2 Samuel 15

asg (ASG) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ana ka nanlo ka lazai, ɗa Abusalom u ciya̱ka̱i ka̱ci ka̱ ni keke vo odoku, koɓolo n odoku, n uma amangerenkupa aza a na a kuwala kelime ka̱ ni.
1 Algum tempo depois, Absalão providenciou para si uma carruagem com cavalos e contratou cinquenta guardas para servirem como sua guarda de honra.
2 Abusalom u tsu ɗa̱nga̱ ta̱ n kpasani u shamgba ɗevu uye u na u banai a utsutsu u likuci. Ɗa baci vuza u ta̱wa̱i n kakuna u mogono adama afada, Abusalom u tsu ɗeke yi ta̱ we ece yi, <<Avu a̱ likuci i ne i ɗai vu uta̱i?>> Ɗa baci vuma va wu ushuki u danai, <<Vuzagbayin mu uta̱ ta̱ a̱ likuci i te a̱ ka̱tsuma̱ ka kumaci ka aza a Isaraila.>>
2 Todas as manhãs, ele se levantava cedo e ia até o portão da cidade. Quando alguém trazia uma causa para ser julgada pelo rei, Absalão perguntava de que cidade a pessoa era, e ela lhe respondia a qual tribo de Israel pertencia.
3 Abusalom wi ta̱ a ku dana yi, <<La̱na̱, kadanshi ka̱ nu ki ta̱ n ugaꞋin n kamayun, ama mogono mi n vuza na wa ku panaka wu ba.>>
3 Então Absalão dizia: “Sua causa é justa e legítima. É pena que o rei não tenha ninguém para ouvi-la”.
4 Abusalom u tsu dana ta̱ kpamu, <<Ishi baci a dana mpa ɗa kayaꞋinkafada ka iɗika ka, mi ta̱ a kuyaꞋanka vuma dem vu na u ta̱wa̱i wa̱ va̱ n kadanshi, afada a mayun.>>
4 E dizia ainda: “Quem me dera ser juiz. Então todos me apresentariam suas questões legais, e eu lhes faria justiça!”.
5 Ɗa baci vuza yoku u ta̱wa̱i ɗevu n Abusalom ɗa u kuɗa̱ngi kukya̱sa̱ yi, u tsu ka̱na̱i ta̱ kukiye ka̱ta̱ u ɗa̱ngusa̱i wo oɓongu yi.
5 Quando alguém ia se prostrar diante dele, Absalão não o permitia. Ao contrário, tomava-o pela mão e o beijava.
6 Ɗa Abusalom u ka̱na̱i kuyaꞋanka aza a Isaraila nannai aza a na a banai u Dawuda adama a na u yaꞋanka le afada, ta u ka̱na̱i ku sabaꞋa a̱ɗu aza a Isaraila nannai.
6 Fazia isso com todos que vinham ao rei pedir justiça e, desse modo, ia conquistando o coração de todos em Israel.
7 Ana a̱ya̱ a̱ na̱shi a lazai, ɗa Abusalom u danai Mogono, <<Mi ta̱ ufolu u nu ka̱sukpa̱ mu m bana a Heburon adama a na n shatangu akucina a na n yaꞋin n Vuzavaguɗu.
7 Passados quatro anos, Absalão disse ao rei: “Deixe-me ir a Hebrom para cumprir o voto que fiz ao S enhor .
8 Adama a na kagbashi ka̱ nu ka yaꞋan ta̱ akucina a makyan ma na wi a Geshuru vu Siriya, u danai, <Ɗa baci Vuzavaguɗu u bonokoi mu a Urushelima kpamu, mi ta̱ a̱ kuga̱nda̱ka̱ yi ɗe a Heburon.> >>
8 Enquanto eu estava em Gesur, na Síria, prometi oferecer sacrifícios ao S enhor em Hebrom caso ele me trouxesse de volta a Jerusalém”.
9 Ɗa mogono ma danai ni, <<Wala m ma̱ta̱na̱.>> Ɗa u lazai a kubana a Heburon.
9 “Está bem”, disse o rei. “Vá e cumpra seu voto.” Então Absalão foi a Hebrom.
