2 Samuel 12
asg (ASG) vs ACF
1 Vuzavaguɗu u suki Natan keneki a kubana u Dawuda. Ana u yawai, ɗa u danai ni, <<Uma ere o yoku i ta̱ o kuyongo a̱ likuci i yoku, vuza te a̱ ka̱tsuma̱ ke le wi ta̱ n uciyi vuza te kpamu vuza yali ɗa.
1 E o SENHOR enviou Natã a Davi; e, apresentando-se ele a Davi, disse-lhe: Havia numa cidade dois homens, um rico e outro pobre.
2 Vuza vu uciyi va wi ta̱ n ushiga wu nkyon n wu nraɗika n wa anaka n a̱bunda̱i.
2 O rico possuía muitíssimas ovelhas e vacas.
3 Ama vuza yali va wi n ili ba, maku ma mashan mo mokyon maꞋa koci ma na u tsulai. Ɗa u ɓa̱na̱i maꞋa ali mo gbonguroi a kpaꞋa ku ni koɓolo m muku n ni. U tsu lyaꞋa ta̱ ilikulyaꞋa koɓolo n a̱yi, u tsu soꞋo ta̱ mini o mokoꞋo me te n a̱yi, kpamu u tsu lata ta̱ a̱ nkuta̱ n ni. Wo okpoi an maku me mekere ma umaci ma̱ ni.
3 Mas o pobre não tinha coisa nenhuma, senão uma pequena cordeira que comprara e criara; e ela tinha crescido com ele e com seus filhos; do seu bocado comia, e do seu copo bebia, e dormia em seu regaço, e a tinha como filha.
4 Ɗa kanna ke te vuza vu uciyi va u yaꞋin komoci, ama u ciga ku uta̱ka̱ malala me te ko kanaka asuvu a ushiga u ni u kiɗaka komoci ka ba. Ama ɗa u kucikpa u kiɗakai komoci ka̱ ni mokyon ma vuza vu yali va.>>
4 E, vindo um viajante ao homem rico, deixou este de tomar das suas ovelhas e das suas vacas para assar para o viajante que viera a ele; e tomou a cordeira do homem pobre, e a preparou para o homem que viera a ele.
5 Ɗa Dawuda u na̱mgba̱i ka̱ɗu ka̱u adama a ili i na vuza vu uciyi va u yaꞋin, ɗa u danai keneki Natan, <<N kucuna ta̱ n Vuzavaguɗu vu na wi n wuma, vuma vu na u yaꞋin ili i nampa ya u yawa ta̱ a una yi.
5 Então o furor de Davi se acendeu em grande maneira contra aquele homem, e disse a Natã: Vive o Senhor, que digno de morte é o homem que fez isso.
6 Mayun ɗa u tsupa vuza yali va mashan mo mokyon ma ali kuna̱shi, adama a unambi wa asuvayali a na u yaꞋankai vuza yali va.>>
6 E pela cordeira tornará a dar o quadruplicado, porque fez tal coisa, e porque não se compadeceu.
7 Ɗa Natan u danai Dawuda, <<Avu ɗa vuma va! Ili i na Vuzavaguɗu Ka̱shile ki Isaraila u danai ɗaɗa, <Mpa ɗa n erengi nu vu okpo mogono mi Isaraila, ɗa kpamu mi isai nu ekiye a Shawulu.
7 Então disse Natã a Davi: Tu és este homem. Assim diz o Senhor Deus de Israel: Eu te ungi rei sobre Israel, e eu te livrei das mãos de Saul;
8 Ɗa n nekei nu tsugono tsu Shawulu tsa koɓolo n a̱ma̱ci a̱ ni dem. Ɗa kpamu n zuwai nu vo okpo mogono ma aza a Isaraila n Yahuda. Ishi baci vu dana mu ta̱ ili i nanlo i yawa wu ba, mishi o kudoku wu i na i laꞋi i nanlo.
