2 Samuel 13
asg (ASG) vs VC
1 Abusalom maku ma Dawuda wi ta̱ n taku vu na wi n tsuloboi vuza na e ci ɗeke Tamaru, ɗa Amunon maku ma Dawuda ma̱ ka̱na̱i kuciga Tamaru va.
1 Aconteceu, depois disso, que Amnon, filho de Davi, se enamorou de Tamar, irmã de Absalão, filho de Davi, que era muito bela.
2 Ɗa Amunon u ucigi ni gbani-gbani ali u ka̱na̱i mɓa̱la̱ adama taku vu ni Tamaru, we ne ta̱ adanshi wi a̱ kuciya̱ kuyaꞋan tsugbani n a̱yi ba, adama a na a̱yi Tamaru va ka̱ta̱ u yeve mavali ba.
2 Amnon se consumia de tal modo por Tamar, sua irmã, a ponto de ficar doente, pois ela era virgem e parecia-lhe impossível fazer-lhe o que quer que fosse.
3 Ama Amunon va wi ta̱ n ka̱ja̱Ꞌa̱ ka̱ ni vuza kula Jonadabu maku ma Shimeya toku vu Dawuda. Jonadabu va wi ta̱ n ugboji ka̱u.
3 Ora, Amnon tinha um amigo chamado Jonadab, filho de Semaa, irmão de Davi, o qual era muito sagaz.
4 Ɗa we ecei Amunon u danai, <<Yiɗa̱i i zuwai usana lakam vu yongo ka̱tsuma̱ una̱mgbi? Avu maku mo mogono ma ba? Dana mu.>>
4 Disse ele a Amnon: Por que, ó príncipe, estás tão abatido todas as manhãs? Não mo queres dizer? É que amo Tamar, respondeu Amnon, a irmã de meu irmão Absalão.
5 Ɗa Jonadabu u danai ni, <<Bana vu vaku ka̱ta̱ vu dana vu pana uyoꞋo wi ikyamba i nu ba. Ɗa baci esheku a̱ nu a̱ ta̱wa̱i ku ene wu, ka̱ta̱ vu danai, <YaꞋan taku vu va̱ Tamaru u ta̱wa̱ u neꞋeshe mu ilikulyaꞋa. Ka̱ta̱ kpamu u ta̱wa̱ u yaꞋanka mu ilikulyaꞋa ya a̱ a̱shi a̱ va̱, ali n lyaꞋa i na u yaꞋin n ekiye a̱ ni.> >>
5 Jonadab disse-lhe: Deita em tua cama, e finge-te doente. Quando o teu pai vier ver-te, tu lhe dirás: Permite que Tamar venha dar-me de comer, preparando a comida diante de mim, a fim de que eu coma iguarias preparadas por sua mão.
6 Ɗa Amunon u vaki a danshi ugaꞋin ba. Ana mogono Dawuda u ta̱wa̱i kene yi, ɗa Amunon u danai mogono ma, <<Mi ta̱ ufolu u nu danaka mu taku vu va̱ Tamaru u ta̱wa̱. Mi ta̱ a kuciga u yaꞋanka mu emeshe mpa e kene ka̱ta̱ u neꞋeshe mu.>>
6 Amnon deitou-se e fingiu que estava enfermo. Quando o rei veio visitá-lo, ele disse-lhe: Peço-te que minha irmã Tamar venha preparar à minha vista dois pasteizinhos, para que eu coma de sua mão.
7 Ɗa Dawuda u suki a kpaꞋa a dana Tamaru, <<Bana a kpaꞋa ku taku vu nu Amunon vu yaꞋanka yi ilikulyaꞋa.>>
7 Davi mandou dizer a Tamar, no palácio: Vai à casa de teu irmão Amnon e prepara-lhe sua refeição.
8 Ɗa Tamaru u banai a kpaꞋa ku taku vu ni Amunon, a̱ ubuta̱ u na wi ivaꞋin. Ɗa u kenuki kiya ɗa u zuɓuki, ɗa u yaꞋankai ni emeshe a̱yi e kene.
8 Tamar foi ter com o seu irmão Amnon, que estava deitado. Tomou farinha, amassou e fez os pastéis à sua vista.
9 Ɗa u ɗikai kapara ɗa u kenuku ni emeshe a, ama ɗa u iwain kulyaꞋa. Ɗa Amunon u danai aza kuyaꞋanka yi ulinga a̱ uta̱ ra̱ka̱, ɗa ra̱ka̱ vu le a̱ uta̱i.
