2 Samuel 18

asg (ASG) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Dawuda u foɓusoi osoji a na i koɓolo n a̱yi ɗa u peciki le a̱kpa̱n-a̱kpa̱n n amangatawun a tawun. A̱ ka̱tsura̱ dem u zagbakai le vuza e kelime.
1 Davi contou os soldados que tinha consigo e pôs sobre eles capitães de mil e capitães de cem.
2 Ɗa Dawuda u pecei le a̱tsura̱ a tatsu. Ɗa Jowabu u tonoi n ugboku u iyain, Abishayi toku vu Jowabu maku ma Zeruya u tonoi n ugboku u ire. Ɗa kpamu Itayi vuza vu Gatu u tonoi n ugboku u tatsu. Ɗa Dawuda u danai le, <<Mpa n ka̱ci ka̱ va̱ mi ta̱ a kubana n a̱ɗa̱.>>
2 Então Davi enviou o povo: uma terça parte sob o comando de Joabe, outra sob o comando de Abisai, filho de Zeruia e irmão de Joabe, e a outra sob o comando de Itai, o geteu. E o rei disse ao povo: — Eu também irei com vocês.
3 Ama osoji a a danai, <<A̱Ꞌa̱, vi a kubana n a̱tsu ba. Adama a na tsu suma baci a̱ ubuta̱ u kuvon, e kukeɓece ukuna u tsu ba. Ko kagimi ka̱ tsu ka baci a̱ kuwa̱i, e kukeɓece tsu ukuna ba, adama a na avu endeꞋin vi ta̱ a̱ una̱ u uma a̱kpa̱n kupa (10,000) a uma a̱ tsu. Wi ta̱ a kula n ku gaꞋan kpamu avu da̱sa̱ngu asuvu a̱ likuci vu ka̱na̱ ku suꞋuku tsu n uɓa̱nki.>>
3 Mas eles disseram: — O senhor não deveria ir, porque, se formos obrigados a fugir, não se importarão conosco, nem ainda que metade de nós morra; mas o senhor vale por dez mil de nós. Será melhor que da cidade o senhor nos preste socorro.
4 Ɗa mogono ma danai le, <<Ili i na de dem ye enei yi ta̱ n ugaꞋin mi ta̱ a kuyaꞋan i ɗa.>>
4 Davi respondeu: — O que vocês acharem melhor, isso farei. O rei se pôs ao lado do portão da cidade, e todo o povo saiu a centenas e a milhares.
5 Ɗa Mogono ma danai Jowabu n Abishayi n Itayi, <<Adama a̱ va̱ i tono n Abusalom kolobo ka nanlo ka sawu.>> A̱tsura̱ a ra̱ka̱ a pana ta̱ makyan ma na Mogono mi e kuneke ovonshi ra̱ka̱ kadanshi u tsu na a kuyaꞋan n Abusalom va.
5 E o rei deu ordem a Joabe, a Abisai e a Itai, dizendo: — Por amor a mim, tratem com brandura o jovem Absalão. Todo o povo ouviu quando o rei dava a ordem a todos os capitães a respeito de Absalão.
6 Ɗa osoji a Dawuda a lazai a kubana a kakamba, a yaꞋin kuvon n a osoji a Isaraila a̱ kutsun ku Ifirayimu.
6 Assim, o povo saiu ao campo, a encontrar-se com Israel, e a batalha teve lugar na floresta de Efraim.
7 Ɗa osoji a Dawuda a lyaꞋi osoji a Isaraila n kuvon, ɗa unai uma ka̱u a kanna ka nanlo, ali uma a̱kpa̱ kamanga (20,000).
7 Ali, o povo de Israel foi batido diante dos servos de Davi; e, naquele mesmo dia, houve ali grande derrota, com a perda de vinte mil homens.
8 Ɗa vishili va vu ka̱ra̱Ꞌi asuvu a iɗika ya ra̱ka̱, aza a na kutsun ku lyaꞋi a laꞋa ta̱ aza a na unai n kotokobi.
