2 Samuel 15
asg (ASG) vs NAA
1 Ana ka nanlo ka lazai, ɗa Abusalom u ciya̱ka̱i ka̱ci ka̱ ni keke vo odoku, koɓolo n odoku, n uma amangerenkupa aza a na a kuwala kelime ka̱ ni.
1 Depois disso, Absalão arranjou uma carruagem, cavalos e cinquenta homens que corressem na sua frente.
2 Abusalom u tsu ɗa̱nga̱ ta̱ n kpasani u shamgba ɗevu uye u na u banai a utsutsu u likuci. Ɗa baci vuza u ta̱wa̱i n kakuna u mogono adama afada, Abusalom u tsu ɗeke yi ta̱ we ece yi, <<Avu a̱ likuci i ne i ɗai vu uta̱i?>> Ɗa baci vuma va wu ushuki u danai, <<Vuzagbayin mu uta̱ ta̱ a̱ likuci i te a̱ ka̱tsuma̱ ka kumaci ka aza a Isaraila.>>
2 Ele se levantava cedo e ficava à beira do caminho que levava ao portão da cidade. Quando passava um homem que tinha alguma demanda que devia ser submetida ao rei para julgamento, Absalão o chamava a si e lhe dizia: “De que cidade você é?” Quando ele respondia: “Este seu servo é de tal tribo de Israel”,
3 Abusalom wi ta̱ a ku dana yi, <<La̱na̱, kadanshi ka̱ nu ki ta̱ n ugaꞋin n kamayun, ama mogono mi n vuza na wa ku panaka wu ba.>>
3 Absalão lhe dizia: “Olhe, a sua causa é boa e justa, mas você não tem quem o ouça da parte do rei.”
4 Abusalom u tsu dana ta̱ kpamu, <<Ishi baci a dana mpa ɗa kayaꞋinkafada ka iɗika ka, mi ta̱ a kuyaꞋanka vuma dem vu na u ta̱wa̱i wa̱ va̱ n kadanshi, afada a mayun.>>
4 Absalão dizia mais: “Ah! Quem me dera ser juiz na terra, para que viesse a mim todo homem que tivesse demanda ou questão, para que eu lhe fizesse justiça!”
5 Ɗa baci vuza yoku u ta̱wa̱i ɗevu n Abusalom ɗa u kuɗa̱ngi kukya̱sa̱ yi, u tsu ka̱na̱i ta̱ kukiye ka̱ta̱ u ɗa̱ngusa̱i wo oɓongu yi.
5 Também, quando alguém se aproximava para inclinar-se diante dele, ele estendia as mãos, abraçava-o e o beijava.
6 Ɗa Abusalom u ka̱na̱i kuyaꞋanka aza a Isaraila nannai aza a na a banai u Dawuda adama a na u yaꞋanka le afada, ta u ka̱na̱i ku sabaꞋa a̱ɗu aza a Isaraila nannai.
6 Absalão agia desta maneira com todo o Israel que vinha ao rei para pedir justiça e, assim, conquistava o coração dos homens de Israel.
7 Ana a̱ya̱ a̱ na̱shi a lazai, ɗa Abusalom u danai Mogono, <<Mi ta̱ ufolu u nu ka̱sukpa̱ mu m bana a Heburon adama a na n shatangu akucina a na n yaꞋin n Vuzavaguɗu.
7 Ao fim de quatro anos, Absalão disse ao rei: — Deixe-me ir a Hebrom cumprir o voto que fiz ao
8 Adama a na kagbashi ka̱ nu ka yaꞋan ta̱ akucina a makyan ma na wi a Geshuru vu Siriya, u danai, <Ɗa baci Vuzavaguɗu u bonokoi mu a Urushelima kpamu, mi ta̱ a̱ kuga̱nda̱ka̱ yi ɗe a Heburon.> >>
8 Porque, quando estava morando em Gesur, na Síria, este seu servo fez um voto, dizendo: “Se o Senhor me trouxer de volta a Jerusalém, prestarei culto ao Senhor .”
9 Ɗa mogono ma danai ni, <<Wala m ma̱ta̱na̱.>> Ɗa u lazai a kubana a Heburon.
