2 Samuel 1
asg (ASG) vs NTLH
1 Ana shawulu u kuwa̱i, ci na ɗe Dawuda n uma a̱ ni o bono n a̱ ubuta̱ u na a lyaꞋi aza a Ameleki n kuvon, ɗa a̱ da̱sa̱ngi a Zikilagu ali ayin ere.
1 Depois que Saul morreu, Davi voltou da sua vitória sobre os amalequitas e ficou dois dias na cidade de Ziclague.
2 A kanna ka tatsu ɗa vuma vu yoku, wu uta̱i ɗe a uɓon wa̱ a̱tsura̱ a shawulu, m motogu ukari, kpamu n kubuta̱ a kaci adama una̱mgbi u ka̱tsuma̱ u ni. Ana u yawai u Dawuda ɗa u kuɗa̱ngi a iɗika ɗa u nekei ni tsugbayin.
2 No dia seguinte chegou um moço que vinha do acampamento de Saul. Para mostrar a sua tristeza, ele havia rasgado as suas roupas e posto terra na cabeça. O moço foi até o lugar onde Davi estava, ajoelhou-se e encostou o rosto no chão em sinal de respeito.
3 Ɗa Dawuda we ecei ni, <<Te ɗai vu uta̱i?>> Ɗa vuma va wu ushuki, <<N laꞋaka ta̱ a̱ ka̱tsura̱ ko osoji ka aza a Isaraila.>>
3 Davi lhe perguntou: — De onde você está vindo? — Eu fugi do acampamento israelita! — respondeu ele.
4 Ɗa Dawuda we ecei ni kpamu,<<Nini ɗai ka ki ɗe? Dana mu.>>
4 — Conte o que foi que aconteceu! — disse Davi. — O nosso exército fugiu da batalha, e muitos dos nossos homens foram mortos! — disse o moço. — Saul e o seu filho Jônatas também morreram.
5 Ɗa Dawuda we ecei kolobo ka na ka̱ tuka̱i n arabali a, <<Nini ɗai vu yevei an Shawulu n kolobo ka̱ ni Janata a̱ kuwa̱ ta̱?>>
5 — Como é que você sabe que Saul e Jônatas estão mortos? — perguntou Davi.
6 Ɗa kolobo ka ka̱ ushuki ɗa u danai, <<U gaꞋaka ta̱ a na mi lo gaɗi vu kusan ku Gilibowa, ɗa me enei Shawulu u tsubaki a masara ma̱ ni, ɗa me enei ekeke odoku n akumbi odoku a irala dakakai kuyawa ɗevu n a̱yi.
6 E o moço respondeu assim: — Acontece que eu cheguei, por acaso, ao monte Gilboa e vi Saul apoiado na sua lança. Os carros e os cavaleiros inimigos chegavam cada vez mais perto dele.
7 Ana u vadalukpai ɗa we enei mu ɗa u ɗekei mu, ɗa mu ushuki, n danai, <Mpa ɗa na>
7 Então ele se virou, me viu e me chamou. E eu respondi: “Aqui estou, senhor!”
8 Ɗa wu ecei mu, <Avu ɗa ya?> Ɗa mu ushuki, n danai, <Mpa vuza vu Ameleki ɗa.>
8 Saul perguntou quem eu era, e eu respondi que era amalequita.
9 Ɗa u danai mu, <Yawa ɗevu nu mpa vu una mu, adama a na atakaci a yawa mu ta̱, kpamu mi a kulaꞋa ba.>
9 Aí ele disse: “Fui ferido gravemente e estou morrendo. Venha aqui e me mate.”
10 Ɗa n yawai ɗevu n a̱yi ɗa mu unai ni, adama a na n yeve ta̱ mayun wi a kulaꞋa ba adama a na a yaꞋanki ta̱ usa̱n ka̱u. Ɗa n ɗikai oroliko a na i a kaci ka̱ ni koɓolo m mashingi ma na mi o kubolu ku ni kpamu, a ɗanna n tuka̱i nu ra̱ka̱ vuzagbayin vu va̱.>>
10 Então eu subi até o lugar onde ele estava e o matei porque eu sabia que, logo que caísse no chão, ele morreria. Aí tirei a coroa da cabeça dele e a pulseira do seu braço e trouxe para o senhor.
