Esdras 9
asg (ASG) vs ARIB
1 Ana ka nampa ko kotsoi, ɗa nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ ma aza a Isaraila a̱ ta̱wa̱i a danai mu, <<Uma a Isaraila n anan ganu n aza e Levi a takpa ka̱ci ke le kau n ukuna wu unata u uma a iɗika ya ba, aza KanaꞋana n aza a Hitiya n aza a Periziya n aza Jebusiya n aza Amona n aza a Mowabu n aza a Masar n aza a Amoriya ba.
1 Ora, logo que essas coisas foram terminadas, vieram ter comigo os príncipes, dizendo: O povo de Israel, e os sacerdotes, e os levitas, não se têm separado dos povos destas terras, das abominações dos cananeus, dos heteus, dos perizeus, dos jebuseus, dos amonitas, dos moabitas, dos egípcios e dos amorreus;
2 Adama a na ali a Isaraila a ɗikaka ta̱ ka̱ci ke le a̱ma̱ci a uma a iɗika ya, ali a ɗikaka feu muku le a̱ma̱ci a̱ ka̱tsuma̱ ke le. Ta a satarai kumaci ku ciɗa n uma a iɗika ya. Kpamu aza e kelime n nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ i ta̱ n kukiye punu a ukuna wi ili i wono i nampa.>>
2 pois tomaram das suas filhas para si e para seus filhos; de maneira que a raça santa se tem misturado com os povos de outras terras; e até os oficiais e magistrados foram os primeiros nesta transgressão.
3 Ana m panai ukuna u nanlo ɗa n karai ntogu n va̱ n muɗa̱i ka̱nji ka kaci ka̱ va̱ n ntsa̱ka̱ n va̱, ɗa n da̱sa̱ngi n nambai ili i na ma kudansa.
3 Ouvindo eu isto, rasguei a minha túnica e o meu manto, e arranquei os cabelos da minha cabeça e da minha barba, e me sentei atônito.
4 Ɗa yaba dem vu na u jeꞋekei ikyamba adama a kadanshi ka̱ Ka̱shile ki Isaraila, n adama a ukuna wu unambi wu usuɓi wa aza a na o bonoi n ugbashi, o ɓolongi a̱ uka̱ra̱Ꞌi nu mpa a makyan ma na n yongoi una̱mgbi u ka̱tsuma̱, ali a makyan ma alyuka a̱ kulivi ma yawai.
4 Então se ajuntaram a mim todos os que tremiam das palavras do Deus de Israel por causa da transgressão dos do cativeiro; porém eu permaneci sentado atônito até a oblação da tarde.
5 Ana makyan ma alyuka ma̱ kulivi ma yawai, ɗa n ɗa̱nga̱i a̱ una̱mgbi u ka̱tsuma̱ u va̱ u uki n akari a ntogu n va̱. Ɗa n kuɗa̱ngi a iɗika, ɗa n ɗa̱ngusa̱i ekiye a̱ va̱ u Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ va̱,
5 A hora da oblação da tarde levantei-me da minha humilhação, e com a túnica e o manto rasgados, pus-me de joelhos, estendi as mãos ao Senhor meu Deus,
6 ɗa n vasai.
6 e disse: Ó meu Deus! Estou confuso e envergonhado, para levantar o meu rosto a ti, meu Deus; porque as nossas iniqüidades se multiplicaram sobre a nossa cabeça, e a nossa culpa tem crescido até o céu.
7 Ili i na i ɗikai a ayin a ikaya i tsu ali a̱ kuta̱wa̱ anana, ci yaꞋan ta̱ unushi u gbayin. Adama unushi u tsu, a̱tsu nu ngono n tsu n anan ganu a̱ tsu, ɗa tsu yikpa̱i ekiye ngono ma aza a̱ ka̱yimbi. Ɗa a unai tsu, ɗa a̱ pura̱i tsu a kubana ugbashi n ucanuku u tsu, ɗa a zuwai tsu a̱ ka̱tsuma̱ ko wono tsu na ci anana.
7 Desde os dias de nossos pais até o dia de hoje temos estado em grande culpa, e por causa das nossas iniqüidades fomos entregues, nós, os nossos reis e os nossos sacerdotes, na mão dos reis das terras, à espada, ao cativeiro, à rapina e à confusão do rosto, como hoje se vê.
8 Ama makyan kenu, Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱tsu u yotsongu tsu ta̱ kasingai ana u ka̱sukpa̱i kagimi ka uma a̱tsu n wuma, ana kpamu u nekei tsu ubuta̱ wi ida̱shi u ciɗa, adama a na u jebeke tsu atakaci a tsugbashi, ka̱ta̱ kpamu u zuwa a̱shi a̱ tsu akana.
