2 Samuel 12
asg (ASG) vs NTLH
1 Vuzavaguɗu u suki Natan keneki a kubana u Dawuda. Ana u yawai, ɗa u danai ni, <<Uma ere o yoku i ta̱ o kuyongo a̱ likuci i yoku, vuza te a̱ ka̱tsuma̱ ke le wi ta̱ n uciyi vuza te kpamu vuza yali ɗa.
1 O Senhor Deus mandou que o profeta Natã fosse falar com Davi. Natã foi e disse: — Havia dois homens que viviam na mesma cidade: um era rico, e o outro era pobre.
2 Vuza vu uciyi va wi ta̱ n ushiga wu nkyon n wu nraɗika n wa anaka n a̱bunda̱i.
2 O rico possuía muito gado e ovelhas,
3 Ama vuza yali va wi n ili ba, maku ma mashan mo mokyon maꞋa koci ma na u tsulai. Ɗa u ɓa̱na̱i maꞋa ali mo gbonguroi a kpaꞋa ku ni koɓolo m muku n ni. U tsu lyaꞋa ta̱ ilikulyaꞋa koɓolo n a̱yi, u tsu soꞋo ta̱ mini o mokoꞋo me te n a̱yi, kpamu u tsu lata ta̱ a̱ nkuta̱ n ni. Wo okpoi an maku me mekere ma umaci ma̱ ni.
3 enquanto que o pobre tinha somente uma ovelha, que ele havia comprado. Ele cuidou dela, e ela cresceu na sua casa, junto com os filhos dele. Ele a alimentava com a sua própria comida, deixava que ela bebesse no seu próprio copo, e ela dormia no seu colo. A ovelha era como uma filha para ele.
4 Ɗa kanna ke te vuza vu uciyi va u yaꞋin komoci, ama u ciga ku uta̱ka̱ malala me te ko kanaka asuvu a ushiga u ni u kiɗaka komoci ka ba. Ama ɗa u kucikpa u kiɗakai komoci ka̱ ni mokyon ma vuza vu yali va.>>
4 Certo dia um visitante chegou à casa do homem rico. Este não quis matar um dos seus próprios animais para preparar uma refeição para o visitante; em vez disso, pegou a ovelha do homem pobre, matou-a e preparou com ela uma refeição para o seu hóspede.
5 Ɗa Dawuda u na̱mgba̱i ka̱ɗu ka̱u adama a ili i na vuza vu uciyi va u yaꞋin, ɗa u danai keneki Natan, <<N kucuna ta̱ n Vuzavaguɗu vu na wi n wuma, vuma vu na u yaꞋin ili i nampa ya u yawa ta̱ a una yi.
5 Então Davi ficou furioso com aquele homem e disse: — Eu juro pelo
6 Mayun ɗa u tsupa vuza yali va mashan mo mokyon ma ali kuna̱shi, adama a unambi wa asuvayali a na u yaꞋankai vuza yali va.>>
6 Ele deverá pagar quatro vezes o que tirou, por ter feito uma coisa tão cruel!
7 Ɗa Natan u danai Dawuda, <<Avu ɗa vuma va! Ili i na Vuzavaguɗu Ka̱shile ki Isaraila u danai ɗaɗa, <Mpa ɗa n erengi nu vu okpo mogono mi Isaraila, ɗa kpamu mi isai nu ekiye a Shawulu.
7 Então Natã disse a Davi: — Esse homem é você. E é isto o que diz o
8 Ɗa n nekei nu tsugono tsu Shawulu tsa koɓolo n a̱ma̱ci a̱ ni dem. Ɗa kpamu n zuwai nu vo okpo mogono ma aza a Isaraila n Yahuda. Ishi baci vu dana mu ta̱ ili i nanlo i yawa wu ba, mishi o kudoku wu i na i laꞋi i nanlo.