10 Ama Abusalom va u suku ta̱ ɗe aza a usuki n akaka usokongi a ubuta̱ u kumaci ka aza a Isaraila ra̱ka̱, u danai, <<Ɗa baci i panai ciliki tsu kavana, ka̱ta̱ i sala, <Abusalom ɗa mogono wi ta̱ ɗe a Heburon.> >>
10 Enquanto estava lá, porém, enviou em segredo mensageiros para todas as tribos de Israel. Eles diziam às pessoas: “Assim que ouvirem as trombetas, digam: ‘Absalão foi coroado rei em Hebrom!’”.
11 Ana Abusalom wu uta̱i a Urushelima a kubana a Heburon, uma a amangatawenre (200) a ɗa o tono ni. U banuki le o soki ni usokongi ta na e yeve kusheshe ku ni ba.
11 Absalão levou consigo duzentos homens de Jerusalém como seus convidados, mas eles não faziam ideia de suas intenções.
12 A makyan ma na Abusalom wi a kuyaꞋan kuneꞋen kalyuka ka, ɗa kpamu u suki e ɗekusheke yi Ahitofelu vuza vu Gilo, vuza vo odoki vu mogono Dawuda. Ka̱bunda̱i ka uma ka na ka gbaɓai kaci n Abusalom aza a na i ufoɓushi adama a na a yaꞋan vishili n Dawuda a yimkpai n ka̱bunda̱i.
12 Enquanto Absalão oferecia os sacrifícios, mandou chamar Aitofel, um dos conselheiros de Davi que vivia na cidade de Gilo. Em pouco tempo, muitos outros se uniram a Absalão, e a conspiração ganhou força.
13 Ɗa vuza vu usuki u ta̱wa̱i u dana yi Dawuda, <<A̱ɗu a uma a Isaraila ra̱ka̱ o bono ta̱ u Abusalom.>>
13 Logo, um mensageiro chegou a Jerusalém para informar Davi: “Todo o Israel se uniu a Absalão!”.
14 Ɗa Dawuda u danai agbashi a̱ ni a na i koɓolon n a̱yi ra̱ka̱ a Urushelima, <<Ɗa̱nga̱i, Tsu sumai, nannai ɗa baci ba Abusalom wi ta̱ a ku una tsu ra̱ka̱. Tsu sumai gogo na, ka̱ta̱ Abusalom u cina tsu ali wu una tsu koɓolo n uma a̱ likuci n kotokobi ba.>>
14 “Então devemos fugir de imediato, ou será tarde demais!”, disse Davi a seus conselheiros. “Rápido! Se sairmos de Jerusalém antes que Absalão chegue, escaparemos e impediremos que ele mate todos os moradores da cidade.”
15 Ɗa agbashi o mogono a ushuki ni, <<Wuma u nu u geshe, ili i na baci mogono me enei i gaꞋan ta̱, ci ta̱ a kuyaꞋan.>>
15 “O senhor tem o nosso apoio”, responderam seus conselheiros. “Faça o que lhe parecer melhor.”
16 Ɗa Mogono ma̱ uta̱i n aza a kpaꞋa a̱ ni koɓolo n agbashi a̱ ni. Ɗa mogono ma̱ ka̱sukpa̱i a̱ma̱ci kupa a gbani a̱ ni adama a na a̱ la̱na̱ ka̱ yi kpaꞋa.
16 Então o rei e toda a sua família partiram de imediato. Ele deixou para trás apenas dez concubinas para cuidarem do palácio.
17 Ana mogono koɓolo uma a̱ ni ra̱ka̱ a̱ uta̱i adama a na a laza a̱ ka̱sukpa̱ likuci ya, ɗa a shamgbai a kpaꞋa ku ukocishi.
17 O rei e todos que o acompanhavam foram a pé e pararam na última casa da cidade,
18 Ɗa uma a̱ ni ra̱ka̱ a lazai kelime ka̱ ni, a̱ ka̱tsuma̱ ka uma a nanlo osoji aza a na a tsu inda mogono i ta̱ punu, koɓolo n osoji ali amangatawa̱nta̱li (600) aza a o tonoi ni a Gatu. Ra̱ka̱ vu le a lazai e kelime ko Mogono.
18 a fim de deixar os soldados do rei passarem e tomarem a dianteira. Também iam com Davi sua guarda pessoal e seiscentos homens de Gate.
19 Ɗa mogono ma danai Itayi vuma vu Gatu, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa avu feu vi na o kutono tsu? Kpatala vu bono vu shamgba n Mogono ma savu Abusalom. Avu komoci kaꞋa, vuza na o lokoi a iɗika i nu.