8 A batalha se estendeu por toda aquela região, e, naquele dia, a floresta consumiu mais gente do que a espada.
9 Ana i lo ɗa Abusalom u gasai n osoji a Dawuda. A̱yi tana ilaɗi n makparagi ma̱ ni, ɗa makparagi ma ma uwai ɗaka vu acaka a maɗanga mo oku, ɗa kacaka ko koyonoi ni a kaci ɗa wokponoi, makparagi ma tamkpamu ma lazai ma̱ ka̱sukpa̱i ni uta̱la̱kpi.
9 Absalão, montado em sua mula, encontrou-se com os homens de Davi. Quando a mula passou debaixo dos ramos de um grande carvalho, a cabeça de Absalão ficou presa nos ramos. Ele ficou pendurado entre o céu e a terra, enquanto a mula, que ele montava, passou adiante.
10 Ana vuza te a̱ ka̱tsuma̱ ko osoji a Dawuda we enei nannai, ɗa u danai Jowabu, <<Me ene ta̱ Abusalom a̱ ka̱ta̱la̱la̱ gaɗi vu maɗanga magbayin mo oku.>>
10 Um homem viu isso e foi dizer a Joabe: — Eu vi Absalão pendurado num carvalho.
11 Ɗa Jowabu u danai vuza na u danai ni va, <<Yiɗa̱i vu danai ve enei? Yiɗa̱i i zuwai ɗa vu kpa̱ɗa̱i ku unai yi lo vu vakangu a iɗika? Mi ishi tana e kuneke wu azurufa kupa koɓolon kaɗambura ka tsugbayin.>>
11 Então Joabe disse ao homem que lhe trouxe a notícia: — O quê?! Você o viu? E por que não o abateu ali mesmo, derrubando-o por terra? Eu teria dado a você dez moedas de prata e um cinto.
12 Ɗa Vuma va u danai Jowabu, <<Kukiye ku va̱ ki a ku saꞋawa maku ma mogono ba, ko vu neke mu baci azurufa ka̱kpa̱n (1,000) e kukiye ku va̱, adama a na ra̱ka̱ vu tsu tsu pana ta̱ makyan ma na mogono mi e kuneke ɗa̱ kadanshi, avu n Abishayi n Itayi, <Adama a̱ va̱ i tono n Abusalom kolobo ka nanlo ka sawu.>
12 Mas o homem disse a Joabe: — Ainda que me pusessem nas mãos mil moedas de prata, não estenderia a mão contra o filho do rei, pois ouvimos muito bem que o rei deu uma ordem ao senhor, a Abisai e a Itai, dizendo: “Poupem o jovem Absalão”.
13 Mi ishi baci mu una yi, babu tsu na a kuyaꞋan mogono ma̱ kpa̱ɗa̱ kuyeve, ka̱ta̱ tana a vu n ka̱ci ka̱ nu vu ronono, vu ka̱sukpa̱ mu.>>
13 Se eu tivesse agido traiçoeiramente contra a vida dele, nada disso poderia ser escondido do rei, e nem mesmo o senhor me defenderia.
14 Ɗa Jowabu u danai, <<Mi a̱ kula̱nga̱sa̱ makyan na ba.>> Ɗa u ɗikai nsara n tatsu u banai a̱ ubuta̱ u na Abusalom wi. U cina ni a̱ uta̱la̱kpi a maɗanga ma gbayin mo Oku ma babu u kuwa̱, ɗa u sapai Abusalom nu nsara ma a̱ ma̱ka̱nga̱,
14 Então Joabe disse: — Não vou perder mais tempo com você. Joabe pegou três dardos e com eles traspassou o coração de Absalão, enquanto ele ainda estava vivo, pendurado no carvalho.
15 Ɗa olobo kupa aza a na a tsu ɓa̱na̱ ucanuku u kuvon u Jowabu wa, a kambuki Abusalom ɗa una ni.
15 Dez jovens, que levavam as armas de Joabe, cercaram Absalão e acabaram de matá-lo.
16 Ɗa Jowabu lika̱i kavana adama a na u shamkpa kuvon. Ɗa osoji a̱ ni ka̱sukpa̱i kutono osoji aza a Isaraila.