8 E te dei a casa de teu senhor, e as mulheres de teu senhor em teu seio, e também te dei a casa de Israel e de Judá, e, se isto é pouco, mais te acrescentaria tais e tais coisas.
9 Yiɗa̱i i zuwai ɗa vu goyoi kadanshi ka Vuzavaguɗu ali ɗa vu yaꞋin ili i gbani-gbani i nampa a̱ a̱shi a̱ ni? Vu una ta̱ Uriya vuma vu Hitiya n kotokobi ka aza a Amon, ɗa vu ɗikai vuka vu ni.
9 Por que, pois, desprezaste a palavra do Senhor, fazendo o mal diante de seus olhos? A Urias, o heteu, feriste à espada, e a sua mulher tomaste por tua mulher; e a ele mataste com a espada dos filhos de Amom.
10 Adama a nannai, a tsukaya dem a kunamba vuza na u kubana ukpa̱ u kotokobi a kpaꞋa ku nu ba, adama a na vu goyo mu ta̱ ali ɗa vu ɗikai vuka vu Uriya vuza vu Hitiya ɗa wo okpoi vuka vu nu.>
10 Agora, pois, não se apartará a espada jamais da tua casa, porquanto me desprezaste, e tomaste a mulher de Urias, o heteu, para ser tua mulher.
11 Ili i na Vuzavaguɗu u danai i ɗanna, <Mi ta̱ a̱ kutuka̱ wu n kawuya a kpaꞋa ku nu. Ka̱ta̱ n ɗika a̱ma̱ci a̱ nu n neke vuza na yi a̱ ida̱shi ɗeɗevu, ka̱ta̱ kpamu u vaku n a̱ma̱ci a̱ nu n kanna e keteshe.
11 Assim diz o Senhor: Eis que suscitarei da tua própria casa o mal sobre ti, e tomarei tuas mulheres perante os teus olhos, e as darei a teu próximo, o qual se deitará com tuas mulheres perante este sol.
12 Avu vu yaꞋan ta̱ i ɗa u sokongi, ama mpa mi ta̱ a kuzuwa a yaꞋanka vuka vu nu a̱ a̱shi aza a Isaraila ra̱ka̱.> >>
12 Porque tu o fizeste em oculto, mas eu farei este negócio perante todo o Israel e perante o sol.
13 Ɗa Dawuda u danai Natan, <<N yaꞋanka ta̱ Vuzavaguɗu unushi.>>
13 Então disse Davi a Natã: Pequei contra o Senhor. E disse Natã a Davi: Também o Senhor perdoou o teu pecado; não morrerás.
14 Ama adama a ili i na vu yaꞋin, i zuwa ta̱ irala i Vuzavaguɗu i lukanasai kula ku ni. Maku ma na a kumatsaka wu va mi ta̱ a̱ kukuwa̱.>>
14 Todavia, porquanto com este feito deste lugar sobremaneira a que os inimigos do Senhor blasfemem, também o filho que te nasceu certamente morrerá.
15 Ɗa Natan u bonoi a kpaꞋa ku ni. Ɗa Vuzavaguɗu u zuwakai maku ma na vuka vu Uriya vu matsakai Dawuda va mɓa̱la̱, ɗa tana maku ma ma vaki mɓa̱la̱.
15 Então Natã foi para sua casa; e o Senhor feriu a criança que a mulher de Urias dera a Davi, e adoeceu gravemente.
16 Ɗa Dawuda u folonoi Ka̱shile adama a na u potsokpo maku ma. Ɗa u ka̱na̱i una̱ u lyaꞋa ili ba ɗa u uwai asuvu a̱ kunu ku ni ɗa u vaki a iɗika kayin ka̱ɓula̱.
16 E buscou Davi a Deus pela criança; e jejuou Davi, e entrou, e passou a noite prostrado sobre a terra.
17 Ɗa nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ m kpaꞋa ku Dawuda n yawai ɗevu n a̱yi adama a na n ɗa̱ngusa̱ yi a iɗika ya, ama ɗa u iwain, ali ɗa kpamu u iwain kulyaꞋa ilikulya n e le.
