2 Samuel 11
asg (ASG) vs NTLH
1 Ana ka̱ya̱ ko doku ko bonoi, a ayin a na ngono n tsu uta̱ kuvon, ɗa Dawuda u suki Jowabu n aza e kelime ko osoji a̱ ni koɓolo n osoji aza a Isaraila ra̱ka̱, a bana una aza Amon. Ɗa kpamu a kanzai likuci i Raba. Ama ɗa Dawuda u shamgbai a Urushelima.
1 Na primavera seguinte, época do ano em que os reis costumam sair para a guerra, Davi mandou que Joabe, os seus oficiais e o exército israelita fossem atacar os inimigos. Eles venceram os amonitas e cercaram a cidade de Rabá. Mas Davi ficou em Jerusalém.
2 Kanna ko yoku n kulivi, Dawuda u ɗa̱nga̱i a̱ ubuta̱ u kuvuka u ni, ɗa wu uta̱i a̱ kuka̱ra̱sa̱ a gaɗi e kefeku ko tsugono ka̱ ni, ɗa we enei vuka a̱ kusumba̱ a̱ kushiri. Vuka va tana wi ta̱ n tsuloboi ka̱u.
2 Uma tarde Davi se levantou, depois de ter dormido um pouco, e foi passear no terraço do palácio. Dali viu uma mulher muito bonita tomando banho.
3 Ɗa Dawuda u suki agbashi a̱ ni ece ko vuka vu yayi. Ɗa kabara ka ko bonoi ka danai Dawuda, <<Vuka va kula ku ni ku ɗa Betusheba. Mekere ma Eliyam, vuka vu Uriya vuza vu Hitiya.>>
3 Aí ele mandou que descobrissem quem era aquela mulher e soube que era Bate-Seba, filha de Eliã e esposa de Urias, o heteu.
4 Ɗa Dawuda u suki a bana e ɗeke yi, ana u yawai a kpaꞋa ku mogono ma, ɗa tana mogono ma ma vaki n a̱yi. Wana ɗai tana vuka va vu kotso kutakpa nshinda̱ ana we enei kusumbu ku ni, ɗa tana u bonoi a kpaꞋa.
4 Então Davi mandou que alguns mensageiros fossem buscá-la. Eles a trouxeram, e Davi teve relações com ela. Bate-Seba tinha justamente terminado o seu ritual mensal de purificação . Ela voltou para casa
5 Ɗa tana vuka va vu ɗikai ka̱tsuma̱, ɗa u suꞋuki n akaka a dana mogono Dawuda, <<Mi ta̱ n ka̱tsuma̱.>>
5 e depois descobriu que estava grávida e mandou um recado a Davi contando isso.
6 Ɗa Dawuda u suki n akaka a dana kovonshi vo osoji a̱ ni, Jowabu,<<SuꞋuku mu n Uriya vuza vu Hitiya.>>Ɗa Jowabu u suki Uriya u Dawuda.
6 Davi mandou então esta mensagem a Joabe: — Mande que Urias, o heteu, venha falar comigo. E Joabe obedeceu.
7 Ana Uriya u yawai, ɗa Dawuda we ecei ni ko Jowabu n osoji a̱ ni i ta̱ ɗe m ma̱ta̱na̱, n uteku tsu na kuvon ka ki ɗe.
7 Quando Urias chegou, Davi perguntou a ele se Joabe e as tropas estavam bem e como estava indo a guerra.
8 Ɗa Dawuda u danai ni, <<Bana vu uvuka biꞋi kenu a kpaꞋa ku nu.>> Ana Uriya wu uta̱i e kefeku ko mogono ka, ɗa mogono ma zuwai o tonoi ni n ili i kulyaꞋa.
8 Depois disse a Urias: — Vá para casa e descanse um pouco. Urias saiu, e Davi mandou levar um presente à casa dele.
9 Ama Uriya u bana a kpaꞋa ku ni ba, ɗa wa asai lo a̱ utsutsu u kefeku ko mogono koɓolo n agbashi a vuzagbayin vi ni.
9 Mas Urias não foi para casa; em vez disso, dormiu no portão do palácio junto com os guardas do rei.
10 Ana a danai Dawuda Uriya va u wu asa a kpaꞋa ba, ɗa u ɗeke ni we ecei ni, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa vu kpa̱ɗa̱i kubana a kpaꞋa? Avu na vi ishi vi yaꞋin nwalu?>>
10 Quando Davi soube que Urias não tinha ido para casa, perguntou-lhe: — Você acaba de voltar depois de ter ficado fora muito tempo. Por que não foi para casa?
11 Ɗa Uriya u danai mogono Dawuda, <<Akpati vu uzuwakpani, n osoji a Isaraila n Yahuda i ta̱ ɗe a a̱pa̱m. Vuza vu kelime vu va̱ Jowabu n aza a gbagbaꞋin osoji i ta̱ ɗe e keteshe. Nini ɗai n kubana a kpaꞋa ku va̱ n lyaꞋa n soꞋo ka̱ta̱ kpamu n vaku n vuka vu va̱? N kucuna ta̱ mpa ma kuyaꞋan ili i nanlo ba.>>
11 Urias respondeu: — Os homens de Israel e de Judá estão longe, na frente de batalha, e a
12 Ɗa Dawuda u danai Uriya, <<Doku vu asa na anana, ka̱ta̱ mkpa n yeve n dana wu vu wala vu bono ɗe.>> Ɗa Uriya u doku wa asai lo a Urushelima.
12 Então Davi disse: — Fique aqui o resto do dia. Amanhã eu o mandarei de volta. E Urias ficou em Jerusalém naquele dia e no dia seguinte.
