2 Samuel 14

asg (ASG) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Jowabu vuza na e ci ɗeke a̱na̱ku a̱ ni Zeruya u yevei an ka̱ɗu ko mogono Dawuda ko bonoi u Abusalom.
1 Joabe, filho de Zeruia, vendo que o coração do rei começava a inclinar-se para Absalão,
2 Ɗa Jowabu u suki a ɗikaka yi vuka vu ugboji ɗe a̱ likuci i Tekowa. Ana u yawai ɗa Jowabu u danai vuka va. <<YaꞋan adanshi vi ta̱ a̱ una̱mgbuka̱tsuma̱, vu uka akashi a kpalu, ka̱ta̱ kpamu vu sukuya̱ maniꞋin ba. YaꞋan adanshi vi geshe ta̱ ɗe a una̱mgbuka̱tsuma̱ tsu vuza na vuza u kuwa̱i ni.
2 mandou trazer de Tecoa uma mulher sábia e lhe disse: — Finja que está muito triste, vista as suas roupas de luto, não se unja com óleo e faça de conta que é uma mulher que há muito tempo está de luto por algum morto.
3 Ka̱ta̱ vu bana a̱ ubuta̱ u mogono vu yaꞋan kadanshi tsu nampa.>> Ɗa Jowabu u danai vuka va ili i na wa kudana mogono ma.
3 Apresente-se ao rei e diga-lhe tais e tais palavras. E Joabe lhe pôs as palavras na boca.
4 Ana vuka va aza a Tekowa u yawai a̱ ubuta̱ u mogono, ɗa u vaki ma̱kpa̱ɓa̱ a iɗika ɗa u danai, <<Wuma u nu u geshe mogono, ɓa̱nka̱ mu!>>
4 A mulher tecoíta apresentou-se ao rei, e, inclinando-se, prostrou-se com o rosto em terra e disse: — Ajude-me, ó rei!
5 Ɗa mogono me ecei ni u danai, <<Yiɗa̱i mɓa̱la̱ n nu?>>
5 Então o rei perguntou: — Em que posso ajudá-la? Ela respondeu: — Ai de mim! Sou viúva; o meu marido morreu.
6 Mpa kagbashi ka̱ nu mi ta̱ m muku mo olobo n re, ɗa a yaꞋin vishili ɗe a kashina, babu vuza lo vu na we pece le. Ɗa vuza te wu unai vuza ni.
6 Esta sua serva tinha dois filhos, que brigaram entre si no campo. Como não houve quem os apartasse, um deles matou o outro.
7 Gogo na nahannai, aza a̱ va̱ a̱ ta̱wa̱ ta̱ adama a na n neke le vuza na wu unai vuza ni va, adama a na una yi feu a̱ una̱ vuza ni na wu unai, ama a yaꞋan baci nannai mi ta̱ a ku namba maku ma na ma ku lyaꞋa ili yi uka̱ni i vali vu va̱. Maku ma̱ va̱ ma ɗaɗa mu koci ili i na mi a kinda, una yi baci i ta̱ a̱ ku ka̱sukpa̱ mu babu ili. Ka̱ta̱ kpamu kula ku vali vu va̱ ku puwa̱nka̱ aduniyan a nampa.>>
7 Eis que toda a parentela se levantou contra esta sua serva, e estão dizendo: “Entregue-nos aquele que matou o seu irmão, para que o matemos, em vingança da vida que ele tirou e para que destruamos também o herdeiro.” Assim, querem apagar a última brasa que me restou, não deixando a meu marido nome, nem sobrevivente na terra.
