2 Samuel 15

asg (ASG) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ana ka nanlo ka lazai, ɗa Abusalom u ciya̱ka̱i ka̱ci ka̱ ni keke vo odoku, koɓolo n odoku, n uma amangerenkupa aza a na a kuwala kelime ka̱ ni.
1 Aconteceu depois disso que Absalão adquiriu para si um carro e cavalos, e cinqüenta homens que corressem adiante dele.
2 Abusalom u tsu ɗa̱nga̱ ta̱ n kpasani u shamgba ɗevu uye u na u banai a utsutsu u likuci. Ɗa baci vuza u ta̱wa̱i n kakuna u mogono adama afada, Abusalom u tsu ɗeke yi ta̱ we ece yi, <<Avu a̱ likuci i ne i ɗai vu uta̱i?>> Ɗa baci vuma va wu ushuki u danai, <<Vuzagbayin mu uta̱ ta̱ a̱ likuci i te a̱ ka̱tsuma̱ ka kumaci ka aza a Isaraila.>>
2 E levantando-se Absalão cedo, parava ao lado do caminho da porta; e quando algum homem tinha uma demanda para, vir ao rei a juízo, Absalão o chamava a si e lhe dizia: De que cidade és tu? E, dizendo ele: De tal tribo de Israel é teu servo;
3 Abusalom wi ta̱ a ku dana yi, <<La̱na̱, kadanshi ka̱ nu ki ta̱ n ugaꞋin n kamayun, ama mogono mi n vuza na wa ku panaka wu ba.>>
3 Absalão lhe dizia: Olha, a tua causa é boa e reta, porém não há da parte do rei quem te ouça.
4 Abusalom u tsu dana ta̱ kpamu, <<Ishi baci a dana mpa ɗa kayaꞋinkafada ka iɗika ka, mi ta̱ a kuyaꞋanka vuma dem vu na u ta̱wa̱i wa̱ va̱ n kadanshi, afada a mayun.>>
4 Dizia mais Absalão: Ah, quem me dera ser constituído juiz na terra! para que viesse ter comigo todo homem que tivesse demanda ou questão, e eu lhe faria justiça.
5 Ɗa baci vuza yoku u ta̱wa̱i ɗevu n Abusalom ɗa u kuɗa̱ngi kukya̱sa̱ yi, u tsu ka̱na̱i ta̱ kukiye ka̱ta̱ u ɗa̱ngusa̱i wo oɓongu yi.
5 Sucedia também que, quando alguém se chegava a ele para lhe fazer reverência, ele estendia a mão e, pegando nele o beijava.
6 Ɗa Abusalom u ka̱na̱i kuyaꞋanka aza a Isaraila nannai aza a na a banai u Dawuda adama a na u yaꞋanka le afada, ta u ka̱na̱i ku sabaꞋa a̱ɗu aza a Isaraila nannai.
6 Assim fazia Absalão a todo o Israel que vinha ao rei para juízo; desse modo Absalão furtava o coração dos homens de Israel.
7 Ana a̱ya̱ a̱ na̱shi a lazai, ɗa Abusalom u danai Mogono, <<Mi ta̱ ufolu u nu ka̱sukpa̱ mu m bana a Heburon adama a na n shatangu akucina a na n yaꞋin n Vuzavaguɗu.
7 Aconteceu, ao cabo de quatro anos, que Absalão disse ao rei: Deixa-me ir pagar em Hebrom o voto que fiz ao Senhor.
8 Adama a na kagbashi ka̱ nu ka yaꞋan ta̱ akucina a makyan ma na wi a Geshuru vu Siriya, u danai, <Ɗa baci Vuzavaguɗu u bonokoi mu a Urushelima kpamu, mi ta̱ a̱ kuga̱nda̱ka̱ yi ɗe a Heburon.> >>
8 Porque, morando eu em Gesur, na Síria, fez o teu servo um voto, dizendo: Se o Senhor, na verdade, me fizer tornar a Jerusalém, servirei ao Senhor.
9 Ɗa mogono ma danai ni, <<Wala m ma̱ta̱na̱.>> Ɗa u lazai a kubana a Heburon.
9 Então lhe disse o rei: Vai em paz. Levantou-se, pois, e foi para Hebrom.
10 Ama Abusalom va u suku ta̱ ɗe aza a usuki n akaka usokongi a ubuta̱ u kumaci ka aza a Isaraila ra̱ka̱, u danai, <<Ɗa baci i panai ciliki tsu kavana, ka̱ta̱ i sala, <Abusalom ɗa mogono wi ta̱ ɗe a Heburon.> >>
10 Absalão, porém, enviou emissários por todas as tribos de Israel, dizendo: Quando ouvirdes o som da trombeta, direis: Absalão reina em Hebrom.
