2 Samuel 20

asg (ASG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 A yaꞋan ta̱ vuza vu ugbamukaci vu yoku vuza kula Sheba, maku ma Bikiri vuza vu Bayami. U lika̱i kavana ɗa u ɗa̱ngusa̱i ka̱la̱ka̱tsu u danai,
1 Aconteceu que estava ali um sujeito ordinário, chamado Seba, filho de Bicri, da tribo de Benjamim. Ele tocou a corneta para reunir o povo e gritou: — Abaixo Davi! Não temos nada a ver com ele! Não adianta nada segui-lo! Homens de Israel, vamos voltar para casa!
2 Ɗa aza a Isaraila ra̱ka̱ a̱ ka̱sukpa̱i Dawuda, ɗa a̱ ka̱na̱i kutono Sheba maku ma Bikiri. Ama aza a Yahuda a gbagai mogono me le, ɗa a walai koɓolo n a̱yi ili i na i ɗikai e Kuyene ku Urudu ali a kubana a Urushelima.
2 Então todos os israelitas abandonaram Davi e foram com Seba. Mas os homens de Judá ficaram fiéis a Davi e o seguiram desde o rio Jordão até a cidade de Jerusalém.
3 Ana Dawuda u bonoi e kefeku ko tsugono ka̱ ni a Urushelima, Ɗa u ɗikai a̱ma̱ci a gbani kupa ana u ka̱sukpa̱i a indaka yi kefeku ka. Ɗa u lyaꞋi kelime n ku nekele i na a cigai dem, ama u doku u vaku n ele ba. Ɗa u ka̱sukpa̱i le lo ali a kubana a kanna ku ukpa̱ ke le, ta a̱ ka̱na̱i ida̱shi i le nannai tsa agapa.
3 Davi foi para o seu palácio em Jerusalém e colocou numa casa guardada por soldados as dez concubinas que havia deixado tomando conta do palácio. Ele lhes deu tudo o que precisavam, porém não teve relações com elas. E elas foram obrigadas a ficar dentro de casa o resto da vida vivendo como viúvas.
4 Ɗa mogono ma danai Amasa, <<Ɗekushekei mu aza a Yahuda a̱ ta̱wa̱ a̱ ka̱tsuma̱ ka a yin a tatsu, ka̱ta̱ avu feu vu ta̱wa̱ koɓolo n e le.>>
4 O rei disse a Amasa: — Convoque todos os homens de Judá e esteja aqui de volta com eles depois de amanhã.
5 Ama ana Amasa u banai adama a na u ɗeke aza a Yahuda, ɗa u lazai makyan ma na mogono ma zuwakai ni.
5 Amasa saiu para convocar os homens, porém não voltou no dia que o rei havia marcado.
6 Ɗa Dawuda u danai Abishayi, <<Gogo na Sheba maku Bikiri wi ta̱ a̱ kurono ko tsu kadama ka na ka laꞋi ka Abusalom. Ɗika osoji a vuzagbayin a̱ nu ka̱ta̱ vu tono yi, nannai ɗa baci ba wi ta̱ a kuꞋuwa a̱ likuci yi ukanji ka̱ta̱ u laꞋaka.>>
6 Então Davi disse a Abisai: — Seba vai nos dar mais trabalho do que Absalão. Pegue os meus homens e vá atrás dele; se não, ele poderá tomar algumas cidades cercadas de muralhas e escapar de nós.
7 Ɗa uma a Jowabu koɓolo na aza a Keritiya, n aza a Pelatiya koɓolo osoji a na fuɗai kuvon ra̱ka̱ a̱ uta̱i a Urushelima n utsura u Abishayi, adama a na a kiyangu Sheba maku ma Bikiri.
7 Então os homens de Joabe, os queretitas e os peletitas e os soldados mais valentes seguiram Abisai. Eles saíram de Jerusalém para perseguir Seba.
8 Ana a yawai a katali kagbayin ka Gibiyon ɗa Amasa u gasai n e le. Jowabu wi ta̱ u uki n motogu mo tsusoji. Asuvu o motogu ma̱ ni ma wi ta̱ n kotokobi a iven i ni ushiyi n kaɗambura. Ana u doki u walai n kelime ɗa kotokobi ka ka̱ uta̱i a iven ya ka̱ yikpa̱i a iɗika.
8 Quando chegaram à pedra grande, na cidade de Gibeão, Amasa encontrou-se com eles. Joabe estava vestido com roupa de guerra e tinha uma espada na bainha, que levava pendurada no cinto. Quando ele avançou, a espada caiu.
