2 Samuel 18
asg (ASG) vs VC
1 Dawuda u foɓusoi osoji a na i koɓolo n a̱yi ɗa u peciki le a̱kpa̱n-a̱kpa̱n n amangatawun a tawun. A̱ ka̱tsura̱ dem u zagbakai le vuza e kelime.
1 Davi passou em revista as tropas que estavam com ele, e pôs à sua frente chefes de milhares e de centenas.
2 Ɗa Dawuda u pecei le a̱tsura̱ a tatsu. Ɗa Jowabu u tonoi n ugboku u iyain, Abishayi toku vu Jowabu maku ma Zeruya u tonoi n ugboku u ire. Ɗa kpamu Itayi vuza vu Gatu u tonoi n ugboku u tatsu. Ɗa Dawuda u danai le, <<Mpa n ka̱ci ka̱ va̱ mi ta̱ a kubana n a̱ɗa̱.>>
2 Depois dividiu o exército em três grupos: confiou um terço a Joab, um terço ao seu irmão Abisai, filho de Sarvia, e um terço a Etai, o geteu. E disse às tropas: Eu também marcharei convosco.
3 Ama osoji a a danai, <<A̱Ꞌa̱, vi a kubana n a̱tsu ba. Adama a na tsu suma baci a̱ ubuta̱ u kuvon, e kukeɓece ukuna u tsu ba. Ko kagimi ka̱ tsu ka baci a̱ kuwa̱i, e kukeɓece tsu ukuna ba, adama a na avu endeꞋin vi ta̱ a̱ una̱ u uma a̱kpa̱n kupa (10,000) a uma a̱ tsu. Wi ta̱ a kula n ku gaꞋan kpamu avu da̱sa̱ngu asuvu a̱ likuci vu ka̱na̱ ku suꞋuku tsu n uɓa̱nki.>>
3 Mas o povo respondeu-lhe: Não, tu não irás; pois se fugíssemos, não dariam atenção a isso, e mesmo que morra a metade de nós, isso não lhes importaria; tu, porém, vales por dez mil de nós. É melhor que fiques na cidade, para poder vir em nosso socorro.
4 Ɗa mogono ma danai le, <<Ili i na de dem ye enei yi ta̱ n ugaꞋin mi ta̱ a kuyaꞋan i ɗa.>>
4 Farei, disse o rei, o que bem vos parecer. Postou-se então junto da porta, enquanto todo o exército saía formado em esquadrões de cem e de mil.
5 Ɗa Mogono ma danai Jowabu n Abishayi n Itayi, <<Adama a̱ va̱ i tono n Abusalom kolobo ka nanlo ka sawu.>> A̱tsura̱ a ra̱ka̱ a pana ta̱ makyan ma na Mogono mi e kuneke ovonshi ra̱ka̱ kadanshi u tsu na a kuyaꞋan n Abusalom va.
5 O rei deu esta ordem a Joab, a Abisai e a Etai: Por favor, poupai-me o jovem Absalão! Todo o povo ouviu a ordem que o rei deu aos chefes a respeito de Absalão.
6 Ɗa osoji a Dawuda a lazai a kubana a kakamba, a yaꞋin kuvon n a osoji a Isaraila a̱ kutsun ku Ifirayimu.
6 Saiu o exército à campanha contra Israel e travou-se o combate na floresta de Efraim.
7 Ɗa osoji a Dawuda a lyaꞋi osoji a Isaraila n kuvon, ɗa unai uma ka̱u a kanna ka nanlo, ali uma a̱kpa̱ kamanga (20,000).
7 Os israelitas foram batidos pela gente de Davi, e houve naquele dia uma grande carnificina de vinte mil homens.
8 Ɗa vishili va vu ka̱ra̱Ꞌi asuvu a iɗika ya ra̱ka̱, aza a na kutsun ku lyaꞋi a laꞋa ta̱ aza a na unai n kotokobi.