16 Então Joabe tocou a trombeta, e o povo voltou de perseguir Israel, porque Joabe deteve o povo.
17 Ɗa a ɗikai keve ka ikyamba ka Abusalom ɗa a vakangi kaꞋa asuvu e kpenle kugbayin a kakamba. Ɗa palai ni n atali kaginga. Ɗa aza Isaraila ra̱ka̱ a sumai a kubana a iꞋuwa i le.
17 Levaram Absalão e o jogaram numa grande cova na floresta. E levantaram sobre ele um enorme monte de pedras. E todo o Israel fugiu, cada um para a sua casa.
18 A ayin a wuma a̱ ni, Abusalom u maꞋaka ta̱ ka̱ci ka̱ ni kashamkpatsu ka na a kuciɓa n a̱yi ɗe a̱ ka̱ra̱Ꞌa̱ ko mogono, adama a na u dana ta̱, <<Mi m maku ma na ma kuzuwa a ciɓa n Kula ku va̱ ba.>> Ɗa u neꞋe kashamkpatsu ka kula ku ni, ɗa tana a̱ ka̱na̱i kuɗekushei n kula ku Abusalom ali n anana.
18 Ora, quando ainda vivia, Absalão tinha levantado para si uma coluna, que está no vale do Rei, porque dizia: “Não tenho nenhum filho para conservar a memória do meu nome.” E deu o seu próprio nome à coluna, que até hoje se chama o Monumento de Absalão.
19 Ɗa Ahimazu maku ma Zadoku u danai Jowabu, <<YaꞋan n suma m bana n dana mogono uteku tsu na Vuzavaguɗu wu isai ni ekiye irala i ni.>>
19 Então Aimaás, filho de Zadoque, disse a Joabe: — Deixe que eu vá correndo dar ao rei a notícia de que o
20 <<Ɗa Jowabu u danai ni vi a kubanka n kadanshi ka anana ba. Ama vi ta̱ a kufuɗa kubanka kadanshi ka nanlo a kanna ko yoku, ama ka̱ta̱ vu yaꞋan nannai anana ba, adama a na maku mo mogono ma̱ kuwa̱ ta̱.>>
20 Mas Joabe lhe disse: — Hoje você não será o portador de boas notícias. Você poderá fazer isso outro dia, mas hoje não, porque está morto o filho do rei.
21 Ɗa Jowabu u danai vuza vu Kush, <<Bana vu dana mogono ili na ve enei.>> Ɗa vuza vu Kush u kuɗa̱ngi ki Jowabu, ɗa u ɗa̱nga̱i u sumai u ka̱sukpa̱i ni.
21 Então Joabe disse a um etíope: — Vá e diga ao rei o que você viu. Ele inclinou-se diante de Joabe e saiu correndo.
22 Ɗa Ahimazu maku ma Zadoku u doki u danai Jowabu, <<Ko yiɗa̱i baci i kuciya̱ mu, ka̱sukpa̱ mu n suma n tono kucina̱ ku vuza vu Kushi va.>>
22 Porém Aimaás, filho de Zadoque, tornou a falar com Joabe: — Aconteça o que acontecer, deixe-me também correr atrás do etíope. Joabe perguntou: — Por que você quer correr, meu filho, se não terá recompensa pela notícia?
23 Ɗa u danai, <<Ko yiɗa̱i baci ya kucinaka mu sai mpa m bana.>> Ɗa Jowabu u danai, <<Suma.>>Ɗa tana Ahimazu va u sumai u tonoi n uye u na u walai a̱ ka̱pula̱ka̱ ali u lazai vuza vu Kushi va.
23 Aimaás respondeu: — Aconteça o que acontecer, vou correr. Então Joabe lhe disse: — Corra. Aimaás correu pelo caminho da planície e passou o etíope.
24 Dawuda tana ida̱shi e mere ma utsutsu u re u likuci, Ɗa vuza na wi a kinda likuci ya u kumbai mashilya ma̱ likuci ali gaɗi kukpa̱Ꞌa̱, ɗa u ɗa̱ngusa̱i a̱shi a̱ni ɗa we enei vuma yoku a ilaɗi n endeꞋin ni a̱ kuta̱wa̱.