9 Ɗa Jowabu u danai Amasa, <<Nini ɗai vi, vuza va̱?>> Ɗa Jowabu va u ka̱na̱i ntsa̱ka̱ n Amasa n kukiye ku sungai ku ni adanshi wi ta̱ o ku oɓongi.
9 Então Joabe disse a Amasa: — Como vai, meu amigo? E pegou na barba de Amasa com a mão direita para beijá-lo.
10 Ama a̱yi Amasa va u zuka n kotokobi ka na ki e kukiye ku gula̱ ku Jowabu va ba. Tsu nannai tsu ɗa Jowabu u sapai Amasa a̱ ka̱tsuma̱ ali ma̱la̱ki ma Amasa i yikpa̱i a iɗika. Ɗa Amasa u kuwa̱i lo n u sapai u te u na Jowabu u yaꞋankai ni va, ɗa Jowabu n vuza ni Abishayi a lyaꞋi kelime n kutono Sheba maku ma Bikiri.
10 Amasa não reparou que Joabe tinha uma espada na outra mão. Então Joabe enfiou a espada na barriga de Amasa, e os seus intestinos saíram e se esparramaram pelo chão. Ele morreu na mesma hora: Joabe não teve de feri-lo uma segunda vez. Em seguida Joabe e o seu irmão Abisai continuaram a perseguir Seba.
11 A̱ ka̱tsuma̱ ko osoji a Jowabu ɗa vuza te u banai ɗevu n keve ki kyamba ka Amasa va ɗa u danai, <<Vuza na baci de dem wi a kuciga Jowabu, ɗa kpamu wi a kuciga Dawuda, u tono Jowabu.>>
11 Um dos soldados de Joabe ficou perto do corpo de Amasa e gritou: — Todos os que estão do lado de Joabe e são a favor de Davi, sigam Joabe!
12 Amasa tana wi ta̱ lo ivaꞋin a mpasa n ni e mere ma uye. Kpamu vuza na baci de dem u yawai lo ka̱ta̱ u shamgba. Ana kosoji ka kenei tsu na uma a ci shamgba lo a̱ ubuta̱ u keve ki kyamba ka, ɗa u takpai lo kaꞋa u zuwai asuvu a̱ mita̱ ɗevu n uye, ɗa u palai kaꞋa n kakashi.
12 O corpo de Amasa ficou estendido no meio da estrada, coberto de sangue. O ajudante de Joabe viu que todos estavam parando; então arrastou o corpo para fora da estrada e estendeu um cobertor sobre ele porque todos os que o viam paravam.
13 Ana a takpai keven ki kyamba ka Amasa lo a uye wa, ɗa osoji ra̱ka̱ o tonoi Jowabu a kubana kula̱nsa̱ Sheba maku ma Bikiri.
13 Depois que o corpo foi tirado da estrada, todos foram com Joabe perseguir Seba.
14 Ele a̱ ka̱tsuma̱ ka̱ kula̱nsa̱ Sheba va, cina ɗe u tono kumaci ka aza Isaraila ra̱ka̱, a̱ kula̱nsa̱ uɓa̱nki wa̱ aza a̱ ni. Ɗa tana o ɓolongi ka̱ci ke le o tonoi ni a kubana a Ebelu vu Betu-maka n uɓon wi iɗika i Berita,
14 Seba atravessou as terras de todas as tribos de Israel e foi parar na cidade de Abel-Bete-Maacá. Todas as pessoas do grupo de famílias de Bicri se reuniram e foram com ele para dentro da cidade.
15 Ɗa Jowabu n uma ra̱ka̱ a̱ ta̱wa̱i a kambuki Sheba a suvu a̱ likuci i Ebelu vu Betu-maka. O ɓolongi kayala a̱ ka̱ra̱ka̱i derere vu ugaɗi u mashilya ma, ɗa tamkpamu uma a yoku a̱ ka̱na̱i moloko ma na a̱ fa̱da̱ maꞋan a varuku.
15 Os soldados de Joabe chegaram e cercaram a cidade. Eles construíram rampas de terra encostadas nas muralhas e também começaram a cavar debaixo da muralha para fazê-la cair.
16 Ɗa vuka vu ugboji vu yoku u yaꞋin meɗevile punu a suvu a̱ likuci ya u danai, <<Panakai mu. Ka̱ta̱ i dana Jowabu, <Ta̱wa̱ na, adama a na n ciga ta̱ n yaꞋan kadanshi n a̱yi.> >>
16 Havia na cidade uma mulher muito esperta. Ela gritou do muro: — Escutem! Escutem! Digam a Joabe para vir aqui, que eu quero falar com ele!