8 O combate estendeu-se por toda a região, devorando a floresta naquele dia mais homens do que a espada.
9 Ana i lo ɗa Abusalom u gasai n osoji a Dawuda. A̱yi tana ilaɗi n makparagi ma̱ ni, ɗa makparagi ma ma uwai ɗaka vu acaka a maɗanga mo oku, ɗa kacaka ko koyonoi ni a kaci ɗa wokponoi, makparagi ma tamkpamu ma lazai ma̱ ka̱sukpa̱i ni uta̱la̱kpi.
9 Absalão encontrou-se de repente em presença dos homens de Davi. Montava uma mula, e esta enfiou-se sob a folhagem espessa de um grande carvalho. A cabeça de Absalão prendeu-se nos galhos da árvore, e ele ficou suspenso entre o céu e a terra, enquanto a mula em que montava passava adiante.
10 Ana vuza te a̱ ka̱tsuma̱ ko osoji a Dawuda we enei nannai, ɗa u danai Jowabu, <<Me ene ta̱ Abusalom a̱ ka̱ta̱la̱la̱ gaɗi vu maɗanga magbayin mo oku.>>
10 Vendo isso, um homem informou a Joab, dizendo: Eu vi Absalão suspenso a um carvalho.
11 Ɗa Jowabu u danai vuza na u danai ni va, <<Yiɗa̱i vu danai ve enei? Yiɗa̱i i zuwai ɗa vu kpa̱ɗa̱i ku unai yi lo vu vakangu a iɗika? Mi ishi tana e kuneke wu azurufa kupa koɓolon kaɗambura ka tsugbayin.>>
11 Se o viste, respondeu Joab ao mensageiro, por que não o abateste no mesmo lugar? Eu me sentiria no dever de dar-te dez siclos de prata e um cinturão.
12 Ɗa Vuma va u danai Jowabu, <<Kukiye ku va̱ ki a ku saꞋawa maku ma mogono ba, ko vu neke mu baci azurufa ka̱kpa̱n (1,000) e kukiye ku va̱, adama a na ra̱ka̱ vu tsu tsu pana ta̱ makyan ma na mogono mi e kuneke ɗa̱ kadanshi, avu n Abishayi n Itayi, <Adama a̱ va̱ i tono n Abusalom kolobo ka nanlo ka sawu.>
12 O homem respondeu: Ainda que me pusessem nas mãos mil siclos de prata, eu não levantaria a mão contra o filho do rei, porque o rei ordenou a ti, a Abisai e a Etai, em nossa presença, que lhe poupassem o jovem Absalão.
13 Mi ishi baci mu una yi, babu tsu na a kuyaꞋan mogono ma̱ kpa̱ɗa̱ kuyeve, ka̱ta̱ tana a vu n ka̱ci ka̱ nu vu ronono, vu ka̱sukpa̱ mu.>>
13 E se eu tivesse cometido esse atentado contra a vida do jovem, nada se ocultaria ao rei, e tu mesmo te terias esquivado.
14 Ɗa Jowabu u danai, <<Mi a̱ kula̱nga̱sa̱ makyan na ba.>> Ɗa u ɗikai nsara n tatsu u banai a̱ ubuta̱ u na Abusalom wi. U cina ni a̱ uta̱la̱kpi a maɗanga ma gbayin mo Oku ma babu u kuwa̱, ɗa u sapai Abusalom nu nsara ma a̱ ma̱ka̱nga̱,
14 Joab disse: Não tenho tempo a perder contigo. Tomou, então, três dardos na mão e plantou-os no coração de Absalão. E estando ele ainda vivo no carvalho,
15 Ɗa olobo kupa aza a na a tsu ɓa̱na̱ ucanuku u kuvon u Jowabu wa, a kambuki Abusalom ɗa una ni.
15 dez jovens escudeiros de Joab cercaram-no e deram-lhe os últimos golpes.
16 Ɗa Jowabu lika̱i kavana adama a na u shamkpa kuvon. Ɗa osoji a̱ ni ka̱sukpa̱i kutono osoji aza a Isaraila.
