2 Samuel 12

asg (ASG) vs BKJ

Sair da comparação
1 Vuzavaguɗu u suki Natan keneki a kubana u Dawuda. Ana u yawai, ɗa u danai ni, <<Uma ere o yoku i ta̱ o kuyongo a̱ likuci i yoku, vuza te a̱ ka̱tsuma̱ ke le wi ta̱ n uciyi vuza te kpamu vuza yali ɗa.
1 E o ­SENHOR enviou Natã até Davi. E ele veio até Davi, e lhe disse: Havia dois homens em uma cidade; um rico, e o outro pobre.
2 Vuza vu uciyi va wi ta̱ n ushiga wu nkyon n wu nraɗika n wa anaka n a̱bunda̱i.
2 O homem rico tinha muitíssimas ovelhas e gado,
3 Ama vuza yali va wi n ili ba, maku ma mashan mo mokyon maꞋa koci ma na u tsulai. Ɗa u ɓa̱na̱i maꞋa ali mo gbonguroi a kpaꞋa ku ni koɓolo m muku n ni. U tsu lyaꞋa ta̱ ilikulyaꞋa koɓolo n a̱yi, u tsu soꞋo ta̱ mini o mokoꞋo me te n a̱yi, kpamu u tsu lata ta̱ a̱ nkuta̱ n ni. Wo okpoi an maku me mekere ma umaci ma̱ ni.
3 mas o homem pobre não tinha nada, salvo uma pequena cordeira, a qual ele havia comprado e criado; e ela cresceu junto a ele, e com os seus filhos; ela comia da sua própria carne e bebia da sua própria taça, e se deitava no seu peito, e era para ele como filha.
4 Ɗa kanna ke te vuza vu uciyi va u yaꞋin komoci, ama u ciga ku uta̱ka̱ malala me te ko kanaka asuvu a ushiga u ni u kiɗaka komoci ka ba. Ama ɗa u kucikpa u kiɗakai komoci ka̱ ni mokyon ma vuza vu yali va.>>
4 E veio ali um viajante ao homem rico, e ele deixou de tomar do seu próprio aprisco e do seu próprio gado, para preparar para o viajante que havia vindo até ele; mas tomou a cordeira do homem pobre, e a preparou para o homem que havia vindo até ele.
5 Ɗa Dawuda u na̱mgba̱i ka̱ɗu ka̱u adama a ili i na vuza vu uciyi va u yaꞋin, ɗa u danai keneki Natan, <<N kucuna ta̱ n Vuzavaguɗu vu na wi n wuma, vuma vu na u yaꞋin ili i nampa ya u yawa ta̱ a una yi.
5 E a ira de Davi se acendeu sobremaneira contra o homem; e ele disse a Natã: Como vive o ­SENHOR, o homem que fez esta coisa certamente deve morrer;
6 Mayun ɗa u tsupa vuza yali va mashan mo mokyon ma ali kuna̱shi, adama a unambi wa asuvayali a na u yaꞋankai vuza yali va.>>
6 e ele deve restituir a cordeira ao quádruplo, porque ele fez esta coisa, e porque não teve piedade.
7 Ɗa Natan u danai Dawuda, <<Avu ɗa vuma va! Ili i na Vuzavaguɗu Ka̱shile ki Isaraila u danai ɗaɗa, <Mpa ɗa n erengi nu vu okpo mogono mi Isaraila, ɗa kpamu mi isai nu ekiye a Shawulu.
7 E Natã disse a Davi: Tu és o homem. Assim diz o ­SENHOR Deus de Israel: Eu te ungi rei sobre Israel, e eu te livrei da mão de Saul;
8 Ɗa n nekei nu tsugono tsu Shawulu tsa koɓolo n a̱ma̱ci a̱ ni dem. Ɗa kpamu n zuwai nu vo okpo mogono ma aza a Isaraila n Yahuda. Ishi baci vu dana mu ta̱ ili i nanlo i yawa wu ba, mishi o kudoku wu i na i laꞋi i nanlo.
