2 Samuel 15
asg (ASG) vs NTLH
1 Ana ka nanlo ka lazai, ɗa Abusalom u ciya̱ka̱i ka̱ci ka̱ ni keke vo odoku, koɓolo n odoku, n uma amangerenkupa aza a na a kuwala kelime ka̱ ni.
1 Depois disso Absalão mandou preparar para si um carro com cavalos e cinquenta homens para correrem na sua frente.
2 Abusalom u tsu ɗa̱nga̱ ta̱ n kpasani u shamgba ɗevu uye u na u banai a utsutsu u likuci. Ɗa baci vuza u ta̱wa̱i n kakuna u mogono adama afada, Abusalom u tsu ɗeke yi ta̱ we ece yi, <<Avu a̱ likuci i ne i ɗai vu uta̱i?>> Ɗa baci vuma va wu ushuki u danai, <<Vuzagbayin mu uta̱ ta̱ a̱ likuci i te a̱ ka̱tsuma̱ ka kumaci ka aza a Isaraila.>>
2 Ele se levantava cedo e ficava no portão da cidade, onde a estrada terminava. Quando uma pessoa chegava ali com algum caso para o rei Davi resolver, Absalão a chamava e perguntava de onde era. E, quando a pessoa respondia: “Senhor, eu sou de tal tribo de Israel”,
3 Abusalom wi ta̱ a ku dana yi, <<La̱na̱, kadanshi ka̱ nu ki ta̱ n ugaꞋin n kamayun, ama mogono mi n vuza na wa ku panaka wu ba.>>
3 Absalão dizia: “Olhe! A lei está do seu lado, mas não há um representante do rei para ouvir o seu caso.”
4 Abusalom u tsu dana ta̱ kpamu, <<Ishi baci a dana mpa ɗa kayaꞋinkafada ka iɗika ka, mi ta̱ a kuyaꞋanka vuma dem vu na u ta̱wa̱i wa̱ va̱ n kadanshi, afada a mayun.>>
4 Absalão também dizia: “Ah! Se eu fosse o juiz aqui! Então qualquer pessoa que tivesse uma questão ou um pedido poderia me procurar, e eu faria justiça.”
5 Ɗa baci vuza yoku u ta̱wa̱i ɗevu n Abusalom ɗa u kuɗa̱ngi kukya̱sa̱ yi, u tsu ka̱na̱i ta̱ kukiye ka̱ta̱ u ɗa̱ngusa̱i wo oɓongu yi.
5 E, quando alguém chegava perto de Absalão para se curvar diante dele, ele o segurava, abraçava e beijava.
6 Ɗa Abusalom u ka̱na̱i kuyaꞋanka aza a Isaraila nannai aza a na a banai u Dawuda adama a na u yaꞋanka le afada, ta u ka̱na̱i ku sabaꞋa a̱ɗu aza a Isaraila nannai.
6 Absalão fazia isso com todos os israelitas que iam pedir ao rei Davi que fizesse justiça, e assim ele conquistava o coração do povo de Israel.
7 Ana a̱ya̱ a̱ na̱shi a lazai, ɗa Abusalom u danai Mogono, <<Mi ta̱ ufolu u nu ka̱sukpa̱ mu m bana a Heburon adama a na n shatangu akucina a na n yaꞋin n Vuzavaguɗu.
7 Quatro anos depois, Absalão disse ao rei Davi: — Deixe-me ir à cidade de Hebrom para pagar uma promessa que fiz a Deus, o
8 Adama a na kagbashi ka̱ nu ka yaꞋan ta̱ akucina a makyan ma na wi a Geshuru vu Siriya, u danai, <Ɗa baci Vuzavaguɗu u bonokoi mu a Urushelima kpamu, mi ta̱ a̱ kuga̱nda̱ka̱ yi ɗe a Heburon.> >>
8 Enquanto estava morando em Gesur, na Síria, eu prometi que, se o Senhor me trouxesse de volta a Jerusalém, eu o adoraria em Hebrom.
9 Ɗa mogono ma danai ni, <<Wala m ma̱ta̱na̱.>> Ɗa u lazai a kubana a Heburon.
9 — Vá em paz! — disse o rei. Aí Absalão foi a Hebrom.
