2 Samuel 13

asg (ASG) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Abusalom maku ma Dawuda wi ta̱ n taku vu na wi n tsuloboi vuza na e ci ɗeke Tamaru, ɗa Amunon maku ma Dawuda ma̱ ka̱na̱i kuciga Tamaru va.
1 Depois de algum tempo, Amnom, filho de Davi, apaixonou-se por Tamar; ela era muito bonita e era irmã de Absalão, outro filho de Davi.
2 Ɗa Amunon u ucigi ni gbani-gbani ali u ka̱na̱i mɓa̱la̱ adama taku vu ni Tamaru, we ne ta̱ adanshi wi a̱ kuciya̱ kuyaꞋan tsugbani n a̱yi ba, adama a na a̱yi Tamaru va ka̱ta̱ u yeve mavali ba.
2 Amnom ficou angustiado a ponto de adoecer por causa de sua meio-irmã Tamar, pois ela era virgem, e parecia-lhe impossível aproximar-se dela.
3 Ama Amunon va wi ta̱ n ka̱ja̱Ꞌa̱ ka̱ ni vuza kula Jonadabu maku ma Shimeya toku vu Dawuda. Jonadabu va wi ta̱ n ugboji ka̱u.
3 Amnom tinha um amigo muito astuto chamado Jonadabe, filho de Siméia, irmão de Davi.
4 Ɗa we ecei Amunon u danai, <<Yiɗa̱i i zuwai usana lakam vu yongo ka̱tsuma̱ una̱mgbi? Avu maku mo mogono ma ba? Dana mu.>>
4 Ele perguntou a Amnom: "Filho do rei, por que todo dia você está abatido? Quer me contar o que se passa? " Amnom lhe disse: "Estou apaixonado por Tamar, irmã de meu irmão Absalão".
5 Ɗa Jonadabu u danai ni, <<Bana vu vaku ka̱ta̱ vu dana vu pana uyoꞋo wi ikyamba i nu ba. Ɗa baci esheku a̱ nu a̱ ta̱wa̱i ku ene wu, ka̱ta̱ vu danai, <YaꞋan taku vu va̱ Tamaru u ta̱wa̱ u neꞋeshe mu ilikulyaꞋa. Ka̱ta̱ kpamu u ta̱wa̱ u yaꞋanka mu ilikulyaꞋa ya a̱ a̱shi a̱ va̱, ali n lyaꞋa i na u yaꞋin n ekiye a̱ ni.> >>
5 Então disse Jonadabe: "Vá para a cama e finja estar doente". "Quando seu pai vier visitá-lo, diga-lhe: Permite que minha irmã Tamar venha dar-me de comer. Gostaria que ela preparasse a comida aqui mesmo e me servisse. Assim poderei vê-la. "
6 Ɗa Amunon u vaki a danshi ugaꞋin ba. Ana mogono Dawuda u ta̱wa̱i kene yi, ɗa Amunon u danai mogono ma, <<Mi ta̱ ufolu u nu danaka mu taku vu va̱ Tamaru u ta̱wa̱. Mi ta̱ a kuciga u yaꞋanka mu emeshe mpa e kene ka̱ta̱ u neꞋeshe mu.>>
6 Amnom atendeu e deitou-se na cama, fingindo-se doente. Quando o rei foi visitá-lo, Amnom lhe disse: "Eu gostaria que minha irmã Tamar viesse e preparasse dois bolos aqui mesmo e me servisse".
7 Ɗa Dawuda u suki a kpaꞋa a dana Tamaru, <<Bana a kpaꞋa ku taku vu nu Amunon vu yaꞋanka yi ilikulyaꞋa.>>
7 Davi mandou dizer a Tamar no palácio: "Vá à casa de seu irmão Amnom e prepare algo para ele comer".
8 Ɗa Tamaru u banai a kpaꞋa ku taku vu ni Amunon, a̱ ubuta̱ u na wi ivaꞋin. Ɗa u kenuki kiya ɗa u zuɓuki, ɗa u yaꞋankai ni emeshe a̱yi e kene.
8 Assim, Tamar foi à casa de seu irmão, que estava deitado. Ela amassou a farinha, preparou os bolos na presença dele e os assou.
9 Ɗa u ɗikai kapara ɗa u kenuku ni emeshe a, ama ɗa u iwain kulyaꞋa. Ɗa Amunon u danai aza kuyaꞋanka yi ulinga a̱ uta̱ ra̱ka̱, ɗa ra̱ka̱ vu le a̱ uta̱i.