16 Joab tocou então a trombeta e o exército cessou de perseguir Israel, porque Joab deteve o povo.
17 Ɗa a ɗikai keve ka ikyamba ka Abusalom ɗa a vakangi kaꞋa asuvu e kpenle kugbayin a kakamba. Ɗa palai ni n atali kaginga. Ɗa aza Isaraila ra̱ka̱ a sumai a kubana a iꞋuwa i le.
17 Tomaram Absalão e jogaram-no numa grande fossa no interior da floresta, erguendo em seguida sobre ele um enorme monte de pedras. Entrementes, todo o Israel fugira, indo cada qual para a sua casa.
18 A ayin a wuma a̱ ni, Abusalom u maꞋaka ta̱ ka̱ci ka̱ ni kashamkpatsu ka na a kuciɓa n a̱yi ɗe a̱ ka̱ra̱Ꞌa̱ ko mogono, adama a na u dana ta̱, <<Mi m maku ma na ma kuzuwa a ciɓa n Kula ku va̱ ba.>> Ɗa u neꞋe kashamkpatsu ka kula ku ni, ɗa tana a̱ ka̱na̱i kuɗekushei n kula ku Abusalom ali n anana.
18 Ora, Absalão quando ainda vivia, mandara erigir para si o monumento que se encontra no vale do Rei, porque dizia: Não tenho filhos para perpetuar a memória de meu nome. E deu o seu próprio nome ao monumento que se chama ainda hoje o monumento de Absalão.
19 Ɗa Ahimazu maku ma Zadoku u danai Jowabu, <<YaꞋan n suma m bana n dana mogono uteku tsu na Vuzavaguɗu wu isai ni ekiye irala i ni.>>
19 Aquimaas, filho de Sadoc, disse: Vou correndo anunciar ao rei a boa nova de que o Senhor lhe fez justiça, livrando-o de seus inimigos.
20 <<Ɗa Jowabu u danai ni vi a kubanka n kadanshi ka anana ba. Ama vi ta̱ a kufuɗa kubanka kadanshi ka nanlo a kanna ko yoku, ama ka̱ta̱ vu yaꞋan nannai anana ba, adama a na maku mo mogono ma̱ kuwa̱ ta̱.>>
20 Mas Joab disse-lhe: Não lhe levarás hoje essa notícia, mas outro dia; não hoje, porque morreu o filho do rei.
21 Ɗa Jowabu u danai vuza vu Kush, <<Bana vu dana mogono ili na ve enei.>> Ɗa vuza vu Kush u kuɗa̱ngi ki Jowabu, ɗa u ɗa̱nga̱i u sumai u ka̱sukpa̱i ni.
21 E dirigindo-se a um cusita: Vai ter com o rei, disse-lhe, e anuncia-lhe o que viste. O cusita prostrou-se diante de Joab e partiu correndo.
22 Ɗa Ahimazu maku ma Zadoku u doki u danai Jowabu, <<Ko yiɗa̱i baci i kuciya̱ mu, ka̱sukpa̱ mu n suma n tono kucina̱ ku vuza vu Kushi va.>>
22 Aquimaas, porém, filho de Sadoc, insistiu: Seja como for, mas deixa-me ir também atrás do cusita. E Joab: Por que queres correr, meu filho? Essa mensagem de nada te aproveitaria.
23 Ɗa u danai, <<Ko yiɗa̱i baci ya kucinaka mu sai mpa m bana.>> Ɗa Jowabu u danai, <<Suma.>>Ɗa tana Ahimazu va u sumai u tonoi n uye u na u walai a̱ ka̱pula̱ka̱ ali u lazai vuza vu Kushi va.
23 Em todo caso, eu correrei. Corre, disse-lhe Joab. Aquimaas foi correndo pelo caminho da planície e passou à frente do cusita.
24 Dawuda tana ida̱shi e mere ma utsutsu u re u likuci, Ɗa vuza na wi a kinda likuci ya u kumbai mashilya ma̱ likuci ali gaɗi kukpa̱Ꞌa̱, ɗa u ɗa̱ngusa̱i a̱shi a̱ni ɗa we enei vuma yoku a ilaɗi n endeꞋin ni a̱ kuta̱wa̱.
