2 Samuel 19

asg (ASG) vs BKJ

Sair da comparação
1 A danai Jowabu, <<Mogono mi ta̱ ɗe a̱ ma̱shi m kpalu u adama a Abusalom.>>
1 E foi dito a Joabe: Eis que o rei pranteia e se lamenta por Absalão.
2 Ɗa u lyaꞋi u kuvon una osoji ra̱ka̱ a̱ ciya̱i a kanna ka nanlo ka wo okpoi le ili una̱mgbi u ka̱tsuma̱, adama a na a kanna ka nanlo ka osoji a pana ta̱ a danai, <<Mogono mi ta̱ ɗe a una̱mgbuka̱tsuma̱ adama a ukpa̱ u maku ma̱ ni.>>
2 E a vitória daquele dia foi tornada em lamento para todo o povo; porque o povo ouviu dizer naquele dia como o rei estava aflito pelo seu filho.
3 Ɗa osoji a o bonoi asuvu a̱ likuci i le n ka̱bini uteku tsu osoji a na a panai wono ana sumai a ubuta̱ u kuvon.
3 E, naquele dia, o povo adentrou a cidade às escondidas, como pessoas envergonhadas se retiram quando fogem da batalha.
4 Ɗa mogono ma palai a̱shi a̱ ni, ɗa u shika̱i n kacaꞋa n u danai, <<Maku ma̱ va̱ Abusalom, maku ma̱ va̱ Abusalom.>>
4 O rei, porém, cobriu a sua face, e o rei gritou com voz alta: Ó meu filho, Absalão! Ó Absalão, meu filho, meu filho!
5 Ɗa Jowabu u uwai asuvu a kpaꞋa ku na mogono ma mi ɗa u danai ni, <<Anana vu neke ta̱ osoji a̱ nu wono. Ele na isai wuma u nu, koɓolo n wuma u muku n nu n a̱ma̱ci a̱ nu n a̱ma̱ci a gbani a na vu zuwai.
5 E Joabe veio até o rei, na casa, e disse: Envergonhaste neste dia a face de todos os teus servos, os quais, neste dia, salvaram a tua vida, e a vida dos teus filhos e das tuas filhas, e a vida das tuas esposas, e a vida das tuas concubinas;
6 Adama a na vu laꞋa ta̱ n kuciga aza a na a iwain nu, ɗa vu iwain aza a na a cigai nu. Anana vu yotsongu tsu ta̱ e keteshe ovonshi n osoji le ili i ɗa i wa̱ nu ba. Mene ta̱ vi ta̱ a kulaꞋa m ma̱za̱nga̱ anana Abusalom wi baci n wuma, ka̱ta̱ a̱ tsu tamkpamu tsu kuwa̱.
6 posto que amas os teus inimigos, e odeias os teus amigos. Porque declaraste, neste dia, que não consideras nem príncipes, nem servos; pois neste dia percebo que, se Absalão tivesse sobrevivido, e todos nós tivéssemos morrido neste dia, então isto bem teria comprazido a ti.
7 Ama gogo na uta̱ ka̱ta̱ vu neke uma ra̱ka̱ kadanshi, vu yaꞋan baci nannai ba n kucina ta̱ n Vuzavaguɗu anana babu vuza te na wa ku asa n a vu n kayi ka nampa. Nannai va wi ta̱ a kulaꞋa nu mɓa̱la̱ ali u laꞋa ili i wuya i na i saꞋwai kucina ka wu a ayin a na vi ishi kolobo ali a̱ kuta̱wa̱ anana.>>
7 Agora, portanto, levanta-te, sai e fala consoladoramente aos teus servos; porque juro pelo SENHOR, se não o fores, não restará nenhum sequer contigo esta noite; e isto te será pior do que todo o mal que te sobreveio desde a tua mocidade até agora.
8 Ɗa mogono ma ɗa̱nga̱i ma banai ma̱ da̱sa̱ngi a utsutsu u likuci. Ana uma a panai,<<Mogono mi ta̱ ɗe ida̱shi a utsutsu u likuci,>> ɗa uma ra̱ka̱ a banai a̱ ubuta̱ u ni.
8 Então, o rei se levantou, e se assentou no portão. E contaram a todo o povo, dizendo: Eis que o rei, de fato, assenta-se no portão. E todo o povo achegou-se diante do rei; porquanto Israel havia fugido, cada qual, para a sua tenda.
9 Ɗa kumaci ka aza a Isaraila ra̱ka̱ a̱ ka̱na̱i kanananai n dansai, <<Mogono Dawuda ɗa wi isai tsu a ekiye i rala i tsu. A̱yi ɗa vuza na wi sai tsu ekiye a aza a Filisitiya. Ama ɗa gogo na u sumai a iɗika ya adama a Abusalom.