9 Então o rei disse: — Vá em paz. E Absalão levantou-se e foi para Hebrom.
10 Ama Abusalom va u suku ta̱ ɗe aza a usuki n akaka usokongi a ubuta̱ u kumaci ka aza a Isaraila ra̱ka̱, u danai, <<Ɗa baci i panai ciliki tsu kavana, ka̱ta̱ i sala, <Abusalom ɗa mogono wi ta̱ ɗe a Heburon.> >>
10 Absalão enviou emissários secretos por todas as tribos de Israel, dizendo: — Quando ouvirem o som das trombetas, digam: “Absalão é rei em Hebrom!”
11 Ana Abusalom wu uta̱i a Urushelima a kubana a Heburon, uma a amangatawenre (200) a ɗa o tono ni. U banuki le o soki ni usokongi ta na e yeve kusheshe ku ni ba.
11 De Jerusalém foram com Absalão duzentos homens convidados, porém iam na sua simplicidade, porque nada sabiam daquele plano.
12 A makyan ma na Abusalom wi a kuyaꞋan kuneꞋen kalyuka ka, ɗa kpamu u suki e ɗekusheke yi Ahitofelu vuza vu Gilo, vuza vo odoki vu mogono Dawuda. Ka̱bunda̱i ka uma ka na ka gbaɓai kaci n Abusalom aza a na i ufoɓushi adama a na a yaꞋan vishili n Dawuda a yimkpai n ka̱bunda̱i.
12 Enquanto oferecia os seus sacrifícios, Absalão também mandou chamar Aitofel, o gilonita, do conselho de Davi, da sua cidade de Gilo. Assim a conspiração tornou-se poderosa, e o povo que tomava o partido de Absalão crescia em número.
13 Ɗa vuza vu usuki u ta̱wa̱i u dana yi Dawuda, <<A̱ɗu a uma a Isaraila ra̱ka̱ o bono ta̱ u Abusalom.>>
13 Então um mensageiro veio a Davi, dizendo: — Todo o povo de Israel está seguindo Absalão.
14 Ɗa Dawuda u danai agbashi a̱ ni a na i koɓolon n a̱yi ra̱ka̱ a Urushelima, <<Ɗa̱nga̱i, Tsu sumai, nannai ɗa baci ba Abusalom wi ta̱ a ku una tsu ra̱ka̱. Tsu sumai gogo na, ka̱ta̱ Abusalom u cina tsu ali wu una tsu koɓolo n uma a̱ likuci n kotokobi ba.>>
14 Diante disto, Davi disse a todos os servos que estavam com ele em Jerusalém: — Levantem-se, e vamos fugir, porque não poderemos nos salvar de Absalão. Saiam o mais depressa possível, para que ele não nos alcance, lance sobre nós a ruína e passe a cidade a fio de espada.
15 Ɗa agbashi o mogono a ushuki ni, <<Wuma u nu u geshe, ili i na baci mogono me enei i gaꞋan ta̱, ci ta̱ a kuyaꞋan.>>
15 Então os servos do rei lhe disseram: — Eis aqui os seus servos, dispostos a fazer tudo o que o rei, nosso senhor, determinar.
16 Ɗa Mogono ma̱ uta̱i n aza a kpaꞋa a̱ ni koɓolo n agbashi a̱ ni. Ɗa mogono ma̱ ka̱sukpa̱i a̱ma̱ci kupa a gbani a̱ ni adama a na a̱ la̱na̱ ka̱ yi kpaꞋa.
16 O rei saiu, e todos os de sua casa o seguiram. Deixou, porém, dez concubinas para cuidarem do palácio.
17 Ana mogono koɓolo uma a̱ ni ra̱ka̱ a̱ uta̱i adama a na a laza a̱ ka̱sukpa̱ likuci ya, ɗa a shamgbai a kpaꞋa ku ukocishi.
17 Quando o rei e todo o povo estavam saindo da cidade, pararam na última casa.
18 Ɗa uma a̱ ni ra̱ka̱ a lazai kelime ka̱ ni, a̱ ka̱tsuma̱ ka uma a nanlo osoji aza a na a tsu inda mogono i ta̱ punu, koɓolo n osoji ali amangatawa̱nta̱li (600) aza a o tonoi ni a Gatu. Ra̱ka̱ vu le a lazai e kelime ko Mogono.
18 Todos os seus servos passaram por ele. Também toda a guarda real e todos os geteus, seiscentos homens que o seguiram de Gate, passaram diante do rei.
