhos, estendi as mãos para o Senhor, meu Deus,
6 ɗa n vasai.
6 e disse: Meu Deus, estou coberto de vergonha e de confusão ao levantar minha face para vós, meu Deus; porque as nossas iniqüidades acumularam-se sobre nossas cabeças, e nosso pecado chegou até o céu.
7 Ili i na i ɗikai a ayin a ikaya i tsu ali a̱ kuta̱wa̱ anana, ci yaꞋan ta̱ unushi u gbayin. Adama unushi u tsu, a̱tsu nu ngono n tsu n anan ganu a̱ tsu, ɗa tsu yikpa̱i ekiye ngono ma aza a̱ ka̱yimbi. Ɗa a unai tsu, ɗa a̱ pura̱i tsu a kubana ugbashi n ucanuku u tsu, ɗa a zuwai tsu a̱ ka̱tsuma̱ ko wono tsu na ci anana.
7 Desde o tempo de nossos pais até o dia de hoje, temos sido gravemente culpados; e por causa de nossas iniqüidades, fomos escravizados, nós, nossos reis e nossos filhos; fomos entregues à mercê dos reis de outras terras, à espada, ao cativeiro, à pilhagem e à vergonha que nos cobre mesmo nos dias de hoje.
8 Ama makyan kenu, Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱tsu u yotsongu tsu ta̱ kasingai ana u ka̱sukpa̱i kagimi ka uma a̱tsu n wuma, ana kpamu u nekei tsu ubuta̱ wi ida̱shi u ciɗa, adama a na u jebeke tsu atakaci a tsugbashi, ka̱ta̱ kpamu u zuwa a̱shi a̱ tsu akana.
8 Entretanto, o Senhor, nosso Deus, testemunhou-nos por um momento a sua misericórdia, permitindo que subsistisse um resto dentre nós, e concedeu-nos um abrigo em seu lugar santo. Nosso Deus quis assim fazer brilhar a nossos olhos a sua luz, e nos dar um pouco de vida no meio de nossa servidão.
9 Ko ana wo okpoi a̱tsu agbashi a ɗa. Ka̱shile ka̱tsu ka cinukpa n a̱tsu a̱ ubuta̱ u tsugbashi u tsu ba. Ama ɗa u zuwai ngono ma aza Pashiya a yaꞋankai tsu ukuna u ma̱riki ali ɗa e nekei ili na tsu cigai adama a na tsu maꞋasaka KpaꞋa ku Ka̱shile, ka̱ta̱ kpamu tsu lapula ubuta̱ u na wi ishi u yikpa̱i adama a na tsu ci ya̱ mashilya mana ma ku keɗe tsu aza a Yahuda n Urushelima.
9 Sim somos escravos; mas nosso Deus não nos abandonou em nosso cativeiro. Ele concedeu-nos a benevolência dos reis da Pérsia, dando-nos vida bastante para reconstruir a morada de nosso Deus, reerguer as ruínas, e prometendo-nos um abrigo seguro em Judá e em Jerusalém.
10 Ama gogo na, Ka̱shile ka̱va̱, yiɗa̱i tsa ku dansa a ukuna u nampa? Adama a na tsu iwan ta̱ kutono wila̱ u nu.
10 Agora, ó Deus nosso, que mais poderemos dizer depois de tudo isso?
11 U na vu nekei tsu a̱ ubuta̱ u eneki aza a na i a kuyaꞋanka wu ulinga, a na vu danai tsu, <Iɗika i na ci a kuꞋuwa ci lyaꞋa uka̱ni wi i ɗa, iɗika ya yi ta̱ nu nshinda̱. Uma a iɗika ya i ta̱ tukpa n kagbanigbani.
11 Abandonamos os mandamentos que vós nos destes por meio de vossos servos, os profetas, que diziam: a terra em que ides entrar para dominar como possessão vossa é uma terra de impureza, contaminada pelas imundícies dos povos dessas regiões, pelas abominações e impurezas com que a encheram de uma extremidade à outra.
12 Adama a nannai ka̱ta̱ tsu ka̱sukpa̱ nkere n tsu mo olo le ba, ko kpamu olobo a̱ tsu a zuwa nkere n le ba, ka̱ta̱ kpamu tsu ɓa̱nka̱ le, ko tsu la̱nsa̱ ida̱shi i ma̱ta̱na̱ n i le ba. Ta tsa ku tsurakpa nannai ka̱ta̱ kpamu tsu pana uyoꞋo wi iɗika ya, ka̱ta̱ a̱tsu tsu ka̱sukpa̱ka̱ muku iɗika ya yo okpo ili yi uka̱ni i le ko wannai.>
12 Não deis, pois, vossas filhas a seus filhos, e nem tomeis as suas filhas para vossos filhos; não vos preocupeis com sua prosperidade e seu bem-estar, para que vos torneis fortes e comais os bons produtos dessa terra, a qual transmitireis para sempre como herança aos vossos filhos.
13 Ana ili i nampa i ciya̱i tsu ra̱ka̱ adama ulinga u gbani-gbani u tsu nu unushi wa̱ bunda̱i tsu, ci yeve ta̱ n nannai dem avu Ka̱shile ka̱tsu vu neke tsu atakaci a̱bunda̱i adama u nushi u tsu ba, ali vu ka̱sukpa̱ka̱i tsu kagimi ka uma tsu nampa ba.
13 Depois de tudo o que nos aconteceu por causa de nossas más ações e nossa grande culpabilidade, vós nos conservastes, ó nosso Deus, mais do que mereciam as nossas iniqüidades, e deixastes subsistir um resto dentre nós.
14 Nini ɗai tsu ku doku ku koɗo wila̱ u nu a̱ ubuta̱ u ku nekpenei yolo n uma a na i a kuyaꞋan ili yi unata i nampa? Ci yaꞋan baci nannai, vi ta̱ a kuyaꞋan wupa n a̱tsu ali vu una tsu ra̱ka̱-ra̱ka̱, babu aza a na a kubuwa kpamu babu aza a na a kulaꞋa.
14 Poderíamos recomeçar a violar vossas leis, aliando-nos a esses povos abomináveis? Não vos irritaríeis contra nós, até nos exterminar, sem deixar um sobrevivente que pudesse escapar?
15 Vuzavaguɗu Ka̱shile ki Isaraila, avu vuza vu usuɓi ɗa, a̱tsu tsu laꞋaka tsu kagimi ka uma a na a buwai, tsu na ci anana. A̱tsu ɗa na e kelime ka̱ nu a̱ ka̱tsuma̱ ka̱ unushi u tsu, ko ana wokpoi adama a ili i nampa babu vuza vu na wa kufuɗa kushamgba e kelime ka̱ nu.>>
15 Senhor, Deus de Israel, vós sois justo, porque presentemente nada mais somos que um resto de sobreviventes; eis-nos aqui diante de vós com nossa falta, porque não poderíamos subsistir em vossa presença depois do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Esdras 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.