2 Samuel 13
asg (ASG) vs ARC
1 Abusalom maku ma Dawuda wi ta̱ n taku vu na wi n tsuloboi vuza na e ci ɗeke Tamaru, ɗa Amunon maku ma Dawuda ma̱ ka̱na̱i kuciga Tamaru va.
1 E aconteceu, depois disso, que, tendo Absalão, filho de Davi, uma irmã formosa, cujo nome era Tamar, Amnom, filho de Davi, amou-a.
2 Ɗa Amunon u ucigi ni gbani-gbani ali u ka̱na̱i mɓa̱la̱ adama taku vu ni Tamaru, we ne ta̱ adanshi wi a̱ kuciya̱ kuyaꞋan tsugbani n a̱yi ba, adama a na a̱yi Tamaru va ka̱ta̱ u yeve mavali ba.
2 E angustiou-se Amnom, até adoecer, por Tamar, sua irmã, porque era virgem; e parecia, aos olhos de Amnom, dificultoso fazer-lhe coisa alguma.
3 Ama Amunon va wi ta̱ n ka̱ja̱Ꞌa̱ ka̱ ni vuza kula Jonadabu maku ma Shimeya toku vu Dawuda. Jonadabu va wi ta̱ n ugboji ka̱u.
3 Tinha, porém, Amnom um amigo, cujo nome era Jonadabe, filho de Simeia, irmão de Davi. E era Jonadabe homem mui sagaz.
4 Ɗa we ecei Amunon u danai, <<Yiɗa̱i i zuwai usana lakam vu yongo ka̱tsuma̱ una̱mgbi? Avu maku mo mogono ma ba? Dana mu.>>
4 E ele lhe disse: Por que tu de manhã em manhã tanto emagreces, sendo filho do rei? Não mo farás saber a mim? Então, lhe disse Amnom: Amo a Tamar, irmã de Absalão, meu irmão.
5 Ɗa Jonadabu u danai ni, <<Bana vu vaku ka̱ta̱ vu dana vu pana uyoꞋo wi ikyamba i nu ba. Ɗa baci esheku a̱ nu a̱ ta̱wa̱i ku ene wu, ka̱ta̱ vu danai, <YaꞋan taku vu va̱ Tamaru u ta̱wa̱ u neꞋeshe mu ilikulyaꞋa. Ka̱ta̱ kpamu u ta̱wa̱ u yaꞋanka mu ilikulyaꞋa ya a̱ a̱shi a̱ va̱, ali n lyaꞋa i na u yaꞋin n ekiye a̱ ni.> >>
5 E Jonadabe lhe disse: Deita-te na tua cama, e finge-te doente; e, quando teu pai te vier visitar, dize-lhe: Peço- te que minha irmã Tamar venha, e me dê de comer pão, e prepare a comida diante dos meus olhos, para que eu a veja e coma da sua mão.
6 Ɗa Amunon u vaki a danshi ugaꞋin ba. Ana mogono Dawuda u ta̱wa̱i kene yi, ɗa Amunon u danai mogono ma, <<Mi ta̱ ufolu u nu danaka mu taku vu va̱ Tamaru u ta̱wa̱. Mi ta̱ a kuciga u yaꞋanka mu emeshe mpa e kene ka̱ta̱ u neꞋeshe mu.>>
6 Deitou-se, pois, Amnom e fingiu-se doente; e, vindo o rei visitá-lo, disse Amnom ao rei: Peço-te que minha irmã Tamar venha e prepare dois bolos diante dos meus olhos, para que eu coma de sua mão.
7 Ɗa Dawuda u suki a kpaꞋa a dana Tamaru, <<Bana a kpaꞋa ku taku vu nu Amunon vu yaꞋanka yi ilikulyaꞋa.>>
7 Mandou, então, Davi a casa, a Tamar, dizendo: Vai a casa de Amnom, teu irmão, e faze-lhe alguma comida.
8 Ɗa Tamaru u banai a kpaꞋa ku taku vu ni Amunon, a̱ ubuta̱ u na wi ivaꞋin. Ɗa u kenuki kiya ɗa u zuɓuki, ɗa u yaꞋankai ni emeshe a̱yi e kene.
8 E foi Tamar a casa de Amnom, seu irmão (ele, porém, estava deitado), e tomou massa, e a amassou, e fez bolos diante dos seus olhos, e cozeu os bolos.
9 Ɗa u ɗikai kapara ɗa u kenuku ni emeshe a, ama ɗa u iwain kulyaꞋa. Ɗa Amunon u danai aza kuyaꞋanka yi ulinga a̱ uta̱ ra̱ka̱, ɗa ra̱ka̱ vu le a̱ uta̱i.