9 Depois pegou a assadeira e lhe serviu os bolos, mas ele não quis comer. Então Amnom deu ordem para que todos saíssem; depois que todos saíram,
10 Ɗa Amunon u danai Tamaru, <<Tuka̱ mu n ilikulyaꞋa a̱ kunu ki ivaꞋin ku va̱. Ka̱ta̱ vu neꞋeshe mu n kukiye ku nu n lyaꞋa.>> Ɗa Tamaru u ɗikai emeshe a na u yaꞋin va ɗa u banai n a ɗa a̱ kunu ki ivaꞋin ku taku vu ni Amunon.
10 Amnom disse a Tamar: "Traga os bolos e sirva-me aqui no meu quarto". Tamar levou os bolos que havia preparado ao quarto de seu irmão.
11 Ama ana u yawai ɗevu n a̱yi adama a na u neꞋeshe yi, ɗa u ka̱na̱i ni u danai, <<Taku vu va̱, ta̱wa̱ vu vaku nu mpa.>>
11 Mas quando ela se aproximou para servi-lo, ele a agarrou e disse: "Deite-se comigo, minha irmã".
12 Ɗa wu ushuki ni u danai, <<A̱Ꞌa̱, taku vu va̱! Nannai va wi a kuyaꞋan ba, ka̱ta̱ kpamu vu zuwa mu n yaꞋan nannai n utsura ba. Adama a na a ci yaꞋan nannai a Isaraila ba, ka̱ta̱ vu yaꞋan ili i gbani-gbani i wono i nanlo ba.
12 Mas ela lhe disse: "Não, meu irmão! Não me faça essa violência. Não se faz uma coisa dessas em Israel! Não cometa essa loucura.
13 N yaꞋan ba ci nannai, teɗai n kuꞋuwa adama o wono? Avu feu i ta̱ o kubonoko wu vuza gbani-gbani a̱ ka̱tsuma̱ ka aza a Isaraila. Ama gogo na mi ta̱ ufolu u nu yaꞋan kadanshi m mogono, wi a̱ kusa̱nka̱ mu ku olo wu ba.>>
13 O que seria de mim? Como eu poderia livrar-me da minha desonra? E o que seria de você? Você cairia em desgraça em Israel. Fale com o rei; ele deixará que eu me case com você".
14 Ama Amunon u panaka yi ba. Ana wo okpoi u laꞋa yi ta̱ utsura, ɗa u lyaꞋi ni utsura u yaꞋin tsugbani n a̱yi.
14 Mas Amnom não quis ouvir e, sendo mais forte que ela, violentou-a.
15 Ɗa Amunon u iwain Tamaru ka̱u, ali ɗa u laꞋi tsu na wi ishi a kuciga yi. Ɗa Amunon u danai ni, <<Ɗa̱nga̱ vu wala.>>
15 Logo depois Amnom sentiu uma forte aversão por ela, mais forte que a paixão que sentira. E disse a ela: "Levante-se e saia! "
16 Ɗa Tamaru u danai ni, <<A̱Ꞌa̱ taku vu va̱, kuloko ku na vi a kuciga kuloko mu na wi ta̱ a kulaꞋa ili i na vu yaꞋankai mu ɗe n gbani-gbani.>>
16 Mas ela lhe disse: "Não, meu irmão, mandar-me embora seria pior do que o mal que você já me fez". Ele, porém, não quis ouvi-la,
17 Ɗa u ɗekeshei maku mu ulinga ma̱ ni u danai ni, <<Utuka̱ vuka vu nampa va pulai, ka̱ta̱ vu ɓa̱ya̱ngu utsutsu wa.>>
17 e chamando seu servo, disse-lhe: "Ponha esta mulher para fora daqui e tranque a porta".
18 Ɗa maku mu ulinga ma̱ ni mu utukai ni pulai ɗa u ɓa̱ya̱ngi utsutsu wa. Tamaru va tana wi ta̱ u uki m motogu me ekiye a ugaɗi, adama a na ta nkere m kpaꞋa ku mogono, aza a na ka̱ta̱ e yevei ali ba a tsu uka.
18 Então o servo a pôs para fora e trancou a porta. Ela estava vestindo uma túnica longa, pois esse era o tipo de roupa que as filhas virgens do rei usavam desde a puberdade.
19 Ɗa Tamaru u tsungi kokomo a kaci ka̱ ni adama o wono, ɗa kpamu u ka̱na̱i motogu ma̱ ni u karai. Ɗa u kiyangi ekiye a̱ ni a kaci u walai n u lapasai una̱.