17 Então os anciãos da sua casa se levantaram e foram a ele, para o levantar da terra; porém ele não quis, e não comeu pão com eles.
18 A kanna ke cindere ɗa maku ma ma̱ kuwa̱i. Ɗa agbashi a Dawuda a panai wovon u kudana yi maku ma ma̱ kuwa̱ ta̱. Adama a na e sheshe ta̱, a danai, <<Ayin a na maku ma mi n wuma tsu yaꞋankai ni kadanshi ama u keɓece tsu ukuna ba, nini ɗai tsa kudana yi maku ma ma̱ kuwa̱ ta̱? Wi ta̱ a kufuɗa kuyaꞋanka ka̱ci ka̱ ni muna.>>
18 E sucedeu que ao sétimo dia morreu a criança; e temiam os servos de Davi dizer-lhe que a criança estava morta, porque diziam: Eis que, sendo a criança ainda viva, lhe falávamos, porém não dava ouvidos à nossa voz; como, pois, lhe diremos que a criança está morta? Porque mais lhe afligiria.
19 Ana Dawuda we enei agbashi a̱ ni a kuyaꞋankpanai kadanshi atsuvu, ɗa Dawuda u yevei a na maku ma ma̱ kuwa̱ ta̱. Ɗa wu ecei agbashi a̱ ni, <<Maku ma ma̱ kuwa̱ ta̱?>> Ɗa a̱ ushuki, <<E, u kuwa̱ ta̱.>>
19 Viu, porém, Davi que seus servos falavam baixo, e entendeu Davi que a criança estava morta, pelo que disse Davi a seus servos: Está morta a criança? E eles disseram: Está morta.
20 Ɗa Dawuda u ɗa̱nga̱i a iɗika ya u sumba̱i u sukuya̱i maniꞋin, ɗa u sabaꞋi ucanuku. Ɗa u banai a kpaꞋa ku Vuzavaguɗu u cikpai ni. Ɗa u bonoi a kpaꞋa ku ni, u danai e neke yi ilikulyaꞋa, ɗa u lyaꞋi.
20 Então Davi se levantou da terra, e se lavou, e se ungiu, e mudou de roupas, e entrou na casa do Senhor, e adorou. Então foi à sua casa, e pediu pão; e lhe puseram pão, e comeu.
21 Ɗa nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ me ecei ni, a danai, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa vi yaꞋin ili tsu nampa? Vu ka̱na̱ ta̱ una̱ ali ɗa kpamu vu shika̱i a makyan ma na maku ma̱ nu ma mi n wuma, ama ana maku ma ma̱ kuwa̱i, vu ɗa̱nga̱ ta̱ ali ɗa kpamu vu lyaꞋi ilikulyaꞋa.>>
21 E disseram-lhe seus servos: Que é isto que fizeste? Pela criança viva jejuaste e choraste; porém depois que morreu a criança te levantaste e comeste pão.
22 Ɗa u danai, <<Ana maku ma mi n wuma, n ka̱na̱ ta̱ una̱ ɗa kpamu n shika̱i. Nsheshe ta̱, <Yayi u yevei? U gaꞋan ba Vuzavaguɗu wi ta̱ a kupana asuvayali a̱ va̱ ali u ka̱sukpa̱ maku ma n wuma.>
22 E disse ele: Vivendo ainda a criança, jejuei e chorei, porque dizia: Quem sabe se DEUS se compadecerá de mim, e viverá a criança?
23 Ama gogo na u kuwa̱ ta̱. Yiɗa̱i i kuzuwa mu n ka̱na̱ una̱ u va̱? Mi ta̱ o kubonoko yi n wuma kpamu? Mpa ɗa n kubana wa̱ ni, ama a̱yi wi o kubono a̱ va̱ ba.>>
23 Porém, agora que está morta, por que jejuaria eu? Poderei eu fazê-la voltar? Eu irei a ela, porém ela não voltará para mim.
