2 Samuel 11

asg (ASG) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ana ka̱ya̱ ko doku ko bonoi, a ayin a na ngono n tsu uta̱ kuvon, ɗa Dawuda u suki Jowabu n aza e kelime ko osoji a̱ ni koɓolo n osoji aza a Isaraila ra̱ka̱, a bana una aza Amon. Ɗa kpamu a kanzai likuci i Raba. Ama ɗa Dawuda u shamgbai a Urushelima.
1 No começo do ano, época em que os reis costumavam ir à guerra, Davi enviou Joabe e as tropas israelitas para lutarem contra os amonitas. Eles destruíram o exército inimigo e cercaram a cidade de Rabá. Mas Davi ficou em Jerusalém.
2 Kanna ko yoku n kulivi, Dawuda u ɗa̱nga̱i a̱ ubuta̱ u kuvuka u ni, ɗa wu uta̱i a̱ kuka̱ra̱sa̱ a gaɗi e kefeku ko tsugono ka̱ ni, ɗa we enei vuka a̱ kusumba̱ a̱ kushiri. Vuka va tana wi ta̱ n tsuloboi ka̱u.
2 Certa tarde, Davi se levantou da cama depois de seu descanso e foi caminhar pelo terraço do palácio. Enquanto olhava do terraço, reparou numa mulher muito bonita que tomava banho.
3 Ɗa Dawuda u suki agbashi a̱ ni ece ko vuka vu yayi. Ɗa kabara ka ko bonoi ka danai Dawuda, <<Vuka va kula ku ni ku ɗa Betusheba. Mekere ma Eliyam, vuka vu Uriya vuza vu Hitiya.>>
3 Davi mandou alguém para descobrir quem era a mulher. Disseram-lhe: “É Bate-Seba, filha de Eliã e esposa de Urias, o hitita”.
4 Ɗa Dawuda u suki a bana e ɗeke yi, ana u yawai a kpaꞋa ku mogono ma, ɗa tana mogono ma ma vaki n a̱yi. Wana ɗai tana vuka va vu kotso kutakpa nshinda̱ ana we enei kusumbu ku ni, ɗa tana u bonoi a kpaꞋa.
4 Então Davi enviou mensageiros para que a trouxessem, e teve relações com ela. Bate-Seba havia acabado de completar o ritual de purificação depois da menstruação. E ela voltou para casa.
5 Ɗa tana vuka va vu ɗikai ka̱tsuma̱, ɗa u suꞋuki n akaka a dana mogono Dawuda, <<Mi ta̱ n ka̱tsuma̱.>>
5 Passado algum tempo, quando Bate-Seba descobriu que estava grávida, enviou um mensageiro a Davi para lhe dizer: “Estou grávida”.
6 Ɗa Dawuda u suki n akaka a dana kovonshi vo osoji a̱ ni, Jowabu,<<SuꞋuku mu n Uriya vuza vu Hitiya.>>Ɗa Jowabu u suki Uriya u Dawuda.
6 Então Davi mandou uma mensagem para Joabe: “Envie-me Urias, o hitita”, e Joabe o enviou a Davi.
7 Ana Uriya u yawai, ɗa Dawuda we ecei ni ko Jowabu n osoji a̱ ni i ta̱ ɗe m ma̱ta̱na̱, n uteku tsu na kuvon ka ki ɗe.
7 Quando Urias chegou, Davi perguntou como estavam Joabe e o exército e como ia a guerra.
8 Ɗa Dawuda u danai ni, <<Bana vu uvuka biꞋi kenu a kpaꞋa ku nu.>> Ana Uriya wu uta̱i e kefeku ko mogono ka, ɗa mogono ma zuwai o tonoi ni n ili i kulyaꞋa.