9 E tomou a assadeira e os tirou diante dele; porém ele recusou comer. E disse Amnom: Fazei retirar a todos da minha presença. E todos se retiraram dele.
10 Ɗa Amunon u danai Tamaru, <<Tuka̱ mu n ilikulyaꞋa a̱ kunu ki ivaꞋin ku va̱. Ka̱ta̱ vu neꞋeshe mu n kukiye ku nu n lyaꞋa.>> Ɗa Tamaru u ɗikai emeshe a na u yaꞋin va ɗa u banai n a ɗa a̱ kunu ki ivaꞋin ku taku vu ni Amunon.
10 Então, disse Amnom a Tamar: Traze a comida à câmara e comerei da tua mão. E tomou Tamar os bolos que fizera e os trouxe a Amnom, seu irmão, à câmara.
11 Ama ana u yawai ɗevu n a̱yi adama a na u neꞋeshe yi, ɗa u ka̱na̱i ni u danai, <<Taku vu va̱, ta̱wa̱ vu vaku nu mpa.>>
11 E, chegando-lhos, para que comesse, pegou dela e disse-lhe: Vem, deita-te comigo, irmã minha.
12 Ɗa wu ushuki ni u danai, <<A̱Ꞌa̱, taku vu va̱! Nannai va wi a kuyaꞋan ba, ka̱ta̱ kpamu vu zuwa mu n yaꞋan nannai n utsura ba. Adama a na a ci yaꞋan nannai a Isaraila ba, ka̱ta̱ vu yaꞋan ili i gbani-gbani i wono i nanlo ba.
12 Porém ela lhe disse: Não, irmão meu, não me forces, porque não se faz assim em Israel; não faças tal loucura.
13 N yaꞋan ba ci nannai, teɗai n kuꞋuwa adama o wono? Avu feu i ta̱ o kubonoko wu vuza gbani-gbani a̱ ka̱tsuma̱ ka aza a Isaraila. Ama gogo na mi ta̱ ufolu u nu yaꞋan kadanshi m mogono, wi a̱ kusa̱nka̱ mu ku olo wu ba.>>
13 Porque, aonde iria eu com a minha vergonha? E tu serias como um dos loucos de Israel. Agora, pois, peço- te que fales ao rei, porque não me negará a ti.
14 Ama Amunon u panaka yi ba. Ana wo okpoi u laꞋa yi ta̱ utsura, ɗa u lyaꞋi ni utsura u yaꞋin tsugbani n a̱yi.
14 Porém ele não quis dar ouvidos à sua voz; antes, sendo mais forte do que ela, a forçou e se deitou com ela.
15 Ɗa Amunon u iwain Tamaru ka̱u, ali ɗa u laꞋi tsu na wi ishi a kuciga yi. Ɗa Amunon u danai ni, <<Ɗa̱nga̱ vu wala.>>
15 Depois, Amnom a aborreceu com grandíssimo aborrecimento, porque maior era o aborrecimento com que a aborrecia do que o amor com que a amara. E disse-lhe Amnom: Levanta-te e vai-te.
16 Ɗa Tamaru u danai ni, <<A̱Ꞌa̱ taku vu va̱, kuloko ku na vi a kuciga kuloko mu na wi ta̱ a kulaꞋa ili i na vu yaꞋankai mu ɗe n gbani-gbani.>>
16 Então, ela lhe disse: Não há razão de me despedires assim; maior seria este mal do que o outro que já me tens feito. Porém não lhe quis dar ouvidos.
17 Ɗa u ɗekeshei maku mu ulinga ma̱ ni u danai ni, <<Utuka̱ vuka vu nampa va pulai, ka̱ta̱ vu ɓa̱ya̱ngu utsutsu wa.>>
17 E chamou a seu moço que o servia e disse: Deita a esta fora e fecha a porta após ela.
18 Ɗa maku mu ulinga ma̱ ni mu utukai ni pulai ɗa u ɓa̱ya̱ngi utsutsu wa. Tamaru va tana wi ta̱ u uki m motogu me ekiye a ugaɗi, adama a na ta nkere m kpaꞋa ku mogono, aza a na ka̱ta̱ e yevei ali ba a tsu uka.
18 E trazia ela uma roupa de muitas cores (porque assim se vestiam as filhas virgens dos reis, com capas), e seu criado a deitou fora e fechou a porta após ela.
19 Ɗa Tamaru u tsungi kokomo a kaci ka̱ ni adama o wono, ɗa kpamu u ka̱na̱i motogu ma̱ ni u karai. Ɗa u kiyangi ekiye a̱ ni a kaci u walai n u lapasai una̱.
