2 Samuel 19
asg (ASG) vs ARIB
1 A danai Jowabu, <<Mogono mi ta̱ ɗe a̱ ma̱shi m kpalu u adama a Abusalom.>>
1 Disseram a Joabe: Eis que o rei está chorando e se lamentando por Absalão.
2 Ɗa u lyaꞋi u kuvon una osoji ra̱ka̱ a̱ ciya̱i a kanna ka nanlo ka wo okpoi le ili una̱mgbi u ka̱tsuma̱, adama a na a kanna ka nanlo ka osoji a pana ta̱ a danai, <<Mogono mi ta̱ ɗe a una̱mgbuka̱tsuma̱ adama a ukpa̱ u maku ma̱ ni.>>
2 Então a vitória se tornou naquele dia em tristeza para todo o povo, porque nesse dia o povo ouviu dizer: O rei está muito triste por causa de seu filho.
3 Ɗa osoji a o bonoi asuvu a̱ likuci i le n ka̱bini uteku tsu osoji a na a panai wono ana sumai a ubuta̱ u kuvon.
3 E nesse dia o povo entrou furtivamente na cidade, como o faz quando, envergonhado, foge da peleja.
4 Ɗa mogono ma palai a̱shi a̱ ni, ɗa u shika̱i n kacaꞋa n u danai, <<Maku ma̱ va̱ Abusalom, maku ma̱ va̱ Abusalom.>>
4 Estava, pois, o rei com o rosto coberto, e clamava em alta voz: Meu filho Absalão, Absalão meu filho, meu filho!
5 Ɗa Jowabu u uwai asuvu a kpaꞋa ku na mogono ma mi ɗa u danai ni, <<Anana vu neke ta̱ osoji a̱ nu wono. Ele na isai wuma u nu, koɓolo n wuma u muku n nu n a̱ma̱ci a̱ nu n a̱ma̱ci a gbani a na vu zuwai.
5 Então entrou Joabe na casa onde estava o rei, e disse: Hoje envergonhaste todos os teus servos, que livraram neste dia a tua vida, a vida de teus filhos e filhas, e a vida de tuas mulheres e concubinas,
6 Adama a na vu laꞋa ta̱ n kuciga aza a na a iwain nu, ɗa vu iwain aza a na a cigai nu. Anana vu yotsongu tsu ta̱ e keteshe ovonshi n osoji le ili i ɗa i wa̱ nu ba. Mene ta̱ vi ta̱ a kulaꞋa m ma̱za̱nga̱ anana Abusalom wi baci n wuma, ka̱ta̱ a̱ tsu tamkpamu tsu kuwa̱.
6 amando aos que te odeiam, e odiando aos que te amam. Porque hoje dás a entender que nada valem para ti nem chefes nem servos; pois agora entendo que se Absalão vivesse, e todos nós hoje fôssemos mortos, ficarias bem contente.
7 Ama gogo na uta̱ ka̱ta̱ vu neke uma ra̱ka̱ kadanshi, vu yaꞋan baci nannai ba n kucina ta̱ n Vuzavaguɗu anana babu vuza te na wa ku asa n a vu n kayi ka nampa. Nannai va wi ta̱ a kulaꞋa nu mɓa̱la̱ ali u laꞋa ili i wuya i na i saꞋwai kucina ka wu a ayin a na vi ishi kolobo ali a̱ kuta̱wa̱ anana.>>
7 Levanta-te, pois, agora; sai e fala ao coração de teus servos. Porque pelo Senhor te juro que, se não saíres, nem um só homem ficará contigo esta noite; e isso te será pior do que todo o mal que tem vindo sobre ti desde a tua mocidade até agora.
8 Ɗa mogono ma ɗa̱nga̱i ma banai ma̱ da̱sa̱ngi a utsutsu u likuci. Ana uma a panai,<<Mogono mi ta̱ ɗe ida̱shi a utsutsu u likuci,>> ɗa uma ra̱ka̱ a banai a̱ ubuta̱ u ni.
8 Pelo que o rei se levantou, e se sentou à porta; e avisaram a todo o povo, dizendo: Eis que o rei está sentado à porta. Então todo o povo veio apresentar-se diante do rei. Ora, Israel havia fugido, cada um para a sua tenda.
9 Ɗa kumaci ka aza a Isaraila ra̱ka̱ a̱ ka̱na̱i kanananai n dansai, <<Mogono Dawuda ɗa wi isai tsu a ekiye i rala i tsu. A̱yi ɗa vuza na wi sai tsu ekiye a aza a Filisitiya. Ama ɗa gogo na u sumai a iɗika ya adama a Abusalom.
