2 Samuel 18
asg (ASG) vs ARIB
1 Dawuda u foɓusoi osoji a na i koɓolo n a̱yi ɗa u peciki le a̱kpa̱n-a̱kpa̱n n amangatawun a tawun. A̱ ka̱tsura̱ dem u zagbakai le vuza e kelime.
1 Então Davi contou o povo que tinha consigo, e pôs sobre ele chefes de mil e chefes de cem.
2 Ɗa Dawuda u pecei le a̱tsura̱ a tatsu. Ɗa Jowabu u tonoi n ugboku u iyain, Abishayi toku vu Jowabu maku ma Zeruya u tonoi n ugboku u ire. Ɗa kpamu Itayi vuza vu Gatu u tonoi n ugboku u tatsu. Ɗa Dawuda u danai le, <<Mpa n ka̱ci ka̱ va̱ mi ta̱ a kubana n a̱ɗa̱.>>
2 E Davi enviou o exército, um terço sob o mando de Joabe, outro terço sob o mando de Abisai, filho de Zeruia, irmão de Joabe, e outro terço sob o mando de Itai, o giteu. E disse o rei ao povo: Eu também sairei convosco.
3 Ama osoji a a danai, <<A̱Ꞌa̱, vi a kubana n a̱tsu ba. Adama a na tsu suma baci a̱ ubuta̱ u kuvon, e kukeɓece ukuna u tsu ba. Ko kagimi ka̱ tsu ka baci a̱ kuwa̱i, e kukeɓece tsu ukuna ba, adama a na avu endeꞋin vi ta̱ a̱ una̱ u uma a̱kpa̱n kupa (10,000) a uma a̱ tsu. Wi ta̱ a kula n ku gaꞋan kpamu avu da̱sa̱ngu asuvu a̱ likuci vu ka̱na̱ ku suꞋuku tsu n uɓa̱nki.>>
3 Mas o povo respondeu: Não sairás; porque se fugirmos, eles não se importarão conosco; nem se importarão conosco ainda que morra metade de nós; porque tu vales por dez mil tais como nós. Melhor será que da cidade nos mandes socorro.
4 Ɗa mogono ma danai le, <<Ili i na de dem ye enei yi ta̱ n ugaꞋin mi ta̱ a kuyaꞋan i ɗa.>>
4 Respondeu-lhes o rei: Farei o que vos parecer bem. E o rei se pôs ao lado da porta, e todo o povo saiu em centenas e em milhares.
5 Ɗa Mogono ma danai Jowabu n Abishayi n Itayi, <<Adama a̱ va̱ i tono n Abusalom kolobo ka nanlo ka sawu.>> A̱tsura̱ a ra̱ka̱ a pana ta̱ makyan ma na Mogono mi e kuneke ovonshi ra̱ka̱ kadanshi u tsu na a kuyaꞋan n Abusalom va.
5 E o rei deu ordem a Joabe, a Abisai e a Itai, dizendo: Tratai brandamente, por amor de mim, o mancebo Absalão. E todo o povo ouviu quando o rei deu ordem a todos os chefes acerca de Absalão.
6 Ɗa osoji a Dawuda a lazai a kubana a kakamba, a yaꞋin kuvon n a osoji a Isaraila a̱ kutsun ku Ifirayimu.
6 Assim saiu o povo a campo contra Israel; e deu-se a batalha no bosque de Efraim.
7 Ɗa osoji a Dawuda a lyaꞋi osoji a Isaraila n kuvon, ɗa unai uma ka̱u a kanna ka nanlo, ali uma a̱kpa̱ kamanga (20,000).
7 Ali o povo de Israel foi derrotado pelos servos de Davi; e naquele dia houve ali grande morticínio, de vinte mil homens.
8 Ɗa vishili va vu ka̱ra̱Ꞌi asuvu a iɗika ya ra̱ka̱, aza a na kutsun ku lyaꞋi a laꞋa ta̱ aza a na unai n kotokobi.
8 Pois a batalha se estendeu sobre a face de toda aquela terra, e o bosque consumiu mais gente naquele dia do que a espada.