19 Tamar pôs cinza na cabeça, rasgou a túnica longa que estava usando e se pôs a caminho, com as mãos sobre a cabeça e chorando em alta voz.
20 Ana taku vu ni Abusalom we enei ni ɗa we ecei ni u danai, <<Amuno taku vu nu ɗa u vaki n avu? Gogo na paɗa bini taku vu va̱ ka̱ta̱ vu dana vuza ba. Ka̱ta̱ kpamu wo okpo wu ili i yoku ba, taku vu nu ɗa feu, ka̱ta̱ vu ka̱sukpa̱ i ɗa i la̱nga̱sa̱ wu ka̱ɗu ka̱u ba.>> Ɗa Tamaru u da̱sa̱ngi a kpaꞋa ku taku vu ni Abusalom endeꞋen.
20 Absalão, seu irmão, lhe perguntou: "Seu irmão, Amnom, lhe fez algum mal? Agora, acalme-se, minha irmã; ele é seu irmão! Não se deixe dominar pela angústia". E Tamar, muito triste, ficou na casa de seu irmão Absalão.
21 Ana mogono Dawuda u panai ukuna wa ra̱ka̱, ɗa ka̱ɗu ka̱ ni ka̱ na̱mgba̱i ka̱u.
21 Ao saber de tudo isso, o rei Davi ficou furioso.
22 Ama Abusalom u keɓece Amuno kakuna ba, u iwan ta̱ Amuno adama a na u la̱nga̱sa̱ ta̱ taku vu ni Tamaru.
22 E Absalão não falou nada com Amnom, nem bem, nem mal, embora o odiasse por ter violentado sua irmã Tamar.
23 Ana a̱ya̱ ere a lazai, ɗa Abusalom u danai a puna nlala n ni cileme ɗe a BaꞋalu Hazo likuci i na yi ɗevu n likuci i Ifirayimu. Ɗa Abusalom u banuki olobo o ngono ra̱ka̱.
23 Dois anos depois, quando os tosquiadores de ovelhas de Absalão estavam em Baal-Hazor, perto da fronteira de Efraim, Absalão convidou todos os filhos do rei para se reunirem com ele.
24 Ɗa Abusalom u banai u mogono u danai ni, <<Wuma u nu u geshe, aza a na a kupuna ka mu cileme tsu nlala tsa a̱ ta̱wa̱ ta̱ kuyaꞋanka mu ulinga. Ko vi ta̱ a̱ kuta̱wa̱ koɓolo n abara a̱ nu ci yaꞋan ka̱ɗiva̱ ka koɓolo?>>
24 Absalão foi ao rei e lhe disse: "Eu, teu servo, estou tosquiando as ovelhas e gostaria que o rei e os seus conselheiros estivessem comigo".
25 Ɗa mogono ma danai Abusalom, <<A̱Ꞌa̱ maku ma̱ va̱, tsa kubana ra̱ka̱ vu tsu ba, ci ta̱ a kuyaꞋan a̱bunda̱i.>> Ɗa Abusalom u gutsai ni, ama u iwain kubana ɗa u zuwakai ni una̱singai.
25 Respondeu o rei: "Não, meu filho. Não iremos todos, pois isso seria um peso para você". Embora Absalão insistisse, ele se recusou a ir, mas o abençoou.
26 Ɗa Abusalom u danai, <<Vi baci a kubana ba, sai vu ka̱sukpa̱ Amuno vuza va̱ u bana koɓolo n a̱tsu.>>
26 Então Absalão lhe disse: "Se não queres ir, permite, por favor, que o meu irmão Amnom vá conosco". O rei perguntou: "Mas, por que ele iria com você? "
27 Ɗa Abusalom u gutsai ni, ali ɗa wu ushuki Amuno u bana koɓolo n a̱yi n olobo a̱ ni a na a buwai, ɗa a banai ra̱ka̱ n a̱yi.