11 Ɗa Dawuda u remei motogu ma̱ ni u karai adama a̱ una̱mgbi u ka̱tsuma̱, ta feu uma a na i koɓolo n a̱yi a yaꞋin nannai
11 Então Davi rasgou as suas roupas em sinal de tristeza, e todos os seus soldados fizeram o mesmo.
12 Ɗa a̱ na̱mgba̱i ka̱tsuma̱ a̱ shika̱i, kpamu ɗa a yaꞋin kakuli ali a kubana kulivi adama a Shawulu n kolobo ka̱ ni Janata, kpamu adama a uma a Vuzavaguɗu m kpaꞋa ka aza a Isaraila, adama a na a bana ta̱ ukpa̱ u kotokobi.
12 Choraram, se lamentaram e jejuaram até a tarde por Saul, por Jônatas e por Israel, o povo de Deus, o Senhor , pois muitos deles tinham sido mortos na batalha.
13 Ɗa Dawuda we ecei kolobo ka na ka̱ tuka̱i n arabali a, u danai, <<Teɗai vu uta̱i?>>
13 Aí Davi perguntou ao moço que tinha trazido as notícias: — De onde você é? — Eu sou amalequita, mas estou morando aqui na sua terra! — respondeu ele.
14 Ɗa Dawuda u danai ni, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa vu kpa̱ɗa̱i kupana ka̱rikpa̱ni ka̱ kuɗa̱ngusa̱ kukiye ku nu vu una Mazagbi ma Vuzavaguɗu?>>
14 — Como é que você se atreveu a matar o rei escolhido por Deus, o Senhor ? — perguntou Davi.
15 Ɗa Dawuda u ɗekei kolobo ke te a̱ ka̱tsuma̱ ko olobo a, u danai, <<Bana, vu una yi.>> Ɗa u lapai ni u vakangi a iɗika.
15 Então chamou um dos seus homens e ordenou: — Mate-o! O homem atacou o amalequita e o matou.
16 Ɗa Dawuda u danai vuza vu Amaleki va, <<Mpasa n nu mi ta̱ a kaci ka̱ nu, adama a na nu una̱ u nu u ɗa vu dansai, <Vu una ta̱ Mazagbi ma Vuzavaguɗu.> >>
16 E Davi disse ao amalequita: — O culpado disso foi você mesmo. Você se condenou quando confessou que havia matado o rei escolhido pelo
17 Ɗa Dawuda u zuɓa̱i vishipa vu kpalu ku Shawulu n kolobo ka̱ ni Janata.
17 Davi cantou esta lamentação por Saul e por seu filho Jônatas
18 Ɗa u danai a piꞋisaka aza a Yahuda vishipa va, vu ɗa vi ta̱ uɗani a katagarda ka Jasharu.
18 e ordenou que fosse ensinada ao povo de Judá. (Esta lamentação está escrita no Livro do Justo .)
19 <<Isaraila una ta̱ tsugbayin tsu nu,
19 Os nossos líderes estão mortos nos montes de Israel! Caíram os nossos soldados mais valentes!
20 Ka̱ta̱ a dana Gatu ba,
20 Não contem isso na cidade de Gate nem nas ruas de Asquelom, para que as mulheres filisteias não se alegrem, nem pulem de contentamento as filhas dos pagãos.
21 <<A̱ɗa̱ Nsasan n Gilibowa,
21 Não caia chuva nem orvalho nos montes de Gilboa, e que os seus campos não produzam mais nada. Pois ali os e o escudo de Saul perdeu o seu brilho.
22 Utan u Janata u munuka u ɗa,
22 O arco de Jônatas era mortal, e a espada de Saul nunca falhava para derrubar os poderosos e matar os inimigos.
23 <<Shawulu n Janata ncigi n ɗa, mu usuɓi kpamu.
23 Saul e Jônatas, tão queridos e maravilhosos; juntos na vida, juntos na morte! Eram mais rápidos do que as águias e mais fortes do que os leões!
24 <<A̱ɗa̱ nkere mi Isaraila,
24 Mulheres de Israel, chorem por Saul! Ele vestia vocês com vestidos de fina lã vermelha e as enfeitava com joias de ouro.
25 <<Osoji a utsura a̱ kuwa̱ ta̱, una le ta̱ a̱ ubuta̱ u kuvon.
25 Os soldados mais valentes caíram e foram mortos na batalha. Jônatas está morto nas montanhas.
26 N na̱mgba̱ ta̱ ka̱tsuma̱ ka̱u adama a̱ nu, vuza va̱ Janata,
26 Eu choro por você, meu irmão Jônatas; como eu o estimava! Como era maravilhoso o seu amor para mim, melhor ainda do que o amor das mulheres.
27 <<Ɗanna osoji a utsura a̱ yikpa̱i,
27 Os soldados mais valentes caíram, e as suas armas não têm mais utilidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.