2 Samuel 18
asg (ASG) vs ARA
1 Dawuda u foɓusoi osoji a na i koɓolo n a̱yi ɗa u peciki le a̱kpa̱n-a̱kpa̱n n amangatawun a tawun. A̱ ka̱tsura̱ dem u zagbakai le vuza e kelime.
1 Contou Davi o povo que tinha consigo e pôs sobre eles capitães de mil e capitães de cem.
2 Ɗa Dawuda u pecei le a̱tsura̱ a tatsu. Ɗa Jowabu u tonoi n ugboku u iyain, Abishayi toku vu Jowabu maku ma Zeruya u tonoi n ugboku u ire. Ɗa kpamu Itayi vuza vu Gatu u tonoi n ugboku u tatsu. Ɗa Dawuda u danai le, <<Mpa n ka̱ci ka̱ va̱ mi ta̱ a kubana n a̱ɗa̱.>>
2 Davi enviou o povo: um terço sob o comando de Joabe, outro terço sob o de Abisai, filho de Zeruia e irmão de Joabe, e o outro terço sob o de Itai, o geteu. Disse o rei ao povo: Eu também sairei convosco.
3 Ama osoji a a danai, <<A̱Ꞌa̱, vi a kubana n a̱tsu ba. Adama a na tsu suma baci a̱ ubuta̱ u kuvon, e kukeɓece ukuna u tsu ba. Ko kagimi ka̱ tsu ka baci a̱ kuwa̱i, e kukeɓece tsu ukuna ba, adama a na avu endeꞋin vi ta̱ a̱ una̱ u uma a̱kpa̱n kupa (10,000) a uma a̱ tsu. Wi ta̱ a kula n ku gaꞋan kpamu avu da̱sa̱ngu asuvu a̱ likuci vu ka̱na̱ ku suꞋuku tsu n uɓa̱nki.>>
3 Respondeu, porém, o povo: Não sairás, porque, se formos obrigados a fugir, não se importarão conosco, nem ainda que metade de nós morra, pois tu vales por dez mil de nós. Melhor será que da cidade nos prestes socorro.
4 Ɗa mogono ma danai le, <<Ili i na de dem ye enei yi ta̱ n ugaꞋin mi ta̱ a kuyaꞋan i ɗa.>>
4 Tornou-lhes Davi: O que vos agradar, isso farei. Pôs-se o rei ao lado da porta, e todo o povo saiu a centenas e a milhares.
5 Ɗa Mogono ma danai Jowabu n Abishayi n Itayi, <<Adama a̱ va̱ i tono n Abusalom kolobo ka nanlo ka sawu.>> A̱tsura̱ a ra̱ka̱ a pana ta̱ makyan ma na Mogono mi e kuneke ovonshi ra̱ka̱ kadanshi u tsu na a kuyaꞋan n Abusalom va.
5 Deu ordem o rei a Joabe, a Abisai e a Itai, dizendo: Tratai com brandura o jovem Absalão, por amor de mim. Todo o povo ouviu quando o rei dava a ordem a todos os capitães acerca de Absalão.
6 Ɗa osoji a Dawuda a lazai a kubana a kakamba, a yaꞋin kuvon n a osoji a Isaraila a̱ kutsun ku Ifirayimu.
6 Saiu, pois, o povo ao campo, a encontrar-se com Israel, e deu-se a batalha no bosque de Efraim.
7 Ɗa osoji a Dawuda a lyaꞋi osoji a Isaraila n kuvon, ɗa unai uma ka̱u a kanna ka nanlo, ali uma a̱kpa̱ kamanga (20,000).
7 Ali, foi o povo de Israel batido diante dos servos de Davi; e, naquele mesmo dia, houve ali grande derrota, com a perda de vinte mil homens.
8 Ɗa vishili va vu ka̱ra̱Ꞌi asuvu a iɗika ya ra̱ka̱, aza a na kutsun ku lyaꞋi a laꞋa ta̱ aza a na unai n kotokobi.