8 Agora, por um pequeno momento se manifestou a graça da parte do Senhor, nosso Deus, para nos deixar um restante que escape, e para nos dar estabilidade no seu santo lugar, a fim de que o nosso Deus nos alumie os olhos, e nos dê um pouco de refrigério em nossa escravidão;
9 Ko ana wo okpoi a̱tsu agbashi a ɗa. Ka̱shile ka̱tsu ka cinukpa n a̱tsu a̱ ubuta̱ u tsugbashi u tsu ba. Ama ɗa u zuwai ngono ma aza Pashiya a yaꞋankai tsu ukuna u ma̱riki ali ɗa e nekei ili na tsu cigai adama a na tsu maꞋasaka KpaꞋa ku Ka̱shile, ka̱ta̱ kpamu tsu lapula ubuta̱ u na wi ishi u yikpa̱i adama a na tsu ci ya̱ mashilya mana ma ku keɗe tsu aza a Yahuda n Urushelima.
9 pois somos escravos; contudo o nosso Deus não nos abandonou em nossa escravidão, mas estendeu sobre nós a sua benevolência perante os reis da Pérsia, para nos dar a vida, a fim de levantarmos a casa do nosso Deus e repararmos as suas assolações, e para nos dar um abrigo em Judá e em Jerusalém.
10 Ama gogo na, Ka̱shile ka̱va̱, yiɗa̱i tsa ku dansa a ukuna u nampa? Adama a na tsu iwan ta̱ kutono wila̱ u nu.
10 Agora, ó nosso Deus, que diremos depois disto? Pois temos deixado os teus mandamentos,
11 U na vu nekei tsu a̱ ubuta̱ u eneki aza a na i a kuyaꞋanka wu ulinga, a na vu danai tsu, <Iɗika i na ci a kuꞋuwa ci lyaꞋa uka̱ni wi i ɗa, iɗika ya yi ta̱ nu nshinda̱. Uma a iɗika ya i ta̱ tukpa n kagbanigbani.
11 os quais ordenaste por intermédio de teus servos, os profetas, dizendo: A terra em que estais entrando para a possuir, é uma terra imunda pelas imundícias dos povos das terras, pelas abominações com que, na sua corrupção, a encheram duma extremidade à outra.
12 Adama a nannai ka̱ta̱ tsu ka̱sukpa̱ nkere n tsu mo olo le ba, ko kpamu olobo a̱ tsu a zuwa nkere n le ba, ka̱ta̱ kpamu tsu ɓa̱nka̱ le, ko tsu la̱nsa̱ ida̱shi i ma̱ta̱na̱ n i le ba. Ta tsa ku tsurakpa nannai ka̱ta̱ kpamu tsu pana uyoꞋo wi iɗika ya, ka̱ta̱ a̱tsu tsu ka̱sukpa̱ka̱ muku iɗika ya yo okpo ili yi uka̱ni i le ko wannai.>
12 Por isso não deis vossas filhas a seus filhos, e não tomeis suas filhas para vossos filhos, nem procureis jamais a sua paz ou a sua prosperidade; para que sejais fortes e comais o bem da terra, e a deixeis por herança a vossos filhos para sempre.
13 Ana ili i nampa i ciya̱i tsu ra̱ka̱ adama ulinga u gbani-gbani u tsu nu unushi wa̱ bunda̱i tsu, ci yeve ta̱ n nannai dem avu Ka̱shile ka̱tsu vu neke tsu atakaci a̱bunda̱i adama u nushi u tsu ba, ali vu ka̱sukpa̱ka̱i tsu kagimi ka uma tsu nampa ba.
13 E depois de tudo o que nos tem sucedido por causa das nossas más obras, e da nossa grande culpa, ainda assim tu, ó nosso Deus, nos tens castigado menos do que merecem as nossas iniqüidades, e ainda nos deixaste este remanescente;
14 Nini ɗai tsu ku doku ku koɗo wila̱ u nu a̱ ubuta̱ u ku nekpenei yolo n uma a na i a kuyaꞋan ili yi unata i nampa? Ci yaꞋan baci nannai, vi ta̱ a kuyaꞋan wupa n a̱tsu ali vu una tsu ra̱ka̱-ra̱ka̱, babu aza a na a kubuwa kpamu babu aza a na a kulaꞋa.
14 tornaremos, pois, agora a violar os teus mandamentos, e a aparentar-nos com os povos que cometem estas abominações? Não estarias tu indignado contra nós até de todo nos consumires, de modo que não ficasse restante, nem quem escapasse?
15 Vuzavaguɗu Ka̱shile ki Isaraila, avu vuza vu usuɓi ɗa, a̱tsu tsu laꞋaka tsu kagimi ka uma a na a buwai, tsu na ci anana. A̱tsu ɗa na e kelime ka̱ nu a̱ ka̱tsuma̱ ka̱ unushi u tsu, ko ana wokpoi adama a ili i nampa babu vuza vu na wa kufuɗa kushamgba e kelime ka̱ nu.>>
15 Ó Senhor Deus de Israel, justo és, pois ficamos qual um restante que escapou, como hoje se vê. Eis que estamos diante de ti em nossa culpa; e, por causa disto, ninguém há que possa subsistir na tua presença.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Esdras 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.