2 Samuel 19

asg (ASG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 A danai Jowabu, <<Mogono mi ta̱ ɗe a̱ ma̱shi m kpalu u adama a Abusalom.>>
1 E foram dizer a Joab: Eis que o rei chora e se lamenta por causa de Absalão.
2 Ɗa u lyaꞋi u kuvon una osoji ra̱ka̱ a̱ ciya̱i a kanna ka nanlo ka wo okpoi le ili una̱mgbi u ka̱tsuma̱, adama a na a kanna ka nanlo ka osoji a pana ta̱ a danai, <<Mogono mi ta̱ ɗe a una̱mgbuka̱tsuma̱ adama a ukpa̱ u maku ma̱ ni.>>
2 E a vitória se transformou em luto naquele dia para todo o exército, porque o povo ouvira dizer que o rei estava acabrunhado de dor por causa de seu filho.
3 Ɗa osoji a o bonoi asuvu a̱ likuci i le n ka̱bini uteku tsu osoji a na a panai wono ana sumai a ubuta̱ u kuvon.
3 Por isso, o exército entrou na cidade em silêncio, como faria um exército coberto de vergonha por ter fugido ao combate.
4 Ɗa mogono ma palai a̱shi a̱ ni, ɗa u shika̱i n kacaꞋa n u danai, <<Maku ma̱ va̱ Abusalom, maku ma̱ va̱ Abusalom.>>
4 Entretanto o rei, cobrindo a cabeça, dizia em alta voz: Meu filho Absalão! Absalão, meu filho, meu filho!
5 Ɗa Jowabu u uwai asuvu a kpaꞋa ku na mogono ma mi ɗa u danai ni, <<Anana vu neke ta̱ osoji a̱ nu wono. Ele na isai wuma u nu, koɓolo n wuma u muku n nu n a̱ma̱ci a̱ nu n a̱ma̱ci a gbani a na vu zuwai.
5 Veio então Joab à casa do rei, e disse-lhe: Tu cobres hoje de confusão a face de todos os teus servos que salvaram a tua vida, a vida de teus filhos e filhas, de tuas mulheres e concubinas.
6 Adama a na vu laꞋa ta̱ n kuciga aza a na a iwain nu, ɗa vu iwain aza a na a cigai nu. Anana vu yotsongu tsu ta̱ e keteshe ovonshi n osoji le ili i ɗa i wa̱ nu ba. Mene ta̱ vi ta̱ a kulaꞋa m ma̱za̱nga̱ anana Abusalom wi baci n wuma, ka̱ta̱ a̱ tsu tamkpamu tsu kuwa̱.
6 Tu amas os que te odeiam e odeias os que te amam, e mostras que os teus chefes e teus servos nada valem para ti. Estou vendo que te darias por satisfeito, se Absalão vivesse e nós fôssemos todos mortos!
7 Ama gogo na uta̱ ka̱ta̱ vu neke uma ra̱ka̱ kadanshi, vu yaꞋan baci nannai ba n kucina ta̱ n Vuzavaguɗu anana babu vuza te na wa ku asa n a vu n kayi ka nampa. Nannai va wi ta̱ a kulaꞋa nu mɓa̱la̱ ali u laꞋa ili i wuya i na i saꞋwai kucina ka wu a ayin a na vi ishi kolobo ali a̱ kuta̱wa̱ anana.>>
7 Vamos: sai e dirige aos teus servos palavras de reconforto, pois juro-te por Deus que, se não o fizeres, não ficará contigo esta noite homem algum. E isso seria para ti uma desgraça maior do que todas que vieram sobre ti desde a tua juventude!
8 Ɗa mogono ma ɗa̱nga̱i ma banai ma̱ da̱sa̱ngi a utsutsu u likuci. Ana uma a panai,<<Mogono mi ta̱ ɗe ida̱shi a utsutsu u likuci,>> ɗa uma ra̱ka̱ a banai a̱ ubuta̱ u ni.
8 Então levantou-se o rei e foi sentar-se à porta. Foi avisado a todo o exército: Eis que o rei está sentado à porta. E todo o exército veio apresentar-se a ele. Os israelitas tinham fugido cada qual para a sua casa.
9 Ɗa kumaci ka aza a Isaraila ra̱ka̱ a̱ ka̱na̱i kanananai n dansai, <<Mogono Dawuda ɗa wi isai tsu a ekiye i rala i tsu. A̱yi ɗa vuza na wi sai tsu ekiye a aza a Filisitiya. Ama ɗa gogo na u sumai a iɗika ya adama a Abusalom.