8 Eu lhe dei o reino e as mulheres dele; tornei você rei de Israel e de Judá. E, se isso não bastasse, eu lhe teria dado duas vezes mais.
9 Yiɗa̱i i zuwai ɗa vu goyoi kadanshi ka Vuzavaguɗu ali ɗa vu yaꞋin ili i gbani-gbani i nampa a̱ a̱shi a̱ ni? Vu una ta̱ Uriya vuma vu Hitiya n kotokobi ka aza a Amon, ɗa vu ɗikai vuka vu ni.
9 Por que é que você desobedeceu aos meus mandamentos e fez essa coisa tão horrível? Você fez com que Urias, o heteu, fosse morto na batalha; deixou que os amonitas o matassem e então ficou com a esposa dele!
10 Adama a nannai, a tsukaya dem a kunamba vuza na u kubana ukpa̱ u kotokobi a kpaꞋa ku nu ba, adama a na vu goyo mu ta̱ ali ɗa vu ɗikai vuka vu Uriya vuza vu Hitiya ɗa wo okpoi vuka vu nu.>
10 Portanto, porque você me desobedeceu e tomou a mulher de Urias, sempre alguns dos seus descendentes morrerão de morte violenta.
11 Ili i na Vuzavaguɗu u danai i ɗanna, <Mi ta̱ a̱ kutuka̱ wu n kawuya a kpaꞋa ku nu. Ka̱ta̱ n ɗika a̱ma̱ci a̱ nu n neke vuza na yi a̱ ida̱shi ɗeɗevu, ka̱ta̱ kpamu u vaku n a̱ma̱ci a̱ nu n kanna e keteshe.
11 E também afirmo que farei uma pessoa da sua própria família causar a sua desgraça. Você verá isso quando eu tirar as suas esposas e as der a outro homem; e ele terá relações com elas em plena luz do dia.
12 Avu vu yaꞋan ta̱ i ɗa u sokongi, ama mpa mi ta̱ a kuzuwa a yaꞋanka vuka vu nu a̱ a̱shi aza a Isaraila ra̱ka̱.> >>
12 Você pecou escondido, em segredo, mas eu farei com que isso aconteça em plena luz do dia, para todo o povo de Israel ver.”
13 Ɗa Dawuda u danai Natan, <<N yaꞋanka ta̱ Vuzavaguɗu unushi.>>
13 Então Davi disse: — Eu pequei contra Deus, o Natã respondeu: — O
14 Ama adama a ili i na vu yaꞋin, i zuwa ta̱ irala i Vuzavaguɗu i lukanasai kula ku ni. Maku ma na a kumatsaka wu va mi ta̱ a̱ kukuwa̱.>>
14 Mas, porque, fazendo isso, você mostrou tanto desprezo pelo Senhor , o seu filho morrerá.
15 Ɗa Natan u bonoi a kpaꞋa ku ni. Ɗa Vuzavaguɗu u zuwakai maku ma na vuka vu Uriya vu matsakai Dawuda va mɓa̱la̱, ɗa tana maku ma ma vaki mɓa̱la̱.
15 Aí Natã foi para casa. Então o
16 Ɗa Dawuda u folonoi Ka̱shile adama a na u potsokpo maku ma. Ɗa u ka̱na̱i una̱ u lyaꞋa ili ba ɗa u uwai asuvu a̱ kunu ku ni ɗa u vaki a iɗika kayin ka̱ɓula̱.
16 Davi orou a Deus para que a criança sarasse e não quis comer nada. Entrou no seu quarto e passou a noite inteira deitado no chão.
17 Ɗa nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ m kpaꞋa ku Dawuda n yawai ɗevu n a̱yi adama a na n ɗa̱ngusa̱ yi a iɗika ya, ama ɗa u iwain, ali ɗa kpamu u iwain kulyaꞋa ilikulya n e le.
