2 Samuel 14
asg (ASG) vs NVI
1 Jowabu vuza na e ci ɗeke a̱na̱ku a̱ ni Zeruya u yevei an ka̱ɗu ko mogono Dawuda ko bonoi u Abusalom.
1 Joabe, filho de Zeruia, percebeu que o rei estava com saudade de Absalão,
2 Ɗa Jowabu u suki a ɗikaka yi vuka vu ugboji ɗe a̱ likuci i Tekowa. Ana u yawai ɗa Jowabu u danai vuka va. <<YaꞋan adanshi vi ta̱ a̱ una̱mgbuka̱tsuma̱, vu uka akashi a kpalu, ka̱ta̱ kpamu vu sukuya̱ maniꞋin ba. YaꞋan adanshi vi geshe ta̱ ɗe a una̱mgbuka̱tsuma̱ tsu vuza na vuza u kuwa̱i ni.
2 então mandou buscar uma mulher astuta em Tecoa, e lhe disse: "Finja que está de luto: Vista-se de preto e não se perfume. Aja como uma mulher que há algum tempo está de luto.
3 Ka̱ta̱ vu bana a̱ ubuta̱ u mogono vu yaꞋan kadanshi tsu nampa.>> Ɗa Jowabu u danai vuka va ili i na wa kudana mogono ma.
3 Vá dizer ao rei estas palavras", e a instruiu sobre o que ela deveria dizer.
4 Ana vuka va aza a Tekowa u yawai a̱ ubuta̱ u mogono, ɗa u vaki ma̱kpa̱ɓa̱ a iɗika ɗa u danai, <<Wuma u nu u geshe mogono, ɓa̱nka̱ mu!>>
4 Quando a mulher apresentou-se ao rei, prostrou-se, rosto em terra, em sinal de respeito, e lhe disse: "Ajuda-me, ó rei! "
5 Ɗa mogono me ecei ni u danai, <<Yiɗa̱i mɓa̱la̱ n nu?>>
5 "Qual é o seu problema? ", perguntou-lhe o rei, e ela respondeu: "Sou viúva, meu marido morreu
6 Mpa kagbashi ka̱ nu mi ta̱ m muku mo olobo n re, ɗa a yaꞋin vishili ɗe a kashina, babu vuza lo vu na we pece le. Ɗa vuza te wu unai vuza ni.
6 deixando-me com dois filhos. Eles brigaram no campo e, não havendo ninguém para separá-los, um acabou matando o outro.
7 Gogo na nahannai, aza a̱ va̱ a̱ ta̱wa̱ ta̱ adama a na n neke le vuza na wu unai vuza ni va, adama a na una yi feu a̱ una̱ vuza ni na wu unai, ama a yaꞋan baci nannai mi ta̱ a ku namba maku ma na ma ku lyaꞋa ili yi uka̱ni i vali vu va̱. Maku ma̱ va̱ ma ɗaɗa mu koci ili i na mi a kinda, una yi baci i ta̱ a̱ ku ka̱sukpa̱ mu babu ili. Ka̱ta̱ kpamu kula ku vali vu va̱ ku puwa̱nka̱ aduniyan a nampa.>>
7 Agora, todo o clã levantou-se contra a tua serva, exigindo: ‘Entregue o assassino, para que o matemos pela vida do irmão, e nos livremos também do herdeiro’. Assim eles querem apagar a última centelha que me restou, deixando meu marido sem nome nem descendência na face da terra".
8 Ɗa Mogono ma danai vuka va, <<Bono a kpaꞋa kunu, mi ta̱ e kuneke kadanshi adama ukuna u nu wa.>>
8 O rei disse à mulher: "Vá para casa. Eu mandarei que cuidem do seu caso".
9 Ɗa vuka vuza vu Tekowa va u doku u danai, <<Vuzagbayin vu va̱ mogono, yaꞋan unushi u nampa wu okpo a kaci ka̱ va̱ koɓolo m kpaꞋa ke esheku a̱ va̱. YaꞋan mogono n kakuba ko tsugono tsu nu tsu okpo babu unushi.>>
9 Mas a mulher de Tecoa lhe disse: "Ó rei, meu senhor, é sobre mim e sobre a família de meu pai que pesará a iniqüidade; não pesa culpa sobre o rei e sobre o seu trono".