10 Ama Abusalom va u suku ta̱ ɗe aza a usuki n akaka usokongi a ubuta̱ u kumaci ka aza a Isaraila ra̱ka̱, u danai, <<Ɗa baci i panai ciliki tsu kavana, ka̱ta̱ i sala, <Abusalom ɗa mogono wi ta̱ ɗe a Heburon.> >>
10 Mas enviou mensageiros a todas as tribos de Israel, para dizerem o seguinte: — Quando vocês ouvirem o toque de cornetas, digam: “Absalão se tornou rei em Hebrom!”
11 Ana Abusalom wu uta̱i a Urushelima a kubana a Heburon, uma a amangatawenre (200) a ɗa o tono ni. U banuki le o soki ni usokongi ta na e yeve kusheshe ku ni ba.
11 Duzentos homens saíram de Jerusalém com Absalão, como convidados; eles não sabiam nada daquele plano e foram com toda a boa-fé.
12 A makyan ma na Abusalom wi a kuyaꞋan kuneꞋen kalyuka ka, ɗa kpamu u suki e ɗekusheke yi Ahitofelu vuza vu Gilo, vuza vo odoki vu mogono Dawuda. Ka̱bunda̱i ka uma ka na ka gbaɓai kaci n Abusalom aza a na i ufoɓushi adama a na a yaꞋan vishili n Dawuda a yimkpai n ka̱bunda̱i.
12 Enquanto estava oferecendo sacrifícios , Absalão também mandou chamar Aitofel, da cidade de Gilo. Aitofel era um dos conselheiros de Davi. Assim a revolta contra o rei ficou mais forte, e os seguidores de Absalão aumentaram.
13 Ɗa vuza vu usuki u ta̱wa̱i u dana yi Dawuda, <<A̱ɗu a uma a Isaraila ra̱ka̱ o bono ta̱ u Abusalom.>>
13 Então veio um mensageiro e contou a Davi que os israelitas haviam passado para o lado de Absalão.
14 Ɗa Dawuda u danai agbashi a̱ ni a na i koɓolon n a̱yi ra̱ka̱ a Urushelima, <<Ɗa̱nga̱i, Tsu sumai, nannai ɗa baci ba Abusalom wi ta̱ a ku una tsu ra̱ka̱. Tsu sumai gogo na, ka̱ta̱ Abusalom u cina tsu ali wu una tsu koɓolo n uma a̱ likuci n kotokobi ba.>>
14 Aí Davi disse a todos os seus oficiais que estavam com ele em Jerusalém: — Se queremos escapar de Absalão, temos de fugir logo. Vamos depressa; se não, ele vai nos alcançar aqui, vai nos vencer e matar todos os que estiverem na cidade!
15 Ɗa agbashi o mogono a ushuki ni, <<Wuma u nu u geshe, ili i na baci mogono me enei i gaꞋan ta̱, ci ta̱ a kuyaꞋan.>>
15 — Sim. Nós, os seus servidores, estamos prontos para fazer tudo o que o senhor disser! — responderam eles.
16 Ɗa Mogono ma̱ uta̱i n aza a kpaꞋa a̱ ni koɓolo n agbashi a̱ ni. Ɗa mogono ma̱ ka̱sukpa̱i a̱ma̱ci kupa a gbani a̱ ni adama a na a̱ la̱na̱ ka̱ yi kpaꞋa.
16 Aí o rei saiu acompanhado por toda a sua família e pelos seus funcionários. Deixou somente dez concubinas para cuidarem do palácio.
17 Ana mogono koɓolo uma a̱ ni ra̱ka̱ a̱ uta̱i adama a na a laza a̱ ka̱sukpa̱ likuci ya, ɗa a shamgbai a kpaꞋa ku ukocishi.
17 Quando o rei e todo o seu povo estavam saindo da cidade, pararam na última casa.
18 Ɗa uma a̱ ni ra̱ka̱ a lazai kelime ka̱ ni, a̱ ka̱tsuma̱ ka uma a nanlo osoji aza a na a tsu inda mogono i ta̱ punu, koɓolo n osoji ali amangatawa̱nta̱li (600) aza a o tonoi ni a Gatu. Ra̱ka̱ vu le a lazai e kelime ko Mogono.
18 Todos os funcionários ficaram de pé diante do rei enquanto os queretitas e os peletitas desfilaram em frente dele. Os seiscentos soldados que o haviam seguido desde a cidade de Gate também passaram diante dele.