9 Entrementes todo o povo, em todas as tribos de Israel, andava altercando entre si, dizendo: O rei nos tirou das mãos de nossos inimigos, e nos livrou das mãos dos filisteus; e agora fugiu da terra por causa de Absalão.
10 Ama Abusalom vuza na tsu erengi wu okpo mogono ma̱ tsu u kuwa̱ ta̱ a̱ ubuta̱ u kuvon. Gogo na yiɗa̱i i zuwai ɗa tsu kpa̱ɗa̱i kukeɓece kakuna adama ukuna u kubonoko m mogono Dawuda?>>
10 Também Absalão, a quem ungimos sobre nós, morreu na peleja. Agora, pois, porque vos calais, e não fazeis voltar o rei?
11 Ana Dawuda u panai ili i na aza a Isaraila i a kudansa, ɗa u suki n akaka a kubana u Zadoku n Abiyata anan Ganu. Ɗa u danai le, <<Ecei nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ ma aza a Yahuda i dana le, <Yiɗa̱i i zuwai ɗa yo okpoi aza a ukocishi a ukuna u kubonoko Mogono ma̱ ɗa̱ a kpaꞋa ku ni?
11 Então o rei Davi mandou dizer a Zadoque e a Abiatar, sacerdotes: Falai aos anciãos de Judá, dizendo: Por que seríeis vós os últimos em tornar a trazer o rei para sua casa? Porque a palavra de todo o Israel tem chegado ao rei, até a sua casa.
12 A̱ ɗa̱ aza a̱ va̱ a ɗa nu mpasa n va̱. Yiɗa̱i i zuwai ɗa yo okpoi aza a ukocishi u kubonoko mogono ma̱ ɗa̱ a kpaꞋa ku ni?>
12 Vós sois meus irmãos; meus ossos e minha carne sois vós; por que, pois, seríeis os últimos em tornar a trazer o rei?
13 Ka̱ta̱ i dana Amasa, <Avu va vuza̱ va̱ ɗa nu mpasa n va̱ ba? Ka̱shile ka ɗika wuma u va̱ n zuwa wu baci vu okpo kovonshi vo osoji a̱ va̱ una̱ Jowabu ba.> >>
13 Dizei a Amasa: Porventura não és tu meu osso e minha carne? Assim me faça Deus e outro tanto, se não fores chefe do exercito diante e mim para sempre, em lugar de Joabe.
14 Ɗa Amasa u fuɗai a̱ɗu aza a Yahuda o bonoi a ubuta̱. Ɗa a̱ suꞋuki mogono n akaka, <<Bono, avu n uma a̱ nu ra̱ka̱.>>
14 Assim moveu ele o coração de todos os homens de Judá, como se fosse o de um só homem; e enviaram ao rei, dizendo: Volta, com todos os teus servos.
15 Ɗa mogono ma̱ ka̱na̱i uye o kubono a Urushelima. Ana u yawai e Kuyene ku Urudu, ɗa aza a Yahuda a̱ ta̱wa̱i lo a Giliga adama a na a gasa n a̱yi kpamu a pasa Kuyene Urudu n a̱yi.
15 Então o rei voltou, e chegou até o Jordão; e Judá veio a Gilgal, para encontrar-se com o rei, a fim de fazê-lo passar o Jordão.
16 Shimeya maku ma Gera vuza vu Bayami vu likuci i Bahurim, u yaꞋin moloko a kubana koɓolo n uma aza a Yahuda, adama a a gasa m mogono Dawuda.
16 Ora, apressou-se Simei, filho de Gêra, benjamita, que era de Baurim, e desceu com os homens de Judá a encontrar-se com o rei Davi;
17 Shimeya u ta̱wa̱i n aza a Bayami uma ka̱kpa̱n (1,000), koɓolo n Ziba vuza vu ulinga vu Shawulu a̱yi m muku mo olobo n ni gendu n agbashi a̱ ni uma kamanga. Ra̱ka̱ vu le a lazai a kubana e Kuyene ku Urudu adama a na a gasa m mogono Dawuda.
17 e com ele mil homens de Benjamim, como também Ziba, servo da casa de Saul, e seus quinze filhos, e seus vinte servos com ele; desceram apressadamente ao Jordão adiante do rei,
18 Ɗa a pasai kuyene ka adama a na a pasaka mogono ma n uma a̱ ni, ka̱ta̱ kpamu a yaꞋanka yi ili i na wi a kuciga.
