2 Samuel 19

asg (ASG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 A danai Jowabu, <<Mogono mi ta̱ ɗe a̱ ma̱shi m kpalu u adama a Abusalom.>>
1 Contaram a Joabe que o rei Davi estava chorando e se lamentando por causa de Absalão.
2 Ɗa u lyaꞋi u kuvon una osoji ra̱ka̱ a̱ ciya̱i a kanna ka nanlo ka wo okpoi le ili una̱mgbi u ka̱tsuma̱, adama a na a kanna ka nanlo ka osoji a pana ta̱ a danai, <<Mogono mi ta̱ ɗe a una̱mgbuka̱tsuma̱ adama a ukpa̱ u maku ma̱ ni.>>
2 Assim, naquele dia, a alegria da vitória virou tristeza para toda a tropa de Davi porque eles souberam que o rei estava chorando a morte do seu filho.
3 Ɗa osoji a o bonoi asuvu a̱ likuci i le n ka̱bini uteku tsu osoji a na a panai wono ana sumai a ubuta̱ u kuvon.
3 Eles voltaram e entraram na cidade em silêncio, como fazem os soldados que fogem da batalha, envergonhados.
4 Ɗa mogono ma palai a̱shi a̱ ni, ɗa u shika̱i n kacaꞋa n u danai, <<Maku ma̱ va̱ Abusalom, maku ma̱ va̱ Abusalom.>>
4 O rei havia coberto o rosto e gritava alto: — Ó meu filho! Meu filho Absalão! Absalão, meu filho!
5 Ɗa Jowabu u uwai asuvu a kpaꞋa ku na mogono ma mi ɗa u danai ni, <<Anana vu neke ta̱ osoji a̱ nu wono. Ele na isai wuma u nu, koɓolo n wuma u muku n nu n a̱ma̱ci a̱ nu n a̱ma̱ci a gbani a na vu zuwai.
5 Então Joabe foi à casa do rei e lhe disse: — Hoje o senhor humilhou os seus soldados, aqueles que salvaram a sua vida, a vida dos seus filhos e filhas e a vida das suas esposas e
6 Adama a na vu laꞋa ta̱ n kuciga aza a na a iwain nu, ɗa vu iwain aza a na a cigai nu. Anana vu yotsongu tsu ta̱ e keteshe ovonshi n osoji le ili i ɗa i wa̱ nu ba. Mene ta̱ vi ta̱ a kulaꞋa m ma̱za̱nga̱ anana Abusalom wi baci n wuma, ka̱ta̱ a̱ tsu tamkpamu tsu kuwa̱.
6 O senhor odeia os que o amam e ama aqueles que o odeiam. E mostrou que os seus oficiais e os seus soldados não valem nada para o senhor. Eu estou vendo agora que o senhor ficaria muito feliz se hoje Absalão estivesse vivo e todos nós estivéssemos mortos.
7 Ama gogo na uta̱ ka̱ta̱ vu neke uma ra̱ka̱ kadanshi, vu yaꞋan baci nannai ba n kucina ta̱ n Vuzavaguɗu anana babu vuza te na wa ku asa n a vu n kayi ka nampa. Nannai va wi ta̱ a kulaꞋa nu mɓa̱la̱ ali u laꞋa ili i wuya i na i saꞋwai kucina ka wu a ayin a na vi ishi kolobo ali a̱ kuta̱wa̱ anana.>>
7 Vá agora e dê uma palavra de elogio aos seus soldados. Se não fizer isso, eu juro, em nome de Deus, o Senhor , que amanhã de manhã nenhum deles estará do seu lado. E esse seria o pior desastre de toda a sua vida.
8 Ɗa mogono ma ɗa̱nga̱i ma banai ma̱ da̱sa̱ngi a utsutsu u likuci. Ana uma a panai,<<Mogono mi ta̱ ɗe ida̱shi a utsutsu u likuci,>> ɗa uma ra̱ka̱ a banai a̱ ubuta̱ u ni.
8 Então o rei se levantou e foi sentar-se perto do portão da cidade. Os seus soldados souberam que ele estava lá e se reuniram todos em volta dele. Enquanto isso, todos os israelitas tinham fugido, cada um para a sua casa.
9 Ɗa kumaci ka aza a Isaraila ra̱ka̱ a̱ ka̱na̱i kanananai n dansai, <<Mogono Dawuda ɗa wi isai tsu a ekiye i rala i tsu. A̱yi ɗa vuza na wi sai tsu ekiye a aza a Filisitiya. Ama ɗa gogo na u sumai a iɗika ya adama a Abusalom.