19 Então, Tamar tomou cinza sobre a sua cabeça, e a roupa de muitas cores que trazia rasgou, e pôs as mãos sobre a cabeça, e foi-se andando e clamando.
20 Ana taku vu ni Abusalom we enei ni ɗa we ecei ni u danai, <<Amuno taku vu nu ɗa u vaki n avu? Gogo na paɗa bini taku vu va̱ ka̱ta̱ vu dana vuza ba. Ka̱ta̱ kpamu wo okpo wu ili i yoku ba, taku vu nu ɗa feu, ka̱ta̱ vu ka̱sukpa̱ i ɗa i la̱nga̱sa̱ wu ka̱ɗu ka̱u ba.>> Ɗa Tamaru u da̱sa̱ngi a kpaꞋa ku taku vu ni Abusalom endeꞋen.
20 E Absalão, seu irmão, lhe disse: Esteve Amnom, teu irmão, contigo? Ora, pois, irmã minha, cala-te; é teu irmão. Não se angustie o teu coração por isso. Assim ficou Tamar e esteve solitária em casa de Absalão, seu irmão.
21 Ana mogono Dawuda u panai ukuna wa ra̱ka̱, ɗa ka̱ɗu ka̱ ni ka̱ na̱mgba̱i ka̱u.
21 E, ouvindo o rei Davi todas essas coisas, muito se acendeu em ira.
22 Ama Abusalom u keɓece Amuno kakuna ba, u iwan ta̱ Amuno adama a na u la̱nga̱sa̱ ta̱ taku vu ni Tamaru.
22 Porém Absalão não falou com Amnom, nem mal nem bem; porque Absalão aborrecia a Amnom, por ter forçado a Tamar, sua irmã.
23 Ana a̱ya̱ ere a lazai, ɗa Abusalom u danai a puna nlala n ni cileme ɗe a BaꞋalu Hazo likuci i na yi ɗevu n likuci i Ifirayimu. Ɗa Abusalom u banuki olobo o ngono ra̱ka̱.
23 E aconteceu que, passados dois anos inteiros, Absalão tinha tosquiadores em Baal-Hazor, que está junto a Efraim, e convidou Absalão a todos os filhos do rei.
24 Ɗa Abusalom u banai u mogono u danai ni, <<Wuma u nu u geshe, aza a na a kupuna ka mu cileme tsu nlala tsa a̱ ta̱wa̱ ta̱ kuyaꞋanka mu ulinga. Ko vi ta̱ a̱ kuta̱wa̱ koɓolo n abara a̱ nu ci yaꞋan ka̱ɗiva̱ ka koɓolo?>>
24 E veio Absalão ao rei e disse: Eis que teu servo tem tosquiadores; peço que o rei e os seus servos venham com o teu servo.
25 Ɗa mogono ma danai Abusalom, <<A̱Ꞌa̱ maku ma̱ va̱, tsa kubana ra̱ka̱ vu tsu ba, ci ta̱ a kuyaꞋan a̱bunda̱i.>> Ɗa Abusalom u gutsai ni, ama u iwain kubana ɗa u zuwakai ni una̱singai.
25 O rei, porém, disse a Absalão: Não, filho meu, não vamos todos juntos, para não te sermos pesados. E instou com ele; porém ele não quis ir, mas o abençoou.
26 Ɗa Abusalom u danai, <<Vi baci a kubana ba, sai vu ka̱sukpa̱ Amuno vuza va̱ u bana koɓolo n a̱tsu.>>
26 Então, disse Absalão: Quando não, deixa ir conosco Amnom, meu irmão. Porém o rei lhe disse: Para que iria contigo?
27 Ɗa Abusalom u gutsai ni, ali ɗa wu ushuki Amuno u bana koɓolo n a̱yi n olobo a̱ ni a na a buwai, ɗa a banai ra̱ka̱ n a̱yi.
27 E, instando Absalão com ele, deixou ir com ele a Amnom e a todos os filhos do rei.
28 Ɗa Abusalom u danai agbashi a̱ ni, <<Zukai, a makyan ma na baci ye enei Amuno ma̱ra̱ ma makai ni, ɗa baci i panai n danai ɗa̱, unai ni, ka̱ta̱ yu una yi, i pana wovon ba. Mpa ɗa vuza na n danai ɗa̱ i yaꞋan. Tsurukpai ka̱ta̱ i gbama asuvu.>>
28 E Absalão deu ordem aos seus moços, dizendo: Tomai sentido; quando o coração de Amnom estiver alegre do vinho, e eu vos disser: Feri a Amnom! Então, o matareis; não temais; porventura, não sou eu quem vo-lo ordenou? Esforçai-vos e sede valentes.