9 Em todas as tribos se discutia, dizendo: O rei que nos salvara das mãos de nossos inimigos e da mão dos filisteus, agora teve de fugir da terra diante de Absalão.
10 Ama Abusalom vuza na tsu erengi wu okpo mogono ma̱ tsu u kuwa̱ ta̱ a̱ ubuta̱ u kuvon. Gogo na yiɗa̱i i zuwai ɗa tsu kpa̱ɗa̱i kukeɓece kakuna adama ukuna u kubonoko m mogono Dawuda?>>
10 Ora, Absalão, a quem tínhamos sagrado rei sobre nós, morreu no combate. Por que tardais em fazer voltar o rei?
11 Ana Dawuda u panai ili i na aza a Isaraila i a kudansa, ɗa u suki n akaka a kubana u Zadoku n Abiyata anan Ganu. Ɗa u danai le, <<Ecei nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ ma aza a Yahuda i dana le, <Yiɗa̱i i zuwai ɗa yo okpoi aza a ukocishi a ukuna u kubonoko Mogono ma̱ ɗa̱ a kpaꞋa ku ni?
11 O rei Davi mandou aos sacerdotes Sadoc e Abiatar a seguinte mensagem: Eis o que direis aos anciãos de Judá: Por que seríeis vós os últimos a reconduzir o rei para a sua casa? E chegou aos ouvidos do rei o que se dizia em todo o Israel.
12 A̱ ɗa̱ aza a̱ va̱ a ɗa nu mpasa n va̱. Yiɗa̱i i zuwai ɗa yo okpoi aza a ukocishi u kubonoko mogono ma̱ ɗa̱ a kpaꞋa ku ni?>
12 Vós sois meus irmãos, meus ossos e minha carne. Por que seríeis vós os últimos a reconduzir o rei?
13 Ka̱ta̱ i dana Amasa, <Avu va vuza̱ va̱ ɗa nu mpasa n va̱ ba? Ka̱shile ka ɗika wuma u va̱ n zuwa wu baci vu okpo kovonshi vo osoji a̱ va̱ una̱ Jowabu ba.> >>
13 Direis em seguida a Amasa: Tu és meu osso e minha carne. Que Deus me trate com todo o rigor, se eu não te tornar para sempre o meu general em lugar de Joab.
14 Ɗa Amasa u fuɗai a̱ɗu aza a Yahuda o bonoi a ubuta̱. Ɗa a̱ suꞋuki mogono n akaka, <<Bono, avu n uma a̱ nu ra̱ka̱.>>
14 Todos os homens de Judá sentiram unanimemente o seu coração voltar-se para o rei, e mandaram-lhe dizer: Volta com todos os teus!
15 Ɗa mogono ma̱ ka̱na̱i uye o kubono a Urushelima. Ana u yawai e Kuyene ku Urudu, ɗa aza a Yahuda a̱ ta̱wa̱i lo a Giliga adama a na a gasa n a̱yi kpamu a pasa Kuyene Urudu n a̱yi.
15 O rei voltou. Chegando ao Jordão, eis que todo o Judá tinha acorrido a Gálgala para ir-lhe ao encontro e fazê-lo passar o Jordão.
16 Shimeya maku ma Gera vuza vu Bayami vu likuci i Bahurim, u yaꞋin moloko a kubana koɓolo n uma aza a Yahuda, adama a a gasa m mogono Dawuda.
16 Semei, filho de Gera, o benjaminita de Baurim, com seus quinze filhos e os vinte servos, apressou-se a vir ao encontro do rei Davi.
17 Shimeya u ta̱wa̱i n aza a Bayami uma ka̱kpa̱n (1,000), koɓolo n Ziba vuza vu ulinga vu Shawulu a̱yi m muku mo olobo n ni gendu n agbashi a̱ ni uma kamanga. Ra̱ka̱ vu le a lazai a kubana e Kuyene ku Urudu adama a na a gasa m mogono Dawuda.
17 Levava consigo mil homens de Benjamim, assim como Siba, servo da família de Saul, com seus quinze filhos e vinte servos. E correram rumo ao Jordão antes do rei,
18 Ɗa a pasai kuyene ka adama a na a pasaka mogono ma n uma a̱ ni, ka̱ta̱ kpamu a yaꞋanka yi ili i na wi a kuciga.