8 Ɗa Mogono ma danai vuka va, <<Bono a kpaꞋa kunu, mi ta̱ e kuneke kadanshi adama ukuna u nu wa.>>
8 O rei disse à mulher: — Vá para a sua casa, e eu darei ordens a seu respeito.
9 Ɗa vuka vuza vu Tekowa va u doku u danai, <<Vuzagbayin vu va̱ mogono, yaꞋan unushi u nampa wu okpo a kaci ka̱ va̱ koɓolo m kpaꞋa ke esheku a̱ va̱. YaꞋan mogono n kakuba ko tsugono tsu nu tsu okpo babu unushi.>>
9 Mas a mulher tecoíta disse ao rei: — Ó rei, meu senhor, que a culpa caia sobre mim e sobre a casa de meu pai. O rei e o seu trono sejam inocentes.
10 Ɗa mogono ma danai ni, <<Vuza yoku u keɓece wu baci ukuna, ka̱ta̱ vu tuka̱i na a̱ va̱, wi o kudoku koꞋuso wu ba.>>
10 Então o rei disse: — Se alguém falar contra você, traga-o aqui, e ele nunca mais a incomodará.
11 Ɗa u danai, <<YaꞋan mogono ma kucina n Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ nu, ka̱ta̱ vu ka̱sukpa̱ aza a na a kuciga kutsupa kutan a yaꞋan munuka ba adama a na una maku ma̱ va̱ ba.>>
11 A mulher acrescentou: — Que o rei se lembre do Davi respondeu: — Tão certo como vive o
12 Ɗa vuka va vu doku vu danai, <<Mi ta̱ ufolu u nu vuzagbayin, yaꞋan n doku n dansa koyoku ke nu.>>
12 Então a mulher disse: — Permita que esta sua serva fale uma palavra ao rei, meu senhor. Ele disse: — Fale.
13 Ɗa vuka va vu danai, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa vu yaꞋankai uma a̱ Ka̱shile kusheshe ku gbani-gbani tsu nampa? Adama a kadanshi ka na ka̱ uta̱i una̱ u nu mogono, vu kiɗaka ta̱ ka̱ci ka̱ nu afada a na vu kpa̱ɗa̱i kuka̱sukpa̱ maku ma̱ nu ma na o lokoi mo bono a kpaꞋa.
13 E a mulher prosseguiu: — Por que o senhor, meu rei, imaginou tal coisa contra o povo de Deus? Pois, ao pronunciar tal juízo, o rei condena a si mesmo, visto que não quer fazer voltar o seu desterrado.
14 Mayun ɗa ra̱ka̱ vu tsu tsu kuwa̱. Adama a na ci ta̱ uteku tsu mini ma na a̱ va̱ma̱i a iɗika, ma na babu vuza na wa kufuɗa kupura̱ maꞋa. Ama Ka̱shile ka tsu ɗika wuma u vuza nannai bini ba. Adama a nannai u tsu la̱nsa̱ ta̱ uye u na aza a na a sumai o bono.
14 Porque todos temos de morrer; somos como água derramada na terra que já não se pode juntar. Porque Deus não tira a vida, mas encontra meios para que o banido não permaneça afastado de sua presença.
15 Wuma u nu u geshe mogono, gogo na n ta̱wa̱ ta̱ kudana wu ka nampa, adama a na uma a zuwa mu ta̱ m panai wovon. Ɗa mpa kagbashi ka̱ nu n sheshei n danai, <Mi ta̱ a kuyaꞋan kadanshi m mogono, yoku ba wi ta̱ a kuyaꞋan ili i na kagbashi ka̱ nu ko folonoi.
15 Se vim, agora, falar esta palavra ao rei, meu senhor, é porque o povo me atemorizou. Porque esta sua serva dizia: “Vou falar com o rei, porque talvez ele fará segundo a palavra desta sua serva.
16 U gaꞋan ba mogono mi ta̱ a̱ kushuku ku isa kagbashi ka̱ ni a ekiye a vuza a na wi a kuciga ku una tsu mpa n maku ma̱ va̱, ka̱ta̱ feu e pece tsu n ili yi uka̱ni i na Ka̱shile ke nekei tsu.>
16 Porque o rei atenderá, para livrar a sua serva da mão do homem que quer destruir tanto a mim como a meu filho da herança de Deus.”