8 Então disse a Urias: “Vá para casa e descanse”. Depois que Urias deixou o palácio, Davi lhe enviou um presente.
9 Ama Uriya u bana a kpaꞋa ku ni ba, ɗa wa asai lo a̱ utsutsu u kefeku ko mogono koɓolo n agbashi a vuzagbayin vi ni.
9 Urias, porém, não foi para casa. Passou a noite na entrada do palácio com os guardas do rei.
10 Ana a danai Dawuda Uriya va u wu asa a kpaꞋa ba, ɗa u ɗeke ni we ecei ni, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa vu kpa̱ɗa̱i kubana a kpaꞋa? Avu na vi ishi vi yaꞋin nwalu?>>
10 Quando Davi soube que Urias não tinha ido para casa, mandou chamá-lo e perguntou: “O que aconteceu? Depois de ter ficado tanto tempo fora, por que você não foi para casa ontem à noite?”.
11 Ɗa Uriya u danai mogono Dawuda, <<Akpati vu uzuwakpani, n osoji a Isaraila n Yahuda i ta̱ ɗe a a̱pa̱m. Vuza vu kelime vu va̱ Jowabu n aza a gbagbaꞋin osoji i ta̱ ɗe e keteshe. Nini ɗai n kubana a kpaꞋa ku va̱ n lyaꞋa n soꞋo ka̱ta̱ kpamu n vaku n vuka vu va̱? N kucuna ta̱ mpa ma kuyaꞋan ili i nanlo ba.>>
11 Urias respondeu: “A arca e os exércitos de Israel e de Judá estão em tendas, e Joabe, meu comandante, e seus soldados estão acampados ao ar livre. Como eu poderia ir para casa para beber, comer e dormir com minha mulher? Juro diante do rei que jamais faria uma coisa dessas”.
12 Ɗa Dawuda u danai Uriya, <<Doku vu asa na anana, ka̱ta̱ mkpa n yeve n dana wu vu wala vu bono ɗe.>> Ɗa Uriya u doku wa asai lo a Urushelima.
12 Então Davi lhe disse: “Pois bem. Fique aqui hoje, e amanhã poderá retornar”. Urias ficou em Jerusalém aquele dia e o dia seguinte.
13 Ana kayin ka asai ɗa Dawuda u ɗekei ni u ta̱wa̱ u lyaꞋa ilikulyaꞋa, ɗa kpamu u zuwai ni u soꞋi ma̱ra̱ ali ma makai ni. Ama n nannai dem Uriya u bana wa asa a kpaꞋa ku ni kayin ka nanlo ba, ɗa u vaki a kajiba wa asai e kefeku ko mogono koɓolo n agbashi a vuzagbayin vi ni.
13 Davi o convidou para jantar e o embriagou. Outra vez, porém, ele dormiu numa esteira, com os guardas do rei, e não foi para sua casa.
14 Ana kayin ka asai n usana, ɗa Dawuda u ɗanai katagarda ka akaka ɗa u nekei Uriya u banka Jowabu.
14 Na manhã seguinte, Davi escreveu uma carta para Joabe e mandou Urias entregá-la.
15 Punu akaka a u dana ta̱ Jowabu, <<Banka Uriya kelime a̱ ubuta̱ u na vishili vu laꞋi n usuɗukpi, ka̱ta̱ i bono n ka̱ca̱pa̱ i ka̱sukpa̱ a una yi.>>
15 A carta continha a seguinte instrução: “Coloque Urias na linha de frente, onde o combate estiver mais intenso. Depois, recue para que ele seja morto”.
16 Ana Jowabu u yawai n vishili ɗevu n likuci ya, ɗa u zuwai Uriya u shamgba a̱ ubuta̱ u na u yevei osoji aza a Amon a na fuɗai kuvon i.
16 Então Joabe colocou Urias numa posição próxima do muro da cidade, onde sabia que estavam os principais guerreiros do inimigo.
17 Ana osoji a̱ likuci a̱ uta̱i a̱ shilika̱i n Jowabu, ɗa a unai osoji a Dawuda o yoku. Koɓolo n Uriya vuza vu Hitiya feu punu.
17 Quando os soldados inimigos saíram da cidade para lutar, Urias, o hitita, foi morto junto com muitos outros soldados israelitas.
18 Ɗa Jowabu u suki n akaka a bana a dana Dawuda tsu na kuvon ka ki a nwalu.
18 Joabe enviou a Davi um relatório da batalha.
19 Ɗa Jowabu u danai vuza vu usuki va, <<Dana mogono Dawuda uteku tsu na kuvon ki a nwalu ra̱ka̱.