11 Ana Abusalom wu uta̱i a Urushelima a kubana a Heburon, uma a amangatawenre (200) a ɗa o tono ni. U banuki le o soki ni usokongi ta na e yeve kusheshe ku ni ba.
11 E de Jerusalém foram com Absalão duzentos homens que tinham sido convidados; mas iam na sua simplicidade, pois nada sabiam daquele desígnio.
12 A makyan ma na Abusalom wi a kuyaꞋan kuneꞋen kalyuka ka, ɗa kpamu u suki e ɗekusheke yi Ahitofelu vuza vu Gilo, vuza vo odoki vu mogono Dawuda. Ka̱bunda̱i ka uma ka na ka gbaɓai kaci n Abusalom aza a na i ufoɓushi adama a na a yaꞋan vishili n Dawuda a yimkpai n ka̱bunda̱i.
12 Também Absalão, enquanto oferecia os seus sacrifícios, mandou vir da cidade de Siló, Aitofel, o gilonita, conselheiro de Davi. E a conspiração tornava-se poderosa, crescendo cada vez mais o número do povo que estava com Absalão.
13 Ɗa vuza vu usuki u ta̱wa̱i u dana yi Dawuda, <<A̱ɗu a uma a Isaraila ra̱ka̱ o bono ta̱ u Abusalom.>>
13 Então veio um mensageiro a Davi, dizendo: O coração de todo o Israel vai após Absalão.
14 Ɗa Dawuda u danai agbashi a̱ ni a na i koɓolon n a̱yi ra̱ka̱ a Urushelima, <<Ɗa̱nga̱i, Tsu sumai, nannai ɗa baci ba Abusalom wi ta̱ a ku una tsu ra̱ka̱. Tsu sumai gogo na, ka̱ta̱ Abusalom u cina tsu ali wu una tsu koɓolo n uma a̱ likuci n kotokobi ba.>>
14 Disse, pois, Davi a todos os seus servos que estavam com ele em Jerusalém: Levantai-vos, e fujamos, porque doutra forma não poderemos escapar diante de Absalão. Apressai-vos a sair; não seja caso que ele nos apanhe de súbito, e lance sobre nós a ruína, e fira a cidade ao fio da espada.
15 Ɗa agbashi o mogono a ushuki ni, <<Wuma u nu u geshe, ili i na baci mogono me enei i gaꞋan ta̱, ci ta̱ a kuyaꞋan.>>
15 Então os servos do rei lhe disseram: Eis aqui os teus servos para tudo quanto determinar o rei, nosso senhor.
16 Ɗa Mogono ma̱ uta̱i n aza a kpaꞋa a̱ ni koɓolo n agbashi a̱ ni. Ɗa mogono ma̱ ka̱sukpa̱i a̱ma̱ci kupa a gbani a̱ ni adama a na a̱ la̱na̱ ka̱ yi kpaꞋa.
16 Assim saiu o rei, com todos os de sua casa, deixando, porém, dez concubinas para guardarem a casa.
17 Ana mogono koɓolo uma a̱ ni ra̱ka̱ a̱ uta̱i adama a na a laza a̱ ka̱sukpa̱ likuci ya, ɗa a shamgbai a kpaꞋa ku ukocishi.
17 Tendo, pois, saído o rei com todo o povo, pararam na última casa:
18 Ɗa uma a̱ ni ra̱ka̱ a lazai kelime ka̱ ni, a̱ ka̱tsuma̱ ka uma a nanlo osoji aza a na a tsu inda mogono i ta̱ punu, koɓolo n osoji ali amangatawa̱nta̱li (600) aza a o tonoi ni a Gatu. Ra̱ka̱ vu le a lazai e kelime ko Mogono.
18 E todos os seus servos iam ao seu lado; mas todos os quereteus, e todos os peleteus, e todos os giteus, seiscentos homens que o seguiram de Gate, caminhavam adiante do rei.
19 Ɗa mogono ma danai Itayi vuma vu Gatu, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa avu feu vi na o kutono tsu? Kpatala vu bono vu shamgba n Mogono ma savu Abusalom. Avu komoci kaꞋa, vuza na o lokoi a iɗika i nu.
