2 Samuel 12

asg (ASG) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Vuzavaguɗu u suki Natan keneki a kubana u Dawuda. Ana u yawai, ɗa u danai ni, <<Uma ere o yoku i ta̱ o kuyongo a̱ likuci i yoku, vuza te a̱ ka̱tsuma̱ ke le wi ta̱ n uciyi vuza te kpamu vuza yali ɗa.
1 O Senhor, pois, enviou Natã a Davi. E, entrando ele a ter com Davi, disse-lhe: Havia numa cidade dois homens, um rico e outro pobre.
2 Vuza vu uciyi va wi ta̱ n ushiga wu nkyon n wu nraɗika n wa anaka n a̱bunda̱i.
2 O rico tinha rebanhos e manadas em grande número;
3 Ama vuza yali va wi n ili ba, maku ma mashan mo mokyon maꞋa koci ma na u tsulai. Ɗa u ɓa̱na̱i maꞋa ali mo gbonguroi a kpaꞋa ku ni koɓolo m muku n ni. U tsu lyaꞋa ta̱ ilikulyaꞋa koɓolo n a̱yi, u tsu soꞋo ta̱ mini o mokoꞋo me te n a̱yi, kpamu u tsu lata ta̱ a̱ nkuta̱ n ni. Wo okpoi an maku me mekere ma umaci ma̱ ni.
3 mas o pobre não tinha coisa alguma, senão uma pequena cordeira que comprara e criara; ela crescera em companhia dele e de seus filhos; do seu bocado comia, do seu copo bebia, e dormia em seu regaço; e ele a tinha como filha.
4 Ɗa kanna ke te vuza vu uciyi va u yaꞋin komoci, ama u ciga ku uta̱ka̱ malala me te ko kanaka asuvu a ushiga u ni u kiɗaka komoci ka ba. Ama ɗa u kucikpa u kiɗakai komoci ka̱ ni mokyon ma vuza vu yali va.>>
4 Chegou um viajante à casa do rico; e este, não querendo tomar das suas ovelhas e do seu gado para guisar para o viajante que viera a ele, tomou a cordeira do pobre e a preparou para o seu hóspede.
5 Ɗa Dawuda u na̱mgba̱i ka̱ɗu ka̱u adama a ili i na vuza vu uciyi va u yaꞋin, ɗa u danai keneki Natan, <<N kucuna ta̱ n Vuzavaguɗu vu na wi n wuma, vuma vu na u yaꞋin ili i nampa ya u yawa ta̱ a una yi.
5 Então a ira de Davi se acendeu em grande maneira contra aquele homem; e disse a Natã: Vive o Senhor, que digno de morte é o homem que fez isso.
6 Mayun ɗa u tsupa vuza yali va mashan mo mokyon ma ali kuna̱shi, adama a unambi wa asuvayali a na u yaꞋankai vuza yali va.>>
6 Pela cordeira restituirá o quádruplo, porque fez tal coisa, e não teve compaixão.
7 Ɗa Natan u danai Dawuda, <<Avu ɗa vuma va! Ili i na Vuzavaguɗu Ka̱shile ki Isaraila u danai ɗaɗa, <Mpa ɗa n erengi nu vu okpo mogono mi Isaraila, ɗa kpamu mi isai nu ekiye a Shawulu.
7 Então disse Natã a Davi: Esse homem és tu! Assim diz o Senhor Deus de Israel: Eu te ungi rei sobre Israel, livrei-te da mão de Saul,
8 Ɗa n nekei nu tsugono tsu Shawulu tsa koɓolo n a̱ma̱ci a̱ ni dem. Ɗa kpamu n zuwai nu vo okpo mogono ma aza a Isaraila n Yahuda. Ishi baci vu dana mu ta̱ ili i nanlo i yawa wu ba, mishi o kudoku wu i na i laꞋi i nanlo.
