2 Samuel 14
asg (ASG) vs ARA
1 Jowabu vuza na e ci ɗeke a̱na̱ku a̱ ni Zeruya u yevei an ka̱ɗu ko mogono Dawuda ko bonoi u Abusalom.
1 Percebendo, pois, Joabe, filho de Zeruia, que o coração do rei começava a inclinar-se para Absalão,
2 Ɗa Jowabu u suki a ɗikaka yi vuka vu ugboji ɗe a̱ likuci i Tekowa. Ana u yawai ɗa Jowabu u danai vuka va. <<YaꞋan adanshi vi ta̱ a̱ una̱mgbuka̱tsuma̱, vu uka akashi a kpalu, ka̱ta̱ kpamu vu sukuya̱ maniꞋin ba. YaꞋan adanshi vi geshe ta̱ ɗe a una̱mgbuka̱tsuma̱ tsu vuza na vuza u kuwa̱i ni.
2 mandou trazer de Tecoa uma mulher sábia e lhe disse: Finge que estás profundamente triste, põe vestidos de luto, não te unjas com óleo e sê como mulher que há já muitos dias está de luto por algum morto.
3 Ka̱ta̱ vu bana a̱ ubuta̱ u mogono vu yaꞋan kadanshi tsu nampa.>> Ɗa Jowabu u danai vuka va ili i na wa kudana mogono ma.
3 Apresenta-te ao rei e fala-lhe tais e tais palavras. E Joabe lhe pôs as palavras na boca.
4 Ana vuka va aza a Tekowa u yawai a̱ ubuta̱ u mogono, ɗa u vaki ma̱kpa̱ɓa̱ a iɗika ɗa u danai, <<Wuma u nu u geshe mogono, ɓa̱nka̱ mu!>>
4 A mulher tecoíta apresentou-se ao rei, e, inclinando-se, prostrou-se com o rosto em terra, e disse: Salva-me, ó rei!
5 Ɗa mogono me ecei ni u danai, <<Yiɗa̱i mɓa̱la̱ n nu?>>
5 Perguntou-lhe o rei: Que tens? Ela respondeu: Ah! Sou mulher viúva; morreu meu marido.
6 Mpa kagbashi ka̱ nu mi ta̱ m muku mo olobo n re, ɗa a yaꞋin vishili ɗe a kashina, babu vuza lo vu na we pece le. Ɗa vuza te wu unai vuza ni.
6 Tinha a tua serva dois filhos, os quais brigaram entre si no campo, e não houve quem os apartasse; um feriu ao outro e o matou.
7 Gogo na nahannai, aza a̱ va̱ a̱ ta̱wa̱ ta̱ adama a na n neke le vuza na wu unai vuza ni va, adama a na una yi feu a̱ una̱ vuza ni na wu unai, ama a yaꞋan baci nannai mi ta̱ a ku namba maku ma na ma ku lyaꞋa ili yi uka̱ni i vali vu va̱. Maku ma̱ va̱ ma ɗaɗa mu koci ili i na mi a kinda, una yi baci i ta̱ a̱ ku ka̱sukpa̱ mu babu ili. Ka̱ta̱ kpamu kula ku vali vu va̱ ku puwa̱nka̱ aduniyan a nampa.>>
7 Eis que toda a parentela se levantou contra a tua serva, e disseram: Dá-nos aquele que feriu a seu irmão, para que o matemos, em vingança da vida de quem ele matou e para que destruamos também o herdeiro. Assim, apagarão a última brasa que me ficou, de sorte que não deixam a meu marido nome, nem sobrevivente na terra.