19 Então o rei se voltou para Itai, comandante dos homens de Gate, e disse: “Por que você está vindo conosco? Volte para o novo rei, pois Israel não é sua pátria; você é um estrangeiro no exílio.
20 Na̱yin na ɗa vu ta̱wa̱i. Niniɗai n kuzuwa wu vu gita̱ ka̱ ka̱ra̱sa̱ n a̱tsu anana, mpa n yeve biꞋi ubuta̱ u na maku bana ba? Kpatala, avu n uma a̱ nu ra̱ka̱. YaꞋan Vuzavaguɗu u yaꞋanka wu kasingai ka̱ ni, ka̱ta̱ kpamu u yotsongu ucigi u gbayin u ni.>>
20 Chegou faz pouco tempo, e não seria certo eu obrigá-lo a vir conosco. Nem sei para onde vamos. Volte e leve consigo seus parentes, e que a bondade e a fidelidade o acompanhem!”.
21 Ama ɗa Itayi wu ushuki Mogono ma, <<N kucuna ta̱ n Vuzavaguɗu vu na wi n wuma, n wuma u mogono, ubuta̱ u na baci ɗe ɗem i banai, ko tsu kuwa̱ ko tana tsu yaꞋan wuma, mpa kagbashi ka̱ nu mi ta̱ o kutono wu.>>
21 Itai, porém, disse ao rei: “Tão certo como vive o S enhor e como vive o rei, eu juro que, não importa o que aconteça, irei aonde for o meu senhor, o rei, seja para viver ou para morrer!”.
22 Ɗa Dawuda u danai Itayi, <<Wala kelime.>> Ɗa Itayi vuza vu Gatu u walai kelime n uma a̱ ni koɓolo n muku n kenkeꞋen n na mi koɓolo n a̱yi.
22 Davi respondeu: “Muito bem, venha conosco”. E Itai, todos os seus homens e suas famílias acompanharam Davi.
23 Ɗa uma a na i punu a iɗika ya ra̱ka̱ a̱ ka̱na̱i ma̱shi n kacaꞋa a makyan ma na Dawuda n uma a̱ ni i a nwalu a kulaza ku ka̱sukpa̱ likuci ya. Ɗa Mogono koɓolo n uma a̱ ni a pasai kuyene ku Kidiron, ɗa ra̱ka̱ vu le a lazai a kuꞋuwa a kakamba ka na ki n vuza ba.
23 Por onde passavam o rei e os que o seguiam, todo o povo chorava em alta voz. Atravessaram o vale de Cedrom e foram em direção ao deserto.
24 Zadoku ganu wi ta̱ lo, kpamu aza e Levi a na i koɓolo n a̱yi i ta̱ ucaniki n akpati vu uzuwakpani vu Ka̱shile va. Ɗa a zuwai akpati vu uzuwakpani va a iɗika ɗevu n Abiyata ganu, ali uma a o kotsoi ku uta̱ punu a̱ likuci ya.
24 Zadoque e todos os levitas também os acompanharam, carregando a arca da aliança de Deus. Puseram a arca no chão, e Abiatar ofereceu sacrifícios até que todos tivessem saído da cidade.
25 Ɗa Mogono ma danai Zadoku, <<Ɗika akpati vu uzuwakpani vu bonuko punu asuvu a̱ likuci ya. N ciya̱ baci mapasa ma singai u Vuzavaguɗu wi ta̱ o kubonoko mu ka̱ta̱ n doku me ene akpati vu uzuwakpani va, ali n ida̱sa̱mkpa̱tsu i ni.
25 Então Davi ordenou a Zadoque: “Leve a arca de Deus de volta para a cidade. Se for da vontade do S enhor , ele me trará de volta para ver novamente a arca e o santuário.
26 Ama u dana baci, <M pana uyoꞋo u nu ba,> ka̱ta̱ u yaꞋanka mu ili i na i gaꞋin ni.>>
26 Mas, se ele não se agradar mais de mim, que faça comigo o que lhe parecer melhor”.
27 Ɗa Mogono ma lyaꞋi kelime n kadanshi n Zadoku ganu, u danai, <<Avu va keniki kaꞋa ba? Kpatala vu bono a̱ likuci ya m ma̱ta̱na̱, n maku ma̱ nu Ahimazu n Janata maku ma Abiyata.
27 O rei também disse ao sacerdote Zadoque: “Preste atenção. Você deve voltar à cidade, com seu filho Aimaás e com Jônatas, filho de Abiatar.
