2 Samuel 14

asg (ASG) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Jowabu vuza na e ci ɗeke a̱na̱ku a̱ ni Zeruya u yevei an ka̱ɗu ko mogono Dawuda ko bonoi u Abusalom.
1 Conhecendo, pois, Joabe, filho de Zeruia, que o coração do rei era inclinado para Absalão,
2 Ɗa Jowabu u suki a ɗikaka yi vuka vu ugboji ɗe a̱ likuci i Tekowa. Ana u yawai ɗa Jowabu u danai vuka va. <<YaꞋan adanshi vi ta̱ a̱ una̱mgbuka̱tsuma̱, vu uka akashi a kpalu, ka̱ta̱ kpamu vu sukuya̱ maniꞋin ba. YaꞋan adanshi vi geshe ta̱ ɗe a una̱mgbuka̱tsuma̱ tsu vuza na vuza u kuwa̱i ni.
2 enviou Joabe a Tecoa, e tomou de lá uma mulher sábia, e disse-lhe: Ora, finge que estás de luto; veste vestes de luto, e não te unjas com óleo, e sejas como uma mulher que há já muitos dias está de luto por algum morto.
3 Ka̱ta̱ vu bana a̱ ubuta̱ u mogono vu yaꞋan kadanshi tsu nampa.>> Ɗa Jowabu u danai vuka va ili i na wa kudana mogono ma.
3 E entra ao rei e fala-lhe conforme esta palavra. E Joabe lhe pôs as palavras na boca.
4 Ana vuka va aza a Tekowa u yawai a̱ ubuta̱ u mogono, ɗa u vaki ma̱kpa̱ɓa̱ a iɗika ɗa u danai, <<Wuma u nu u geshe mogono, ɓa̱nka̱ mu!>>
4 E a mulher tecoíta falou ao rei, e, deitando-se com o rosto em terra, se prostrou, e disse: Salva-me, ó rei.
5 Ɗa mogono me ecei ni u danai, <<Yiɗa̱i mɓa̱la̱ n nu?>>
5 E disse-lhe o rei: Que tens? E disse ela: Na verdade que sou uma mulher viúva, e morreu meu marido.
6 Mpa kagbashi ka̱ nu mi ta̱ m muku mo olobo n re, ɗa a yaꞋin vishili ɗe a kashina, babu vuza lo vu na we pece le. Ɗa vuza te wu unai vuza ni.
6 Tinha, pois, a tua serva dois filhos, e ambos estes brigaram no campo, e não houve quem os apartasse; assim, um feriu ao outro e o matou.
7 Gogo na nahannai, aza a̱ va̱ a̱ ta̱wa̱ ta̱ adama a na n neke le vuza na wu unai vuza ni va, adama a na una yi feu a̱ una̱ vuza ni na wu unai, ama a yaꞋan baci nannai mi ta̱ a ku namba maku ma na ma ku lyaꞋa ili yi uka̱ni i vali vu va̱. Maku ma̱ va̱ ma ɗaɗa mu koci ili i na mi a kinda, una yi baci i ta̱ a̱ ku ka̱sukpa̱ mu babu ili. Ka̱ta̱ kpamu kula ku vali vu va̱ ku puwa̱nka̱ aduniyan a nampa.>>
7 E eis que toda a linhagem se levantou contra a tua serva, e disseram: Dá- nos aquele que feriu a seu irmão para que o matemos, por causa da vida de seu irmão, a quem matou, e para que destruamos também ao herdeiro. Assim, apagarão a brasa que me ficou, de sorte que não deixam a meu marido nome, nem resto sobre a terra.
8 Ɗa Mogono ma danai vuka va, <<Bono a kpaꞋa kunu, mi ta̱ e kuneke kadanshi adama ukuna u nu wa.>>
8 E disse o rei à mulher: Vai para tua casa, e eu mandarei ordem acerca de ti.
9 Ɗa vuka vuza vu Tekowa va u doku u danai, <<Vuzagbayin vu va̱ mogono, yaꞋan unushi u nampa wu okpo a kaci ka̱ va̱ koɓolo m kpaꞋa ke esheku a̱ va̱. YaꞋan mogono n kakuba ko tsugono tsu nu tsu okpo babu unushi.>>
9 E disse a mulher tecoíta ao rei: A injustiça, ó rei, meu senhor, venha sobre mim e sobre a casa de meu pai; e o rei e o seu trono fiquem inculpáveis.