8 Ɗa Mogono ma danai vuka va, <<Bono a kpaꞋa kunu, mi ta̱ e kuneke kadanshi adama ukuna u nu wa.>>
8 Disse o rei à mulher: Vai para tua casa, e eu darei ordens a teu respeito.
9 Ɗa vuka vuza vu Tekowa va u doku u danai, <<Vuzagbayin vu va̱ mogono, yaꞋan unushi u nampa wu okpo a kaci ka̱ va̱ koɓolo m kpaꞋa ke esheku a̱ va̱. YaꞋan mogono n kakuba ko tsugono tsu nu tsu okpo babu unushi.>>
9 Disse a mulher tecoíta ao rei: A culpa, ó rei, meu senhor, caia sobre mim e sobre a casa de meu pai; o rei, porém, e o seu trono sejam inocentes.
10 Ɗa mogono ma danai ni, <<Vuza yoku u keɓece wu baci ukuna, ka̱ta̱ vu tuka̱i na a̱ va̱, wi o kudoku koꞋuso wu ba.>>
10 Disse o rei: Quem falar contra ti, traze-mo a mim; e nunca mais te tocará.
11 Ɗa u danai, <<YaꞋan mogono ma kucina n Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ nu, ka̱ta̱ vu ka̱sukpa̱ aza a na a kuciga kutsupa kutan a yaꞋan munuka ba adama a na una maku ma̱ va̱ ba.>>
11 Disse ela: Ora, lembra-te, ó rei, do Senhor , teu Deus, para que os vingadores do sangue não se multipliquem a matar e exterminem meu filho. Respondeu ele: Tão certo como vive o Senhor , não há de cair no chão nem um só dos cabelos de teu filho.
12 Ɗa vuka va vu doku vu danai, <<Mi ta̱ ufolu u nu vuzagbayin, yaꞋan n doku n dansa koyoku ke nu.>>
12 Então, disse a mulher: Permite que a tua serva fale uma palavra contigo, ó rei, meu senhor. Disse ele: Fala.
13 Ɗa vuka va vu danai, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa vu yaꞋankai uma a̱ Ka̱shile kusheshe ku gbani-gbani tsu nampa? Adama a kadanshi ka na ka̱ uta̱i una̱ u nu mogono, vu kiɗaka ta̱ ka̱ci ka̱ nu afada a na vu kpa̱ɗa̱i kuka̱sukpa̱ maku ma̱ nu ma na o lokoi mo bono a kpaꞋa.
13 Prosseguiu a mulher: Por que pensas tu doutro modo contra o povo de Deus? Pois, em pronunciando o rei esse juízo, condena-se a si mesmo, visto que não quer fazer voltar o seu desterrado.
14 Mayun ɗa ra̱ka̱ vu tsu tsu kuwa̱. Adama a na ci ta̱ uteku tsu mini ma na a̱ va̱ma̱i a iɗika, ma na babu vuza na wa kufuɗa kupura̱ maꞋa. Ama Ka̱shile ka tsu ɗika wuma u vuza nannai bini ba. Adama a nannai u tsu la̱nsa̱ ta̱ uye u na aza a na a sumai o bono.
14 Porque temos de morrer e somos como águas derramadas na terra que já não se podem juntar; pois Deus não tira a vida, mas cogita meios para que o banido não permaneça arrojado de sua presença.
15 Wuma u nu u geshe mogono, gogo na n ta̱wa̱ ta̱ kudana wu ka nampa, adama a na uma a zuwa mu ta̱ m panai wovon. Ɗa mpa kagbashi ka̱ nu n sheshei n danai, <Mi ta̱ a kuyaꞋan kadanshi m mogono, yoku ba wi ta̱ a kuyaꞋan ili i na kagbashi ka̱ nu ko folonoi.
15 Se vim, agora, falar esta palavra ao rei, meu senhor, é porque o povo me atemorizou; pois dizia a tua serva: Falarei ao rei; porventura, ele fará segundo a palavra da sua serva.
16 U gaꞋan ba mogono mi ta̱ a̱ kushuku ku isa kagbashi ka̱ ni a ekiye a vuza a na wi a kuciga ku una tsu mpa n maku ma̱ va̱, ka̱ta̱ feu e pece tsu n ili yi uka̱ni i na Ka̱shile ke nekei tsu.>
16 Porque o rei atenderá, para livrar a sua serva da mão do homem que intenta destruir tanto a mim como a meu filho da herança de Deus.