9 Ana i lo ɗa Abusalom u gasai n osoji a Dawuda. A̱yi tana ilaɗi n makparagi ma̱ ni, ɗa makparagi ma ma uwai ɗaka vu acaka a maɗanga mo oku, ɗa kacaka ko koyonoi ni a kaci ɗa wokponoi, makparagi ma tamkpamu ma lazai ma̱ ka̱sukpa̱i ni uta̱la̱kpi.
9 Por acaso Absalão se encontrou com os servos de Davi; e Absalão ia montado num mulo e, entrando o mulo debaixo dos espessos ramos de um grande carvalho, pegou-se a cabeça de Absalão no carvalho, e ele ficou pendurado entre o céu e a terra; e o mulo que estava debaixo dele passou adiante.
10 Ana vuza te a̱ ka̱tsuma̱ ko osoji a Dawuda we enei nannai, ɗa u danai Jowabu, <<Me ene ta̱ Abusalom a̱ ka̱ta̱la̱la̱ gaɗi vu maɗanga magbayin mo oku.>>
10 um homem, vendo isso, contou-o a Joabe, dizendo: Eis que vi Absalão pendurado dum carvalho.
11 Ɗa Jowabu u danai vuza na u danai ni va, <<Yiɗa̱i vu danai ve enei? Yiɗa̱i i zuwai ɗa vu kpa̱ɗa̱i ku unai yi lo vu vakangu a iɗika? Mi ishi tana e kuneke wu azurufa kupa koɓolon kaɗambura ka tsugbayin.>>
11 Então disse Joabe ao homem que lho contara: Pois que o viste, por que não o derrubaste logo por terra? E eu te haveria dado dez siclos de prata e um cinto.
12 Ɗa Vuma va u danai Jowabu, <<Kukiye ku va̱ ki a ku saꞋawa maku ma mogono ba, ko vu neke mu baci azurufa ka̱kpa̱n (1,000) e kukiye ku va̱, adama a na ra̱ka̱ vu tsu tsu pana ta̱ makyan ma na mogono mi e kuneke ɗa̱ kadanshi, avu n Abishayi n Itayi, <Adama a̱ va̱ i tono n Abusalom kolobo ka nanlo ka sawu.>
12 Respondeu, porém, o homem a Joabe: Ainda que eu pudesse pesar nas minhas mãos mil siclos de prata, não estenderia a mão contra o filho do rei; pois bem ouvimos que o rei deu ordem a ti, e a Abisai, e a Itai, dizendo: Guardai-vos, cada um, de tocar no mancebo Absalão.
13 Mi ishi baci mu una yi, babu tsu na a kuyaꞋan mogono ma̱ kpa̱ɗa̱ kuyeve, ka̱ta̱ tana a vu n ka̱ci ka̱ nu vu ronono, vu ka̱sukpa̱ mu.>>
13 E se eu tivesse procedido falsamente contra a sua vida, coisa nenhuma se esconderia ao rei, e tu mesmo te oporias a mim:
14 Ɗa Jowabu u danai, <<Mi a̱ kula̱nga̱sa̱ makyan na ba.>> Ɗa u ɗikai nsara n tatsu u banai a̱ ubuta̱ u na Abusalom wi. U cina ni a̱ uta̱la̱kpi a maɗanga ma gbayin mo Oku ma babu u kuwa̱, ɗa u sapai Abusalom nu nsara ma a̱ ma̱ka̱nga̱,
14 Então disse Joabe: Não posso demorar-me assim contigo aqui. E tomou na mão três dardos, e traspassou com eles o coração de Absalão, estando ele ainda vivo no meio do carvalho.
15 Ɗa olobo kupa aza a na a tsu ɓa̱na̱ ucanuku u kuvon u Jowabu wa, a kambuki Abusalom ɗa una ni.
15 E o cercaram dez mancebos, que levavam as armas de Joabe; e feriram a Absalão, e o mataram.
16 Ɗa Jowabu lika̱i kavana adama a na u shamkpa kuvon. Ɗa osoji a̱ ni ka̱sukpa̱i kutono osoji aza a Isaraila.