8 Porque aí se estendeu a batalha por toda aquela região; e o bosque, naquele dia, consumiu mais gente do que a espada.
9 Ana i lo ɗa Abusalom u gasai n osoji a Dawuda. A̱yi tana ilaɗi n makparagi ma̱ ni, ɗa makparagi ma ma uwai ɗaka vu acaka a maɗanga mo oku, ɗa kacaka ko koyonoi ni a kaci ɗa wokponoi, makparagi ma tamkpamu ma lazai ma̱ ka̱sukpa̱i ni uta̱la̱kpi.
9 Indo Absalão montado no seu mulo, encontrou-se com os homens de Davi; entrando o mulo debaixo dos ramos espessos de um carvalho, Absalão, preso nele pela cabeça, ficou pendurado entre o céu e a terra; e o mulo, que ele montava, passou adiante.
10 Ana vuza te a̱ ka̱tsuma̱ ko osoji a Dawuda we enei nannai, ɗa u danai Jowabu, <<Me ene ta̱ Abusalom a̱ ka̱ta̱la̱la̱ gaɗi vu maɗanga magbayin mo oku.>>
10 Vendo isto um homem, fez saber a Joabe e disse: Vi Absalão pendurado num carvalho.
11 Ɗa Jowabu u danai vuza na u danai ni va, <<Yiɗa̱i vu danai ve enei? Yiɗa̱i i zuwai ɗa vu kpa̱ɗa̱i ku unai yi lo vu vakangu a iɗika? Mi ishi tana e kuneke wu azurufa kupa koɓolon kaɗambura ka tsugbayin.>>
11 Então, disse Joabe ao homem que lho fizera saber: Viste-o! Por que logo não o feriste ali, derrubando-o por terra? E forçoso me seria dar-te dez moedas de prata e um cinto.
12 Ɗa Vuma va u danai Jowabu, <<Kukiye ku va̱ ki a ku saꞋawa maku ma mogono ba, ko vu neke mu baci azurufa ka̱kpa̱n (1,000) e kukiye ku va̱, adama a na ra̱ka̱ vu tsu tsu pana ta̱ makyan ma na mogono mi e kuneke ɗa̱ kadanshi, avu n Abishayi n Itayi, <Adama a̱ va̱ i tono n Abusalom kolobo ka nanlo ka sawu.>
12 Disse, porém, o homem a Joabe: Ainda que me pesassem nas mãos mil moedas de prata, não estenderia a mão contra o filho do rei, pois bem ouvimos que o rei te deu ordem a ti, a Abisai e a Itai, dizendo: Guardai-me o jovem Absalão.
13 Mi ishi baci mu una yi, babu tsu na a kuyaꞋan mogono ma̱ kpa̱ɗa̱ kuyeve, ka̱ta̱ tana a vu n ka̱ci ka̱ nu vu ronono, vu ka̱sukpa̱ mu.>>
13 Se eu tivesse procedido traiçoeiramente contra a vida dele, nada disso se esconderia ao rei, e tu mesmo te oporias.
14 Ɗa Jowabu u danai, <<Mi a̱ kula̱nga̱sa̱ makyan na ba.>> Ɗa u ɗikai nsara n tatsu u banai a̱ ubuta̱ u na Abusalom wi. U cina ni a̱ uta̱la̱kpi a maɗanga ma gbayin mo Oku ma babu u kuwa̱, ɗa u sapai Abusalom nu nsara ma a̱ ma̱ka̱nga̱,
14 Então, disse Joabe: Não devo perder tempo, assim, contigo. Tomou três dardos e traspassou com eles o coração de Absalão, estando ele ainda vivo no meio do carvalho.
15 Ɗa olobo kupa aza a na a tsu ɓa̱na̱ ucanuku u kuvon u Jowabu wa, a kambuki Abusalom ɗa una ni.
15 Cercaram-no dez jovens, que levavam as armas de Joabe, e feriram a Absalão, e o mataram.
16 Ɗa Jowabu lika̱i kavana adama a na u shamkpa kuvon. Ɗa osoji a̱ ni ka̱sukpa̱i kutono osoji aza a Isaraila.