19 Ɗa mogono ma danai Itayi vuma vu Gatu, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa avu feu vi na o kutono tsu? Kpatala vu bono vu shamgba n Mogono ma savu Abusalom. Avu komoci kaꞋa, vuza na o lokoi a iɗika i nu.
19 Então Davi disse a Itai, o líder deles: — Por que é que você está indo com a gente? Volte e fique com o novo rei. Você é um estrangeiro, um refugiado que está longe da sua pátria.
20 Na̱yin na ɗa vu ta̱wa̱i. Niniɗai n kuzuwa wu vu gita̱ ka̱ ka̱ra̱sa̱ n a̱tsu anana, mpa n yeve biꞋi ubuta̱ u na maku bana ba? Kpatala, avu n uma a̱ nu ra̱ka̱. YaꞋan Vuzavaguɗu u yaꞋanka wu kasingai ka̱ ni, ka̱ta̱ kpamu u yotsongu ucigi u gbayin u ni.>>
20 Você só viveu aqui pouco tempo. Então por que eu faria você seguir comigo? Eu não sei para onde vou. Volte e leve os seus companheiros. E que o amor e a fidelidade do Senhor estejam com você!
21 Ama ɗa Itayi wu ushuki Mogono ma, <<N kucuna ta̱ n Vuzavaguɗu vu na wi n wuma, n wuma u mogono, ubuta̱ u na baci ɗe ɗem i banai, ko tsu kuwa̱ ko tana tsu yaꞋan wuma, mpa kagbashi ka̱ nu mi ta̱ o kutono wu.>>
21 Porém Itai respondeu: — Ó rei, eu juro, em nome do
22 Ɗa Dawuda u danai Itayi, <<Wala kelime.>> Ɗa Itayi vuza vu Gatu u walai kelime n uma a̱ ni koɓolo n muku n kenkeꞋen n na mi koɓolo n a̱yi.
22 — Muito bem! — respondeu Davi. — Então passe adiante! Itai foi em frente com todos os seus homens e os seus dependentes.
23 Ɗa uma a na i punu a iɗika ya ra̱ka̱ a̱ ka̱na̱i ma̱shi n kacaꞋa a makyan ma na Dawuda n uma a̱ ni i a nwalu a kulaza ku ka̱sukpa̱ likuci ya. Ɗa Mogono koɓolo n uma a̱ ni a pasai kuyene ku Kidiron, ɗa ra̱ka̱ vu le a lazai a kuꞋuwa a kakamba ka na ki n vuza ba.
23 Enquanto os seguidores de Davi saíam, o povo chorava alto. O rei atravessou o riacho de Cedrom, e todos os seus homens também, e foram na direção do deserto.
24 Zadoku ganu wi ta̱ lo, kpamu aza e Levi a na i koɓolo n a̱yi i ta̱ ucaniki n akpati vu uzuwakpani vu Ka̱shile va. Ɗa a zuwai akpati vu uzuwakpani va a iɗika ɗevu n Abiyata ganu, ali uma a o kotsoi ku uta̱ punu a̱ likuci ya.
24 Zadoque, o sacerdote, estava com eles, e também os levitas , carregando a arca sagrada da aliança. Os levitas colocaram a arca no chão até que todo o povo acabou de sair da cidade. Abiatar também estava ali.
25 Ɗa Mogono ma danai Zadoku, <<Ɗika akpati vu uzuwakpani vu bonuko punu asuvu a̱ likuci ya. N ciya̱ baci mapasa ma singai u Vuzavaguɗu wi ta̱ o kubonoko mu ka̱ta̱ n doku me ene akpati vu uzuwakpani va, ali n ida̱sa̱mkpa̱tsu i ni.
25 Então o rei disse a Zadoque: — Leve a arca da aliança de volta para a cidade. Se o
26 Ama u dana baci, <M pana uyoꞋo u nu ba,> ka̱ta̱ u yaꞋanka mu ili i na i gaꞋin ni.>>
26 Mas, se ele não está satisfeito, que faça comigo o que quiser!
27 Ɗa Mogono ma lyaꞋi kelime n kadanshi n Zadoku ganu, u danai, <<Avu va keniki kaꞋa ba? Kpatala vu bono a̱ likuci ya m ma̱ta̱na̱, n maku ma̱ nu Ahimazu n Janata maku ma Abiyata.
27 E Davi continuou a falar com Zadoque: — Olhe! Leve seu filho Aimaás e também Jônatas, filho de Abiatar, e volte em paz para a cidade.