8 e te dei a casa de teu senhor, e as mulheres de teu senhor em teu seio; também te dei a casa de Israel e de Judá. E se isso fosse pouco, te acrescentaria outro tanto.
9 Yiɗa̱i i zuwai ɗa vu goyoi kadanshi ka Vuzavaguɗu ali ɗa vu yaꞋin ili i gbani-gbani i nampa a̱ a̱shi a̱ ni? Vu una ta̱ Uriya vuma vu Hitiya n kotokobi ka aza a Amon, ɗa vu ɗikai vuka vu ni.
9 Por que desprezaste a palavra do Senhor, fazendo o mal diante de seus olhos? A Urias, o heteu, mataste à espada, e a sua mulher tomaste para ser tua mulher; sim, a ele mataste com a espada dos amonitas.
10 Adama a nannai, a tsukaya dem a kunamba vuza na u kubana ukpa̱ u kotokobi a kpaꞋa ku nu ba, adama a na vu goyo mu ta̱ ali ɗa vu ɗikai vuka vu Uriya vuza vu Hitiya ɗa wo okpoi vuka vu nu.>
10 Agora, pois, a espada jamais se apartará da tua casa, porquanto me desprezaste, e tomaste a mulher de Urias, o heteu, para ser tua mulher.
11 Ili i na Vuzavaguɗu u danai i ɗanna, <Mi ta̱ a̱ kutuka̱ wu n kawuya a kpaꞋa ku nu. Ka̱ta̱ n ɗika a̱ma̱ci a̱ nu n neke vuza na yi a̱ ida̱shi ɗeɗevu, ka̱ta̱ kpamu u vaku n a̱ma̱ci a̱ nu n kanna e keteshe.
11 Assim diz o Senhor: Eis que suscitarei da tua própria casa o mal sobre ti, e tomarei tuas mulheres perante os teus olhos, e as darei a teu próximo, o qual se deitará com tuas mulheres à luz deste sol.
12 Avu vu yaꞋan ta̱ i ɗa u sokongi, ama mpa mi ta̱ a kuzuwa a yaꞋanka vuka vu nu a̱ a̱shi aza a Isaraila ra̱ka̱.> >>
12 Pois tu o fizeste em oculto; mas eu farei este negócio perante todo o Israel e à luz do sol.
13 Ɗa Dawuda u danai Natan, <<N yaꞋanka ta̱ Vuzavaguɗu unushi.>>
13 Então disse Davi a Natã: Pequei contra o Senhor. Tornou Natã a Davi: Também o Senhor perdoou o teu pecado; não morreras.
14 Ama adama a ili i na vu yaꞋin, i zuwa ta̱ irala i Vuzavaguɗu i lukanasai kula ku ni. Maku ma na a kumatsaka wu va mi ta̱ a̱ kukuwa̱.>>
14 Todavia, porquanto com este feito deste lugar a que os inimigos do Senhor blasfemem, o filho que te nasceu certamente morrerá.
15 Ɗa Natan u bonoi a kpaꞋa ku ni. Ɗa Vuzavaguɗu u zuwakai maku ma na vuka vu Uriya vu matsakai Dawuda va mɓa̱la̱, ɗa tana maku ma ma vaki mɓa̱la̱.
15 Então Natã foi para sua casa. Depois o Senhor feriu a criança que a mulher de Urias dera a Davi, de sorte que adoeceu gravemente.
16 Ɗa Dawuda u folonoi Ka̱shile adama a na u potsokpo maku ma. Ɗa u ka̱na̱i una̱ u lyaꞋa ili ba ɗa u uwai asuvu a̱ kunu ku ni ɗa u vaki a iɗika kayin ka̱ɓula̱.
16 Davi, pois, buscou a Deus pela criança, e observou rigoroso jejum e, recolhendo-se, passava a noite toda prostrado sobre a terra.
17 Ɗa nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ m kpaꞋa ku Dawuda n yawai ɗevu n a̱yi adama a na n ɗa̱ngusa̱ yi a iɗika ya, ama ɗa u iwain, ali ɗa kpamu u iwain kulyaꞋa ilikulya n e le.