9 E, em todo o país, eles começaram a brigar. Eles diziam: — O rei Davi nos livrou dos nossos inimigos. Ele nos livrou dos filisteus, mas agora fugiu de Absalão e saiu do país.
10 Ama Abusalom vuza na tsu erengi wu okpo mogono ma̱ tsu u kuwa̱ ta̱ a̱ ubuta̱ u kuvon. Gogo na yiɗa̱i i zuwai ɗa tsu kpa̱ɗa̱i kukeɓece kakuna adama ukuna u kubonoko m mogono Dawuda?>>
10 Nós escolhemos Absalão para ser o nosso rei, mas ele morreu na batalha. Então, por que não tentamos trazer o rei Davi de volta?
11 Ana Dawuda u panai ili i na aza a Isaraila i a kudansa, ɗa u suki n akaka a kubana u Zadoku n Abiyata anan Ganu. Ɗa u danai le, <<Ecei nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ ma aza a Yahuda i dana le, <Yiɗa̱i i zuwai ɗa yo okpoi aza a ukocishi a ukuna u kubonoko Mogono ma̱ ɗa̱ a kpaꞋa ku ni?
11 O rei Davi soube do que os israelitas estavam dizendo. Então enviou os sacerdotes Zadoque e Abiatar aos líderes de Judá para perguntarem o seguinte: — Por que vocês seriam os últimos a ajudar a trazer o rei de volta ao seu palácio?
12 A̱ ɗa̱ aza a̱ va̱ a ɗa nu mpasa n va̱. Yiɗa̱i i zuwai ɗa yo okpoi aza a ukocishi u kubonoko mogono ma̱ ɗa̱ a kpaꞋa ku ni?>
12 Vocês são meus parentes, da minha própria carne e do meu próprio sangue; por que vocês seriam os últimos a ajudar a me trazer de volta?
13 Ka̱ta̱ i dana Amasa, <Avu va vuza̱ va̱ ɗa nu mpasa n va̱ ba? Ka̱shile ka ɗika wuma u va̱ n zuwa wu baci vu okpo kovonshi vo osoji a̱ va̱ una̱ Jowabu ba.> >>
13 Davi também mandou-os dizer a Amasa: — Você é meu parente. De agora em diante, você será o comandante do exército em lugar de Joabe. Que Deus me mate se eu não fizer isso!
14 Ɗa Amasa u fuɗai a̱ɗu aza a Yahuda o bonoi a ubuta̱. Ɗa a̱ suꞋuki mogono n akaka, <<Bono, avu n uma a̱ nu ra̱ka̱.>>
14 Com essas palavras, o rei ganhou o coração de todos os homens de Judá, e eles mandaram lhe dizer que voltasse com todos os seus oficiais.
15 Ɗa mogono ma̱ ka̱na̱i uye o kubono a Urushelima. Ana u yawai e Kuyene ku Urudu, ɗa aza a Yahuda a̱ ta̱wa̱i lo a Giliga adama a na a gasa n a̱yi kpamu a pasa Kuyene Urudu n a̱yi.
15 Davi voltou e chegou até o rio Jordão. Os homens da tribo de Judá foram encontrá-lo em Gilgal, para acompanhá-lo na travessia do rio.
16 Shimeya maku ma Gera vuza vu Bayami vu likuci i Bahurim, u yaꞋin moloko a kubana koɓolo n uma aza a Yahuda, adama a a gasa m mogono Dawuda.
16 Ao mesmo tempo, Simei, o benjamita, filho de Gera, da cidade de Baurim, foi depressa ao rio Jordão para se encontrar com o rei Davi.
17 Shimeya u ta̱wa̱i n aza a Bayami uma ka̱kpa̱n (1,000), koɓolo n Ziba vuza vu ulinga vu Shawulu a̱yi m muku mo olobo n ni gendu n agbashi a̱ ni uma kamanga. Ra̱ka̱ vu le a lazai a kubana e Kuyene ku Urudu adama a na a gasa m mogono Dawuda.
17 Mil homens da tribo de Benjamim estavam com Simei. Também Ziba, que trabalhava para a família de Saul, foi ao Jordão com os seus quinze filhos e vinte empregados. Eles chegaram lá antes do rei
18 Ɗa a pasai kuyene ka adama a na a pasaka mogono ma n uma a̱ ni, ka̱ta̱ kpamu a yaꞋanka yi ili i na wi a kuciga.