8 e te dei a casa do teu senhor, e as esposas do teu senhor no teu peito, e te dei a casa de Israel e de Judá; e se isto fora muito pouco, eu te teria dado ainda mais de tais e tais coisas.
9 Yiɗa̱i i zuwai ɗa vu goyoi kadanshi ka Vuzavaguɗu ali ɗa vu yaꞋin ili i gbani-gbani i nampa a̱ a̱shi a̱ ni? Vu una ta̱ Uriya vuma vu Hitiya n kotokobi ka aza a Amon, ɗa vu ɗikai vuka vu ni.
9 Por que desprezaste o mandamento do ­SENHOR, para fazer o mal à sua vista? Tu mataste Urias, o heteu, com a espada, e tomaste a sua esposa para ser tua esposa, e o mataste com a espada dos filhos de Amom.
10 Adama a nannai, a tsukaya dem a kunamba vuza na u kubana ukpa̱ u kotokobi a kpaꞋa ku nu ba, adama a na vu goyo mu ta̱ ali ɗa vu ɗikai vuka vu Uriya vuza vu Hitiya ɗa wo okpoi vuka vu nu.>
10 Agora, portanto, a espada jamais se apartará da tua casa; porque tu me desprezaste, e tomaste a esposa de Urias, o heteu, para ser tua esposa.
11 Ili i na Vuzavaguɗu u danai i ɗanna, <Mi ta̱ a̱ kutuka̱ wu n kawuya a kpaꞋa ku nu. Ka̱ta̱ n ɗika a̱ma̱ci a̱ nu n neke vuza na yi a̱ ida̱shi ɗeɗevu, ka̱ta̱ kpamu u vaku n a̱ma̱ci a̱ nu n kanna e keteshe.
11 Assim diz o ­SENHOR: Eis que suscitarei o mal contra ti a partir da tua própria casa, e tomarei as tuas esposas diante dos teus olhos, e as darei ao teu vizinho, e ele deitará com as tuas esposas à vista deste sol.
12 Avu vu yaꞋan ta̱ i ɗa u sokongi, ama mpa mi ta̱ a kuzuwa a yaꞋanka vuka vu nu a̱ a̱shi aza a Isaraila ra̱ka̱.> >>
12 Porque fizeste isto secretamente; mas eu farei esta coisa diante de todo o Israel, e diante do sol.
13 Ɗa Dawuda u danai Natan, <<N yaꞋanka ta̱ Vuzavaguɗu unushi.>>
13 E Davi disse a Natã: Pequei contra o ­SENHOR. E Natã disse a Davi: o ­SENHOR também pôs de lado o teu pecado; tu não morrerás.
14 Ama adama a ili i na vu yaꞋin, i zuwa ta̱ irala i Vuzavaguɗu i lukanasai kula ku ni. Maku ma na a kumatsaka wu va mi ta̱ a̱ kukuwa̱.>>
14 Todavia, por este feito, deste uma grande ocasião para os inimigos do ­SENHOR blasfemarem, também a criança que te nasceu certamente morrerá.
15 Ɗa Natan u bonoi a kpaꞋa ku ni. Ɗa Vuzavaguɗu u zuwakai maku ma na vuka vu Uriya vu matsakai Dawuda va mɓa̱la̱, ɗa tana maku ma ma vaki mɓa̱la̱.
15 E Natã partiu para a sua casa. E o ­SENHOR feriu a criança que a esposa de Urias deu a Davi, e ela ficou muito enferma.
16 Ɗa Dawuda u folonoi Ka̱shile adama a na u potsokpo maku ma. Ɗa u ka̱na̱i una̱ u lyaꞋa ili ba ɗa u uwai asuvu a̱ kunu ku ni ɗa u vaki a iɗika kayin ka̱ɓula̱.
16 Davi, então, buscou a Deus pela criança; e Davi jejuou, e entrou e ficou prostrado a noite toda sobre a terra.
17 Ɗa nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ m kpaꞋa ku Dawuda n yawai ɗevu n a̱yi adama a na n ɗa̱ngusa̱ yi a iɗika ya, ama ɗa u iwain, ali ɗa kpamu u iwain kulyaꞋa ilikulya n e le.