17 Vuzagbayin, n sheshe ta̱ n danai, <Kadanshi ko mogono ma̱ va̱ ki ta̱ zuwa ka̱ɗu ka̱ va̱ ka̱ da̱sa̱ngu, adama a na wi ta̱ tsu kalingata ka̱ Ka̱shile, u tsu pece ta̱ kasingai n kagbanigbani.> YaꞋan Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ nu ko yongo n avu.>>
17 Dizia mais a tua serva: Seja, agora, a palavra do rei, meu senhor, para a minha tranquilidade; porque, como um anjo de Deus, assim é o rei, meu senhor, para discernir entre o bem e o mal. O Senhor , teu Deus, será contigo.
18 Ɗa mogono ma danai vuka va,<<Ka̱ta̱ vu sokongu mu ko i te a̱ ka̱tsuma̱ ki ili i na mi a ku ece wu ba.>>
18 Então, respondeu o rei e disse à mulher: Peço-te que não me encubras o que eu te perguntar. Respondeu a mulher: Pois fale o rei, meu senhor.
19 Ɗa mogono me ecei ni, <<Jowabu wi ta̱ punu n kukiye a̱ ka̱tsuma̱ ka kadanshi ka nampa ko?>>
19 Disse o rei: Não é certo que a mão de Joabe anda contigo em tudo isto? Respondeu ela: Tão certo como vive a tua alma, ó rei, meu senhor, ninguém se poderá desviar, nem para a direita nem para a esquerda, de tudo quanto o rei, meu senhor, tem dito; porque Joabe, teu servo, é quem me deu ordem e foi ele quem ditou à tua serva todas estas palavras.
20 Kagbashi ka̱ nu Jowabu va u yaꞋan ta̱ nannai, adama a na u sabaꞋa ukuna u na wi an nwalu gogo na. Vuzagbayin vu va̱ wi ta̱ n kuyeve tsa alingata a̱ Ka̱shile, u yeve ta̱ i na yi punu a iɗika ya.>>
20 Para mudar o aspecto deste caso foi que o teu servo Joabe fez isto. Porém sábio é meu senhor, segundo a sabedoria de um anjo de Deus, para entender tudo o que se passa na terra.
21 Ɗa mogono ma danai Jowabu, <<U gaꞋan ta̱ mi ta̱ a kuyaꞋan i ɗa. Bana vu bono n kolobo ka Abusalom.>>
21 Então, o rei disse a Joabe: Atendi ao teu pedido; vai, pois, e traze o jovem Absalão.
22 Ɗa Jowabu u kuɗa̱ngi u lyaꞋakai ni kayala, ɗa u zuwakai mogono una̱singai. Jowabu u danai, <<Anana n ciya̱ ta̱ mapasa ma singai wa̱ nu, vuzagbayin vu va̱ mogono, adama a na vu ushuku ta̱ n ufolu u va̱.>>
22 Inclinando-se Joabe, prostrou-se em terra, abençoou o rei e disse: Hoje, reconheço que achei mercê diante de ti, ó rei, meu senhor; porque o rei fez segundo a palavra do seu servo.
23 Ɗa Jowabu u banai a̱ likuci i Geshuru u bonoi n Abusalom a Urushelima.
23 Levantou-se Joabe, foi a Gesur e trouxe Absalão a Jerusalém.
24 Ɗa mogono ma danai, <<Danai ni u wala o kubono a kpaꞋa ku ni, ka̱ta̱ u ta̱wa̱ wa̱ va̱ ba.>> Ɗa Abusalom u da̱sa̱ngi kpaꞋa ku ni, u bana a̱ ubuta̱ u mogono ba.
24 Disse o rei: Torne para a sua casa e não veja a minha face. Tornou, pois, Absalão para sua casa e não viu a face do rei.