28 La̱na̱, mi ta̱ a kushamgba na a kapasa ka Urudu ka na ka tonoi a kubana e meremune sapu makyan ma na i ta̱wa̱i i yaꞋankai mu kadanshi.>>
28 Farei uma parada em um dos pontos de travessia do Jordão e ficarei ali esperando notícias suas”.
29 Ɗa Zadoku koɓolo n Abiyata o bonokoi akpati vu uzuwakpani vu Ka̱shile va a Urushelima, ɗa feu a̱ da̱sa̱ngi ɗe.
29 Então Zadoque e Abiatar levaram a arca de Deus de volta para Jerusalém e ali permaneceram.
30 Ɗa Dawuda u kumbai nsasan mu nɗanga n Zaitu a̱ ma̱shi. Ɗa u ka̱na̱i nwalu babu ataka, ɗa kpamu u palai kaci ka̱ ni adama u una̱mgbuka̱tsuma̱. Ɗa uma a na i o kutono yi feu a palai aci ele a̱ ka̱na̱i ma̱shi.
30 Davi prosseguiu pelo caminho para o monte das Oliveiras, chorando enquanto andava. Estava com a cabeça coberta e os pés descalços. Os que iam com ele também tinham a cabeça coberta e choravam enquanto subiam ao monte.
31 Ɗa a danai Dawuda, <<Ahitofelu wi ta̱ feu a̱ ka̱tsuma̱ ka aza a na o foɓusoi kuyaꞋanka Abusalom ugbamiwasuvu.>> Ɗa Dawuda u vasai, <<Mi ta̱ ufolu u nu Vuzavaguɗu, bonuko kadanshi ka Ahitofelu ukuna u gbani.>>
31 Quando alguém informou a Davi que Aitofel, seu conselheiro, agora apoiava Absalão, Davi orou: “Ó S enhor , faze que Aitofel dê conselhos errados a Absalão!”.
32 Ana Dawuda u yawai gaɗi vu kusan a ubuta̱ u na uma a tsu cikpa Ka̱shile, ɗa Hushayi vuza vu aza a Ariki u gasai n a̱yi. Ɗa Hushayi u karasai ntogu n ni ɗa u kiyangi e kiye a̱ ni gaɗi kaci adama una̱mgbi u ka̱tsuma̱.
32 Quando Davi chegou ao alto do monte, onde o povo costumava adorar a Deus, Husai, o arquita, o esperava ali. Husai havia rasgado suas roupas e colocado terra sobre a cabeça.
33 Ɗa Dawuda u danai ni, <<Vu tono mu baci, vi ta̱ o kudoku mu atakaci.
33 Mas Davi lhe disse: “Se você vier comigo, será apenas um peso.
34 Ama ɗa baci vu bonoi a̱ likuci ɗa vu danai Abusalom, <Mi ta̱ o kokpo kagbashi ka̱ nu mogono. N tsu cau n yaꞋanka ta̱ eshevu tsugbashi, ama gogo na mi ta̱ o kokpo kagbashi ka̱ nu.> Vu yaꞋan baci nannai, vi ta̱ a̱ kuɓa̱nka̱ mu n ciya̱ n bonoko kadanshi ka Ahitofelu ukuna u gbani.
34 Volte à cidade e diga a Absalão: ‘Agora serei seu conselheiro, ó rei, como no passado fui conselheiro de seu pai’. Assim, você poderá frustrar os conselhos de Aitofel.
35 Anan ganu Zadoku n Abiyata i ɗe ba? Vu dana le i na vu panai a kpaꞋa ku mogono ma savu.
35 Os sacerdotes Zadoque e Abiatar estarão lá. Informe-os dos planos feitos no palácio,
36 Muku n re n le, Ahimazu maku ma Zadoku, n Janata maku ma Abiyata, i ta̱ ɗe koɓolo n ele suku le a̱ ta̱wa̱ a dana mu ili dem i na vu panai.>>
36 e eles enviarão seus filhos Aimaás e Jônatas para me contar o que se passa”.
37 Ɗa Hushayi ka̱ja̱Ꞌa̱ ka Dawuda u bonoi a Urushelima a makyan ma na Abusalom wi a kuꞋuwa a̱ likuci ya.
37 Assim, Husai, amigo de Davi, voltou para Jerusalém e ali chegou na mesma hora em que Absalão entrava na cidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.