18 atravessando o vau para trazer a casa do rei e para fazer o que aprouvesse a ele. Quando o rei ia passar o Jordão, Simei, filho de Gêra, se prostrou diante dele,
19 Ɗa u danai ni, <<Wuma u nu u geshe, mi ta̱ ufolu u nu ka̱ta̱ vu reme unushi u va̱ a̱ ka̱ɗu ka̱ nu ba. Ka̱ta̱ kpamu vu ciɓa n tsu na kagbashi ka̱ nu ka nusaka yi nu kanna ka na vu ka̱sukpa̱i Urushelima ba. YaꞋan vu takpa kaꞋa a̱ ka̱ɗu ka̱ nu mogono.
19 e lhe disse: Não me impute meu senhor à minha culpa, e não te lembres do que tão perversamente fez teu servo, no dia em que o rei meu senhor saiu de Jerusalém; não conserve o rei isso no coração.
20 N yeve ta̱ mpa kagbashi ka̱ nu n yaꞋanka wu ta̱ unushi. I ɗaɗa i zuwai ɗa mo okpoi vuza iyain vuna wa kugasa n a vu a̱ ka̱tsuma̱ ka kpaꞋa ku Isufu, adama a na n ta̱wa̱ n gasa n avu vuzagbayin vu va̱ mogono.>>
20 Porque eu, teu servo, deveras confesso que pequei; por isso eis que eu sou o primeiro, de toda a casa de José, a descer ao encontro do rei meu senhor.
21 Ɗa Abishayi maku ma Zeruya ma̱ ushuki ma danai, <<U gaꞋan a una Shimeya adama a kakuna ka nampa ba? U shika ta̱ Mazagbi ma Vuzavaguɗu.>>
21 Respondeu Abisai, filho de Zeruia, dizendo: Não há de ser morto Simei por haver amaldiçoado ao ungido do Senhor?
22 Ama ɗa Dawuda wu ushuki, <<Yayi wu ecei ɗa̱ kakuna a̱ɗa̱ muku n Zeruya? I ciga ta̱ i ronoko mu kadama? Gogo na n yeve ta̱ mpa ɗa mogono ma aza a Isaraila, kpamu babu vuza na a ku una anana a̱ ka̱tsuma ka aza a Isaraila.>>
22 Mas Davi disse: Que tenho eu convosco, filhos de Zeruia, para que hoje me sejais adversários? Será morto alguém hoje em Israel? pois não sei eu que hoje sou rei sobre Israel?
23 Ɗa mogono ma danai Shimeya, <<N kucina ta̱ babu vuza na wa ku una wu.>>
23 Então disse o rei a Simei: Não morrerás. E o rei lho jurou.
24 Ɗa Mefiboshetu vashi vu Shawulu u cipa̱i feu adama a na u gasa n mogono. Mefiboshetu va tana u saꞋa ene a̱ ni ba u puna kpamu ntsa̱ka̱ n ni ba u za̱Ꞌa̱ kpamu ntogu n ni ba a kanna ka na Dawuda u lazai ali n kanna ka na u bonoi m ma̱ta̱na̱.
24 Também Mefibosete, filho de Saul, desceu a encontrar-se com o rei, e não cuidara dos pés, nem fizera a barba, nem lavara as suas vestes desde o dia em que o rei saíra até o dia em que voltou em paz.
25 Ana u yawai a Urushelima adama a na u gasa n mogono, ɗa mogono me ecei ni, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa vu kpa̱ɗa̱i kubana koɓolo nu mpa Mefiboshetu?>>
25 E sucedeu que, vindo ele a Jerusalém a encontrar-se com o rei, este lhe perguntou: Por que não foste comigo, Mefibosete?
26 Ɗa Mefiboshetu wu ushuki u danai, <<Wuma u nu geshe, vu yeve ta̱ mpa ma̱kutsuma̱ maꞋa. A makyan ma na n danai Ziba vuza na wa kuyaꞋan ka wu u linga u foɓosuko mu majaki n kumba n tono wu mogono, ɗa Ziba u kparasai mu u lazai.
26 Respondeu ele: O rei meu senhor, o meu servo me enganou. Porque o teu servo dizia: Albardarei um jumento, para nele montar e ir com o rei; pois o teu servo é coxo.