17 Vuzagbayin, n sheshe ta̱ n danai, <Kadanshi ko mogono ma̱ va̱ ki ta̱ zuwa ka̱ɗu ka̱ va̱ ka̱ da̱sa̱ngu, adama a na wi ta̱ tsu kalingata ka̱ Ka̱shile, u tsu pece ta̱ kasingai n kagbanigbani.> YaꞋan Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ nu ko yongo n avu.>>
17 Dizia mais esta sua serva: “Seja, agora, a palavra do rei, meu senhor, para a minha tranquilidade, porque, como um anjo de Deus, assim é o rei, meu senhor, para discernir entre o bem e o mal.” Que o Senhor , seu Deus, esteja com o rei, meu senhor.
18 Ɗa mogono ma danai vuka va,<<Ka̱ta̱ vu sokongu mu ko i te a̱ ka̱tsuma̱ ki ili i na mi a ku ece wu ba.>>
18 Então o rei disse à mulher: — Não me encubra nada do que vou lhe perguntar. A mulher respondeu: — Pois fale o rei, meu senhor.
19 Ɗa mogono me ecei ni, <<Jowabu wi ta̱ punu n kukiye a̱ ka̱tsuma̱ ka kadanshi ka nampa ko?>>
19 O rei perguntou: — Não é verdade que a mão de Joabe está com você em tudo isto? Ela respondeu: — Juro pela sua vida, ó rei, meu senhor, que ninguém poderá se desviar, nem para a direita nem para a esquerda, de tudo o que o rei, meu senhor, tem dito. Sim, foi o seu servo Joabe quem me deu ordem e foi ele quem ditou a esta sua serva todas estas palavras.
20 Kagbashi ka̱ nu Jowabu va u yaꞋan ta̱ nannai, adama a na u sabaꞋa ukuna u na wi an nwalu gogo na. Vuzagbayin vu va̱ wi ta̱ n kuyeve tsa alingata a̱ Ka̱shile, u yeve ta̱ i na yi punu a iɗika ya.>>
20 Foi para mudar o aspecto deste caso que o seu servo Joabe fez isto. Porém o meu senhor é tão sábio como um anjo de Deus, para entender tudo o que se passa na terra.
21 Ɗa mogono ma danai Jowabu, <<U gaꞋan ta̱ mi ta̱ a kuyaꞋan i ɗa. Bana vu bono n kolobo ka Abusalom.>>
21 Então o rei disse a Joabe: — Atendi ao seu pedido. Vá e traga o jovem Absalão.
22 Ɗa Jowabu u kuɗa̱ngi u lyaꞋakai ni kayala, ɗa u zuwakai mogono una̱singai. Jowabu u danai, <<Anana n ciya̱ ta̱ mapasa ma singai wa̱ nu, vuzagbayin vu va̱ mogono, adama a na vu ushuku ta̱ n ufolu u va̱.>>
22 Joabe se inclinou, prostrou-se em terra, abençoou o rei e disse: — Hoje reconheço que obtive favor aos seus olhos, ó rei, meu senhor, porque o rei fez segundo a palavra do seu servo.
23 Ɗa Jowabu u banai a̱ likuci i Geshuru u bonoi n Abusalom a Urushelima.
23 Então Joabe se levantou, foi a Gesur e trouxe Absalão a Jerusalém.
24 Ɗa mogono ma danai, <<Danai ni u wala o kubono a kpaꞋa ku ni, ka̱ta̱ u ta̱wa̱ wa̱ va̱ ba.>> Ɗa Abusalom u da̱sa̱ngi kpaꞋa ku ni, u bana a̱ ubuta̱ u mogono ba.
24 Mas o rei disse: — Que ele volte para a sua casa e não veja a minha face. Assim Absalão voltou para a sua casa e não viu a face do rei.
25 A̱ ka̱tsuma̱ ka aza a Isaraila ra̱ka̱ babu vuza na i a kucikpa tsuloboi tsu Abusalom. Ili i na i ɗikai a kaci ali a kubana e ene a̱ ni wi n uꞋiwin u Ka̱shile ba.