27 Mas Absalão insistiu tanto que o rei acabou deixando que Amnom e os seus outros filhos fossem com ele.
28 Ɗa Abusalom u danai agbashi a̱ ni, <<Zukai, a makyan ma na baci ye enei Amuno ma̱ra̱ ma makai ni, ɗa baci i panai n danai ɗa̱, unai ni, ka̱ta̱ yu una yi, i pana wovon ba. Mpa ɗa vuza na n danai ɗa̱ i yaꞋan. Tsurukpai ka̱ta̱ i gbama asuvu.>>
28 Absalão ordenou aos seus homens: "Ouçam! Quando Amnom estiver embriagado de vinho e eu disser: ‘Matem Amnom! ’, vocês o matarão. Não tenham medo; eu assumo a responsabilidade. Sejam fortes e corajosos! "
29 Ɗa agbashi a Abusalom a unai Amuno uteku tsu na Abusalom u danai le a yaꞋan. Ɗa olobo o mogono a na a buwai ra̱ka̱ a̱ ɗa̱nga̱i, a kumbai mkparagi n le a sumai.
29 Assim os homens de Absalão mataram Amnom, obedecendo às suas ordens. Então todos os filhos do rei montaram em suas mulas e fugiram.
30 Ele a uye o kubono, ɗa kadanshi ka yawai u Dawuda a danai ni, <<Abusalom wu una ta̱ olobo o mogono ra̱ka̱, babu vuza na u buwai n wuma.>>
30 Estando eles ainda a caminho, chegou a seguinte notícia ao rei: "Absalão matou todos os teus filhos; nenhum deles escapou".
31 Ɗa mogono Dawuda u ɗa̱ngai u karai motogu ma̱ ni ɗa u vaki a iɗika adama a una̱mgbuka̱tsuma̱. Ɗa kpamu agbashi a̱ ni a na i kashani n a̱yi ra̱ka̱ vu le feu a karai ntogu n le.
31 O rei levantou-se, rasgou as suas vestes, prostrou-se, e todos os conselheiros que estavam com ele também rasgaram as vestes.
32 Ama ɗa Jonadabu maku ma Shimeya, toku vu Dawuda, u danai, <<Vuzagbayin, ka̱ta̱ vu sheshe a una ta̱ olobo a̱ nu ra̱ka̱ ba, Amuno ɗa koci a unai. Abusalom va u foɓuso ta̱ ka nampa ka, ali a kanna ka na Amuno u yaꞋin tsugbani n taku vu ni Tamaru.
32 Mas, Jonadabe, filho de Siméia, irmão de Davi, disse: "Não pense o meu senhor que mataram todos os teus filhos. Somente Amnom foi morto. Essa era a intenção de Absalão desde o dia em que Amnom violentou Tamar, irmã dele.
33 Vuzagbayin mogono ka̱ta̱ vu dana a una ta̱ olobo a̱ nu ra̱ka̱ ba, Amuno ɗa koci u kuwa̱i.>>
33 O rei, meu senhor, não deve acreditar que todos os seus filhos estão mortos. Apenas Amnom morreu".
34 Ɗa Abusalom u sumai.
34 Enquanto isso, Absalão fugiu. Nesse meio tempo o sentinela viu muita gente que vinha pela estrada de Horonaim, descendo pela encosta da colina, e disse ao rei: "Vejo homens vindo pela estrada de Horonaim, na encosta da colina".
35 Ɗa Jonadabu u danai mogono, <<La̱na̱, olobo a̱ nu a ɗa lo o kubono uteku tsu na n danai nu>>
35 E Jonadabe disse ao rei: "São os filhos do rei! Aconteceu como o teu servo disse".
36 A̱yi o kukotso kuyaꞋan kadanshi, ɗa olobo o mogono a yawai, ɗa a̱ ka̱na̱i ma̱shi. Ɗa Dawuda koɓolo n agbashi a̱ ni ra̱ka̱ a̱ shika̱i ka̱u.
36 Acabando de falar, os filhos do rei chegaram, chorando em alta voz. Também o rei e todos os seus conselheiros choraram muito.
37 Ɗa Abusalom u sumai a kubana u Talamayi maku ma Amihudu, mogono ma Geshuru. Ɗa Dawuda u na̱mgba̱i ka̱tsuma kanna n kayin adama a ukpa̱ u maku ma̱ ni Amunon.
37 Absalão fugiu para o território de Talmai, filho de Amiúde, rei de Gesur. E o rei Davi pranteava por seu filho todos os dias.
38 Ana Abusalom u sumai a kubana a Geshuru, u yongoi ɗe ali a̱ya̱ a tatsu.
38 Depois que Absalão fugiu para Gesur, e lá permaneceu três anos,
39 Ana mogono Dawuda ma cinukpai n ukpa̱ u maku ma̱ ni Amuno, ɗa u ka̱na̱i ma̱za̱nga̱ ma na we ene Abusalom.
39 a ira do rei contra Absalão cessou, pois ele se sentia consolado da morte de Amnom.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.