16 Então tocou Joabe a buzina, e o povo voltou de perseguir a Israel; porque Joabe deteve o povo.
17 Ɗa a ɗikai keve ka ikyamba ka Abusalom ɗa a vakangi kaꞋa asuvu e kpenle kugbayin a kakamba. Ɗa palai ni n atali kaginga. Ɗa aza Isaraila ra̱ka̱ a sumai a kubana a iꞋuwa i le.
17 E tomaram a Absalão e, lançando-o numa grande cova no bosque, levantaram sobre ele mui grande montão de pedras. E todo o Israel fugiu, cada um para a sua tenda.
18 A ayin a wuma a̱ ni, Abusalom u maꞋaka ta̱ ka̱ci ka̱ ni kashamkpatsu ka na a kuciɓa n a̱yi ɗe a̱ ka̱ra̱Ꞌa̱ ko mogono, adama a na u dana ta̱, <<Mi m maku ma na ma kuzuwa a ciɓa n Kula ku va̱ ba.>> Ɗa u neꞋe kashamkpatsu ka kula ku ni, ɗa tana a̱ ka̱na̱i kuɗekushei n kula ku Abusalom ali n anana.
18 Ora, Absalão, quando ainda vivia, tinha feito levantar para si a coluna que está no vale do rei; pois dizia: Nenhum filho tenho para conservar a memória o meu nome. E deu o seu próprio nome àquela coluna, a qual até o dia de hoje se chama o Pilar de Absalão.
19 Ɗa Ahimazu maku ma Zadoku u danai Jowabu, <<YaꞋan n suma m bana n dana mogono uteku tsu na Vuzavaguɗu wu isai ni ekiye irala i ni.>>
19 Então disse Aimaaz, filho de Zadoque: Deixa-me correr, e anunciarei ao rei que o Senhor o vingou a mão e seus inimigos.
20 <<Ɗa Jowabu u danai ni vi a kubanka n kadanshi ka anana ba. Ama vi ta̱ a kufuɗa kubanka kadanshi ka nanlo a kanna ko yoku, ama ka̱ta̱ vu yaꞋan nannai anana ba, adama a na maku mo mogono ma̱ kuwa̱ ta̱.>>
20 Mas Joabe lhe disse: Tu não serás hoje o portador das novas; outro dia as levarás, mas hoje não darás a nova, porque é morto o filho do rei.
21 Ɗa Jowabu u danai vuza vu Kush, <<Bana vu dana mogono ili na ve enei.>> Ɗa vuza vu Kush u kuɗa̱ngi ki Jowabu, ɗa u ɗa̱nga̱i u sumai u ka̱sukpa̱i ni.
21 Disse, porém, Joabe ao cuchita: Vai tu, e dize ao rei o que viste. O cuchita se inclinou diante de Joabe, e saiu correndo.
22 Ɗa Ahimazu maku ma Zadoku u doki u danai Jowabu, <<Ko yiɗa̱i baci i kuciya̱ mu, ka̱sukpa̱ mu n suma n tono kucina̱ ku vuza vu Kushi va.>>
22 Então prosseguiu Aimaaz, filho de Zadoque, e disse a Joabe: Seja o que for, deixa-me também correr após o cuchita. Respondeu Joabe: Para que agora correrias tu, meu filho, pois não receberias recompensa pelas novas?
23 Ɗa u danai, <<Ko yiɗa̱i baci ya kucinaka mu sai mpa m bana.>> Ɗa Jowabu u danai, <<Suma.>>Ɗa tana Ahimazu va u sumai u tonoi n uye u na u walai a̱ ka̱pula̱ka̱ ali u lazai vuza vu Kushi va.
23 seja o que for, disse Aimaaz, correrei. Disse-lhe, pois, Joabe: Corre. Então Aimaaz correu pelo caminho da planície, e passou adiante do cuchita.
24 Dawuda tana ida̱shi e mere ma utsutsu u re u likuci, Ɗa vuza na wi a kinda likuci ya u kumbai mashilya ma̱ likuci ali gaɗi kukpa̱Ꞌa̱, ɗa u ɗa̱ngusa̱i a̱shi a̱ni ɗa we enei vuma yoku a ilaɗi n endeꞋin ni a̱ kuta̱wa̱.