10 Ɗa mogono ma danai ni, <<Vuza yoku u keɓece wu baci ukuna, ka̱ta̱ vu tuka̱i na a̱ va̱, wi o kudoku koꞋuso wu ba.>>
10 O rei respondeu: "Se alguém ameaçá-la, traga-o a mim, e ele não mais a incomodará".
11 Ɗa u danai, <<YaꞋan mogono ma kucina n Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ nu, ka̱ta̱ vu ka̱sukpa̱ aza a na a kuciga kutsupa kutan a yaꞋan munuka ba adama a na una maku ma̱ va̱ ba.>>
11 Ela acrescentou: "Peço então ao rei que, em nome do Senhor, o seu Deus, não permita que o vingador da vítima cause maior destruição, matando meu outro filho". E disse ele: "Eu juro pelo nome do Senhor, que nem um só fio de cabelo da cabeça de seu filho cairá".
12 Ɗa vuka va vu doku vu danai, <<Mi ta̱ ufolu u nu vuzagbayin, yaꞋan n doku n dansa koyoku ke nu.>>
12 Disse-lhe ainda a mulher: "Permite que a tua serva fale mais uma coisa ao rei meu senhor". "Fale", respondeu ele.
13 Ɗa vuka va vu danai, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa vu yaꞋankai uma a̱ Ka̱shile kusheshe ku gbani-gbani tsu nampa? Adama a kadanshi ka na ka̱ uta̱i una̱ u nu mogono, vu kiɗaka ta̱ ka̱ci ka̱ nu afada a na vu kpa̱ɗa̱i kuka̱sukpa̱ maku ma̱ nu ma na o lokoi mo bono a kpaꞋa.
13 Disse então a mulher: "Por que terá o rei agido contra o povo de Deus? O rei está se condenando com o que acaba de dizer, pois não permitiu a volta do que foi banido.
14 Mayun ɗa ra̱ka̱ vu tsu tsu kuwa̱. Adama a na ci ta̱ uteku tsu mini ma na a̱ va̱ma̱i a iɗika, ma na babu vuza na wa kufuɗa kupura̱ maꞋa. Ama Ka̱shile ka tsu ɗika wuma u vuza nannai bini ba. Adama a nannai u tsu la̱nsa̱ ta̱ uye u na aza a na a sumai o bono.
14 Que teremos que morrer um dia, é tão certo como não se pode recolher a água que se espalhou pela terra. Mas Deus não tira a vida; pelo contrário, cria meios para que o banido não permaneça afastado dele.
15 Wuma u nu u geshe mogono, gogo na n ta̱wa̱ ta̱ kudana wu ka nampa, adama a na uma a zuwa mu ta̱ m panai wovon. Ɗa mpa kagbashi ka̱ nu n sheshei n danai, <Mi ta̱ a kuyaꞋan kadanshi m mogono, yoku ba wi ta̱ a kuyaꞋan ili i na kagbashi ka̱ nu ko folonoi.
15 "E eu vim falar sobre isso ao rei, meu senhor, porque o povo me ameaçou. Tua serva pensou que se falasse com o rei, talvez ele atendesse o seu pedido,
16 U gaꞋan ba mogono mi ta̱ a̱ kushuku ku isa kagbashi ka̱ ni a ekiye a vuza a na wi a kuciga ku una tsu mpa n maku ma̱ va̱, ka̱ta̱ feu e pece tsu n ili yi uka̱ni i na Ka̱shile ke nekei tsu.>
16 e concordasse em livrar a sua serva das mãos do homem que está tentando eliminar tanto a mim como a meu filho da herança que Deus nos deu.