10 Ɗa mogono ma danai ni, <<Vuza yoku u keɓece wu baci ukuna, ka̱ta̱ vu tuka̱i na a̱ va̱, wi o kudoku koꞋuso wu ba.>>
10 E disse o rei: Quem falar contra ti, traze-mo a mim; e nunca mais te tocará.
11 Ɗa u danai, <<YaꞋan mogono ma kucina n Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ nu, ka̱ta̱ vu ka̱sukpa̱ aza a na a kuciga kutsupa kutan a yaꞋan munuka ba adama a na una maku ma̱ va̱ ba.>>
11 E disse ela: Ora, lembre-se o rei do Senhor , teu Deus, para que os vingadores do sangue se não multipliquem a deitar-nos a perder e não destruam meu filho. Então, disse ele: Vive o Senhor , que não há de cair no chão nem um dos cabelos de teu filho.
12 Ɗa vuka va vu doku vu danai, <<Mi ta̱ ufolu u nu vuzagbayin, yaꞋan n doku n dansa koyoku ke nu.>>
12 Então, disse a mulher: Peço- te que a tua serva fale uma palavra ao rei, meu senhor. E disse ele: Fala.
13 Ɗa vuka va vu danai, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa vu yaꞋankai uma a̱ Ka̱shile kusheshe ku gbani-gbani tsu nampa? Adama a kadanshi ka na ka̱ uta̱i una̱ u nu mogono, vu kiɗaka ta̱ ka̱ci ka̱ nu afada a na vu kpa̱ɗa̱i kuka̱sukpa̱ maku ma̱ nu ma na o lokoi mo bono a kpaꞋa.
13 E disse a mulher: Por que, pois, pensaste tu uma tal coisa contra o povo de Deus? Porque, falando o rei tal palavra, fica como culpado; visto que o rei não torna a trazer o seu desterrado.
14 Mayun ɗa ra̱ka̱ vu tsu tsu kuwa̱. Adama a na ci ta̱ uteku tsu mini ma na a̱ va̱ma̱i a iɗika, ma na babu vuza na wa kufuɗa kupura̱ maꞋa. Ama Ka̱shile ka tsu ɗika wuma u vuza nannai bini ba. Adama a nannai u tsu la̱nsa̱ ta̱ uye u na aza a na a sumai o bono.
14 Porque certamente morreremos e seremos como águas derramadas na terra, que não se ajuntam mais. Deus, pois, lhe não tirará a vida, mas ideará pensamentos, para que se não desterre dele o seu desterrado.
15 Wuma u nu u geshe mogono, gogo na n ta̱wa̱ ta̱ kudana wu ka nampa, adama a na uma a zuwa mu ta̱ m panai wovon. Ɗa mpa kagbashi ka̱ nu n sheshei n danai, <Mi ta̱ a kuyaꞋan kadanshi m mogono, yoku ba wi ta̱ a kuyaꞋan ili i na kagbashi ka̱ nu ko folonoi.
15 E, se eu agora vim falar esta palavra ao rei, meu senhor, é porque o povo me atemorizou; dizia, pois, a tua serva: Falarei, pois, ao rei; porventura, fará o rei segundo a palavra da sua serva.
16 U gaꞋan ba mogono mi ta̱ a̱ kushuku ku isa kagbashi ka̱ ni a ekiye a vuza a na wi a kuciga ku una tsu mpa n maku ma̱ va̱, ka̱ta̱ feu e pece tsu n ili yi uka̱ni i na Ka̱shile ke nekei tsu.>
16 Porque o rei ouvirá, para livrar a sua serva da mão do homem que intenta destruir juntamente a mim e a meu filho da herança de Deus.