18 e dispuseram tudo para fazer passar a família do rei e prestar-lhe todos os serviços que desejassem. Semei, filho de Gera, atirou-se aos pés do rei no momento em que ele ia passar o Jordão
19 Ɗa u danai ni, <<Wuma u nu u geshe, mi ta̱ ufolu u nu ka̱ta̱ vu reme unushi u va̱ a̱ ka̱ɗu ka̱ nu ba. Ka̱ta̱ kpamu vu ciɓa n tsu na kagbashi ka̱ nu ka nusaka yi nu kanna ka na vu ka̱sukpa̱i Urushelima ba. YaꞋan vu takpa kaꞋa a̱ ka̱ɗu ka̱ nu mogono.
19 e disse-lhe: Que o meu senhor não me impute culpa, nem guarde em seu coração a lembrança do crime que cometeu o teu servo no dia em que o rei, meu senhor, deixou Jerusalém.
20 N yeve ta̱ mpa kagbashi ka̱ nu n yaꞋanka wu ta̱ unushi. I ɗaɗa i zuwai ɗa mo okpoi vuza iyain vuna wa kugasa n a vu a̱ ka̱tsuma̱ ka kpaꞋa ku Isufu, adama a na n ta̱wa̱ n gasa n avu vuzagbayin vu va̱ mogono.>>
20 Teu servo reconhece o seu pecado, e por isso vim hoje, o primeiro de toda a casa de José, ao encontro do rei, meu senhor!
21 Ɗa Abishayi maku ma Zeruya ma̱ ushuki ma danai, <<U gaꞋan a una Shimeya adama a kakuna ka nampa ba? U shika ta̱ Mazagbi ma Vuzavaguɗu.>>
21 Abisai, filho de Sarvia, tomou a palavra: Não se deverá antes matar Semei, por ter amaldiçoado o ungido do Senhor?
22 Ama ɗa Dawuda wu ushuki, <<Yayi wu ecei ɗa̱ kakuna a̱ɗa̱ muku n Zeruya? I ciga ta̱ i ronoko mu kadama? Gogo na n yeve ta̱ mpa ɗa mogono ma aza a Isaraila, kpamu babu vuza na a ku una anana a̱ ka̱tsuma ka aza a Isaraila.>>
22 Que eu tenho convosco, ó filhos de Sarvia, respondeu Davi; para que vos comporteis no dia de hoje como meus inimigos? Porventura um só israelita há de ser morto num dia como o de hoje? Ignoro acaso que sou agora rei de Israel?
23 Ɗa mogono ma danai Shimeya, <<N kucina ta̱ babu vuza na wa ku una wu.>>
23 E disse a Semei: Não morrerás! E prometeu-lho com juramento.
24 Ɗa Mefiboshetu vashi vu Shawulu u cipa̱i feu adama a na u gasa n mogono. Mefiboshetu va tana u saꞋa ene a̱ ni ba u puna kpamu ntsa̱ka̱ n ni ba u za̱Ꞌa̱ kpamu ntogu n ni ba a kanna ka na Dawuda u lazai ali n kanna ka na u bonoi m ma̱ta̱na̱.
24 Mifiboset, filho de Saul, desceu também ao encontro do rei. Não tinha lavado os pés nem as mãos, nem feito a barba, nem lavado as suas vestes, desde o dia em que o rei partira até o dia em que ele voltou em paz.
25 Ana u yawai a Urushelima adama a na u gasa n mogono, ɗa mogono me ecei ni, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa vu kpa̱ɗa̱i kubana koɓolo nu mpa Mefiboshetu?>>
25 Quando, pois, chegou de Jerusalém vindo ao encontro do rei, Davi disse-lhe: Por que não partiste comigo, Mifiboset?
26 Ɗa Mefiboshetu wu ushuki u danai, <<Wuma u nu geshe, vu yeve ta̱ mpa ma̱kutsuma̱ maꞋa. A makyan ma na n danai Ziba vuza na wa kuyaꞋan ka wu u linga u foɓosuko mu majaki n kumba n tono wu mogono, ɗa Ziba u kparasai mu u lazai.
26 Meu senhor e rei, respondeu ele, o meu criado enganou-me. Pois eu, teu servo, dissera-lhe que me selasse a jumenta para que eu a montasse e partisse com o rei, porque o teu servo é paralítico.