29 Ɗa agbashi a Abusalom a unai Amuno uteku tsu na Abusalom u danai le a yaꞋan. Ɗa olobo o mogono a na a buwai ra̱ka̱ a̱ ɗa̱nga̱i, a kumbai mkparagi n le a sumai.
29 E os moços de Absalão fizeram a Amnom como Absalão lho havia ordenado. Então, todos os filhos do rei se levantaram, e montaram cada um no seu mulo, e fugiram.
30 Ele a uye o kubono, ɗa kadanshi ka yawai u Dawuda a danai ni, <<Abusalom wu una ta̱ olobo o mogono ra̱ka̱, babu vuza na u buwai n wuma.>>
30 E aconteceu que, estando eles ainda no caminho, veio a nova a Davi, de que se dizia: Absalão feriu todos os filhos do rei, e nenhum deles ficou.
31 Ɗa mogono Dawuda u ɗa̱ngai u karai motogu ma̱ ni ɗa u vaki a iɗika adama a una̱mgbuka̱tsuma̱. Ɗa kpamu agbashi a̱ ni a na i kashani n a̱yi ra̱ka̱ vu le feu a karai ntogu n le.
31 Então, o rei se levantou, e rasgou as suas vestes, e se lançou por terra; da mesma maneira todos os seus servos estavam com vestes rotas.
32 Ama ɗa Jonadabu maku ma Shimeya, toku vu Dawuda, u danai, <<Vuzagbayin, ka̱ta̱ vu sheshe a una ta̱ olobo a̱ nu ra̱ka̱ ba, Amuno ɗa koci a unai. Abusalom va u foɓuso ta̱ ka nampa ka, ali a kanna ka na Amuno u yaꞋin tsugbani n taku vu ni Tamaru.
32 Mas Jonadabe, filho de Simeia, irmão de Davi, respondeu e disse: Não diga o meu senhor que mataram a todos os jovens filhos do rei, porque só morreu Amnom; porque assim o tinha resolvido fazer Absalão, desde o dia em que ele forçou a Tamar, sua irmã.
33 Vuzagbayin mogono ka̱ta̱ vu dana a una ta̱ olobo a̱ nu ra̱ka̱ ba, Amuno ɗa koci u kuwa̱i.>>
33 Não se lhe meta, pois, agora no coração do rei, meu senhor, tal coisa, dizendo: Morreram todos os filhos do rei; porque só morreu Amnom.
34 Ɗa Abusalom u sumai.
34 E Absalão fugiu. E o jovem que estava de guarda levantou os seus olhos e olhou; e eis que muito povo vinha pelo caminho por detrás dele, pela banda do monte.
35 Ɗa Jonadabu u danai mogono, <<La̱na̱, olobo a̱ nu a ɗa lo o kubono uteku tsu na n danai nu>>
35 Então, disse Jonadabe ao rei: Eis aqui vêm os filhos do rei; conforme a palavra de teu servo, assim sucedeu.
36 A̱yi o kukotso kuyaꞋan kadanshi, ɗa olobo o mogono a yawai, ɗa a̱ ka̱na̱i ma̱shi. Ɗa Dawuda koɓolo n agbashi a̱ ni ra̱ka̱ a̱ shika̱i ka̱u.
36 E aconteceu que, quando acabou de falar, os filhos do rei vieram, e levantaram a sua voz, e choraram; e também o rei e todos os seus servos choraram com mui grande choro.
37 Ɗa Abusalom u sumai a kubana u Talamayi maku ma Amihudu, mogono ma Geshuru. Ɗa Dawuda u na̱mgba̱i ka̱tsuma kanna n kayin adama a ukpa̱ u maku ma̱ ni Amunon.
37 Assim, Absalão fugiu e se foi a Talmai, filho de Amiúde, rei de Gesur. E Davi trouxe dó por seu filho todos aqueles dias.
38 Ana Abusalom u sumai a kubana a Geshuru, u yongoi ɗe ali a̱ya̱ a tatsu.
38 Assim, Absalão fugiu e foi para Gesur; esteve ali três anos.
39 Ana mogono Dawuda ma cinukpai n ukpa̱ u maku ma̱ ni Amuno, ɗa u ka̱na̱i ma̱za̱nga̱ ma na we ene Abusalom.
39 Então, tinha o rei Davi saudades de Absalão, porque já se tinha consolado acerca de Amnom, que era morto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.