27 Ama ɗa u yaꞋankai mu kadanshi ka uwa. Wuma u nu geshe mogono, avu vi ta̱ tsu kalingata ka̱ Ka̱shile, mi ta̱ a kufolono wu vu yaꞋanka mu ili i na ve enei i gaꞋin nu.
27 E ele acusou falsamente o teu servo diante do rei meu senhor; porém o rei meu senhor é como um anjo de Deus; faze, pois, o que bem te parecer.
28 Adama a na ntsukaya n akaya a̱ va̱ ra̱ka̱ u yotso ta̱ a̱ kuwa̱, adama a̱ nu vuzagbayin mogono, ɗa vu zuwai mu mo okpoi a̱ ka̱tsuma̱ ka aza a na i a kulyaꞋa a kirukpa kute n avu. M buwa n una̱ u kadanshi n folono ili i yoku e kiye a̱ nu kpamu ba?>>
28 Pois toda a casa de meu pai não era senão de homens dignos de morte diante do rei meu senhor; contudo, puseste teu servo entre os que comem à tua mesa. E que direito mais tenho eu de clamar ainda ao rei.
29 Ɗa mogono ma danai ni, <<Yiɗa̱i vi o kufolono kpamu? N sheshe ta̱ ɗe avu n Ziba a̱ɗa̱ ɗa i kupece iɗika i Shawulu ya.>>
29 Ao que lhe respondeu o rei: Por que falas ainda de teus negócios? Já decidi: Tu e Ziba reparti as terras.
30 Ɗa Mefiboshetu u danai mogono, <<Vuzagbayin a̱ ka̱sukpa̱ka̱ Ziba ili ra̱ka̱, an me enei vu bonoi m ma̱ta̱na̱.>>
30 Então disse Mefibosete ao rei: Deixe que ele tome tudo, uma vez que o rei meu senhor já voltou em paz à sua casa.
31 Ɗa feu Bazila vuza vu Giliyadu wu uta̱i a Rogelim u banai ɗe e Kuyene ku Urudu ka adama a na u pasa koɓolo mogono ma ka̱ta̱ u ka̱sukpa̱ yi u laza.
31 Também Barzilai, o gileadita, desceu de Rogelim, e passou com o rei o Jordão, para acompanhá-lo até a outra banda do rio.
32 Bazila u kutsa ta̱ ka̱u wi ta̱ n a̱ya̱ amanga̱na̱shi. U ɓa̱nka̱ ta̱ mogono Dawuda n ili n a̱bunda̱i a makyan ma na wi ida̱shi a Mahanayim, adama a na a̱yi vuza vu uciyi ɗa.
32 E era Barzilai mui velho, da idade de oitenta anos; e ele tinha provido o rei de víveres enquanto este se demorara em Maanaim, pois era homem muito rico.
33 Ɗa mogono ma danai Bazila, <<Ta̱wa̱ tsu pasa kuyene ka koɓolo a kubana a Urushelima, mpa mi ta̱ a̱ kuɓa̱nka̱ wu.>>
33 Disse, pois, o rei a Barzilai: Passa tu comigo e eu te sustentarei em Jerusalém, em minha companhia.
34 Ama ɗa Bazila wu ushuki mogono, <<A̱ya̱ e ne a ɗai a buwai mu a wuma, an ma kubana koɓolo m mogono a Urushelima?
34 Barzilai, porém, respondeu ao rei: Quantos anos viverei ainda, para que suba com o rei a Jerusalém.
35 Mpa gogo na mi ta̱ n a̱ya̱ amanga̱na̱shi. Mi ta̱ a kufuɗa kudoku ku kuyeve i singai n i gbani-gbani? Kagbashi ka̱ nu ki ta̱ o kudoku kuyeve uyo wi ili i na u kulyaꞋa n i na wo kusoꞋo? Mi ta̱ a kufuɗa kupana a̱la̱ka̱tsu a aza a ishipa ali ko a̱ma̱ci? Yiɗa̱i i kuzuwa n doku wu a̱miki vuzagbayin vu va̱ mogono?
35 Oitenta anos tenho hoje; poderei eu discernir entre e bom e o mau? poderá o teu servo perceber sabor no que comer e beber? poderei eu mais ouvir a voz dos cantores e das cantoras? e por que será o teu servo ainda pesado ao rei meu senhor?