24 Davi estava sentado entre as duas portas. A sentinela que tinha subido ao terraço da porta, sobre a muralha, levantou os olhos e viu um homem que vinha correndo sozinho.
25 Ɗa vuza vu kindi va u ɗekushei mogono u danai ni.
25 Gritando, anunciou-o ao rei, que disse: Se ele vem só, traz alguma boa nova. Entretanto, o homem se aproximava.
26 Ɗa kpamu vuza kindi va u doku we enei vuma vi yoku ilaɗi, ɗa u ɗekushi vuza na wi a̱ kinda utsutsu, <<La̱na̱, vuma vi yoku ɗa lo ilaɗi a̱ kuta̱wa̱ endeꞋin.>>
26 A sentinela viu então outro homem que corria; e gritou do alto da porta: Vejo outro homem que vem correndo sozinho. Também esse traz alguma boa nova.
27 Ɗa vuza kindi va u danai, <<Mene ta̱ adanshi vuza vu gita̱i va wi ta̱ ilaɗi adanshi Ahimazu maku ma Zadoku maꞋa.>>
27 A sentinela: Pela maneira de correr do primeiro, só pode ser Aquimaas, filho de Sadoc. O rei: É um homem de bem: traz boas notícias.
28 Ɗa Ahimazu va u ɗekushei mogono, wuma u nu u geshe <<Ili ya yi ta̱ nwalu derere.>> Ɗa u vaki ma̱kpa̱ɓa̱ n a̱shi a̱ ni a iɗika e kelime ko mogono u danai,<<Una̱singai u ɗa a kubana u Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ nu, a̱yi na wu isai nu ekiye aza a na i a tsurala n vuzagbayin mogono.>>
28 Aquimaas, chegando, disse ao rei: Salve! e prostrou-se diante dele com a face por terra. Depois ajuntou: Bendito seja o Senhor, teu Deus, que te entregou os homens que ergueram a mão contra o rei, meu senhor.
29 Ɗa mogono me ecei, <<Abusalom wi ta̱ n wuma?>>
29 O rei disse: Tudo vai bem para o jovem Absalão? Eu vi um grande tumulto, respondeu Aquimaas, no momento em que Joab enviava o teu servo, mas ignoro o que se tenha passado.
30 Ɗa mogono ma danai, <<Shamgba a kakambu vu vana punu na.>> Ɗa u bonoi a kakambu u shamgbai.
30 O rei disse-lhe: Põe-te aqui ao lado e espera. Ele afastou-se e esperou ali.
31 Ɗa Vuza vu Kushi va u yawai u danai, <<Vuzagbayin vu va̱ mogono, pana arabali asingai a nampa. Vuzavaguɗu wu isa wu ta̱ anana ekiye aza a na i a tsurala n avu.>>
31 Então chegou o cusita, dizendo: Saiba o rei, meu senhor, da boa nova: O Senhor te fez hoje justiça contra todos os que se tinham revoltado contra ti.
32 Ɗa mogono me ecei vuza vu Kushi va u danai, <<Abusalom kolobo ka nanlo wi ta̱ m ma̱ta̱na̱?>>
32 O rei disse ao cusita: Tudo vai bem para o jovem Absalão? E o cusita respondeu: Sejam como esse jovem os inimigos do rei, meu senhor, e todos os que se levantam contra ti para te fazer mal!
33 Ɗa mogono mo voɗotsoi. Ɗa u kumbai gaɗi vu kunu ko oɓolo ku na ki utsutsu u likuci ɗa u shika̱i. U ka̱na̱i ma̱shi nu udanai, <<Maku ma̱ va̱ Abusalom, maku ma̱ va̱ Abusalom. Wi ishi u laꞋa n ugaꞋin mpa n kuwa̱ ana maku ma̱ va̱ Abusalom wa̱ kuwa̱, maku ma̱ va̱ maku ma̱ va̱.>>
33 Então o rei comoveu-se, subiu ao quarto que estava por cima da porta e pôs-se a chorar. E enquanto ia, dizia assim: Meu filho Absalão, meu filho, meu filho Absalão! Por que não morri em teu lugar? Absalão, meu filho, meu filho!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.