27 Ama ɗa u yaꞋankai mu kadanshi ka uwa. Wuma u nu geshe mogono, avu vi ta̱ tsu kalingata ka̱ Ka̱shile, mi ta̱ a kufolono wu vu yaꞋanka mu ili i na ve enei i gaꞋin nu.
27 Ele, porém, caluniou-me junto do rei, meu senhor. Mas o rei, meu senhor, é como um anjo de Deus; faze o que te parecer bom.
28 Adama a na ntsukaya n akaya a̱ va̱ ra̱ka̱ u yotso ta̱ a̱ kuwa̱, adama a̱ nu vuzagbayin mogono, ɗa vu zuwai mu mo okpoi a̱ ka̱tsuma̱ ka aza a na i a kulyaꞋa a kirukpa kute n avu. M buwa n una̱ u kadanshi n folono ili i yoku e kiye a̱ nu kpamu ba?>>
28 Toda a família de meu pai merecia a morte, diante do meu senhor e rei e, no entanto, admitiste o teu servo entre os que comem à tua mesa. Com que direito posso eu ainda suplicar ao rei?
29 Ɗa mogono ma danai ni, <<Yiɗa̱i vi o kufolono kpamu? N sheshe ta̱ ɗe avu n Ziba a̱ɗa̱ ɗa i kupece iɗika i Shawulu ya.>>
29 Para que tantas palavras?, respondeu o rei. Eu declaro que tu e Siba repartireis os bens.
30 Ɗa Mefiboshetu u danai mogono, <<Vuzagbayin a̱ ka̱sukpa̱ka̱ Ziba ili ra̱ka̱, an me enei vu bonoi m ma̱ta̱na̱.>>
30 Ele pode até mesmo ficar com tudo, replicou Mifiboset, uma vez que o rei, meu senhor, voltou em paz para a sua casa.
31 Ɗa feu Bazila vuza vu Giliyadu wu uta̱i a Rogelim u banai ɗe e Kuyene ku Urudu ka adama a na u pasa koɓolo mogono ma ka̱ta̱ u ka̱sukpa̱ yi u laza.
31 Berzelai, o galaadita, desceu de Rogelim e acompanhou o rei, escoltando-o até o Jordão.
32 Bazila u kutsa ta̱ ka̱u wi ta̱ n a̱ya̱ amanga̱na̱shi. U ɓa̱nka̱ ta̱ mogono Dawuda n ili n a̱bunda̱i a makyan ma na wi ida̱shi a Mahanayim, adama a na a̱yi vuza vu uciyi ɗa.
32 Era já muito velho, com oitenta anos. Sendo muito rico, abastecera o rei durante todo o tempo que esteve em Maanaim.
33 Ɗa mogono ma danai Bazila, <<Ta̱wa̱ tsu pasa kuyene ka koɓolo a kubana a Urushelima, mpa mi ta̱ a̱ kuɓa̱nka̱ wu.>>
33 O rei disse-lhe: Vem comigo, e te sustentarei junto de mim em Jerusalém!
34 Ama ɗa Bazila wu ushuki mogono, <<A̱ya̱ e ne a ɗai a buwai mu a wuma, an ma kubana koɓolo m mogono a Urushelima?
34 Mas Berzelai disse ao rei: Quantos anos viverei ainda, para que suba com o rei a Jerusalém?
35 Mpa gogo na mi ta̱ n a̱ya̱ amanga̱na̱shi. Mi ta̱ a kufuɗa kudoku ku kuyeve i singai n i gbani-gbani? Kagbashi ka̱ nu ki ta̱ o kudoku kuyeve uyo wi ili i na u kulyaꞋa n i na wo kusoꞋo? Mi ta̱ a kufuɗa kupana a̱la̱ka̱tsu a aza a ishipa ali ko a̱ma̱ci? Yiɗa̱i i kuzuwa n doku wu a̱miki vuzagbayin vu va̱ mogono?
35 Tenho agora oitenta anos, e já não distingo entre o bom e o que não o é. Já não posso saborear o que como e o que bebo, e não ouço mais a voz dos cantores e cantoras. Por que iria o teu servo servir de peso ao rei, meu senhor?