19 Disse o rei a Itai, o giteu: Por que irias tu também conosco? Volta e fica-te com o rei, porque és estrangeiro e exilado; torna a teu lugar.
20 Na̱yin na ɗa vu ta̱wa̱i. Niniɗai n kuzuwa wu vu gita̱ ka̱ ka̱ra̱sa̱ n a̱tsu anana, mpa n yeve biꞋi ubuta̱ u na maku bana ba? Kpatala, avu n uma a̱ nu ra̱ka̱. YaꞋan Vuzavaguɗu u yaꞋanka wu kasingai ka̱ ni, ka̱ta̱ kpamu u yotsongu ucigi u gbayin u ni.>>
20 Ontem vieste, e te levaria eu hoje conosco a vaguear? Pois eu vou para onde puder ir; volta, e lei, e contigo teus irmãos; a misericórdia e a fidelidade sejam contigo.
21 Ama ɗa Itayi wu ushuki Mogono ma, <<N kucuna ta̱ n Vuzavaguɗu vu na wi n wuma, n wuma u mogono, ubuta̱ u na baci ɗe ɗem i banai, ko tsu kuwa̱ ko tana tsu yaꞋan wuma, mpa kagbashi ka̱ nu mi ta̱ o kutono wu.>>
21 Respondeu, porém, Itai ao rei, e disse: Vive o Senhor, e vive o rei meu senhor, que no lugar em que estiver o rei meu senhor, seja para morte, seja para vida, aí estará também o eu servo.
22 Ɗa Dawuda u danai Itayi, <<Wala kelime.>> Ɗa Itayi vuza vu Gatu u walai kelime n uma a̱ ni koɓolo n muku n kenkeꞋen n na mi koɓolo n a̱yi.
22 Então disse Davi a Itai: Vai, pois, e passa adiante. Assim passou Itai, o giteu, e todos os seus homens, e todos os pequeninos que havia com ele.
23 Ɗa uma a na i punu a iɗika ya ra̱ka̱ a̱ ka̱na̱i ma̱shi n kacaꞋa a makyan ma na Dawuda n uma a̱ ni i a nwalu a kulaza ku ka̱sukpa̱ likuci ya. Ɗa Mogono koɓolo n uma a̱ ni a pasai kuyene ku Kidiron, ɗa ra̱ka̱ vu le a lazai a kuꞋuwa a kakamba ka na ki n vuza ba.
23 Toda a terra chorava em alta voz, enquanto todo o povo passava; e o rei atravessou o ribeiro de Cedrom, e todo o povo caminhava na direção do deserto.
24 Zadoku ganu wi ta̱ lo, kpamu aza e Levi a na i koɓolo n a̱yi i ta̱ ucaniki n akpati vu uzuwakpani vu Ka̱shile va. Ɗa a zuwai akpati vu uzuwakpani va a iɗika ɗevu n Abiyata ganu, ali uma a o kotsoi ku uta̱ punu a̱ likuci ya.
24 E chegou Abiatar; e veio também Zadoque, e com ele todos os levitas que levavam a arca do pacto de Deus; e puseram ali a arca de Deus, até que todo o povo acabou de sair da cidade.
25 Ɗa Mogono ma danai Zadoku, <<Ɗika akpati vu uzuwakpani vu bonuko punu asuvu a̱ likuci ya. N ciya̱ baci mapasa ma singai u Vuzavaguɗu wi ta̱ o kubonoko mu ka̱ta̱ n doku me ene akpati vu uzuwakpani va, ali n ida̱sa̱mkpa̱tsu i ni.
25 Então disse o rei a Zadoque: Torna a levar a arca de Deus à cidade; pois, se eu achar graça aos olhos do Senhor, ele me fará voltar para lá, e me deixará ver a arca e a sua habitação.
26 Ama u dana baci, <M pana uyoꞋo u nu ba,> ka̱ta̱ u yaꞋanka mu ili i na i gaꞋin ni.>>
26 Se ele, porém, disser: Não tenho prazer em ti; eis-me aqui, faça a mim o que bem lhe parecer.
27 Ɗa Mogono ma lyaꞋi kelime n kadanshi n Zadoku ganu, u danai, <<Avu va keniki kaꞋa ba? Kpatala vu bono a̱ likuci ya m ma̱ta̱na̱, n maku ma̱ nu Ahimazu n Janata maku ma Abiyata.
27 Disse mais o rei a Zadoque, o sacerdote: Não és tu porventura vidente? volta, pois, para a cidade em paz, e contigo também teus dois filhos, Aimaaz, teu filho, e Jônatas, filho de Abiatar.