17 Ɗa Jowabu u banai ɗevu n vuka va, ɗa vuka va vu ecei ni, <<Avu ɗa Jowabu?>>
17 Joabe foi, e ela perguntou: — Você é Joabe? — Sim, sou! — respondeu ele. — Escute, senhor! — disse ela. — Estou escutando! — respondeu ele.
18 Ɗa u lyaꞋi kelime n kadanshi u danai, <<M megeshe ma ɗe a tsu dansa ta̱, <Banai i la̱nsa̱ odoki a singai a̱ likuci i Ebelu,> ka̱ta̱ tana kadanshi ka ko kotso.
18 Então ela disse: — Antigamente costumavam dizer: “Vão e peçam conselhos na cidade de Abel”; e era assim que resolviam os problemas.
19 A̱tsu ɗa aza a ida̱shi i ma̱ta̱na̱ n usuɓi a Isaraila. Yiɗa̱i i zuwai ɗa vi a kuciga ku la̱nga̱sa̱ likuci ya? Vu ciga ta̱ vu la̱nga̱sa̱ ili i na yi i Vuzavaguɗu?>>
19 A nossa cidade é grande e uma das mais pacíficas e leais de Israel. Por que você está tentando destruí-la? Você quer arrasar o que pertence a Deus, o Senhor ?
20 Ɗa Jowabu wu ushuki, <<Ka̱shile kejebeshe! Mpa mi a̱ kula̱nga̱sa̱ ko mu una likuci i nu ba.
20 — Nunca! — respondeu Joabe. — Eu nunca destruirei, nem arrasarei a sua cidade!
21 I ɗaɗa n sheshei ba. Ama vuma vu yoku wi ta̱ lo kula ku ni ku ɗa Sheba maku ma Bikiri wu uta̱ ta̱ a uɓon u likuci ya aginda a i Ifirayimu, a̱yi ɗa vuza na u yaꞋankai mogono Dawuda ugbamukaci. Nekei mu a̱yi, Ka̱ta̱ mpa n ka̱sukpa̱ka̱ ɗa̱ likuci ya.>>
21 O nosso plano não é esse. Um homem da região montanhosa de Efraim, chamado Seba, filho de Bicri, começou uma revolta contra Davi, o nosso rei. Entreguem só esse homem, e eu irei embora. — Nós jogaremos a cabeça dele por cima da muralha para você! — disse ela.
22 Ɗa tana vuka va u bonoi u yaꞋin kadanshi n uma a̱ likuci ya ra̱ka̱ n odoki a ugboji ni. Ɗa a gbatyai kaci ka Sheba maku ma Bikiri ɗa a taki kaꞋa Jowabu. Jowabu u lika̱i kavana ɗa osoji a a̱ ka̱sukpa̱ likuci ya. Ɗa yaba dem u bonoi a kpaꞋa ku ni, ɗa Jowabu tamkpamu u bonoi ubuta̱ u mogono a Urushelima.
22 Aí ela foi dar o seu conselho ao povo da cidade. E eles cortaram a cabeça de Seba e a jogaram por cima do muro para Joabe. Ele tocou a corneta, reuniu os homens, e todos deixaram a cidade e voltaram para casa. E Joabe voltou para perto do rei Davi, em Jerusalém.
23 Jowabu ɗa vuza vu kelime vo osoji a Isaraila ra̱ka̱. Benaya maku ma Jehoyida a̱yi ɗa vuza vu kelime vo osoji aza a kindi ku mogono Dawuda.
23 Joabe era o comandante do exército de Israel; Benaías, filho de Joiada, era o chefe dos queretitas e dos peletitas .
24 Adoramu ɗa vuza kelime vu ulinga wa̱ a̱ga̱nda̱, Jehoshafatu maku ma Ahiludu ɗa kaɗani ka ukuna u tsumani.
24 Adonirão era responsável pelos homens condenados a trabalhos forçados; Josafá, filho de Ailude, era o conselheiro do rei.
25 Shewa ɗa kaɗani, Zadoku koɓolo n Abiyata ele ɗa anan Ganu.
25 Seva era o escrivão. Zadoque e Abiatar eram os sacerdotes.
26 Ira vuza vu Jayiru wi ta̱ a̱ ka̱tsuma̱ ka anan Ganu vu Dawuda.
26 Ira, da cidade de Jair, também era um dos sacerdotes de Davi.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.