36 U gaꞋan n ciya̱ katsupu tsunampa ba, kagbashi ka̱ nu ki ta̱ o kusoku wu mogono, ka̱ta̱ tsu pasa Urudu ali tsu bana daꞋangi kenu,
36 Teu servo só andou um pedaço de caminho com o rei, e por que lhe haveria o rei de dar semelhante recompensa?
37 YaꞋan kagbashi ka̱ nu ka kpatala, adama a na n kuwa̱ a̱ likuci i va̱ ɗevu n kasaun ke esheku a̱ va̱ n ka̱ a̱na̱ku a̱ va̱. Ama vuzagbayin, kagbashi ka̱ nu ka na maku ma̱ va̱ Kimham. YaꞋan u pasa koɓolo n vuzagbayin va̱ mogono. Ka̱ta̱ kpamu vu yaꞋan ili dem i na ve enei i gaꞋin nu kuyaꞋanka yi.>>
37 Deixa que teu servo volte, para morrer em minha cidade, junto ao túmulo de meu pai e de minha mãe. Eis, porém, o teu servo Camaão; ele irá com o rei, meu senhor: faze dele o que te parecer melhor.
38 Ɗa mogono ma danai, <<Kimham wi ta̱ a kupasa koɓolo nu mpa, ka̱ta̱ n yaꞋanka yi ili i na vi cigai. Ili i na vu cikalai wa̱ va̱ dem, mi ta̱ a kuyaꞋanka wu i ɗa.>>
38 Que ele venha comigo, respondeu o rei; far-lhe-ei tudo o que te agradar; e a ti também, conceder-te-ei tudo o que desejares de mim.
39 Ɗa uma ra̱ka̱ a pasai Kuyene ku Urudu ka, ɗa feu mogono mo tonoi. Ɗa mogono moɓongi Bazila ɗa u zuwakai ni una̱singai, ɗa Bazila u kpatalai u bonoi a kpaꞋa ku ni.
39 Todos passaram o Jordão diante do rei que permaneceu de pé. Davi beijou Berzelai, abençoou-o, e Berzelai voltou para a sua casa.
40 Ana mogono ma pasai Giliga, ɗa Kimham feu u pasai koɓolo n a̱yi. Osoji aza a Yahuda ra̱ka̱ n kagimi ko osoji ka aza a Isaraila feu, a pasai koɓolo n mogono ma.
40 O rei chegou a Gálgala, e Camaão passou com ele. Todo o povo de Judá e a metade do povo de Israel acompanharam o rei.
41 Ɗa aza a Isaraila ra̱ka̱ a banai u mogono ɗa a danai ni, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa uma a̱tsu aza a Yahuda o bokoi nu ɗa a lazakai n avu n uma a kpaꞋa ku nu ra̱ka̱ a kubana upashi u nampa u Urudu?>>
41 E eis que todos os homens de Israel vieram ter com o rei, dizendo-lhe: Por que te tomaram os nossos irmãos, os filhos de Judá, fazendo-te passar o Jordão com toda a tua família, quando são todos os homens de Davi que formam o teu povo?
42 Ɗa aza a Yahuda a ushuki aza a Isaraila, <<Tsu yaꞋan ta̱ nannai va adama a na mogono ma kumaci kutsu ku ɗa ku cika. Yiɗa̱i i zuwai ɗa yi una̱mgbuka̱tsuma̱ adama ili i nampa? Yiɗa̱i ci lyaꞋi i mogono, ko i pana ta̱ u nekei tsu ili i yoku i ni.>>
42 Então responderam os filhos de Judá aos israelitas: É que o rei nos é mais próximo. Por que vos irritais com isso? Acaso temos comido algo do rei, ou tirado para. nós algum proveito?
43 Ɗa aza a Isaraila ushuki aza a Yahuda, a danai, <<A̱tsu ci ta̱ kumaci kupa a̱ ka̱tsuma̱ ko tsugono ka, kpamu tsu laꞋa ta̱ n katsura an tsa kuɗika Dawuda wo okpo mogono ma̱ tsu. Yiɗa̱i i zuwai ɗa i goyoi tsu? A̱tsu ɗa tsu gita̱i kudana mogono ma̱ tsu mo bono ba?>> Ama kadanshi ka na aza a Yahuda a dansai ka laꞋa ta̱ ka aza a Isaraila usuɗukpi.
43 Mas os homens de Israel responderam aos de Judá: Temos dez partes no rei, além disso somos vossos irmãos mais velhos. Por que nos desprezastes? Não fomos nós os primeiros a tomar a palavra e a mandar chamar o nosso rei? Os homens de Judá falaram mais duramente ainda que os de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.