2 Samuel 1
asg (ASG) vs BKJ
1 Ana shawulu u kuwa̱i, ci na ɗe Dawuda n uma a̱ ni o bono n a̱ ubuta̱ u na a lyaꞋi aza a Ameleki n kuvon, ɗa a̱ da̱sa̱ngi a Zikilagu ali ayin ere.
1 Ora, aconteceu que, depois da morte de Saul, quando Davi havia retornado do massacre dos amalequitas, e Davi havia permanecido dois dias em Ziclague;
2 A kanna ka tatsu ɗa vuma vu yoku, wu uta̱i ɗe a uɓon wa̱ a̱tsura̱ a shawulu, m motogu ukari, kpamu n kubuta̱ a kaci adama una̱mgbi u ka̱tsuma̱ u ni. Ana u yawai u Dawuda ɗa u kuɗa̱ngi a iɗika ɗa u nekei ni tsugbayin.
2 sucedeu que no terceiro dia, eis que um homem saiu do acampamento de Saul com as vestes rasgadas, e terra sobre a sua cabeça; e assim foi que, quando ele veio até Davi, caiu por terra e fez reverência.
3 Ɗa Dawuda we ecei ni, <<Te ɗai vu uta̱i?>> Ɗa vuma va wu ushuki, <<N laꞋaka ta̱ a̱ ka̱tsura̱ ko osoji ka aza a Isaraila.>>
3 E Davi disse a ele: De onde vens tu? E ele lhe disse: Escapei do acampamento de Israel.
4 Ɗa Dawuda we ecei ni kpamu,<<Nini ɗai ka ki ɗe? Dana mu.>>
4 E Davi disse a ele: Como isto se sucedeu? Rogo-te que me contes. E ele respondeu: O povo fugiu da batalha, e muitos do povo também estão caídos e mortos; e Saul e Jônatas, seu filho, estão mortos também.
5 Ɗa Dawuda we ecei kolobo ka na ka̱ tuka̱i n arabali a, <<Nini ɗai vu yevei an Shawulu n kolobo ka̱ ni Janata a̱ kuwa̱ ta̱?>>
5 E Davi disse ao moço que lhe falava: Como sabes que Saul e o seu filho Jônatas estão mortos?
6 Ɗa kolobo ka ka̱ ushuki ɗa u danai, <<U gaꞋaka ta̱ a na mi lo gaɗi vu kusan ku Gilibowa, ɗa me enei Shawulu u tsubaki a masara ma̱ ni, ɗa me enei ekeke odoku n akumbi odoku a irala dakakai kuyawa ɗevu n a̱yi.
6 E o moço que lhe fez saber e disse: Quando apareci, por acaso, sobre o monte Gilboa, eis que Saul estava reclinado sobre a sua lança; e eis que as carruagens e os cavaleiros o perseguiam implacavelmente.
7 Ana u vadalukpai ɗa we enei mu ɗa u ɗekei mu, ɗa mu ushuki, n danai, <Mpa ɗa na>
7 E quando ele olhou atrás dele, viu-me, e me chamou. E eu respondi: Aqui estou.
8 Ɗa wu ecei mu, <Avu ɗa ya?> Ɗa mu ushuki, n danai, <Mpa vuza vu Ameleki ɗa.>
8 E ele me disse: Quem és tu? E lhe respondi: Eu sou um amalequita.
9 Ɗa u danai mu, <Yawa ɗevu nu mpa vu una mu, adama a na atakaci a yawa mu ta̱, kpamu mi a kulaꞋa ba.>
9 Ele disse a mim novamente: Põe-te de pé, rogo-te, sobre mim e mata-me; porquanto a angústia me sobreveio, porque a minha vida ainda está toda em mim.
10 Ɗa n yawai ɗevu n a̱yi ɗa mu unai ni, adama a na n yeve ta̱ mayun wi a kulaꞋa ba adama a na a yaꞋanki ta̱ usa̱n ka̱u. Ɗa n ɗikai oroliko a na i a kaci ka̱ ni koɓolo m mashingi ma na mi o kubolu ku ni kpamu, a ɗanna n tuka̱i nu ra̱ka̱ vuzagbayin vu va̱.>>
10 Assim, pus-me sobre ele e o matei, porque estava certo de que ele não conseguiria viver depois de ter caído; e tomei a coroa que estava sobre a sua cabeça, e o bracelete que estava no seu braço, e os trouxe até aqui para o meu senhor.