25 Em todo o Israel não havia homem tão celebrado por sua beleza como Absalão. Desde a planta do pé até o alto da cabeça, não havia nele defeito algum.
26 A̱ ka̱ya̱ dem u tsu puna ta̱ ka̱nji ka̱ ni adama a na ka ci yaꞋan yi ta̱ a̱miki. U puna baci ka̱ta̱ u gisanku kaꞋa, a̱miki a̱ ka̱nji ka a ci yawa ta̱ kilo vu re.
26 Quando cortava o cabelo — e isto se fazia no fim de cada ano, porque o cabelo lhe ficava pesado demais —, seu peso era de mais de dois quilos, segundo o peso real.
27 A matsaka ta̱ Abusalom muku mo olobo n tatsu n mekere me te, kula kuni ku ɗa Tamaru. Mekere ma tana mi ta̱ n tsuloboi.
27 Também nasceram a Absalão três filhos e uma filha. A filha se chamava Tamar e era uma mulher muito bonita.
28 Abusalom u da̱sa̱ngi a Urushelima a̱ya̱ e re tana we ne o mogono ba.
28 Absalão ficou dois anos em Jerusalém sem ver a face do rei.
29 Ɗa Abusalom u suki e ɗekusheke yi Jowabu adama a na u suku yi u mogono, ama ɗa Jowabu u iwain kubana. Ɗa u doki u suki ire, ama ɗa u iwain kubana.
29 Então mandou chamar Joabe, para o enviar ao rei, mas Joabe não quis vir. Mandou chamá-lo segunda vez, mas Joabe ainda não quis vir.
30 Ɗa u danai agbashi a̱ ni, <<Banai, a kashina ka Jowabu ka na ki ɗevu n ka̱ va̱, ka na ki m bali. I songu kaꞋa.>> Ɗa agbashi a Abusalom a banai o songi kaꞋa.
30 Então Absalão disse aos seus servos: — Vejam, Joabe tem um pedaço de campo pegado ao meu, e tem cevada nele. Vão lá e ponham fogo. E os servos de Absalão meteram fogo nesse pedaço de campo.
31 Ɗa Jowabu u banai a kpaꞋa ku Abusalom we ecei ni, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa vu suki agbashi a̱ nu a bana o songi kashina ka̱ va̱?>>
31 Então Joabe se levantou, foi à casa de Absalão e lhe disse: — Por que os seus servos meteram fogo no pedaço de campo que é meu?
32 Ɗa Abusalom wu ushuki u danai ni, <<Vu iwan ta̱ kuta̱wa̱ a makyan ma na n ɗekushi nu. Mi ishi n ciga kusuku vu bana vu eceke mu mogono ili i na i zuwai ɗa u danai mu n ka̱sukpa̱ Geshuru m bono. Mpa n laꞋa ta̱ n kuciga n da̱sa̱ngu ɗe. Gogo na n ciga ta̱ tsu gasa a̱shi m mogono, n yaꞋanka yi baci unushi, yaꞋan wu una mu.>>
32 Absalão respondeu: — Mandei chamá-lo, dizendo: “Venha cá”, para que o envie ao rei, para dizer-lhe o seguinte: “Para que vim de Gesur? Melhor seria ter ficado lá.” Agora quero ver o rei. Se há em mim alguma culpa, que ele me mate.
33 Ɗa Jowabu u banai u danai mogono ili i na Abusalom u danai, ɗa mogono ma̱ u suki e ɗekushe Abusalom ɗa u banai. Ana u yawai ɗa u vaki a iɗika u lyaꞋi kayala e kelime ko mogono. Ɗa mogono mo oɓongi Abusalom va.
33 Então Joabe foi ao rei e lhe entregou a mensagem de Absalão. O rei chamou Absalão, e este se apresentou diante dele e inclinou-se sobre o rosto em terra. E o rei o beijou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.