17 Vuzagbayin, n sheshe ta̱ n danai, <Kadanshi ko mogono ma̱ va̱ ki ta̱ zuwa ka̱ɗu ka̱ va̱ ka̱ da̱sa̱ngu, adama a na wi ta̱ tsu kalingata ka̱ Ka̱shile, u tsu pece ta̱ kasingai n kagbanigbani.> YaꞋan Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ nu ko yongo n avu.>>
17 Dizia mais a tua serva: Seja agora a palavra do rei, meu senhor, para descanso; porque, como um anjo de Deus, assim é o rei, meu senhor, para ouvir o bem e o mal; e o Senhor , teu Deus, será contigo.
18 Ɗa mogono ma danai vuka va,<<Ka̱ta̱ vu sokongu mu ko i te a̱ ka̱tsuma̱ ki ili i na mi a ku ece wu ba.>>
18 Então, respondeu o rei e disse à mulher: Peço-te que não me encubras o que eu te perguntar. E disse a mulher: Ora, fale o rei, meu senhor.
19 Ɗa mogono me ecei ni, <<Jowabu wi ta̱ punu n kukiye a̱ ka̱tsuma̱ ka kadanshi ka nampa ko?>>
19 E disse o rei: Não é verdade que a mão de Joabe anda contigo em tudo isso? E respondeu a mulher e disse: Vive a tua alma, ó rei, meu senhor, que ninguém se poderá desviar, nem para a direita nem para a esquerda, de tudo quanto o rei, meu senhor, tem dito; porque Joabe, teu servo, é quem me deu ordem e foi ele que pôs na boca da tua serva todas estas palavras.
20 Kagbashi ka̱ nu Jowabu va u yaꞋan ta̱ nannai, adama a na u sabaꞋa ukuna u na wi an nwalu gogo na. Vuzagbayin vu va̱ wi ta̱ n kuyeve tsa alingata a̱ Ka̱shile, u yeve ta̱ i na yi punu a iɗika ya.>>
20 Para que eu virasse a forma deste negócio, Joabe, teu servo, fez isso; porém sábio é meu senhor, conforme a sabedoria de um anjo de Deus, para entender tudo o que há na terra.
21 Ɗa mogono ma danai Jowabu, <<U gaꞋan ta̱ mi ta̱ a kuyaꞋan i ɗa. Bana vu bono n kolobo ka Abusalom.>>
21 Então, o rei disse a Joabe: Eis que fiz isto. Vai, pois, e torna a trazer o jovem Absalão.
22 Ɗa Jowabu u kuɗa̱ngi u lyaꞋakai ni kayala, ɗa u zuwakai mogono una̱singai. Jowabu u danai, <<Anana n ciya̱ ta̱ mapasa ma singai wa̱ nu, vuzagbayin vu va̱ mogono, adama a na vu ushuku ta̱ n ufolu u va̱.>>
22 Então, Joabe se prostrou sobre o seu rosto em terra, e se inclinou, e o agradeceu ao rei, e disse: Hoje, conheceu o teu servo que achei graça aos teus olhos, ó rei, meu senhor, porque o rei fez segundo a palavra do teu servo.
23 Ɗa Jowabu u banai a̱ likuci i Geshuru u bonoi n Abusalom a Urushelima.
23 Levantou-se, pois, Joabe, e foi a Gesur, e trouxe Absalão a Jerusalém.
24 Ɗa mogono ma danai, <<Danai ni u wala o kubono a kpaꞋa ku ni, ka̱ta̱ u ta̱wa̱ wa̱ va̱ ba.>> Ɗa Abusalom u da̱sa̱ngi kpaꞋa ku ni, u bana a̱ ubuta̱ u mogono ba.
24 E disse o rei: Torne para a sua casa e não veja a minha face. Tornou, pois, Absalão para a sua casa e não viu a face do rei.
25 A̱ ka̱tsuma̱ ka aza a Isaraila ra̱ka̱ babu vuza na i a kucikpa tsuloboi tsu Abusalom. Ili i na i ɗikai a kaci ali a kubana e ene a̱ ni wi n uꞋiwin u Ka̱shile ba.