18 e atravessaram o Jordão para acompanhar a gente do rei na travessia do rio e fazer tudo o que o rei quisesse. Quando o rei estava se aprontando para atravessar o rio, Simei se jogou no chão, em frente dele,
19 Ɗa u danai ni, <<Wuma u nu u geshe, mi ta̱ ufolu u nu ka̱ta̱ vu reme unushi u va̱ a̱ ka̱ɗu ka̱ nu ba. Ka̱ta̱ kpamu vu ciɓa n tsu na kagbashi ka̱ nu ka nusaka yi nu kanna ka na vu ka̱sukpa̱i Urushelima ba. YaꞋan vu takpa kaꞋa a̱ ka̱ɗu ka̱ nu mogono.
19 e disse: — Ó rei, eu peço que perdoe o mal que lhe fiz no dia em que o senhor saiu de Jerusalém. Esqueça o que eu fiz; nunca mais pense nisso.
20 N yeve ta̱ mpa kagbashi ka̱ nu n yaꞋanka wu ta̱ unushi. I ɗaɗa i zuwai ɗa mo okpoi vuza iyain vuna wa kugasa n a vu a̱ ka̱tsuma̱ ka kpaꞋa ku Isufu, adama a na n ta̱wa̱ n gasa n avu vuzagbayin vu va̱ mogono.>>
20 Eu sei que fiz uma coisa errada e é por isso que sou a primeira pessoa das tribos do Norte a vir encontrá-lo hoje.
21 Ɗa Abishayi maku ma Zeruya ma̱ ushuki ma danai, <<U gaꞋan a una Shimeya adama a kakuna ka nampa ba? U shika ta̱ Mazagbi ma Vuzavaguɗu.>>
21 Então Abisai, cuja mãe era Zeruia, disse: — Simei deveria morrer por ter amaldiçoado aquele que Deus escolheu como rei.
22 Ama ɗa Dawuda wu ushuki, <<Yayi wu ecei ɗa̱ kakuna a̱ɗa̱ muku n Zeruya? I ciga ta̱ i ronoko mu kadama? Gogo na n yeve ta̱ mpa ɗa mogono ma aza a Isaraila, kpamu babu vuza na a ku una anana a̱ ka̱tsuma ka aza a Isaraila.>>
22 Mas Davi disse a Abisai e ao seu irmão Joabe: — Vocês, filhos de Zeruia, não têm nada a ver com isso! Vocês estão querendo me criar problemas? Agora eu sou o rei de Israel, e nenhum israelita será morto hoje.
23 Ɗa mogono ma danai Shimeya, <<N kucina ta̱ babu vuza na wa ku una wu.>>
23 E disse a Simei: — Eu juro que você não será morto.
24 Ɗa Mefiboshetu vashi vu Shawulu u cipa̱i feu adama a na u gasa n mogono. Mefiboshetu va tana u saꞋa ene a̱ ni ba u puna kpamu ntsa̱ka̱ n ni ba u za̱Ꞌa̱ kpamu ntogu n ni ba a kanna ka na Dawuda u lazai ali n kanna ka na u bonoi m ma̱ta̱na̱.
24 Mefibosete, o neto de Saul, também desceu para ir ao encontro do rei. Ele não havia lavado os pés, nem aparado a barba, nem lavado as suas roupas desde o dia em que o rei tinha saído de Jerusalém até o dia em que voltou vitorioso.
25 Ana u yawai a Urushelima adama a na u gasa n mogono, ɗa mogono me ecei ni, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa vu kpa̱ɗa̱i kubana koɓolo nu mpa Mefiboshetu?>>
25 Quando Mefibosete chegou de Jerusalém para se encontrar com o rei, este lhe perguntou: — Mefibosete, por que você não foi comigo?
26 Ɗa Mefiboshetu wu ushuki u danai, <<Wuma u nu geshe, vu yeve ta̱ mpa ma̱kutsuma̱ maꞋa. A makyan ma na n danai Ziba vuza na wa kuyaꞋan ka wu u linga u foɓosuko mu majaki n kumba n tono wu mogono, ɗa Ziba u kparasai mu u lazai.
26 Ele respondeu: — Ó rei, o senhor sabe que sou aleijado. Eu mandei o meu escravo arrear o meu jumento, para que eu pudesse montar e ir com o senhor, mas o meu escravo me traiu.