9 E todo o povo estava em conflito ao longo de todas as tribos de Israel, dizendo: O rei nos salvou da mão dos nossos inimigos, e ele nos livrou da mão dos filisteus; e agora ele está fugido da terra por causa de Absalão.
10 Ama Abusalom vuza na tsu erengi wu okpo mogono ma̱ tsu u kuwa̱ ta̱ a̱ ubuta̱ u kuvon. Gogo na yiɗa̱i i zuwai ɗa tsu kpa̱ɗa̱i kukeɓece kakuna adama ukuna u kubonoko m mogono Dawuda?>>
10 E Absalão, a quem ungimos sobre nós, foi morto em batalha. Agora, portanto, por que vós não falais uma palavra sobre trazer o rei de volta?
11 Ana Dawuda u panai ili i na aza a Isaraila i a kudansa, ɗa u suki n akaka a kubana u Zadoku n Abiyata anan Ganu. Ɗa u danai le, <<Ecei nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ ma aza a Yahuda i dana le, <Yiɗa̱i i zuwai ɗa yo okpoi aza a ukocishi a ukuna u kubonoko Mogono ma̱ ɗa̱ a kpaꞋa ku ni?
11 E o rei Davi enviou a Zadoque e a Abiatar, os sacerdotes, dizendo: Falai aos líderes de Judá, dizendo: Por que sois vós os últimos a trazer o rei de volta à sua casa, vendo que o comentário de todo o Israel chegou até o rei, até a sua casa?
12 A̱ ɗa̱ aza a̱ va̱ a ɗa nu mpasa n va̱. Yiɗa̱i i zuwai ɗa yo okpoi aza a ukocishi u kubonoko mogono ma̱ ɗa̱ a kpaꞋa ku ni?>
12 Vós sois os meus irmãos, vós sois os meus ossos e a minha carne; por que, então, sois os últimos a trazer de volta o rei?
13 Ka̱ta̱ i dana Amasa, <Avu va vuza̱ va̱ ɗa nu mpasa n va̱ ba? Ka̱shile ka ɗika wuma u va̱ n zuwa wu baci vu okpo kovonshi vo osoji a̱ va̱ una̱ Jowabu ba.> >>
13 E dizei a Amasa: Não és tu do meu osso, e da minha carne? Deus assim faça a mim, e mais ainda, se tu não fores capitão do exército diante de mim continuamente no lugar de Joabe.
14 Ɗa Amasa u fuɗai a̱ɗu aza a Yahuda o bonoi a ubuta̱. Ɗa a̱ suꞋuki mogono n akaka, <<Bono, avu n uma a̱ nu ra̱ka̱.>>
14 E ele dobrou o coração de todos os homens de Judá, tal como o coração de um homem; de modo que enviaram esta palavra ao rei: Retorna tu, e todos os teus servos.
15 Ɗa mogono ma̱ ka̱na̱i uye o kubono a Urushelima. Ana u yawai e Kuyene ku Urudu, ɗa aza a Yahuda a̱ ta̱wa̱i lo a Giliga adama a na a gasa n a̱yi kpamu a pasa Kuyene Urudu n a̱yi.
15 Assim, o rei retornou, e veio até o Jordão. E Judá veio até Gilgal, para se encontrar com o rei, para conduzir o rei sobre o Jordão.
16 Shimeya maku ma Gera vuza vu Bayami vu likuci i Bahurim, u yaꞋin moloko a kubana koɓolo n uma aza a Yahuda, adama a a gasa m mogono Dawuda.
16 E Simei, o filho de Gera, um benjamita, que era de Baurim, apressou-se e desceu com os homens de Judá para se encontrar com o rei Davi.
17 Shimeya u ta̱wa̱i n aza a Bayami uma ka̱kpa̱n (1,000), koɓolo n Ziba vuza vu ulinga vu Shawulu a̱yi m muku mo olobo n ni gendu n agbashi a̱ ni uma kamanga. Ra̱ka̱ vu le a lazai a kubana e Kuyene ku Urudu adama a na a gasa m mogono Dawuda.
17 E havia mil homens de Benjamim com ele, e Ziba, o servo da casa de Saul, e os seus quinze filhos, e os seus vinte servos com ele; e eles atravessaram o Jordão diante do rei.
18 Ɗa a pasai kuyene ka adama a na a pasaka mogono ma n uma a̱ ni, ka̱ta̱ kpamu a yaꞋanka yi ili i na wi a kuciga.