11 Ɗa Dawuda u remei motogu ma̱ ni u karai adama a̱ una̱mgbi u ka̱tsuma̱, ta feu uma a na i koɓolo n a̱yi a yaꞋin nannai
11 Então Davi tomou as suas vestes e as rasgou; e do mesmo modo todos os homens que estavam com ele;
12 Ɗa a̱ na̱mgba̱i ka̱tsuma̱ a̱ shika̱i, kpamu ɗa a yaꞋin kakuli ali a kubana kulivi adama a Shawulu n kolobo ka̱ ni Janata, kpamu adama a uma a Vuzavaguɗu m kpaꞋa ka aza a Isaraila, adama a na a bana ta̱ ukpa̱ u kotokobi.
12 e eles se lamentaram, e choraram, e jejuaram até o anoitecer, por Saul e por Jônatas, seu filho, e pelo povo do SENHOR, e pela casa de Israel; porque haviam caído à espada.
13 Ɗa Dawuda we ecei kolobo ka na ka̱ tuka̱i n arabali a, u danai, <<Teɗai vu uta̱i?>>
13 E Davi disse ao moço que lhe contava: De onde és tu? E ele respondeu: Eu sou o filho de um estrangeiro, um amalequita.
14 Ɗa Dawuda u danai ni, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa vu kpa̱ɗa̱i kupana ka̱rikpa̱ni ka̱ kuɗa̱ngusa̱ kukiye ku nu vu una Mazagbi ma Vuzavaguɗu?>>
14 E Davi lhe disse: Como não temeste estender a tua mão para destruir o ungido do SENHOR?
15 Ɗa Dawuda u ɗekei kolobo ke te a̱ ka̱tsuma̱ ko olobo a, u danai, <<Bana, vu una yi.>> Ɗa u lapai ni u vakangi a iɗika.
15 E Davi chamou um dos moços, e disse: Vai perto, e lança-te sobre ele. E ele o feriu, de modo que morreu.
16 Ɗa Dawuda u danai vuza vu Amaleki va, <<Mpasa n nu mi ta̱ a kaci ka̱ nu, adama a na nu una̱ u nu u ɗa vu dansai, <Vu una ta̱ Mazagbi ma Vuzavaguɗu.> >>
16 E Davi disse a ele: O teu sangue esteja sobre a tua cabeça; porque a tua boca testificou contra ti, dizendo: Eu matei o ungido do SENHOR.
17 Ɗa Dawuda u zuɓa̱i vishipa vu kpalu ku Shawulu n kolobo ka̱ ni Janata.
17 E Davi lamentou com esta lamentação por Saul e por Jônatas, seu filho.
18 Ɗa u danai a piꞋisaka aza a Yahuda vishipa va, vu ɗa vi ta̱ uɗani a katagarda ka Jasharu.
18 (Ele também lhes ordenou que ensinassem aos filhos de Judá o uso do arco; eis que está escrito no livro de Jaser).
19 <<Isaraila una ta̱ tsugbayin tsu nu,
19 A beleza de Israel está morta sobre os teus lugares altos; como caíram os poderosos!
20 Ka̱ta̱ a dana Gatu ba,
20 Não conteis isso em Gate, não o publiqueis nas ruas de Asquelom; para que não se regozijem as filhas dos filisteus, para que as filhas dos incircuncisos não triunfem.
21 <<A̱ɗa̱ Nsasan n Gilibowa,
21 Vós, montes de Gilboa, não haja orvalho, nem haja chuva sobre vós, nem campos de ofertas; porque ali o escudo dos poderosos está jogado de modo vil, o escudo de Saul, como se ele não tivesse sido ungido com óleo.
22 Utan u Janata u munuka u ɗa,
22 Do sangue dos mortos, da gordura dos poderosos, o arco de Jônatas não voltava atrás, e a espada de Saul não retornava vazia.
23 <<Shawulu n Janata ncigi n ɗa, mu usuɓi kpamu.
23 Saul e Jônatas eram queridos e agradáveis nas suas vidas, e nas suas mortes não foram separados; eles eram mais ágeis do que as águias, eram mais fortes do que leões.
24 <<A̱ɗa̱ nkere mi Isaraila,
24 Vós, filhas de Israel, chorai por Saul, que vos vestiu de escarlata, com outros deleites; que colocava ornamentos de ouro sobre a vossa indumentária.
25 <<Osoji a utsura a̱ kuwa̱ ta̱, una le ta̱ a̱ ubuta̱ u kuvon.
25 Como caíram os poderosos em meio à batalha! Ó Jônatas, tu foste morto nos teus lugares altos.
26 N na̱mgba̱ ta̱ ka̱tsuma̱ ka̱u adama a̱ nu, vuza va̱ Janata,
26 Estou angustiado por ti, meu irmão Jônatas; tu me fostes mui agradável; o teu amor para comigo foi maravilhoso, passando o amor de mulheres.
27 <<Ɗanna osoji a utsura a̱ yikpa̱i,
27 Como caíram os poderosos, e as armas de guerra pereceram!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.