9 Depois de tê-los cozido, tomou a panela e despejou-a diante dele, mas Amnon não quis comer, e disse: Manda sair todos daqui. E retiraram-se todos os que estavam junto dele,
10 Ɗa Amunon u danai Tamaru, <<Tuka̱ mu n ilikulyaꞋa a̱ kunu ki ivaꞋin ku va̱. Ka̱ta̱ vu neꞋeshe mu n kukiye ku nu n lyaꞋa.>> Ɗa Tamaru u ɗikai emeshe a na u yaꞋin va ɗa u banai n a ɗa a̱ kunu ki ivaꞋin ku taku vu ni Amunon.
10 Amnon disse então a Tamar: Traze o prato no meu quarto, para que eu coma de tua mão. Tamar tomou os pastéis que fizera e levou-os ao seu irmão no quarto.
11 Ama ana u yawai ɗevu n a̱yi adama a na u neꞋeshe yi, ɗa u ka̱na̱i ni u danai, <<Taku vu va̱, ta̱wa̱ vu vaku nu mpa.>>
11 E quando ela os oferecia a Amnon para que comesse, este segurou-a, dizendo: Vem, deita-te comigo, minha irmã!
12 Ɗa wu ushuki ni u danai, <<A̱Ꞌa̱, taku vu va̱! Nannai va wi a kuyaꞋan ba, ka̱ta̱ kpamu vu zuwa mu n yaꞋan nannai n utsura ba. Adama a na a ci yaꞋan nannai a Isaraila ba, ka̱ta̱ vu yaꞋan ili i gbani-gbani i wono i nanlo ba.
12 Não, meu irmão, disse-lhe ela; não me violentes. Não se faz uma tal coisa em Israel. Não cometas semelhante infâmia.
13 N yaꞋan ba ci nannai, teɗai n kuꞋuwa adama o wono? Avu feu i ta̱ o kubonoko wu vuza gbani-gbani a̱ ka̱tsuma̱ ka aza a Isaraila. Ama gogo na mi ta̱ ufolu u nu yaꞋan kadanshi m mogono, wi a̱ kusa̱nka̱ mu ku olo wu ba.>>
13 Aonde levaria eu o meu opróbrio? E tu serias olhado como um ímpio em Israel! É melhor que fales ao rei: ele não recusará dar-me a ti.
14 Ama Amunon u panaka yi ba. Ana wo okpoi u laꞋa yi ta̱ utsura, ɗa u lyaꞋi ni utsura u yaꞋin tsugbani n a̱yi.
14 Mas ele não quis dar-lhe ouvidos e, como era mais forte que ela, violentou-a e se deitou com ela.
15 Ɗa Amunon u iwain Tamaru ka̱u, ali ɗa u laꞋi tsu na wi ishi a kuciga yi. Ɗa Amunon u danai ni, <<Ɗa̱nga̱ vu wala.>>
15 E logo a seguir Amnon concebeu uma profunda aversão por ela, mais violenta do que o amor que antes lhe tivera. Levanta-te, disse-lhe ele, e vai-te!
16 Ɗa Tamaru u danai ni, <<A̱Ꞌa̱ taku vu va̱, kuloko ku na vi a kuciga kuloko mu na wi ta̱ a kulaꞋa ili i na vu yaꞋankai mu ɗe n gbani-gbani.>>
16 Não, meu irmão, respondeu ela; o ultraje que me farias, expulsando-me, seria ainda mais grave do que o que me acabas de fazer. Ele, porém, não quis ouvi-la;
17 Ɗa u ɗekeshei maku mu ulinga ma̱ ni u danai ni, <<Utuka̱ vuka vu nampa va pulai, ka̱ta̱ vu ɓa̱ya̱ngu utsutsu wa.>>
17 chamou o seu servo e disse-lhe: Põe fora daqui esta moça que me está importunando, e fecha a porta atrás dela.
18 Ɗa maku mu ulinga ma̱ ni mu utukai ni pulai ɗa u ɓa̱ya̱ngi utsutsu wa. Tamaru va tana wi ta̱ u uki m motogu me ekiye a ugaɗi, adama a na ta nkere m kpaꞋa ku mogono, aza a na ka̱ta̱ e yevei ali ba a tsu uka.
18 {Ela trazia um vestido comprido, como se vestiam outrora as donzelas filhas do rei.} O servo expulsou-a, fechando a porta atrás dela.
19 Ɗa Tamaru u tsungi kokomo a kaci ka̱ ni adama o wono, ɗa kpamu u ka̱na̱i motogu ma̱ ni u karai. Ɗa u kiyangi ekiye a̱ ni a kaci u walai n u lapasai una̱.