17 E os anciãos da sua casa se levantaram e foram ter com ele, para levantá-lo da terra: mas ele não quis, nem ele comeu pão com eles.
18 A kanna ke cindere ɗa maku ma ma̱ kuwa̱i. Ɗa agbashi a Dawuda a panai wovon u kudana yi maku ma ma̱ kuwa̱ ta̱. Adama a na e sheshe ta̱, a danai, <<Ayin a na maku ma mi n wuma tsu yaꞋankai ni kadanshi ama u keɓece tsu ukuna ba, nini ɗai tsa kudana yi maku ma ma̱ kuwa̱ ta̱? Wi ta̱ a kufuɗa kuyaꞋanka ka̱ci ka̱ ni muna.>>
18 E sucedeu, no sétimo dia, que a criança morreu. E os servos de Davi temiam contá-lo que a criança estava morta; porque diziam: Eis que, enquanto a criança estava viva, nós falávamos com ele, mas ele não atentava à nossa voz; como então se afligirá a si mesmo, se o contarmos que a criança está morta?
19 Ana Dawuda we enei agbashi a̱ ni a kuyaꞋankpanai kadanshi atsuvu, ɗa Dawuda u yevei a na maku ma ma̱ kuwa̱ ta̱. Ɗa wu ecei agbashi a̱ ni, <<Maku ma ma̱ kuwa̱ ta̱?>> Ɗa a̱ ushuki, <<E, u kuwa̱ ta̱.>>
19 Mas quando Davi viu que os seus servos cochichavam, Davi percebeu que a criança estava morta; pelo que disse Davi aos seus servos: A criança está morta? E eles o disseram: Ela está morta.
20 Ɗa Dawuda u ɗa̱nga̱i a iɗika ya u sumba̱i u sukuya̱i maniꞋin, ɗa u sabaꞋi ucanuku. Ɗa u banai a kpaꞋa ku Vuzavaguɗu u cikpai ni. Ɗa u bonoi a kpaꞋa ku ni, u danai e neke yi ilikulyaꞋa, ɗa u lyaꞋi.
20 Então Davi se levantou da terra, banhou-se e se ungiu, e trocou de indumentária, e entrou na casa do ­SENHOR, e adorou; então ele veio à sua própria casa; e quando ele solicitava, eles punham pão diante dele, e ele comia.
21 Ɗa nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ me ecei ni, a danai, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa vi yaꞋin ili tsu nampa? Vu ka̱na̱ ta̱ una̱ ali ɗa kpamu vu shika̱i a makyan ma na maku ma̱ nu ma mi n wuma, ama ana maku ma ma̱ kuwa̱i, vu ɗa̱nga̱ ta̱ ali ɗa kpamu vu lyaꞋi ilikulyaꞋa.>>
21 Então, disseram a ele os seus servos: Que coisa é esta que fizeste? Jejuaste e pranteaste pela criança, enquanto ela estava viva; mas quando a criança morreu, tu te levantaste e comeste pão.
22 Ɗa u danai, <<Ana maku ma mi n wuma, n ka̱na̱ ta̱ una̱ ɗa kpamu n shika̱i. Nsheshe ta̱, <Yayi u yevei? U gaꞋan ba Vuzavaguɗu wi ta̱ a kupana asuvayali a̱ va̱ ali u ka̱sukpa̱ maku ma n wuma.>
22 E ele disse: Enquanto a criança ainda estava viva, eu jejuei e pranteei; porquanto eu dizia: Quem poderá dizer se Deus será gracioso para comigo, de modo que a criança possa viver?
23 Ama gogo na u kuwa̱ ta̱. Yiɗa̱i i kuzuwa mu n ka̱na̱ una̱ u va̱? Mi ta̱ o kubonoko yi n wuma kpamu? Mpa ɗa n kubana wa̱ ni, ama a̱yi wi o kubono a̱ va̱ ba.>>
23 Mas agora que ela está morta, por que eu deveria jejuar? Posso trazê-la de volta? Eu irei até ela, mas ela não retornará a mim.