27 Ama ɗa u yaꞋankai mu kadanshi ka uwa. Wuma u nu geshe mogono, avu vi ta̱ tsu kalingata ka̱ Ka̱shile, mi ta̱ a kufolono wu vu yaꞋanka mu ili i na ve enei i gaꞋin nu.
27 Ele lhe contou mentiras a meu respeito. Mas o senhor é como um anjo de Deus e sabe a verdade; portanto, faça o que achar melhor.
28 Adama a na ntsukaya n akaya a̱ va̱ ra̱ka̱ u yotso ta̱ a̱ kuwa̱, adama a̱ nu vuzagbayin mogono, ɗa vu zuwai mu mo okpoi a̱ ka̱tsuma̱ ka aza a na i a kulyaꞋa a kirukpa kute n avu. M buwa n una̱ u kadanshi n folono ili i yoku e kiye a̱ nu kpamu ba?>>
28 Toda a família do meu pai merecia ser morta pelo senhor, mas o senhor me deu o direito de comer junto com o senhor. Eu não tenho o direito de lhe pedir mais nenhum favor.
29 Ɗa mogono ma danai ni, <<Yiɗa̱i vi o kufolono kpamu? N sheshe ta̱ ɗe avu n Ziba a̱ɗa̱ ɗa i kupece iɗika i Shawulu ya.>>
29 O rei respondeu: — Não diga mais nada. Eu resolvi que a propriedade de Saul será dividida entre você e Ziba.
30 Ɗa Mefiboshetu u danai mogono, <<Vuzagbayin a̱ ka̱sukpa̱ka̱ Ziba ili ra̱ka̱, an me enei vu bonoi m ma̱ta̱na̱.>>
30 — Que Ziba fique com tudo! — respondeu Mefibosete. — Para mim é suficiente que o senhor tenha voltado em paz para casa.
31 Ɗa feu Bazila vuza vu Giliyadu wu uta̱i a Rogelim u banai ɗe e Kuyene ku Urudu ka adama a na u pasa koɓolo mogono ma ka̱ta̱ u ka̱sukpa̱ yi u laza.
31 Barzilai, da cidade de Rogelim, que ficava na região de Gileade, também tinha vindo da sua cidade para acompanhar o rei na travessia do rio Jordão.
32 Bazila u kutsa ta̱ ka̱u wi ta̱ n a̱ya̱ amanga̱na̱shi. U ɓa̱nka̱ ta̱ mogono Dawuda n ili n a̱bunda̱i a makyan ma na wi ida̱shi a Mahanayim, adama a na a̱yi vuza vu uciyi ɗa.
32 Barzilai era bem velho: tinha oitenta anos de idade. Era muito rico e, quando o rei esteve em Maanaim, ele o havia sustentado.
33 Ɗa mogono ma danai Bazila, <<Ta̱wa̱ tsu pasa kuyene ka koɓolo a kubana a Urushelima, mpa mi ta̱ a̱ kuɓa̱nka̱ wu.>>
33 — Barzilai, — disse o rei — venha para Jerusalém e fique comigo, que eu o sustentarei.
34 Ama ɗa Bazila wu ushuki mogono, <<A̱ya̱ e ne a ɗai a buwai mu a wuma, an ma kubana koɓolo m mogono a Urushelima?
34 Mas ele respondeu: — Eu não vou viver muito mais; por que iria para Jerusalém com o senhor?
35 Mpa gogo na mi ta̱ n a̱ya̱ amanga̱na̱shi. Mi ta̱ a kufuɗa kudoku ku kuyeve i singai n i gbani-gbani? Kagbashi ka̱ nu ki ta̱ o kudoku kuyeve uyo wi ili i na u kulyaꞋa n i na wo kusoꞋo? Mi ta̱ a kufuɗa kupana a̱la̱ka̱tsu a aza a ishipa ali ko a̱ma̱ci? Yiɗa̱i i kuzuwa n doku wu a̱miki vuzagbayin vu va̱ mogono?
35 Já tenho oitenta anos e não tenho prazer em mais nada. Não sinto o gosto do que como ou bebo e já não posso ouvir a voz dos cantores. Eu seria somente um peso para o senhor.