17 Vuzagbayin, n sheshe ta̱ n danai, <Kadanshi ko mogono ma̱ va̱ ki ta̱ zuwa ka̱ɗu ka̱ va̱ ka̱ da̱sa̱ngu, adama a na wi ta̱ tsu kalingata ka̱ Ka̱shile, u tsu pece ta̱ kasingai n kagbanigbani.> YaꞋan Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ nu ko yongo n avu.>>
17 "E agora a tua serva diz: Traga-me descanso a decisão do rei, o meu senhor, pois o rei, meu senhor, é como um anjo de Deus, capaz de discernir entre o bem e o mal. Que o Senhor teu Deus esteja contigo! "
18 Ɗa mogono ma danai vuka va,<<Ka̱ta̱ vu sokongu mu ko i te a̱ ka̱tsuma̱ ki ili i na mi a ku ece wu ba.>>
18 Então o rei disse à mulher: "Não me esconda nada do que vou lhe perguntar". "Fale o rei, meu senhor", disse a mulher.
19 Ɗa mogono me ecei ni, <<Jowabu wi ta̱ punu n kukiye a̱ ka̱tsuma̱ ka kadanshi ka nampa ko?>>
19 O rei perguntou: "Não é Joabe que está por trás de tudo isso? " A mulher respondeu: "Juro por tua vida, ó rei, ninguém é capaz de desviar-se para a direita ou para a esquerda do que tu dizes. Sim, foi o teu servo Joabe quem me mandou aqui para dizer tudo isso.
20 Kagbashi ka̱ nu Jowabu va u yaꞋan ta̱ nannai, adama a na u sabaꞋa ukuna u na wi an nwalu gogo na. Vuzagbayin vu va̱ wi ta̱ n kuyeve tsa alingata a̱ Ka̱shile, u yeve ta̱ i na yi punu a iɗika ya.>>
20 O teu servo Joabe agiu assim para mudar essa situação. Mas o meu senhor é sábio como um anjo de Deus, e nada lhe escapa de tudo o que acontece em seu país".
21 Ɗa mogono ma danai Jowabu, <<U gaꞋan ta̱ mi ta̱ a kuyaꞋan i ɗa. Bana vu bono n kolobo ka Abusalom.>>
21 Depois o rei disse a Joabe: "Muito bem, atenderei esse pedido. Vá e traga de volta o jovem Absalão".
22 Ɗa Jowabu u kuɗa̱ngi u lyaꞋakai ni kayala, ɗa u zuwakai mogono una̱singai. Jowabu u danai, <<Anana n ciya̱ ta̱ mapasa ma singai wa̱ nu, vuzagbayin vu va̱ mogono, adama a na vu ushuku ta̱ n ufolu u va̱.>>
22 Joabe prostrou-se, rosto em terra, abençoou o rei e disse: "Hoje o teu servo ficou sabendo que o vês com bons olhos, pois o rei atendeu o pedido de seu servo".
23 Ɗa Jowabu u banai a̱ likuci i Geshuru u bonoi n Abusalom a Urushelima.
23 Então Joabe foi a Gesur e trouxe Absalão de volta para Jerusalém.
24 Ɗa mogono ma danai, <<Danai ni u wala o kubono a kpaꞋa ku ni, ka̱ta̱ u ta̱wa̱ wa̱ va̱ ba.>> Ɗa Abusalom u da̱sa̱ngi kpaꞋa ku ni, u bana a̱ ubuta̱ u mogono ba.
24 Mas o rei disse: "Ele irá para a casa dele; não virá à minha presença". Assim, Absalão foi para a sua casa e não compareceu mais à presença do rei.
25 A̱ ka̱tsuma̱ ka aza a Isaraila ra̱ka̱ babu vuza na i a kucikpa tsuloboi tsu Abusalom. Ili i na i ɗikai a kaci ali a kubana e ene a̱ ni wi n uꞋiwin u Ka̱shile ba.