17 Então os anciãos da sua casa se puseram ao lado dele para o fazerem levantar-se da terra; porém ele não quis, nem comeu com eles.
18 A kanna ke cindere ɗa maku ma ma̱ kuwa̱i. Ɗa agbashi a Dawuda a panai wovon u kudana yi maku ma ma̱ kuwa̱ ta̱. Adama a na e sheshe ta̱, a danai, <<Ayin a na maku ma mi n wuma tsu yaꞋankai ni kadanshi ama u keɓece tsu ukuna ba, nini ɗai tsa kudana yi maku ma ma̱ kuwa̱ ta̱? Wi ta̱ a kufuɗa kuyaꞋanka ka̱ci ka̱ ni muna.>>
18 Ao sétimo dia a criança morreu; e temiam os servos de Davi dizer-lhe que a criança tinha morrido; pois diziam: Eis que, sendo a criança ainda viva, lhe falávamos, porém ele não dava ouvidos à nossa voz; como, pois, lhe diremos que a criança morreu? Poderá cometer um desatino.
19 Ana Dawuda we enei agbashi a̱ ni a kuyaꞋankpanai kadanshi atsuvu, ɗa Dawuda u yevei a na maku ma ma̱ kuwa̱ ta̱. Ɗa wu ecei agbashi a̱ ni, <<Maku ma ma̱ kuwa̱ ta̱?>> Ɗa a̱ ushuki, <<E, u kuwa̱ ta̱.>>
19 Davi, porém, percebeu que seus servos cochichavam entre si, e entendeu que a criança havia morrido; pelo que perguntou a seus servos: Morreu a criança? E eles responderam: Morreu.
20 Ɗa Dawuda u ɗa̱nga̱i a iɗika ya u sumba̱i u sukuya̱i maniꞋin, ɗa u sabaꞋi ucanuku. Ɗa u banai a kpaꞋa ku Vuzavaguɗu u cikpai ni. Ɗa u bonoi a kpaꞋa ku ni, u danai e neke yi ilikulyaꞋa, ɗa u lyaꞋi.
20 Então Davi se levantou da terra, lavou-se, ungiu-se, e mudou de vestes; e, entrando na casa do Senhor, adorou. Depois veio a sua casa, e pediu o que comer; e lho deram, e ele comeu.
21 Ɗa nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ me ecei ni, a danai, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa vi yaꞋin ili tsu nampa? Vu ka̱na̱ ta̱ una̱ ali ɗa kpamu vu shika̱i a makyan ma na maku ma̱ nu ma mi n wuma, ama ana maku ma ma̱ kuwa̱i, vu ɗa̱nga̱ ta̱ ali ɗa kpamu vu lyaꞋi ilikulyaꞋa.>>
21 Então os seus servos lhe disseram: Que é isso que fizeste? pela criança viva jejuaste e choraste; porém depois que a criança morreu te levantaste e comeste.
22 Ɗa u danai, <<Ana maku ma mi n wuma, n ka̱na̱ ta̱ una̱ ɗa kpamu n shika̱i. Nsheshe ta̱, <Yayi u yevei? U gaꞋan ba Vuzavaguɗu wi ta̱ a kupana asuvayali a̱ va̱ ali u ka̱sukpa̱ maku ma n wuma.>
22 Respondeu ele: Quando a criança ainda vivia, jejuei e chorei, pois dizia: Quem sabe se o Senhor não se compadecerá de mim, de modo que viva a criança?
23 Ama gogo na u kuwa̱ ta̱. Yiɗa̱i i kuzuwa mu n ka̱na̱ una̱ u va̱? Mi ta̱ o kubonoko yi n wuma kpamu? Mpa ɗa n kubana wa̱ ni, ama a̱yi wi o kubono a̱ va̱ ba.>>
23 Todavia, agora que é morta, por que ainda jejuaria eu? Poderei eu fazê-la voltar? Eu irei para ela, porém ela não voltará para mim.