18 E ali atravessaram uma balsa para carregar a casa do rei, e fazer o que ele considerasse bom. E Simei, o filho de Gera, caiu diante do rei, depois de atravessar o Jordão;
19 Ɗa u danai ni, <<Wuma u nu u geshe, mi ta̱ ufolu u nu ka̱ta̱ vu reme unushi u va̱ a̱ ka̱ɗu ka̱ nu ba. Ka̱ta̱ kpamu vu ciɓa n tsu na kagbashi ka̱ nu ka nusaka yi nu kanna ka na vu ka̱sukpa̱i Urushelima ba. YaꞋan vu takpa kaꞋa a̱ ka̱ɗu ka̱ nu mogono.
19 e disse ao rei: Que o meu senhor não impute iniquidade a mim, nem te lembres daquilo que o teu servo fez perversamente no dia em que meu senhor, o rei, saiu de Jerusalém, para que o rei tome isso no seu coração.
20 N yeve ta̱ mpa kagbashi ka̱ nu n yaꞋanka wu ta̱ unushi. I ɗaɗa i zuwai ɗa mo okpoi vuza iyain vuna wa kugasa n a vu a̱ ka̱tsuma̱ ka kpaꞋa ku Isufu, adama a na n ta̱wa̱ n gasa n avu vuzagbayin vu va̱ mogono.>>
20 Porque o teu servo, em verdade, sabe que eu pequei; portanto, eis que venho por primeiro neste dia de toda a casa de José a descer para me encontrar com o meu senhor, o rei.
21 Ɗa Abishayi maku ma Zeruya ma̱ ushuki ma danai, <<U gaꞋan a una Shimeya adama a kakuna ka nampa ba? U shika ta̱ Mazagbi ma Vuzavaguɗu.>>
21 Todavia, Abisai, o filho de Zeruia respondeu e disse: Não será Simei levado à morte por isso, porque amaldiçoou o ungido do SENHOR?
22 Ama ɗa Dawuda wu ushuki, <<Yayi wu ecei ɗa̱ kakuna a̱ɗa̱ muku n Zeruya? I ciga ta̱ i ronoko mu kadama? Gogo na n yeve ta̱ mpa ɗa mogono ma aza a Isaraila, kpamu babu vuza na a ku una anana a̱ ka̱tsuma ka aza a Isaraila.>>
22 E Davi disse: O que tenho a ver convosco, filhos de Zeruia, para que, neste dia, sejais adversários diante de mim? Deve algum homem ser posto à morte neste dia em Israel? Porque não sei eu que sou, neste dia, rei sobre Israel?
23 Ɗa mogono ma danai Shimeya, <<N kucina ta̱ babu vuza na wa ku una wu.>>
23 Portanto, o rei disse a Simei: Tu não morrerás. E o rei jurou-lhe.
24 Ɗa Mefiboshetu vashi vu Shawulu u cipa̱i feu adama a na u gasa n mogono. Mefiboshetu va tana u saꞋa ene a̱ ni ba u puna kpamu ntsa̱ka̱ n ni ba u za̱Ꞌa̱ kpamu ntogu n ni ba a kanna ka na Dawuda u lazai ali n kanna ka na u bonoi m ma̱ta̱na̱.
24 E Mefibosete, o filho de Saul, desceu para se encontrar com o rei, e não havia nem calçado o seu pé, nem aparado a sua barba, nem lavado as suas vestes, desde o dia em que o rei partiu até o dia em que ele veio novamente em paz.
25 Ana u yawai a Urushelima adama a na u gasa n mogono, ɗa mogono me ecei ni, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa vu kpa̱ɗa̱i kubana koɓolo nu mpa Mefiboshetu?>>
25 E sucedeu que, quando ele chegou a Jerusalém para se encontrar com o rei, o rei lhe disse: Por que não foste tu comigo, Mefibosete?
26 Ɗa Mefiboshetu wu ushuki u danai, <<Wuma u nu geshe, vu yeve ta̱ mpa ma̱kutsuma̱ maꞋa. A makyan ma na n danai Ziba vuza na wa kuyaꞋan ka wu u linga u foɓosuko mu majaki n kumba n tono wu mogono, ɗa Ziba u kparasai mu u lazai.
26 E ele respondeu: Meu senhor, ó rei, o meu servo me enganou; porque o teu servo disse: Selarei para mim um jumento, sobre o qual eu possa cavalgar, e ir até o rei; porque o teu servo é aleijado.