25 Não havia, porém, em todo o Israel homem tão belo e tão aprazível como Absalão; desde a planta do pé até à cabeça, não havia nele defeito algum.
26 A̱ ka̱ya̱ dem u tsu puna ta̱ ka̱nji ka̱ ni adama a na ka ci yaꞋan yi ta̱ a̱miki. U puna baci ka̱ta̱ u gisanku kaꞋa, a̱miki a̱ ka̱nji ka a ci yawa ta̱ kilo vu re.
26 E, quando tosquiava a sua cabeça (e sucedia que no fim de cada ano a tosquiava, porquanto muito lhe pesava, e por isso a tosquiava), pesava o cabelo da sua cabeça duzentos siclos, segundo o peso real.
27 A matsaka ta̱ Abusalom muku mo olobo n tatsu n mekere me te, kula kuni ku ɗa Tamaru. Mekere ma tana mi ta̱ n tsuloboi.
27 Também nasceram a Absalão três filhos e uma filha, cujo nome era Tamar; e esta era mulher formosa à vista.
28 Abusalom u da̱sa̱ngi a Urushelima a̱ya̱ e re tana we ne o mogono ba.
28 Assim, ficou Absalão dois anos inteiros em Jerusalém e não viu a face do rei.
29 Ɗa Abusalom u suki e ɗekusheke yi Jowabu adama a na u suku yi u mogono, ama ɗa Jowabu u iwain kubana. Ɗa u doki u suki ire, ama ɗa u iwain kubana.
29 Mandou, pois, Absalão chamar a Joabe, para o enviar ao rei; porém não quis vir a ele; e enviou ainda segunda vez, e, contudo, não quis vir.
30 Ɗa u danai agbashi a̱ ni, <<Banai, a kashina ka Jowabu ka na ki ɗevu n ka̱ va̱, ka na ki m bali. I songu kaꞋa.>> Ɗa agbashi a Abusalom a banai o songi kaꞋa.
30 Então, disse aos seus servos: Vedes ali o pedaço de campo de Joabe pegado ao meu, e tem cevada nele; ide e ponde-lhe fogo. E os servos de Absalão puseram fogo ao pedaço de campo.
31 Ɗa Jowabu u banai a kpaꞋa ku Abusalom we ecei ni, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa vu suki agbashi a̱ nu a bana o songi kashina ka̱ va̱?>>
31 Então, Joabe se levantou, e veio a Absalão, em casa, e disse-lhe: Por que puseram os teus servos fogo ao pedaço de campo que é meu?
32 Ɗa Abusalom wu ushuki u danai ni, <<Vu iwan ta̱ kuta̱wa̱ a makyan ma na n ɗekushi nu. Mi ishi n ciga kusuku vu bana vu eceke mu mogono ili i na i zuwai ɗa u danai mu n ka̱sukpa̱ Geshuru m bono. Mpa n laꞋa ta̱ n kuciga n da̱sa̱ngu ɗe. Gogo na n ciga ta̱ tsu gasa a̱shi m mogono, n yaꞋanka yi baci unushi, yaꞋan wu una mu.>>
32 E disse Absalão a Joabe: Eis que enviei a ti, dizendo: Vem cá, para que te envie ao rei, a dizer-lhe: Para que vim de Gesur? Melhor me fora estar ainda lá. Agora, pois, veja eu a face do rei; e, se há ainda em mim alguma culpa, que me mate.
33 Ɗa Jowabu u banai u danai mogono ili i na Abusalom u danai, ɗa mogono ma̱ u suki e ɗekushe Abusalom ɗa u banai. Ana u yawai ɗa u vaki a iɗika u lyaꞋi kayala e kelime ko mogono. Ɗa mogono mo oɓongi Abusalom va.
33 Então, entrou Joabe ao rei e assim lho disse. Então, chamou a Absalão, e ele entrou ao rei e se inclinou sobre o seu rosto em terra diante do rei; e o rei beijou a Absalão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.