17 Então os funcionários do palácio tentaram fazer Davi se levantar, mas ele não quis e não comeu nada com eles.
18 A kanna ke cindere ɗa maku ma ma̱ kuwa̱i. Ɗa agbashi a Dawuda a panai wovon u kudana yi maku ma ma̱ kuwa̱ ta̱. Adama a na e sheshe ta̱, a danai, <<Ayin a na maku ma mi n wuma tsu yaꞋankai ni kadanshi ama u keɓece tsu ukuna ba, nini ɗai tsa kudana yi maku ma ma̱ kuwa̱ ta̱? Wi ta̱ a kufuɗa kuyaꞋanka ka̱ci ka̱ ni muna.>>
18 Uma semana depois, a criança morreu, e os funcionários ficaram com medo de dar a notícia a Davi. Eles disseram: — Enquanto a criança estava viva, Davi não respondia quando falávamos com ele. Como vamos dizer a ele que a criança morreu? Ele poderá fazer alguma loucura!
19 Ana Dawuda we enei agbashi a̱ ni a kuyaꞋankpanai kadanshi atsuvu, ɗa Dawuda u yevei a na maku ma ma̱ kuwa̱ ta̱. Ɗa wu ecei agbashi a̱ ni, <<Maku ma ma̱ kuwa̱ ta̱?>> Ɗa a̱ ushuki, <<E, u kuwa̱ ta̱.>>
19 Quando Davi viu os oficiais cochichando uns com os outros, compreendeu que a criança havia morrido. Então perguntou: — A criança morreu? — Morreu! — responderam eles.
20 Ɗa Dawuda u ɗa̱nga̱i a iɗika ya u sumba̱i u sukuya̱i maniꞋin, ɗa u sabaꞋi ucanuku. Ɗa u banai a kpaꞋa ku Vuzavaguɗu u cikpai ni. Ɗa u bonoi a kpaꞋa ku ni, u danai e neke yi ilikulyaꞋa, ɗa u lyaꞋi.
20 Então Davi se levantou do chão, tomou um banho, penteou os cabelos e trocou de roupa. Depois foi à casa de Deus, o Senhor , e o adorou. Quando voltou ao palácio, pediu comida e comeu logo o que lhe foi servido.
21 Ɗa nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ me ecei ni, a danai, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa vi yaꞋin ili tsu nampa? Vu ka̱na̱ ta̱ una̱ ali ɗa kpamu vu shika̱i a makyan ma na maku ma̱ nu ma mi n wuma, ama ana maku ma ma̱ kuwa̱i, vu ɗa̱nga̱ ta̱ ali ɗa kpamu vu lyaꞋi ilikulyaꞋa.>>
21 Aí os seus oficiais disseram: — Nós não entendemos isto. Enquanto o menino estava vivo, o senhor chorou por ele e não comeu; mas, logo que ele morreu, o senhor se levantou e comeu!
22 Ɗa u danai, <<Ana maku ma mi n wuma, n ka̱na̱ ta̱ una̱ ɗa kpamu n shika̱i. Nsheshe ta̱, <Yayi u yevei? U gaꞋan ba Vuzavaguɗu wi ta̱ a kupana asuvayali a̱ va̱ ali u ka̱sukpa̱ maku ma n wuma.>
22 — Sim! — respondeu Davi. — Enquanto o menino estava vivo, eu jejuei e chorei porque o Senhor poderia ter pena de mim e não deixar que ele morresse.
23 Ama gogo na u kuwa̱ ta̱. Yiɗa̱i i kuzuwa mu n ka̱na̱ una̱ u va̱? Mi ta̱ o kubonoko yi n wuma kpamu? Mpa ɗa n kubana wa̱ ni, ama a̱yi wi o kubono a̱ va̱ ba.>>
23 Mas agora que está morto, por que jejuar? Será que eu poderia fazê-lo viver novamente? Um dia eu irei para o lugar onde ele está, porém ele nunca voltará para mim.