24 Ɗa Dawuda u nekei vuka vu ni Betsheba kadanshi, ɗa u doku vaki n vuka vu ni Betsheba, ɗa u yaꞋin ka̱tsuma̱. Ɗa u matsai maku mo kolobo, ɗa u nekei ni kula Sulemanu. Ɗa Vuzavaguɗu u cigai maku mo kolobo ma,
24 E Davi consolou Bate-Seba, sua esposa, e entrou a ela, e se deitou com ela; e ela deu à luz um filho, e ele chamou o seu nome de Salomão; e o ­SENHOR o amou.
25 ɗa Vuzavaguɗu u suki n akaka a̱ una̱ u Natan u neꞋe maku ma kula Jedidiya, adama a na u ciga yi ta̱.
25 E ele enviou pela mão de Natã, o profeta; e ele chamou o seu nome Jedidias, por causa do ­SENHOR.
26 Ayin a na i lo ɗa Jowabu u bankai Raba Likuci i gbayin i Amuno n kuvon, ubuta̱ u na mogono me le mi, ɗa a ɗikai tsugbayin tsu likuci tsa.
26 E Joabe lutou contra Rabá, dos filhos de Amom, e tomou a cidade real.
27 Ɗa Jowabu u suꞋuki Dawuda n akaka, u danai, <<N shilika̱ ta̱ n likuci i Raba ɗa mi isai ubuta̱ u na a̱ ci ciya̱ mini.
27 E Joabe enviou mensageiros a Davi, e disse: Eu lutei contra Rabá, e tomei a cidade das águas.
28 Ɗa u danai, ɓolongu osoji a̱ nu i banka likuci ya n kuvon, vu isa i ɗa. Ɗa baci ba, mi ta̱ a kisa i ɗa n ka̱ci ka̱ va̱, ka̱ta̱ e ɗekushe i ɗa n kula ku va̱.>>
28 Agora, portanto, reúne o restante do povo, e acampa contra a cidade, e toma-a; para que eu não tome a cidade, e ela seja chamada segundo o meu nome.
29 Ɗaɗa Dawuda u ɓolongi osoji a̱ ni ra̱ka̱ ɗa a bankai likuci i Raba n kuvon ali ɗa a lyaꞋi likuci ya.
29 E Davi reuniu todo o povo, e foi até Rabá, e lutou contra ela, e a tomou.
30 Ɗa Dawuda u zuwai o foɗoi ma̱kun mo tsugono a kaci ko mogono me le, ɗa a kapaka yi ni maꞋa a kaci. A̱miki a̱ ma̱kun ma azanariya ma a yawa ta̱ a̱miki kilo kamangankupa n a tawun, ma̱kun mo tsugono ma mi ta̱ n tsuzogu tsa atali o tsuloboi upaɗi. Ɗa tana Dawuda u pura̱i ucanuku wa̱ a̱bunda̱i a suvu a̱ likuci ya.
30 E ele tirou da cabeça do rei deles a sua coroa, cujo peso era um talento de ouro com as pedras preciosas; e ela foi posta na cabeça de Davi. E ele trouxe o despojo da cidade em grande abundância.
31 Ɗa Dawuda u zuwai aza a̱ likuci a uta̱ ra̱ka̱ vu le, u zuwai le a yaꞋan kuvon n ugangafu, n arigida, n ogovu. Ɗa kpamu u zuwai le a yaꞋan iputa̱. Ɗa Dawuda u yaꞋankai likuci ya aza a Amuno i na i buwai nannai ra̱ka̱. Ɗa a̱yi koɓolo n osoji a̱ ni ra̱ka̱ a kpatalai o kubono a Urushelima.
31 E ele retirou o povo que lá estava, e os pôs sob serras, e sob rastelos de ferro, e sob machados de ferro, e os fez passar por fornos de tijolos; e assim fez ele a todas as cidades dos filhos de Amom. Então Davi e todo o povo retornaram a Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.