19 Ɗa mogono ma danai Itayi vuma vu Gatu, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa avu feu vi na o kutono tsu? Kpatala vu bono vu shamgba n Mogono ma savu Abusalom. Avu komoci kaꞋa, vuza na o lokoi a iɗika i nu.
19 Então o rei disse a Itai, o geteu: — Por que também você está indo conosco? Volte e fique com quem vier a ser o rei, porque você é estrangeiro e desterrado de sua pátria.
20 Na̱yin na ɗa vu ta̱wa̱i. Niniɗai n kuzuwa wu vu gita̱ ka̱ ka̱ra̱sa̱ n a̱tsu anana, mpa n yeve biꞋi ubuta̱ u na maku bana ba? Kpatala, avu n uma a̱ nu ra̱ka̱. YaꞋan Vuzavaguɗu u yaꞋanka wu kasingai ka̱ ni, ka̱ta̱ kpamu u yotsongu ucigi u gbayin u ni.>>
20 Você chegou ontem, e por que hoje eu já o levaria conosco a vaguear, quando eu mesmo não sei para onde vou? Volte e leve consigo os seus companheiros. E que a misericórdia e a fidelidade o acompanhem.
21 Ama ɗa Itayi wu ushuki Mogono ma, <<N kucuna ta̱ n Vuzavaguɗu vu na wi n wuma, n wuma u mogono, ubuta̱ u na baci ɗe ɗem i banai, ko tsu kuwa̱ ko tana tsu yaꞋan wuma, mpa kagbashi ka̱ nu mi ta̱ o kutono wu.>>
21 Porém Itai respondeu ao rei: — Tão certo como vive o
22 Ɗa Dawuda u danai Itayi, <<Wala kelime.>> Ɗa Itayi vuza vu Gatu u walai kelime n uma a̱ ni koɓolo n muku n kenkeꞋen n na mi koɓolo n a̱yi.
22 Então Davi disse a Itai: — Vá e passe adiante. E assim passaram adiante Itai, o geteu, todos os seus homens e todas as crianças que estavam com ele.
23 Ɗa uma a na i punu a iɗika ya ra̱ka̱ a̱ ka̱na̱i ma̱shi n kacaꞋa a makyan ma na Dawuda n uma a̱ ni i a nwalu a kulaza ku ka̱sukpa̱ likuci ya. Ɗa Mogono koɓolo n uma a̱ ni a pasai kuyene ku Kidiron, ɗa ra̱ka̱ vu le a lazai a kuꞋuwa a kakamba ka na ki n vuza ba.
23 Toda a terra chorava em alta voz. E todo o povo e também o rei passaram o ribeiro de Cedrom, seguindo o caminho do deserto.
24 Zadoku ganu wi ta̱ lo, kpamu aza e Levi a na i koɓolo n a̱yi i ta̱ ucaniki n akpati vu uzuwakpani vu Ka̱shile va. Ɗa a zuwai akpati vu uzuwakpani va a iɗika ɗevu n Abiyata ganu, ali uma a o kotsoi ku uta̱ punu a̱ likuci ya.
24 Eis que Zadoque também estava ali, e com ele todos os levitas que levavam a arca da aliança de Deus. Puseram ali a arca de Deus, até que todo o povo acabou de sair da cidade.
25 Ɗa Mogono ma danai Zadoku, <<Ɗika akpati vu uzuwakpani vu bonuko punu asuvu a̱ likuci ya. N ciya̱ baci mapasa ma singai u Vuzavaguɗu wi ta̱ o kubonoko mu ka̱ta̱ n doku me ene akpati vu uzuwakpani va, ali n ida̱sa̱mkpa̱tsu i ni.
25 Então o rei disse a Zadoque: — Leve a arca de Deus de volta para a cidade. Se eu encontrar favor aos olhos do
26 Ama u dana baci, <M pana uyoꞋo u nu ba,> ka̱ta̱ u yaꞋanka mu ili i na i gaꞋin ni.>>
26 Se ele, porém, disser: “Não tenho prazer em você”, eis-me aqui; faça de mim o que achar melhor.
27 Ɗa Mogono ma lyaꞋi kelime n kadanshi n Zadoku ganu, u danai, <<Avu va keniki kaꞋa ba? Kpatala vu bono a̱ likuci ya m ma̱ta̱na̱, n maku ma̱ nu Ahimazu n Janata maku ma Abiyata.
27 O rei disse mais a Zadoque, o sacerdote: — Ó vidente, volte em paz para a cidade com o seu filho Aimaás e com Abiatar e o filho dele, Jônatas.