24 Ɗa Dawuda u nekei vuka vu ni Betsheba kadanshi, ɗa u doku vaki n vuka vu ni Betsheba, ɗa u yaꞋin ka̱tsuma̱. Ɗa u matsai maku mo kolobo, ɗa u nekei ni kula Sulemanu. Ɗa Vuzavaguɗu u cigai maku mo kolobo ma,
24 Então Davi consolou a sua esposa Bate-Seba. Teve relações com ela, e ela deu à luz um filho, a quem Davi deu o nome de Salomão. Deus amou o menino
25 ɗa Vuzavaguɗu u suki n akaka a̱ una̱ u Natan u neꞋe maku ma kula Jedidiya, adama a na u ciga yi ta̱.
25 e mandou que o profeta Natã lhe desse o nome de Jedidias porque o Senhor Deus o amava.
26 Ayin a na i lo ɗa Jowabu u bankai Raba Likuci i gbayin i Amuno n kuvon, ubuta̱ u na mogono me le mi, ɗa a ɗikai tsugbayin tsu likuci tsa.
26 Enquanto isso, Joabe continuou a atacar Rabá, a capital do país de Amom. Quando estava para conquistar a cidade,
27 Ɗa Jowabu u suꞋuki Dawuda n akaka, u danai, <<N shilika̱ ta̱ n likuci i Raba ɗa mi isai ubuta̱ u na a̱ ci ciya̱ mini.
27 enviou mensageiros com o seguinte recado para Davi: — Eu ataquei Rabá e conquistei os seus reservatórios de água.
28 Ɗa u danai, ɓolongu osoji a̱ nu i banka likuci ya n kuvon, vu isa i ɗa. Ɗa baci ba, mi ta̱ a kisa i ɗa n ka̱ci ka̱ va̱, ka̱ta̱ e ɗekushe i ɗa n kula ku va̱.>>
28 Reúna agora o resto dos seus soldados, e o senhor ataque a cidade, e tome-a. Eu não quero ficar com a glória dessa vitória.
29 Ɗaɗa Dawuda u ɓolongi osoji a̱ ni ra̱ka̱ ɗa a bankai likuci i Raba n kuvon ali ɗa a lyaꞋi likuci ya.
29 Então Davi reuniu os seus soldados, foi até Rabá, atacou a cidade e a conquistou.
30 Ɗa Dawuda u zuwai o foɗoi ma̱kun mo tsugono a kaci ko mogono me le, ɗa a kapaka yi ni maꞋa a kaci. A̱miki a̱ ma̱kun ma azanariya ma a yawa ta̱ a̱miki kilo kamangankupa n a tawun, ma̱kun mo tsugono ma mi ta̱ n tsuzogu tsa atali o tsuloboi upaɗi. Ɗa tana Dawuda u pura̱i ucanuku wa̱ a̱bunda̱i a suvu a̱ likuci ya.
30 Moloque , o ídolo que os amonitas adoravam, tinha uma coroa que pesava mais ou menos trinta e quatro quilos. A coroa era de ouro, e nela havia uma pedra preciosa, que Davi tirou e colocou na sua própria coroa. Levou também de Rabá muitas coisas de valor.
31 Ɗa Dawuda u zuwai aza a̱ likuci a uta̱ ra̱ka̱ vu le, u zuwai le a yaꞋan kuvon n ugangafu, n arigida, n ogovu. Ɗa kpamu u zuwai le a yaꞋan iputa̱. Ɗa Dawuda u yaꞋankai likuci ya aza a Amuno i na i buwai nannai ra̱ka̱. Ɗa a̱yi koɓolo n osoji a̱ ni ra̱ka̱ a kpatalai o kubono a Urushelima.
31 Davi fez o povo da cidade trabalhar com serras, enxadas e machados e fabricar tijolos. E fez o mesmo em todas as outras cidades de Amom. Então Davi e os seus soldados voltaram para Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.