28 La̱na̱, mi ta̱ a kushamgba na a kapasa ka Urudu ka na ka tonoi a kubana e meremune sapu makyan ma na i ta̱wa̱i i yaꞋankai mu kadanshi.>>
28 Enquanto isso, eu vou ficar esperando nos caminhos do deserto, até receber notícias de vocês.
29 Ɗa Zadoku koɓolo n Abiyata o bonokoi akpati vu uzuwakpani vu Ka̱shile va a Urushelima, ɗa feu a̱ da̱sa̱ngi ɗe.
29 Então Zadoque e Abiatar levaram a arca de volta para Jerusalém e ficaram lá.
30 Ɗa Dawuda u kumbai nsasan mu nɗanga n Zaitu a̱ ma̱shi. Ɗa u ka̱na̱i nwalu babu ataka, ɗa kpamu u palai kaci ka̱ ni adama u una̱mgbuka̱tsuma̱. Ɗa uma a na i o kutono yi feu a palai aci ele a̱ ka̱na̱i ma̱shi.
30 Davi subiu o monte das Oliveiras chorando; ele estava descalço e havia coberto a cabeça em sinal de tristeza. Todos os que o seguiam cobriram a cabeça e também choravam.
31 Ɗa a danai Dawuda, <<Ahitofelu wi ta̱ feu a̱ ka̱tsuma̱ ka aza a na o foɓusoi kuyaꞋanka Abusalom ugbamiwasuvu.>> Ɗa Dawuda u vasai, <<Mi ta̱ ufolu u nu Vuzavaguɗu, bonuko kadanshi ka Ahitofelu ukuna u gbani.>>
31 Quando contaram a Davi que Aitofel havia passado para o lado de Absalão, ele disse: — Ó
32 Ana Dawuda u yawai gaɗi vu kusan a ubuta̱ u na uma a tsu cikpa Ka̱shile, ɗa Hushayi vuza vu aza a Ariki u gasai n a̱yi. Ɗa Hushayi u karasai ntogu n ni ɗa u kiyangi e kiye a̱ ni gaɗi kaci adama una̱mgbi u ka̱tsuma̱.
32 Quando Davi chegou ao alto do monte, onde havia um lugar de adoração, o seu fiel amigo Husai, da família dos arquitas, foi encontrar-se com ele ali. Husai estava com as roupas rasgadas e tinha posto terra na cabeça em sinal de tristeza.
33 Ɗa Dawuda u danai ni, <<Vu tono mu baci, vi ta̱ o kudoku mu atakaci.
33 Davi lhe disse: — Não venha comigo, pois isso não me ajudará.
34 Ama ɗa baci vu bonoi a̱ likuci ɗa vu danai Abusalom, <Mi ta̱ o kokpo kagbashi ka̱ nu mogono. N tsu cau n yaꞋanka ta̱ eshevu tsugbashi, ama gogo na mi ta̱ o kokpo kagbashi ka̱ nu.> Vu yaꞋan baci nannai, vi ta̱ a̱ kuɓa̱nka̱ mu n ciya̱ n bonoko kadanshi ka Ahitofelu ukuna u gbani.
34 Mas você poderá me ajudar, fazendo com que os conselhos de Aitofel fiquem sem efeito. Quando voltar à cidade, diga a Absalão: “Ó rei, eu agora vou servir o senhor como servia o seu pai.”
35 Anan ganu Zadoku n Abiyata i ɗe ba? Vu dana le i na vu panai a kpaꞋa ku mogono ma savu.
35 Os sacerdotes Zadoque e Abiatar vão estar lá, e você contará a eles tudo o que ouvir no palácio do rei.
36 Muku n re n le, Ahimazu maku ma Zadoku, n Janata maku ma Abiyata, i ta̱ ɗe koɓolo n ele suku le a̱ ta̱wa̱ a dana mu ili dem i na vu panai.>>
36 Os filhos deles, Aimaás e Jônatas, vão estar lá também, e você poderá me mandar por eles todas as informações que conseguir.
37 Ɗa Hushayi ka̱ja̱Ꞌa̱ ka Dawuda u bonoi a Urushelima a makyan ma na Abusalom wi a kuꞋuwa a̱ likuci ya.
37 Então Husai, o conselheiro particular de Davi, foi e chegou à cidade justamente quando Absalão estava chegando lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.