19 Tamar derramou então cinza sobre a cabeça, rasgou o seu longo vestido e, pondo a mão sobre a cabeça, afastou-se gritando.
20 Ana taku vu ni Abusalom we enei ni ɗa we ecei ni u danai, <<Amuno taku vu nu ɗa u vaki n avu? Gogo na paɗa bini taku vu va̱ ka̱ta̱ vu dana vuza ba. Ka̱ta̱ kpamu wo okpo wu ili i yoku ba, taku vu nu ɗa feu, ka̱ta̱ vu ka̱sukpa̱ i ɗa i la̱nga̱sa̱ wu ka̱ɗu ka̱u ba.>> Ɗa Tamaru u da̱sa̱ngi a kpaꞋa ku taku vu ni Abusalom endeꞋen.
20 Seu irmão Absalão disse-lhe: Esteve realmente contigo Amnon, teu irmão? Por agora, cala-te, minha irmã; ele é teu irmão: não penses mais nisso. E Tamar permaneceu consternada, na casa de seu irmão Absalão.
21 Ana mogono Dawuda u panai ukuna wa ra̱ka̱, ɗa ka̱ɗu ka̱ ni ka̱ na̱mgba̱i ka̱u.
21 O rei Davi soube de tudo o que se tinha passado, e inflamou-se com violência a sua cólera, mas não quis afligir seu filho Amnon, pois o amava por ser o seu primogênito.
22 Ama Abusalom u keɓece Amuno kakuna ba, u iwan ta̱ Amuno adama a na u la̱nga̱sa̱ ta̱ taku vu ni Tamaru.
22 Quanto a Absalão, este não disse a Amnon uma só palavra, nem boa nem má, porque o odiava, por ter ele violado sua irmã Tamar.
23 Ana a̱ya̱ ere a lazai, ɗa Abusalom u danai a puna nlala n ni cileme ɗe a BaꞋalu Hazo likuci i na yi ɗevu n likuci i Ifirayimu. Ɗa Abusalom u banuki olobo o ngono ra̱ka̱.
23 Passados dois anos, Absalão tosquiava suas ovelhas em Baal Hasor, perto de Efraim, e convidou todos os filhos do rei.
24 Ɗa Abusalom u banai u mogono u danai ni, <<Wuma u nu u geshe, aza a na a kupuna ka mu cileme tsu nlala tsa a̱ ta̱wa̱ ta̱ kuyaꞋanka mu ulinga. Ko vi ta̱ a̱ kuta̱wa̱ koɓolo n abara a̱ nu ci yaꞋan ka̱ɗiva̱ ka koɓolo?>>
24 Veio ter com o rei e disse-lhe: Eis que se tosquiam as ovelhas de teu servo; venha, pois, o rei com os seus familiares à casa do teu servo.
25 Ɗa mogono ma danai Abusalom, <<A̱Ꞌa̱ maku ma̱ va̱, tsa kubana ra̱ka̱ vu tsu ba, ci ta̱ a kuyaꞋan a̱bunda̱i.>> Ɗa Abusalom u gutsai ni, ama u iwain kubana ɗa u zuwakai ni una̱singai.
25 O rei disse-lhe: Não, meu filho, não iremos todos, para não te sermos pesados. Malgrado instâncias de Absalão, o rei não quis ir, e o abençoou.
26 Ɗa Abusalom u danai, <<Vi baci a kubana ba, sai vu ka̱sukpa̱ Amuno vuza va̱ u bana koɓolo n a̱tsu.>>
26 Absalão replicou: Se tu não vens, deixa ao menos que venha conosco o meu irmão Amnon. Por que, disse Davi, iria ele contigo?
27 Ɗa Abusalom u gutsai ni, ali ɗa wu ushuki Amuno u bana koɓolo n a̱yi n olobo a̱ ni a na a buwai, ɗa a banai ra̱ka̱ n a̱yi.
27 Mas Absalão tanto insistiu que Davi deixou partir com ele Amnon e todos os filhos do rei. E Absalão organizou um banquete real.
28 Ɗa Abusalom u danai agbashi a̱ ni, <<Zukai, a makyan ma na baci ye enei Amuno ma̱ra̱ ma makai ni, ɗa baci i panai n danai ɗa̱, unai ni, ka̱ta̱ yu una yi, i pana wovon ba. Mpa ɗa vuza na n danai ɗa̱ i yaꞋan. Tsurukpai ka̱ta̱ i gbama asuvu.>>
28 Ora, Absalão dera aos seus criados a ordem seguinte: Ouvi! Quando Amnon tiver o coração alegre por causa do vinho, e eu vos disser: Feri Amnon!, então vós o matareis; não tenhais medo, porque sou eu quem vo-lo ordena. Coragem, e sede homens fortes!