25 Em todo o Israel não havia homem tão elogiado por sua beleza como Absalão. Da cabeça aos pés não havia nele nenhum defeito.
26 A̱ ka̱ya̱ dem u tsu puna ta̱ ka̱nji ka̱ ni adama a na ka ci yaꞋan yi ta̱ a̱miki. U puna baci ka̱ta̱ u gisanku kaꞋa, a̱miki a̱ ka̱nji ka a ci yawa ta̱ kilo vu re.
26 Sempre que o cabelo lhe ficava pesado demais, ele o cortava e o pesava: eram dois quilos e quatrocentos gramas, segundo o padrão do rei.
27 A matsaka ta̱ Abusalom muku mo olobo n tatsu n mekere me te, kula kuni ku ɗa Tamaru. Mekere ma tana mi ta̱ n tsuloboi.
27 Ele teve três filhos e uma filha, chamada Tamar, que se tornou uma linda mulher.
28 Abusalom u da̱sa̱ngi a Urushelima a̱ya̱ e re tana we ne o mogono ba.
28 Absalão morou dois anos em Jerusalém sem ser recebido pelo rei.
29 Ɗa Abusalom u suki e ɗekusheke yi Jowabu adama a na u suku yi u mogono, ama ɗa Jowabu u iwain kubana. Ɗa u doki u suki ire, ama ɗa u iwain kubana.
29 Então mandou chamar Joabe para enviá-lo ao rei, mas Joabe não quis ir. Mandou chamá-lo pela segunda vez, mas ele, novamente, não quis ir.
30 Ɗa u danai agbashi a̱ ni, <<Banai, a kashina ka Jowabu ka na ki ɗevu n ka̱ va̱, ka na ki m bali. I songu kaꞋa.>> Ɗa agbashi a Abusalom a banai o songi kaꞋa.
30 Então Absalão disse a seus servos: "Vejam, a propriedade de Joabe é vizinha da minha, e ele tem uma plantação de cevada. Tratem de incendiá-la". E os servos de Absalão puseram fogo na plantação.
31 Ɗa Jowabu u banai a kpaꞋa ku Abusalom we ecei ni, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa vu suki agbashi a̱ nu a bana o songi kashina ka̱ va̱?>>
31 Então Joabe foi à casa de Absalão e lhe perguntou: "Porque os seus servos puseram fogo na minha propriedade? "
32 Ɗa Abusalom wu ushuki u danai ni, <<Vu iwan ta̱ kuta̱wa̱ a makyan ma na n ɗekushi nu. Mi ishi n ciga kusuku vu bana vu eceke mu mogono ili i na i zuwai ɗa u danai mu n ka̱sukpa̱ Geshuru m bono. Mpa n laꞋa ta̱ n kuciga n da̱sa̱ngu ɗe. Gogo na n ciga ta̱ tsu gasa a̱shi m mogono, n yaꞋanka yi baci unushi, yaꞋan wu una mu.>>
32 Absalão respondeu: "Mandei chamá-lo para enviá-lo ao rei com a seguinte mensagem: ‘Por que voltei de Gesur? Melhor seria que eu lá permanecesse! ’ Quero ser recebido pelo rei; e, se eu for culpado de alguma coisa, que ele mande me matar".
33 Ɗa Jowabu u banai u danai mogono ili i na Abusalom u danai, ɗa mogono ma̱ u suki e ɗekushe Abusalom ɗa u banai. Ana u yawai ɗa u vaki a iɗika u lyaꞋi kayala e kelime ko mogono. Ɗa mogono mo oɓongi Abusalom va.
33 Então Joabe foi contar tudo ao rei. Este mandou chamar Absalão, que entrou e prostrou-se, rosto em terra, perante o rei. E o rei saudou-o com um beijo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.