24 Ora, Davi estava sentado entre as duas portas; e a sentinela subiu ao terraço da porta junto ao muro e, levantando os olhos, viu um homem que corria só.
25 Ɗa vuza vu kindi va u ɗekushei mogono u danai ni.
25 Gritou, pois, a sentinela, e o disse ao rei. Respondeu o rei: Se vem só, é portador de novas. Vinha, pois, o mensageiro aproximando-se cada vez mais.
26 Ɗa kpamu vuza kindi va u doku we enei vuma vi yoku ilaɗi, ɗa u ɗekushi vuza na wi a̱ kinda utsutsu, <<La̱na̱, vuma vi yoku ɗa lo ilaɗi a̱ kuta̱wa̱ endeꞋin.>>
26 Então a sentinela viu outro homem que corria, e gritou ao porteiro, e disse: Eis que lá vem outro homem correndo só. Então disse o rei: Também esse traz novas.
27 Ɗa vuza kindi va u danai, <<Mene ta̱ adanshi vuza vu gita̱i va wi ta̱ ilaɗi adanshi Ahimazu maku ma Zadoku maꞋa.>>
27 Disse mais a sentinela: O correr do primeiro parece ser o correr de Aimaaz, filho de Zadoque. Então disse o rei: Este é homem de bem, e virá com boas novas.
28 Ɗa Ahimazu va u ɗekushei mogono, wuma u nu u geshe <<Ili ya yi ta̱ nwalu derere.>> Ɗa u vaki ma̱kpa̱ɓa̱ n a̱shi a̱ ni a iɗika e kelime ko mogono u danai,<<Una̱singai u ɗa a kubana u Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ nu, a̱yi na wu isai nu ekiye aza a na i a tsurala n vuzagbayin mogono.>>
28 Gritou, pois, Aimaaz, e disse ao rei: Paz! E inclinou-se ao rei com o rosto em terra, e disse: Bendito seja o Senhor teu Deus, que entregou os homens que levantaram a mão contra o rei meu senhor.
29 Ɗa mogono me ecei, <<Abusalom wi ta̱ n wuma?>>
29 Então perguntou o rei: Vai bem o mancebo Absalão? Respondeu Aimaaz: Quando Joabe me mandou a mim, o servo do rei, vi um grande alvoroço; porem não sei o que era.
30 Ɗa mogono ma danai, <<Shamgba a kakambu vu vana punu na.>> Ɗa u bonoi a kakambu u shamgbai.
30 Disse-lhe o rei: Põe-te aqui ao lado. E ele se pôs ao lado, e esperou de pé.
31 Ɗa Vuza vu Kushi va u yawai u danai, <<Vuzagbayin vu va̱ mogono, pana arabali asingai a nampa. Vuzavaguɗu wu isa wu ta̱ anana ekiye aza a na i a tsurala n avu.>>
31 Nisso chegou o cuchita, e disse: Novas para o rei meu senhor. Pois que hoje o Senhor te vingou da mão de todos os que se levantaram contra ti.
32 Ɗa mogono me ecei vuza vu Kushi va u danai, <<Abusalom kolobo ka nanlo wi ta̱ m ma̱ta̱na̱?>>
32 Então perguntou o rei ao cuchita: Vai bem o mancebo Absalão? Respondeu o cuchita: Sejam como aquele mancebo os inimigos do rei meu senhor, e todos os que se levantam contra ti para te fazerem mal.
33 Ɗa mogono mo voɗotsoi. Ɗa u kumbai gaɗi vu kunu ko oɓolo ku na ki utsutsu u likuci ɗa u shika̱i. U ka̱na̱i ma̱shi nu udanai, <<Maku ma̱ va̱ Abusalom, maku ma̱ va̱ Abusalom. Wi ishi u laꞋa n ugaꞋin mpa n kuwa̱ ana maku ma̱ va̱ Abusalom wa̱ kuwa̱, maku ma̱ va̱ maku ma̱ va̱.>>
33 Pelo que o rei ficou muito comovido e, subindo à sala que estava por cima da porta, pôs-se a chorar; e andando, dizia assim: Meu filho Absalão, meu filho, meu filho Absalão! quem me dera que eu morrera por ti, Absalão, meu filho, meu filho!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.