28 La̱na̱, mi ta̱ a kushamgba na a kapasa ka Urudu ka na ka tonoi a kubana e meremune sapu makyan ma na i ta̱wa̱i i yaꞋankai mu kadanshi.>>
28 Vejam: vou ficar esperando nos vaus do deserto até que me venham notícias de vocês.
29 Ɗa Zadoku koɓolo n Abiyata o bonokoi akpati vu uzuwakpani vu Ka̱shile va a Urushelima, ɗa feu a̱ da̱sa̱ngi ɗe.
29 Então Zadoque e Abiatar levaram a arca de Deus de volta para Jerusalém e lá ficaram.
30 Ɗa Dawuda u kumbai nsasan mu nɗanga n Zaitu a̱ ma̱shi. Ɗa u ka̱na̱i nwalu babu ataka, ɗa kpamu u palai kaci ka̱ ni adama u una̱mgbuka̱tsuma̱. Ɗa uma a na i o kutono yi feu a palai aci ele a̱ ka̱na̱i ma̱shi.
30 Davi seguiu pela encosta do monte das Oliveiras, subindo e chorando; tinha a cabeça coberta e caminhava descalço. Todo o povo que ia com ele, de cabeça coberta, subiu chorando.
31 Ɗa a danai Dawuda, <<Ahitofelu wi ta̱ feu a̱ ka̱tsuma̱ ka aza a na o foɓusoi kuyaꞋanka Abusalom ugbamiwasuvu.>> Ɗa Dawuda u vasai, <<Mi ta̱ ufolu u nu Vuzavaguɗu, bonuko kadanshi ka Ahitofelu ukuna u gbani.>>
31 Então contaram a Davi que Aitofel estava entre os que conspiravam com Absalão. Por isso Davi orou, dizendo: — Ó
32 Ana Dawuda u yawai gaɗi vu kusan a ubuta̱ u na uma a tsu cikpa Ka̱shile, ɗa Hushayi vuza vu aza a Ariki u gasai n a̱yi. Ɗa Hushayi u karasai ntogu n ni ɗa u kiyangi e kiye a̱ ni gaɗi kaci adama una̱mgbi u ka̱tsuma̱.
32 Quando Davi chegou ao alto do monte, onde se costuma adorar a Deus, eis que Husai, o arquita, veio encontrar-se com ele, de manto rasgado e com terra sobre a cabeça.
33 Ɗa Dawuda u danai ni, <<Vu tono mu baci, vi ta̱ o kudoku mu atakaci.
33 Davi lhe disse: — Se você for comigo, será um peso para mim.
34 Ama ɗa baci vu bonoi a̱ likuci ɗa vu danai Abusalom, <Mi ta̱ o kokpo kagbashi ka̱ nu mogono. N tsu cau n yaꞋanka ta̱ eshevu tsugbashi, ama gogo na mi ta̱ o kokpo kagbashi ka̱ nu.> Vu yaꞋan baci nannai, vi ta̱ a̱ kuɓa̱nka̱ mu n ciya̱ n bonoko kadanshi ka Ahitofelu ukuna u gbani.
34 Mas, se voltar para a cidade e disser a Absalão: “Eu serei, ó rei, seu servo; como no passado fui servo de seu pai, assim agora serei seu servo”, você poderá me ajudar a frustrar o conselho de Aitofel.
35 Anan ganu Zadoku n Abiyata i ɗe ba? Vu dana le i na vu panai a kpaꞋa ku mogono ma savu.
35 Os sacerdotes Zadoque e Abiatar estarão lá com você. Conte a esses sacerdotes tudo o que você ouvir no palácio real.
36 Muku n re n le, Ahimazu maku ma Zadoku, n Janata maku ma Abiyata, i ta̱ ɗe koɓolo n ele suku le a̱ ta̱wa̱ a dana mu ili dem i na vu panai.>>
36 Lá estão também os filhos deles, Aimaás, filho de Zadoque, e Jônatas, filho de Abiatar. Por meio deles vocês podem me mandar notícias de todas as coisas que ouvirem.
37 Ɗa Hushayi ka̱ja̱Ꞌa̱ ka Dawuda u bonoi a Urushelima a makyan ma na Abusalom wi a kuꞋuwa a̱ likuci ya.
37 Então Husai, amigo de Davi, foi para a cidade, e Absalão entrou em Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.