27 Ama ɗa u yaꞋankai mu kadanshi ka uwa. Wuma u nu geshe mogono, avu vi ta̱ tsu kalingata ka̱ Ka̱shile, mi ta̱ a kufolono wu vu yaꞋanka mu ili i na ve enei i gaꞋin nu.
27 E ele caluniou o teu servo diante do meu senhor, o rei; mas o meu senhor, o rei, é como um anjo de Deus; faz, portanto, o que for bom aos teus olhos.
28 Adama a na ntsukaya n akaya a̱ va̱ ra̱ka̱ u yotso ta̱ a̱ kuwa̱, adama a̱ nu vuzagbayin mogono, ɗa vu zuwai mu mo okpoi a̱ ka̱tsuma̱ ka aza a na i a kulyaꞋa a kirukpa kute n avu. M buwa n una̱ u kadanshi n folono ili i yoku e kiye a̱ nu kpamu ba?>>
28 Porque todos os da casa do meu pai não passavam de homens mortos diante do meu senhor, o rei; contudo colocaste o teu servo entre aqueles que comiam à tua própria mesa. Que direito mais tenho eu, portanto, de chorar diante do rei?
29 Ɗa mogono ma danai ni, <<Yiɗa̱i vi o kufolono kpamu? N sheshe ta̱ ɗe avu n Ziba a̱ɗa̱ ɗa i kupece iɗika i Shawulu ya.>>
29 E o rei disse a ele: Por que falas tu ainda das tuas questões? Eu disse: Tu e Ziba dividireis a terra.
30 Ɗa Mefiboshetu u danai mogono, <<Vuzagbayin a̱ ka̱sukpa̱ka̱ Ziba ili ra̱ka̱, an me enei vu bonoi m ma̱ta̱na̱.>>
30 E Mefibosete disse ao rei: Sim, que ele tome tudo, ainda mais que o meu senhor, o rei, veio novamente em paz para a sua própria casa.
31 Ɗa feu Bazila vuza vu Giliyadu wu uta̱i a Rogelim u banai ɗe e Kuyene ku Urudu ka adama a na u pasa koɓolo mogono ma ka̱ta̱ u ka̱sukpa̱ yi u laza.
31 E Barzilai, o gileadita, desceu de Rogelim, e atravessou o Jordão com o rei para conduzi-lo sobre o Jordão.
32 Bazila u kutsa ta̱ ka̱u wi ta̱ n a̱ya̱ amanga̱na̱shi. U ɓa̱nka̱ ta̱ mogono Dawuda n ili n a̱bunda̱i a makyan ma na wi ida̱shi a Mahanayim, adama a na a̱yi vuza vu uciyi ɗa.
32 Ora, Barzilai era um homem mui idoso, já de oitenta anos; e ele havia provido o sustento do rei enquanto ele esteve em Maanaim; pois ele era um homem mui magnífico.
33 Ɗa mogono ma danai Bazila, <<Ta̱wa̱ tsu pasa kuyene ka koɓolo a kubana a Urushelima, mpa mi ta̱ a̱ kuɓa̱nka̱ wu.>>
33 E o rei disse a Barzilai: Vem tu comigo, e eu te alimentarei comigo em Jerusalém.
34 Ama ɗa Bazila wu ushuki mogono, <<A̱ya̱ e ne a ɗai a buwai mu a wuma, an ma kubana koɓolo m mogono a Urushelima?
34 E Barzilai disse ao rei: Quanto tempo tenho eu que viver, para que suba com o rei até Jerusalém?
35 Mpa gogo na mi ta̱ n a̱ya̱ amanga̱na̱shi. Mi ta̱ a kufuɗa kudoku ku kuyeve i singai n i gbani-gbani? Kagbashi ka̱ nu ki ta̱ o kudoku kuyeve uyo wi ili i na u kulyaꞋa n i na wo kusoꞋo? Mi ta̱ a kufuɗa kupana a̱la̱ka̱tsu a aza a ishipa ali ko a̱ma̱ci? Yiɗa̱i i kuzuwa n doku wu a̱miki vuzagbayin vu va̱ mogono?
35 Tenho neste dia oitenta anos de idade; e posso eu discernir entre o bem e o mal? Pode o teu servo sentir o gosto do que eu como ou do que eu bebo? Posso ainda ouvir a voz de homens cantando e mulheres cantando? Por que, então, deveria o teu servo ser ainda um fardo para o meu senhor, o rei?