19 Disse a seu mensageiro: “Conte ao rei tudo que aconteceu na batalha.
20 Ɗa baci vu enei mogono ma yaꞋin wupa ali ɗa we ecei nu, <Yiɗa̱i i zuwai ali ɗa i yawai ɗevu n likuci ya n vishili? A̱ɗa̱ i yeve a na a kufuɗa kutawa ɗa̱ n ayaꞋa n tsu nshilya ba?
20 Pode ser que ele fique irado e pergunte: ‘Por que as tropas se aproximaram tanto da cidade? Não sabiam que atirariam contra eles dos muros?
21 I ciɓa n ili i na i ciya̱i Abimeleki maku ma Jerubeshetu ba? Na ɗe a Tebezu vuka ɗa vu taɗuki kutali a mashilya ma̱ likuci ma, ɗa tana ku varai ni a kaci ɗa u kuwa̱i lo. Adama a̱ yiɗa̱i i banai ɗevu m mashilya ma̱ likuci ma?> Dawuda mogono we ece wu baci nannai, ka̱ta̱ vu dana yi, <Kagbashi ka̱ nu Uriya vuza vu Hitiya feu u kuwa̱ ta̱.> >>
21 Acaso Abimeleque, filho de Gideão, não foi morto em Tebes por uma mulher que atirou uma pedra de moinho do alto da muralha? Por que chegaram tão perto dos muros?’. Então diga-lhe: ‘Seu soldado Urias, o hitita, também foi morto’”.
22 Ɗa tana vuza vu usuki va u banai u danai Dawuda ili i na Jowabu u danai ni ra̱ka̱.
22 O mensageiro foi a Jerusalém e deu um relatório completo a Davi.
23 Ɗa vuza vu suki va u danai Dawuda, <<Irala i tsu yi uta̱ ta̱ adama a na a̱ shilika̱ n a̱tsu e keteshe, ɗa tana tsu lokoi le a kubana a̱ utsutsu u likuci.
23 “O inimigo saiu contra nós em campo aberto”, disse o mensageiro. “Quando os perseguíamos de volta até o portão da cidade,
24 Ɗa aza a̱ vishili e le a na i a kuyaꞋan vishili nu njiki, a taki ayaꞋa n tsu mashilya ɗa a unai osoji a̱ nu o yoku. Ali kagbashi ka̱ nu Uriya feu u kuwa̱i.>>
24 os arqueiros no alto do muro atiraram flechas contra nós. Alguns dos homens do rei foram mortos; entre eles estava Urias, o hitita.”
25 Ɗa Dawuda u danai vuza vu suki va,<<Bono ɗe vu dana Jowabu kadanshi ka nampa ka, <Ka̱ta̱ u na̱mgba̱ ka̱tsuma̱ adama a kakuna ka nampa ba, adama a na kotokobi ka tsu zagba vuza na wa kuna ba. Dana yi u lulukpa̱ ka̱ta̱ kpamu u doku utsura ali u la̱nga̱sa̱ i ɗa ra̱ka̱-ra̱ka̱.> Dokushi nannai.>>
25 Davi respondeu: “Diga a Joabe que não desanime. A espada devora este hoje e aquele amanhã. Lutem bravamente e conquistem a cidade!”.
26 Ana vuka vu Uriya Betsheba u panai vali vu ni vu kuwa̱ ta̱, ɗa u yaꞋin kpalu adama a vali vu ni.
26 Quando a esposa de Urias soube que seu marido havia morrido, chorou por ele.
27 Ana ayin a kpalu a lazai, ɗa Dawuda u suki a̱ tuka̱ yi m Betsheba va a kpaꞋa ku ni, ɗa wo okpoi vuka vu ni ali ɗa tana u matsakai ni maku mo kolobo. Ama Vuzavaguɗu u pana uyoꞋo n ili i na Dawuda u yaꞋin va ba.
27 Terminado o período de luto, Davi mandou trazê-la para o palácio. Ela se tornou uma de suas esposas e deu à luz um filho. Mas o que Davi fez desagradou o S enhor .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.