25 A̱ ka̱tsuma̱ ka aza a Isaraila ra̱ka̱ babu vuza na i a kucikpa tsuloboi tsu Abusalom. Ili i na i ɗikai a kaci ali a kubana e ene a̱ ni wi n uꞋiwin u Ka̱shile ba.
25 Não havia, porém, em todo o Israel homem tão celebrado por sua beleza como Absalão; da planta do pé ao alto da cabeça, não havia nele defeito algum.
26 A̱ ka̱ya̱ dem u tsu puna ta̱ ka̱nji ka̱ ni adama a na ka ci yaꞋan yi ta̱ a̱miki. U puna baci ka̱ta̱ u gisanku kaꞋa, a̱miki a̱ ka̱nji ka a ci yawa ta̱ kilo vu re.
26 Quando cortava o cabelo (e isto se fazia no fim de cada ano, porquanto muito lhe pesava), seu peso era de duzentos siclos, segundo o peso real.
27 A matsaka ta̱ Abusalom muku mo olobo n tatsu n mekere me te, kula kuni ku ɗa Tamaru. Mekere ma tana mi ta̱ n tsuloboi.
27 Também nasceram a Absalão três filhos e uma filha, cujo nome era Tamar; esta era mulher formosa à vista.
28 Abusalom u da̱sa̱ngi a Urushelima a̱ya̱ e re tana we ne o mogono ba.
28 Tendo ficado Absalão dois anos em Jerusalém e sem ver a face do rei,
29 Ɗa Abusalom u suki e ɗekusheke yi Jowabu adama a na u suku yi u mogono, ama ɗa Jowabu u iwain kubana. Ɗa u doki u suki ire, ama ɗa u iwain kubana.
29 mandou ele chamar a Joabe, para o enviar ao rei; porém ele não quis vir. Mandou chamá-lo segunda vez, mas ainda não quis ele vir.
30 Ɗa u danai agbashi a̱ ni, <<Banai, a kashina ka Jowabu ka na ki ɗevu n ka̱ va̱, ka na ki m bali. I songu kaꞋa.>> Ɗa agbashi a Abusalom a banai o songi kaꞋa.
30 Então, disse aos seus servos: Vede ali o pedaço de campo de Joabe pegado ao meu, e tem cevada nele; ide e metei-lhe fogo. E os servos de Absalão meteram fogo nesse pedaço de campo.
31 Ɗa Jowabu u banai a kpaꞋa ku Abusalom we ecei ni, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa vu suki agbashi a̱ nu a bana o songi kashina ka̱ va̱?>>
31 Então, Joabe se levantou, e foi à casa de Absalão, e lhe disse: Por que meteram fogo os teus servos no pedaço de campo que é meu?
32 Ɗa Abusalom wu ushuki u danai ni, <<Vu iwan ta̱ kuta̱wa̱ a makyan ma na n ɗekushi nu. Mi ishi n ciga kusuku vu bana vu eceke mu mogono ili i na i zuwai ɗa u danai mu n ka̱sukpa̱ Geshuru m bono. Mpa n laꞋa ta̱ n kuciga n da̱sa̱ngu ɗe. Gogo na n ciga ta̱ tsu gasa a̱shi m mogono, n yaꞋanka yi baci unushi, yaꞋan wu una mu.>>
32 Respondeu Absalão a Joabe: Mandei chamar-te, dizendo: Vem cá, para que te envie ao rei, a dizer-lhe: Para que vim de Gesur? Melhor me fora estar ainda lá. Agora, pois, quero ver a face do rei; se há em mim alguma culpa, que me mate.
33 Ɗa Jowabu u banai u danai mogono ili i na Abusalom u danai, ɗa mogono ma̱ u suki e ɗekushe Abusalom ɗa u banai. Ana u yawai ɗa u vaki a iɗika u lyaꞋi kayala e kelime ko mogono. Ɗa mogono mo oɓongi Abusalom va.
33 Então, Joabe foi ao rei e lho disse. Chamou o rei a Absalão, e este se lhe apresentou e inclinou-se sobre o rosto em terra, diante do rei. O rei beijou a Absalão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.