24 Davi estava sentado entre os dois portões da entrada da cidade. A sentinela subiu ao terraço do portão sobre a muralha e, levantando os olhos, viu que um homem vinha correndo sozinho.
25 Ɗa vuza vu kindi va u ɗekushei mogono u danai ni.
25 A sentinela gritou e avisou o rei. O rei disse: — Se vem sozinho, traz boas notícias. E vinha andando e chegando.
26 Ɗa kpamu vuza kindi va u doku we enei vuma vi yoku ilaɗi, ɗa u ɗekushi vuza na wi a̱ kinda utsutsu, <<La̱na̱, vuma vi yoku ɗa lo ilaɗi a̱ kuta̱wa̱ endeꞋin.>>
26 Então a sentinela viu outro homem que corria e gritou para o porteiro: — Eis que vem outro homem correndo sozinho. Então o rei disse: — Também este traz boas notícias.
27 Ɗa vuza kindi va u danai, <<Mene ta̱ adanshi vuza vu gita̱i va wi ta̱ ilaɗi adanshi Ahimazu maku ma Zadoku maꞋa.>>
27 A sentinela continuou: — Vejo o jeito de correr do primeiro. Parece ser o jeito de correr de Aimaás, filho de Zadoque. Então o rei disse: — Este homem é de bem e trará boas notícias.
28 Ɗa Ahimazu va u ɗekushei mogono, wuma u nu u geshe <<Ili ya yi ta̱ nwalu derere.>> Ɗa u vaki ma̱kpa̱ɓa̱ n a̱shi a̱ ni a iɗika e kelime ko mogono u danai,<<Una̱singai u ɗa a kubana u Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ nu, a̱yi na wu isai nu ekiye aza a na i a tsurala n vuzagbayin mogono.>>
28 Aimaás gritou e disse ao rei: — Paz! Inclinou-se diante do rei com o rosto em terra e disse: — Bendito seja o
29 Ɗa mogono me ecei, <<Abusalom wi ta̱ n wuma?>>
29 Então o rei perguntou: — Vai bem o jovem Absalão? Aimaás respondeu: — Vi um grande alvoroço, quando Joabe enviou este seu servo, ó rei, porém não sei o que era.
30 Ɗa mogono ma danai, <<Shamgba a kakambu vu vana punu na.>> Ɗa u bonoi a kakambu u shamgbai.
30 O rei disse: — Fique ali ao lado e espere. Ele ficou ao lado e esperou.
31 Ɗa Vuza vu Kushi va u yawai u danai, <<Vuzagbayin vu va̱ mogono, pana arabali asingai a nampa. Vuzavaguɗu wu isa wu ta̱ anana ekiye aza a na i a tsurala n avu.>>
31 Então o etíope chegou e disse: — Boas notícias para o rei, meu senhor! Hoje o
32 Ɗa mogono me ecei vuza vu Kushi va u danai, <<Abusalom kolobo ka nanlo wi ta̱ m ma̱ta̱na̱?>>
32 Então o rei perguntou ao etíope: — Vai bem o jovem Absalão? O etíope respondeu: — Que aquilo que aconteceu com aquele jovem aconteça com os inimigos do rei, meu senhor, e todos os que se levantam contra ele.
33 Ɗa mogono mo voɗotsoi. Ɗa u kumbai gaɗi vu kunu ko oɓolo ku na ki utsutsu u likuci ɗa u shika̱i. U ka̱na̱i ma̱shi nu udanai, <<Maku ma̱ va̱ Abusalom, maku ma̱ va̱ Abusalom. Wi ishi u laꞋa n ugaꞋin mpa n kuwa̱ ana maku ma̱ va̱ Abusalom wa̱ kuwa̱, maku ma̱ va̱ maku ma̱ va̱.>>
33 Então o rei, profundamente comovido, subiu à sala que estava por cima do portão e chorou. E, andando, dizia: — Meu filho Absalão, meu filho, meu filho Absalão! Quem me dera que eu tivesse morrido em seu lugar, Absalão, meu filho, meu filho!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.