28 La̱na̱, mi ta̱ a kushamgba na a kapasa ka Urudu ka na ka tonoi a kubana e meremune sapu makyan ma na i ta̱wa̱i i yaꞋankai mu kadanshi.>>
28 Vede eu me demorarei nos vaus do deserto até que tenha notícias da vossa parte.
29 Ɗa Zadoku koɓolo n Abiyata o bonokoi akpati vu uzuwakpani vu Ka̱shile va a Urushelima, ɗa feu a̱ da̱sa̱ngi ɗe.
29 Zadoque, pois, e Abiatar tornaram a levar para Jerusalém a arca de Deus, e ficaram ali.
30 Ɗa Dawuda u kumbai nsasan mu nɗanga n Zaitu a̱ ma̱shi. Ɗa u ka̱na̱i nwalu babu ataka, ɗa kpamu u palai kaci ka̱ ni adama u una̱mgbuka̱tsuma̱. Ɗa uma a na i o kutono yi feu a palai aci ele a̱ ka̱na̱i ma̱shi.
30 Mas Davi, subindo pela encosta do monte das Oliveiras, ia chorando; tinha a cabeça coberta, e caminhava com os pés descalços. Também todo o povo que ia com ele tinha a cabeça coberta, e subia chorando sem cessar.
31 Ɗa a danai Dawuda, <<Ahitofelu wi ta̱ feu a̱ ka̱tsuma̱ ka aza a na o foɓusoi kuyaꞋanka Abusalom ugbamiwasuvu.>> Ɗa Dawuda u vasai, <<Mi ta̱ ufolu u nu Vuzavaguɗu, bonuko kadanshi ka Ahitofelu ukuna u gbani.>>
31 Então disseram a Davi: Aitofel está entre os que conspiraram com Absalão. Pelo que disse Davi: Ó Senhor, torna o conselho de Aitofel em loucura!
32 Ana Dawuda u yawai gaɗi vu kusan a ubuta̱ u na uma a tsu cikpa Ka̱shile, ɗa Hushayi vuza vu aza a Ariki u gasai n a̱yi. Ɗa Hushayi u karasai ntogu n ni ɗa u kiyangi e kiye a̱ ni gaɗi kaci adama una̱mgbi u ka̱tsuma̱.
32 Ora, aconteceu que, chegando Davi ao cume, onde se costumava adorar a Deus, Husai, o arquita, veio encontrar-se com ele, com a roupa rasgada e a cabeça coberta de terra.
33 Ɗa Dawuda u danai ni, <<Vu tono mu baci, vi ta̱ o kudoku mu atakaci.
33 Disse-lhe Davi: Se fores comigo, ser-me-ás pesado;
34 Ama ɗa baci vu bonoi a̱ likuci ɗa vu danai Abusalom, <Mi ta̱ o kokpo kagbashi ka̱ nu mogono. N tsu cau n yaꞋanka ta̱ eshevu tsugbashi, ama gogo na mi ta̱ o kokpo kagbashi ka̱ nu.> Vu yaꞋan baci nannai, vi ta̱ a̱ kuɓa̱nka̱ mu n ciya̱ n bonoko kadanshi ka Ahitofelu ukuna u gbani.
34 porém se voltares para a cidade, e disseres a Absalão: Eu serei, ó rei, teu servo; como fui dantes servo de teu pai, assim agora serei teu servo; dissipar-me-ás então a conselho de Aitofel.
35 Anan ganu Zadoku n Abiyata i ɗe ba? Vu dana le i na vu panai a kpaꞋa ku mogono ma savu.
35 E não estão ali contigo Zadoque e Abiatar, sacerdotes? Portanto, tudo o que ouvires da casa do rei lhes dirás.
36 Muku n re n le, Ahimazu maku ma Zadoku, n Janata maku ma Abiyata, i ta̱ ɗe koɓolo n ele suku le a̱ ta̱wa̱ a dana mu ili dem i na vu panai.>>
36 Eis que estão também ali com eles seus dois filhos, Aimaaz, filho de Zadoque, e Jônatas, filho de Abiatar; por eles me avisareis de tudo o que ouvirdes.
37 Ɗa Hushayi ka̱ja̱Ꞌa̱ ka Dawuda u bonoi a Urushelima a makyan ma na Abusalom wi a kuꞋuwa a̱ likuci ya.
37 Husai, pois, amigo de Davi, voltou para a cidade. E Absalão entrou em Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.