36 U gaꞋan n ciya̱ katsupu tsunampa ba, kagbashi ka̱ nu ki ta̱ o kusoku wu mogono, ka̱ta̱ tsu pasa Urudu ali tsu bana daꞋangi kenu,
36 O teu servo passará com o rei até um pouco além do Jordão. Por que me daria o rei tal recompensa?
37 YaꞋan kagbashi ka̱ nu ka kpatala, adama a na n kuwa̱ a̱ likuci i va̱ ɗevu n kasaun ke esheku a̱ va̱ n ka̱ a̱na̱ku a̱ va̱. Ama vuzagbayin, kagbashi ka̱ nu ka na maku ma̱ va̱ Kimham. YaꞋan u pasa koɓolo n vuzagbayin va̱ mogono. Ka̱ta̱ kpamu vu yaꞋan ili dem i na ve enei i gaꞋin nu kuyaꞋanka yi.>>
37 Deixa voltar o teu servo, para que eu morra na minha cidade, junto à sepultura de meu pai e de minha mãe. Mas eis aí o teu servo Quimã; passe ele com o rei meu senhor, e faze-lhe o que for do teu agrado.
38 Ɗa mogono ma danai, <<Kimham wi ta̱ a kupasa koɓolo nu mpa, ka̱ta̱ n yaꞋanka yi ili i na vi cigai. Ili i na vu cikalai wa̱ va̱ dem, mi ta̱ a kuyaꞋanka wu i ɗa.>>
38 Ao que disse o rei: Quimã passará comigo, e eu lhe farei o que te parecer bem, e tudo quanto me pedires te farei.
39 Ɗa uma ra̱ka̱ a pasai Kuyene ku Urudu ka, ɗa feu mogono mo tonoi. Ɗa mogono moɓongi Bazila ɗa u zuwakai ni una̱singai, ɗa Bazila u kpatalai u bonoi a kpaꞋa ku ni.
39 Havendo, pois, todo o povo passado o Jordão, e tendo passado também o rei, beijou o rei a Barzilai, e o abençoou; e este voltou para o seu lugar.
40 Ana mogono ma pasai Giliga, ɗa Kimham feu u pasai koɓolo n a̱yi. Osoji aza a Yahuda ra̱ka̱ n kagimi ko osoji ka aza a Isaraila feu, a pasai koɓolo n mogono ma.
40 Dali passou o rei a Gilgal, e Quimã com ele; e todo o povo de Judá, juntamente com a metade do povo de Israel, conduziu o rei.
41 Ɗa aza a Isaraila ra̱ka̱ a banai u mogono ɗa a danai ni, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa uma a̱tsu aza a Yahuda o bokoi nu ɗa a lazakai n avu n uma a kpaꞋa ku nu ra̱ka̱ a kubana upashi u nampa u Urudu?>>
41 Então todos os homens de Israel vieram ter com o rei, e lhe disseram: Por que te furtaram nossos irmãos, os homens de Judá, e fizeram passar o Jordão o rei e a sua casa, e todos os seus homens com ele?
42 Ɗa aza a Yahuda a ushuki aza a Isaraila, <<Tsu yaꞋan ta̱ nannai va adama a na mogono ma kumaci kutsu ku ɗa ku cika. Yiɗa̱i i zuwai ɗa yi una̱mgbuka̱tsuma̱ adama ili i nampa? Yiɗa̱i ci lyaꞋi i mogono, ko i pana ta̱ u nekei tsu ili i yoku i ni.>>
42 Responderam todos os homens de Judá aos homens de Israel: Porquanto o rei é nosso parente: Por que vos irais por isso. Acaso temos comido à custa do rei, ou nos deu ele algum presente?
43 Ɗa aza a Isaraila ushuki aza a Yahuda, a danai, <<A̱tsu ci ta̱ kumaci kupa a̱ ka̱tsuma̱ ko tsugono ka, kpamu tsu laꞋa ta̱ n katsura an tsa kuɗika Dawuda wo okpo mogono ma̱ tsu. Yiɗa̱i i zuwai ɗa i goyoi tsu? A̱tsu ɗa tsu gita̱i kudana mogono ma̱ tsu mo bono ba?>> Ama kadanshi ka na aza a Yahuda a dansai ka laꞋa ta̱ ka aza a Isaraila usuɗukpi.
43 Ao que os homens de Israel responderam aos homens de Judá: Dez partes temos no rei; mais temos nós em Davi do que vós. Por que, pois, fizestes pouca conta de nós. Não foi a nossa palavra a primeira, para tornar a trazer o nosso rei? Porém a palavra dos homens de Judá foi mais forte do que a palavra dos homens de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.