24 Ɗa Dawuda u nekei vuka vu ni Betsheba kadanshi, ɗa u doku vaki n vuka vu ni Betsheba, ɗa u yaꞋin ka̱tsuma̱. Ɗa u matsai maku mo kolobo, ɗa u nekei ni kula Sulemanu. Ɗa Vuzavaguɗu u cigai maku mo kolobo ma,
24 Então consolou Davi a Bate-Seba, sua mulher, e entrou, e se deitou com ela. E teve ela um filho, e Davi lhe deu o nome de Salomão. E o Senhor o amou;
25 ɗa Vuzavaguɗu u suki n akaka a̱ una̱ u Natan u neꞋe maku ma kula Jedidiya, adama a na u ciga yi ta̱.
25 e mandou, por intermédio do profeta Natã, dar-lhe o nome de Jedidias, por amor do Senhor.
26 Ayin a na i lo ɗa Jowabu u bankai Raba Likuci i gbayin i Amuno n kuvon, ubuta̱ u na mogono me le mi, ɗa a ɗikai tsugbayin tsu likuci tsa.
26 Ora, pelejou Joabe contra Rabá, dos amonitas, e tomou a cidade real.
27 Ɗa Jowabu u suꞋuki Dawuda n akaka, u danai, <<N shilika̱ ta̱ n likuci i Raba ɗa mi isai ubuta̱ u na a̱ ci ciya̱ mini.
27 Então mandou Joabe mensageiros a Davi, e disse: Pelejei contra Rabá, e já tomei a cidade das águas.
28 Ɗa u danai, ɓolongu osoji a̱ nu i banka likuci ya n kuvon, vu isa i ɗa. Ɗa baci ba, mi ta̱ a kisa i ɗa n ka̱ci ka̱ va̱, ka̱ta̱ e ɗekushe i ɗa n kula ku va̱.>>
28 Ajunta, pois, agora o resto do povo, acampa contra a cidade e toma-a, para que eu não a tome e seja o meu nome aclamado sobre ela.
29 Ɗaɗa Dawuda u ɓolongi osoji a̱ ni ra̱ka̱ ɗa a bankai likuci i Raba n kuvon ali ɗa a lyaꞋi likuci ya.
29 Então Davi ajuntou todo o povo, e marchou para Rabá; pelejou contra ela, e a tomou.
30 Ɗa Dawuda u zuwai o foɗoi ma̱kun mo tsugono a kaci ko mogono me le, ɗa a kapaka yi ni maꞋa a kaci. A̱miki a̱ ma̱kun ma azanariya ma a yawa ta̱ a̱miki kilo kamangankupa n a tawun, ma̱kun mo tsugono ma mi ta̱ n tsuzogu tsa atali o tsuloboi upaɗi. Ɗa tana Dawuda u pura̱i ucanuku wa̱ a̱bunda̱i a suvu a̱ likuci ya.
30 Também tirou a coroa da cabeça do seu rei; e o peso dela era de um talento de ouro e havia nela uma pedra preciosa; e foi posta sobre a cabeça de Davi, que levou da cidade mui grande despojo.
31 Ɗa Dawuda u zuwai aza a̱ likuci a uta̱ ra̱ka̱ vu le, u zuwai le a yaꞋan kuvon n ugangafu, n arigida, n ogovu. Ɗa kpamu u zuwai le a yaꞋan iputa̱. Ɗa Dawuda u yaꞋankai likuci ya aza a Amuno i na i buwai nannai ra̱ka̱. Ɗa a̱yi koɓolo n osoji a̱ ni ra̱ka̱ a kpatalai o kubono a Urushelima.
31 E, trazendo os seus habitantes, os pôs a trabalhar com serras, trilhos de ferro, machados de ferro, e em fornos de tijolos; e assim fez a todas as cidades dos amonitas. Depois voltou Davi e todo o povo para Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.