16 Então, tocou Joabe a trombeta, e o povo voltou de perseguir a Israel, porque Joabe deteve o povo.
17 Ɗa a ɗikai keve ka ikyamba ka Abusalom ɗa a vakangi kaꞋa asuvu e kpenle kugbayin a kakamba. Ɗa palai ni n atali kaginga. Ɗa aza Isaraila ra̱ka̱ a sumai a kubana a iꞋuwa i le.
17 Levaram Absalão, e o lançaram no bosque, numa grande cova, e levantaram sobre ele mui grande montão de pedras; todo o Israel fugiu, cada um para a sua casa.
18 A ayin a wuma a̱ ni, Abusalom u maꞋaka ta̱ ka̱ci ka̱ ni kashamkpatsu ka na a kuciɓa n a̱yi ɗe a̱ ka̱ra̱Ꞌa̱ ko mogono, adama a na u dana ta̱, <<Mi m maku ma na ma kuzuwa a ciɓa n Kula ku va̱ ba.>> Ɗa u neꞋe kashamkpatsu ka kula ku ni, ɗa tana a̱ ka̱na̱i kuɗekushei n kula ku Abusalom ali n anana.
18 Ora, Absalão, quando ainda vivia, levantara para si uma coluna, que está no vale do Rei, porque dizia: Filho nenhum tenho para conservar a memória do meu nome; e deu o seu próprio nome à coluna; pelo que até hoje se chama o Monumento de Absalão.
19 Ɗa Ahimazu maku ma Zadoku u danai Jowabu, <<YaꞋan n suma m bana n dana mogono uteku tsu na Vuzavaguɗu wu isai ni ekiye irala i ni.>>
19 Então, disse Aimaás, filho de Zadoque: Deixa-me correr e dar notícia ao rei de que já o Senhor o vingou do poder de seus inimigos.
20 <<Ɗa Jowabu u danai ni vi a kubanka n kadanshi ka anana ba. Ama vi ta̱ a kufuɗa kubanka kadanshi ka nanlo a kanna ko yoku, ama ka̱ta̱ vu yaꞋan nannai anana ba, adama a na maku mo mogono ma̱ kuwa̱ ta̱.>>
20 Mas Joabe lhe disse: Tu não serás, hoje, o portador de novas, porém outro dia o serás; hoje, não darás a nova, porque é morto o filho do rei.
21 Ɗa Jowabu u danai vuza vu Kush, <<Bana vu dana mogono ili na ve enei.>> Ɗa vuza vu Kush u kuɗa̱ngi ki Jowabu, ɗa u ɗa̱nga̱i u sumai u ka̱sukpa̱i ni.
21 Disse Joabe ao etíope: Vai tu e dize ao rei o que viste. Inclinou-se a Joabe e correu.
22 Ɗa Ahimazu maku ma Zadoku u doki u danai Jowabu, <<Ko yiɗa̱i baci i kuciya̱ mu, ka̱sukpa̱ mu n suma n tono kucina̱ ku vuza vu Kushi va.>>
22 Prosseguiu Aimaás, filho de Zadoque, e disse a Joabe: Seja o que for, deixa-me também correr após o etíope. Disse Joabe: Para que, agora, correrias tu, meu filho, pois não terás recompensa das novas?
23 Ɗa u danai, <<Ko yiɗa̱i baci ya kucinaka mu sai mpa m bana.>> Ɗa Jowabu u danai, <<Suma.>>Ɗa tana Ahimazu va u sumai u tonoi n uye u na u walai a̱ ka̱pula̱ka̱ ali u lazai vuza vu Kushi va.
23 Seja o que for, tornou Aimaás, correrei. Então, Joabe lhe disse: Corre. Aimaás correu pelo caminho da planície e passou o etíope.
24 Dawuda tana ida̱shi e mere ma utsutsu u re u likuci, Ɗa vuza na wi a kinda likuci ya u kumbai mashilya ma̱ likuci ali gaɗi kukpa̱Ꞌa̱, ɗa u ɗa̱ngusa̱i a̱shi a̱ni ɗa we enei vuma yoku a ilaɗi n endeꞋin ni a̱ kuta̱wa̱.