36 U gaꞋan n ciya̱ katsupu tsunampa ba, kagbashi ka̱ nu ki ta̱ o kusoku wu mogono, ka̱ta̱ tsu pasa Urudu ali tsu bana daꞋangi kenu,
36 O teu servo seguirá um pouco pelo Jordão com o rei; e por que o rei deveria me recompensar com tal galardão?
37 YaꞋan kagbashi ka̱ nu ka kpatala, adama a na n kuwa̱ a̱ likuci i va̱ ɗevu n kasaun ke esheku a̱ va̱ n ka̱ a̱na̱ku a̱ va̱. Ama vuzagbayin, kagbashi ka̱ nu ka na maku ma̱ va̱ Kimham. YaꞋan u pasa koɓolo n vuzagbayin va̱ mogono. Ka̱ta̱ kpamu vu yaꞋan ili dem i na ve enei i gaꞋin nu kuyaꞋanka yi.>>
37 Deixa o teu servo, rogo-te, voltar novamente, para que eu possa morrer na minha própria cidade, e ser sepultado junto ao sepulcro do meu pai e da minha mãe. Mas eis aqui o teu servo Quimã; deixa-o atravessar com o meu senhor, o rei; e faz com ele o que parecer bom para ti.
38 Ɗa mogono ma danai, <<Kimham wi ta̱ a kupasa koɓolo nu mpa, ka̱ta̱ n yaꞋanka yi ili i na vi cigai. Ili i na vu cikalai wa̱ va̱ dem, mi ta̱ a kuyaꞋanka wu i ɗa.>>
38 E o rei respondeu: Quimã atravessará comigo, e farei com ele o que parecer bom para ti; e qualquer coisa que requereres de mim, isto farei por ti.
39 Ɗa uma ra̱ka̱ a pasai Kuyene ku Urudu ka, ɗa feu mogono mo tonoi. Ɗa mogono moɓongi Bazila ɗa u zuwakai ni una̱singai, ɗa Bazila u kpatalai u bonoi a kpaꞋa ku ni.
39 E todo o povo atravessou o Jordão. E quando o rei chegou da travessia, o rei beijou Barzilai, e o abençoou; e ele retornou para o seu próprio lugar.
40 Ana mogono ma pasai Giliga, ɗa Kimham feu u pasai koɓolo n a̱yi. Osoji aza a Yahuda ra̱ka̱ n kagimi ko osoji ka aza a Isaraila feu, a pasai koɓolo n mogono ma.
40 E o rei prosseguiu para Gilgal, e Quimã prosseguiu com ele; e todo o povo de Judá conduziu o rei, bem como metade do povo de Israel.
41 Ɗa aza a Isaraila ra̱ka̱ a banai u mogono ɗa a danai ni, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa uma a̱tsu aza a Yahuda o bokoi nu ɗa a lazakai n avu n uma a kpaꞋa ku nu ra̱ka̱ a kubana upashi u nampa u Urudu?>>
41 E, eis que, todos os homens de Israel vieram até o rei, e disseram ao rei: Por que os nossos irmãos, os homens de Judá, roubaram-te para longe, e trouxeram o rei, e toda a sua casa, e todos os homens de Davi sobre o Jordão?
42 Ɗa aza a Yahuda a ushuki aza a Isaraila, <<Tsu yaꞋan ta̱ nannai va adama a na mogono ma kumaci kutsu ku ɗa ku cika. Yiɗa̱i i zuwai ɗa yi una̱mgbuka̱tsuma̱ adama ili i nampa? Yiɗa̱i ci lyaꞋi i mogono, ko i pana ta̱ u nekei tsu ili i yoku i ni.>>
42 E todos os homens de Judá responderam aos homens de Israel: Porque o rei é um parente próximo de nós; por que, então, estais vós irados por causa disso? Por acaso, comemos nós às custas do rei? Ou, nos deu ele algum presente?
43 Ɗa aza a Isaraila ushuki aza a Yahuda, a danai, <<A̱tsu ci ta̱ kumaci kupa a̱ ka̱tsuma̱ ko tsugono ka, kpamu tsu laꞋa ta̱ n katsura an tsa kuɗika Dawuda wo okpo mogono ma̱ tsu. Yiɗa̱i i zuwai ɗa i goyoi tsu? A̱tsu ɗa tsu gita̱i kudana mogono ma̱ tsu mo bono ba?>> Ama kadanshi ka na aza a Yahuda a dansai ka laꞋa ta̱ ka aza a Isaraila usuɗukpi.
43 E os homens de Israel responderam aos homens de Judá, e disseram: Temos dez partes no rei, e também temos mais direito em Davi do que vós; por que, então, nos desprezais, para que o nosso conselho não seja o primeiro acatado em se trazer de volta o nosso rei? E as palavras dos homens de Judá foram mais severas do que as palavras dos homens de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.