29 Ɗa agbashi a Abusalom a unai Amuno uteku tsu na Abusalom u danai le a yaꞋan. Ɗa olobo o mogono a na a buwai ra̱ka̱ a̱ ɗa̱nga̱i, a kumbai mkparagi n le a sumai.
29 Os servos de Absalão fizeram a Amnon conforme o seu senhor lhes ordenara. Então todos os filhos do rei se levantaram, montaram nas suas mulas e fugiram.
30 Ele a uye o kubono, ɗa kadanshi ka yawai u Dawuda a danai ni, <<Abusalom wu una ta̱ olobo o mogono ra̱ka̱, babu vuza na u buwai n wuma.>>
30 Estavam ainda a caminho, quando chegou ao rei o boato que dizia: Absalão feriu todos os príncipes; nenhum se salvou!
31 Ɗa mogono Dawuda u ɗa̱ngai u karai motogu ma̱ ni ɗa u vaki a iɗika adama a una̱mgbuka̱tsuma̱. Ɗa kpamu agbashi a̱ ni a na i kashani n a̱yi ra̱ka̱ vu le feu a karai ntogu n le.
31 O rei levantou-se, rasgou suas vestes e prostrou-se por terra; e todos os que o rodeavam rasgaram também as suas vestes.
32 Ama ɗa Jonadabu maku ma Shimeya, toku vu Dawuda, u danai, <<Vuzagbayin, ka̱ta̱ vu sheshe a una ta̱ olobo a̱ nu ra̱ka̱ ba, Amuno ɗa koci a unai. Abusalom va u foɓuso ta̱ ka nampa ka, ali a kanna ka na Amuno u yaꞋin tsugbani n taku vu ni Tamaru.
32 Mas Jonadab, filho de Semaa, irmão de Davi, tomou a palavra: Não pense o rei, meu senhor, que foram assassinados todos os jovens. Só Amnon morreu, porque Absalão decidira matá-lo desde o dia em que ele violou sua irmã Tamar.
33 Vuzagbayin mogono ka̱ta̱ vu dana a una ta̱ olobo a̱ nu ra̱ka̱ ba, Amuno ɗa koci u kuwa̱i.>>
33 Não acredite o rei, meu senhor, que morreram todos os príncipes. Só Amnon pereceu,
34 Ɗa Abusalom u sumai.
34 e seus outros irmãos estão vivos. Entretanto, Absalão fugira. A sentinela, levantando os olhos, viu uma grande tropa que descia pelo declive do caminho de Horonaim, e veio anunciar ao rei: Vi homens que vinham pelo caminho de Horonaim, no flanco da montanha.
35 Ɗa Jonadabu u danai mogono, <<La̱na̱, olobo a̱ nu a ɗa lo o kubono uteku tsu na n danai nu>>
35 Jonadab disse ao rei: São os príncipes que chegam; é bem como tinha dito o teu servo.
36 A̱yi o kukotso kuyaꞋan kadanshi, ɗa olobo o mogono a yawai, ɗa a̱ ka̱na̱i ma̱shi. Ɗa Dawuda koɓolo n agbashi a̱ ni ra̱ka̱ a̱ shika̱i ka̱u.
36 Falava ele ainda, quando entraram os filhos do rei e puseram-se a chorar. Então o rei e todos os seus derramaram abundantes lágrimas.
37 Ɗa Abusalom u sumai a kubana u Talamayi maku ma Amihudu, mogono ma Geshuru. Ɗa Dawuda u na̱mgba̱i ka̱tsuma kanna n kayin adama a ukpa̱ u maku ma̱ ni Amunon.
37 Quanto a Absalão, fugira para junto de Tolomai, filho de Amiud, rei de Gessur.
38 Ana Abusalom u sumai a kubana a Geshuru, u yongoi ɗe ali a̱ya̱ a tatsu.
38 Enquanto isso, Davi continuava de luto pelo filho. E Absalão permaneceu três anos em Gessur, para onde fugira.
39 Ana mogono Dawuda ma cinukpai n ukpa̱ u maku ma̱ ni Amuno, ɗa u ka̱na̱i ma̱za̱nga̱ ma na we ene Abusalom.
39 O ânimo do rei cessou de irritar-se contra Absalão, tendo-se consolado da perda de Amnon.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.