24 Davi estava assentado entre as duas portas da entrada; subiu a sentinela ao terraço da porta sobre o muro e, levantando os olhos, viu que um homem chegava correndo só.
25 Ɗa vuza vu kindi va u ɗekushei mogono u danai ni.
25 Gritou, pois, a sentinela e o disse ao rei. O rei respondeu: Se vem só, traz boas notícias. E vinha andando e chegando.
26 Ɗa kpamu vuza kindi va u doku we enei vuma vi yoku ilaɗi, ɗa u ɗekushi vuza na wi a̱ kinda utsutsu, <<La̱na̱, vuma vi yoku ɗa lo ilaɗi a̱ kuta̱wa̱ endeꞋin.>>
26 Viu a sentinela outro homem que corria; então, gritou para a porta e disse: Eis que vem outro homem correndo só. Então, disse o rei: Também este traz boas-novas.
27 Ɗa vuza kindi va u danai, <<Mene ta̱ adanshi vuza vu gita̱i va wi ta̱ ilaɗi adanshi Ahimazu maku ma Zadoku maꞋa.>>
27 Disse mais a sentinela: Vejo o correr do primeiro; parece ser o correr de Aimaás, filho de Zadoque. Então, disse o rei: Este homem é de bem e trará boas-novas.
28 Ɗa Ahimazu va u ɗekushei mogono, wuma u nu u geshe <<Ili ya yi ta̱ nwalu derere.>> Ɗa u vaki ma̱kpa̱ɓa̱ n a̱shi a̱ ni a iɗika e kelime ko mogono u danai,<<Una̱singai u ɗa a kubana u Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ nu, a̱yi na wu isai nu ekiye aza a na i a tsurala n vuzagbayin mogono.>>
28 Gritou Aimaás e disse ao rei: Paz! Inclinou-se ao rei, com o rosto em terra, e disse: Bendito seja o Senhor , teu Deus, que nos entregou os homens que levantaram a mão contra o rei, meu senhor.
29 Ɗa mogono me ecei, <<Abusalom wi ta̱ n wuma?>>
29 Então, perguntou o rei: Vai bem o jovem Absalão? Respondeu Aimaás: Vi um grande alvoroço, quando Joabe mandou o teu servo, ó rei, porém não sei o que era.
30 Ɗa mogono ma danai, <<Shamgba a kakambu vu vana punu na.>> Ɗa u bonoi a kakambu u shamgbai.
30 Disse o rei: Põe-te ao lado e espera aqui. Ele se pôs e esperou.
31 Ɗa Vuza vu Kushi va u yawai u danai, <<Vuzagbayin vu va̱ mogono, pana arabali asingai a nampa. Vuzavaguɗu wu isa wu ta̱ anana ekiye aza a na i a tsurala n avu.>>
31 Chegou o etíope e disse: Boas-novas ao rei, meu senhor. Hoje, o Senhor te vingou do poder de todos os que se levantaram contra ti.
32 Ɗa mogono me ecei vuza vu Kushi va u danai, <<Abusalom kolobo ka nanlo wi ta̱ m ma̱ta̱na̱?>>
32 Então, disse o rei ao etíope: Vai bem o jovem Absalão? Respondeu o etíope: Sejam como aquele os inimigos do rei, meu senhor, e todos os que se levantam contra ti para o mal.
33 Ɗa mogono mo voɗotsoi. Ɗa u kumbai gaɗi vu kunu ko oɓolo ku na ki utsutsu u likuci ɗa u shika̱i. U ka̱na̱i ma̱shi nu udanai, <<Maku ma̱ va̱ Abusalom, maku ma̱ va̱ Abusalom. Wi ishi u laꞋa n ugaꞋin mpa n kuwa̱ ana maku ma̱ va̱ Abusalom wa̱ kuwa̱, maku ma̱ va̱ maku ma̱ va̱.>>
33 Então, o rei, profundamente comovido, subiu à sala que estava por cima da porta e chorou; e, andando, dizia: Meu filho Absalão, meu filho, meu filho Absalão! Quem me dera que eu morrera por ti, Absalão, meu filho, meu filho!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.