24 Ɗa Dawuda u nekei vuka vu ni Betsheba kadanshi, ɗa u doku vaki n vuka vu ni Betsheba, ɗa u yaꞋin ka̱tsuma̱. Ɗa u matsai maku mo kolobo, ɗa u nekei ni kula Sulemanu. Ɗa Vuzavaguɗu u cigai maku mo kolobo ma,
24 Então consolou Davi a Bate-Seba, sua mulher, e entrou a ela, e se deitou com ela, e ela deu à luz um filho, e deu-lhe o nome de Salomão; e o Senhor o amou.
25 ɗa Vuzavaguɗu u suki n akaka a̱ una̱ u Natan u neꞋe maku ma kula Jedidiya, adama a na u ciga yi ta̱.
25 E enviou pela mão do profeta Natã, dando-lhe o nome de Jedidias, por amor ao Senhor.
26 Ayin a na i lo ɗa Jowabu u bankai Raba Likuci i gbayin i Amuno n kuvon, ubuta̱ u na mogono me le mi, ɗa a ɗikai tsugbayin tsu likuci tsa.
26 Ora pelejou Joabe contra Rabá, dos filhos de Amom, e tomou a cidade real.
27 Ɗa Jowabu u suꞋuki Dawuda n akaka, u danai, <<N shilika̱ ta̱ n likuci i Raba ɗa mi isai ubuta̱ u na a̱ ci ciya̱ mini.
27 Então mandou Joabe mensageiros a Davi, e disse: Pelejei contra Rabá, e também tomei a cidade das águas.
28 Ɗa u danai, ɓolongu osoji a̱ nu i banka likuci ya n kuvon, vu isa i ɗa. Ɗa baci ba, mi ta̱ a kisa i ɗa n ka̱ci ka̱ va̱, ka̱ta̱ e ɗekushe i ɗa n kula ku va̱.>>
28 Ajunta, pois, agora o restante do povo, e cerca a cidade, e toma-a, para que tomando eu a cidade, não se aclame sobre ela o meu nome.
29 Ɗaɗa Dawuda u ɓolongi osoji a̱ ni ra̱ka̱ ɗa a bankai likuci i Raba n kuvon ali ɗa a lyaꞋi likuci ya.
29 Então ajuntou Davi a todo o povo, e marchou para Rabá, e pelejou contra ela, e a tomou.
30 Ɗa Dawuda u zuwai o foɗoi ma̱kun mo tsugono a kaci ko mogono me le, ɗa a kapaka yi ni maꞋa a kaci. A̱miki a̱ ma̱kun ma azanariya ma a yawa ta̱ a̱miki kilo kamangankupa n a tawun, ma̱kun mo tsugono ma mi ta̱ n tsuzogu tsa atali o tsuloboi upaɗi. Ɗa tana Dawuda u pura̱i ucanuku wa̱ a̱bunda̱i a suvu a̱ likuci ya.
30 E tirou a coroa da cabeça do seu rei, cujo peso era de um talento de ouro, e havia nela pedras preciosas, e foi posta sobre a cabeça de Davi; e da cidade levou mui grande despojo.
31 Ɗa Dawuda u zuwai aza a̱ likuci a uta̱ ra̱ka̱ vu le, u zuwai le a yaꞋan kuvon n ugangafu, n arigida, n ogovu. Ɗa kpamu u zuwai le a yaꞋan iputa̱. Ɗa Dawuda u yaꞋankai likuci ya aza a Amuno i na i buwai nannai ra̱ka̱. Ɗa a̱yi koɓolo n osoji a̱ ni ra̱ka̱ a kpatalai o kubono a Urushelima.
31 E, trazendo o povo que havia nela, o pôs às serras, e às talhadeiras de ferro, e aos machados de ferro, e os fez passar por forno de tijolos; e assim fez a todas as cidades dos filhos de Amom; e voltou Davi e todo o povo para Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.