36 U gaꞋan n ciya̱ katsupu tsunampa ba, kagbashi ka̱ nu ki ta̱ o kusoku wu mogono, ka̱ta̱ tsu pasa Urudu ali tsu bana daꞋangi kenu,
36 Não mereço uma recompensa tão grande como essa. Eu irei com o senhor só até um pouco depois do rio Jordão.
37 YaꞋan kagbashi ka̱ nu ka kpatala, adama a na n kuwa̱ a̱ likuci i va̱ ɗevu n kasaun ke esheku a̱ va̱ n ka̱ a̱na̱ku a̱ va̱. Ama vuzagbayin, kagbashi ka̱ nu ka na maku ma̱ va̱ Kimham. YaꞋan u pasa koɓolo n vuzagbayin va̱ mogono. Ka̱ta̱ kpamu vu yaꞋan ili dem i na ve enei i gaꞋin nu kuyaꞋanka yi.>>
37 Deixe-me voltar para casa e morrer perto do túmulo dos meus pais. Mas aqui está Quimã, o meu escravo. Leve-o com o senhor e faça por ele o que achar melhor.
38 Ɗa mogono ma danai, <<Kimham wi ta̱ a kupasa koɓolo nu mpa, ka̱ta̱ n yaꞋanka yi ili i na vi cigai. Ili i na vu cikalai wa̱ va̱ dem, mi ta̱ a kuyaꞋanka wu i ɗa.>>
38 O rei respondeu: — Eu o levarei comigo e farei por ele tudo o que você quiser. E farei por você qualquer coisa que me pedir.
39 Ɗa uma ra̱ka̱ a pasai Kuyene ku Urudu ka, ɗa feu mogono mo tonoi. Ɗa mogono moɓongi Bazila ɗa u zuwakai ni una̱singai, ɗa Bazila u kpatalai u bonoi a kpaꞋa ku ni.
39 Então Davi e toda a sua gente atravessaram o rio Jordão. Ele beijou Barzilai e lhe deu a sua bênção, e Barzilai voltou para casa.
40 Ana mogono ma pasai Giliga, ɗa Kimham feu u pasai koɓolo n a̱yi. Osoji aza a Yahuda ra̱ka̱ n kagimi ko osoji ka aza a Isaraila feu, a pasai koɓolo n mogono ma.
40 O rei atravessou o rio acompanhado por todos os homens de Judá e pela metade dos homens de Israel. Dali foi para Gilgal, e Quimã seguiu com ele.
41 Ɗa aza a Isaraila ra̱ka̱ a banai u mogono ɗa a danai ni, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa uma a̱tsu aza a Yahuda o bokoi nu ɗa a lazakai n avu n uma a kpaꞋa ku nu ra̱ka̱ a kubana upashi u nampa u Urudu?>>
41 Então todos os israelitas foram e disseram a Davi: — Ó rei, por que é que os nossos irmãos, os homens de Judá, se acharam com o direito de trazer o senhor, a sua família e a sua gente para este lado do rio Jordão?
42 Ɗa aza a Yahuda a ushuki aza a Isaraila, <<Tsu yaꞋan ta̱ nannai va adama a na mogono ma kumaci kutsu ku ɗa ku cika. Yiɗa̱i i zuwai ɗa yi una̱mgbuka̱tsuma̱ adama ili i nampa? Yiɗa̱i ci lyaꞋi i mogono, ko i pana ta̱ u nekei tsu ili i yoku i ni.>>
42 Os homens de Judá responderam: — Nós fizemos isso porque o rei é nosso parente. Será que isso é razão para vocês ficarem zangados? Será que o rei pagou pela nossa comida ou nos deu alguma coisa?
43 Ɗa aza a Isaraila ushuki aza a Yahuda, a danai, <<A̱tsu ci ta̱ kumaci kupa a̱ ka̱tsuma̱ ko tsugono ka, kpamu tsu laꞋa ta̱ n katsura an tsa kuɗika Dawuda wo okpo mogono ma̱ tsu. Yiɗa̱i i zuwai ɗa i goyoi tsu? A̱tsu ɗa tsu gita̱i kudana mogono ma̱ tsu mo bono ba?>> Ama kadanshi ka na aza a Yahuda a dansai ka laꞋa ta̱ ka aza a Isaraila usuɗukpi.
43 Os israelitas disseram: — Nós temos dez vezes mais direito sobre o rei Davi do que vocês, embora ele seja seu parente. Por que é que vocês fizeram pouco caso de nós? Afinal de contas, nós fomos os primeiros a falar de trazer o rei de volta! Mas a resposta dos homens de Judá foi ainda mais violenta do que a dos homens de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.