13 Ana kayin ka asai ɗa Dawuda u ɗekei ni u ta̱wa̱ u lyaꞋa ilikulyaꞋa, ɗa kpamu u zuwai ni u soꞋi ma̱ra̱ ali ma makai ni. Ama n nannai dem Uriya u bana wa asa a kpaꞋa ku ni kayin ka nanlo ba, ɗa u vaki a kajiba wa asai e kefeku ko mogono koɓolo n agbashi a vuzagbayin vi ni.
13 Davi convidou-o para jantar e fez com que ele ficasse bêbado. Mesmo assim, Urias não foi para casa naquela noite. Em vez disso, dormiu no seu cobertor, no quarto da guarda do palácio.
14 Ana kayin ka asai n usana, ɗa Dawuda u ɗanai katagarda ka akaka ɗa u nekei Uriya u banka Jowabu.
14 Na manhã seguinte, Davi escreveu uma carta a Joabe e a mandou por Urias.
15 Punu akaka a u dana ta̱ Jowabu, <<Banka Uriya kelime a̱ ubuta̱ u na vishili vu laꞋi n usuɗukpi, ka̱ta̱ i bono n ka̱ca̱pa̱ i ka̱sukpa̱ a una yi.>>
15 Davi escreveu o seguinte: “Ponha Urias na linha de frente, onde a luta é mais pesada. Depois se retire e deixe que ele seja morto.”
16 Ana Jowabu u yawai n vishili ɗevu n likuci ya, ɗa u zuwai Uriya u shamgba a̱ ubuta̱ u na u yevei osoji aza a Amon a na fuɗai kuvon i.
16 Por isso, enquanto estava cercando a cidade, Joabe mandou Urias para um lugar onde sabia que o inimigo estava mais forte.
17 Ana osoji a̱ likuci a̱ uta̱i a̱ shilika̱i n Jowabu, ɗa a unai osoji a Dawuda o yoku. Koɓolo n Uriya vuza vu Hitiya feu punu.
17 As tropas inimigas saíram da cidade, lutaram contra as forças de Joabe e mataram alguns oficiais de Davi. E Urias também foi morto.
18 Ɗa Jowabu u suki n akaka a bana a dana Dawuda tsu na kuvon ka ki a nwalu.
18 Então Joabe mandou a Davi notícias da batalha.
19 Ɗa Jowabu u danai vuza vu usuki va, <<Dana mogono Dawuda uteku tsu na kuvon ki a nwalu ra̱ka̱.
19 Ele disse ao mensageiro o seguinte: — Se, depois que você contar ao rei tudo sobre a batalha,
20 Ɗa baci vu enei mogono ma yaꞋin wupa ali ɗa we ecei nu, <Yiɗa̱i i zuwai ali ɗa i yawai ɗevu n likuci ya n vishili? A̱ɗa̱ i yeve a na a kufuɗa kutawa ɗa̱ n ayaꞋa n tsu nshilya ba?
20 ele ficar zangado e perguntar: “Por que vocês chegaram tão perto da cidade para lutar com eles? Não viram que eles poderiam atirar flechas do alto da muralha?
21 I ciɓa n ili i na i ciya̱i Abimeleki maku ma Jerubeshetu ba? Na ɗe a Tebezu vuka ɗa vu taɗuki kutali a mashilya ma̱ likuci ma, ɗa tana ku varai ni a kaci ɗa u kuwa̱i lo. Adama a̱ yiɗa̱i i banai ɗevu m mashilya ma̱ likuci ma?> Dawuda mogono we ece wu baci nannai, ka̱ta̱ vu dana yi, <Kagbashi ka̱ nu Uriya vuza vu Hitiya feu u kuwa̱ ta̱.> >>
21 Vocês não lembram como Abimeleque, filho de Jerubesete, foi morto? Foi na cidade de Tebes, onde uma mulher atirou de cima da muralha uma pedra de moinho e o matou. Então por que vocês chegaram tão perto da muralha?” Se o rei perguntar isso, responda: “Urias, seu oficial, também foi morto.”
22 Ɗa tana vuza vu usuki va u banai u danai Dawuda ili i na Jowabu u danai ni ra̱ka̱.
22 Então o mensageiro foi e disse a Davi o que Joabe tinha mandado.
23 Ɗa vuza vu suki va u danai Dawuda, <<Irala i tsu yi uta̱ ta̱ adama a na a̱ shilika̱ n a̱tsu e keteshe, ɗa tana tsu lokoi le a kubana a̱ utsutsu u likuci.
23 O mensageiro disse assim: — Os inimigos eram mais fortes do que nós e saíram para fora da cidade para lutar em campo aberto. Mas nós os forçamos a voltar para o portão da cidade.
24 Ɗa aza a̱ vishili e le a na i a kuyaꞋan vishili nu njiki, a taki ayaꞋa n tsu mashilya ɗa a unai osoji a̱ nu o yoku. Ali kagbashi ka̱ nu Uriya feu u kuwa̱i.>>
24 Então eles atiraram flechas do alto da muralha contra nós, e alguns dos seus oficiais foram mortos. E o seu oficial Urias também morreu.
25 Ɗa Dawuda u danai vuza vu suki va,<<Bono ɗe vu dana Jowabu kadanshi ka nampa ka, <Ka̱ta̱ u na̱mgba̱ ka̱tsuma̱ adama a kakuna ka nampa ba, adama a na kotokobi ka tsu zagba vuza na wa kuna ba. Dana yi u lulukpa̱ ka̱ta̱ kpamu u doku utsura ali u la̱nga̱sa̱ i ɗa ra̱ka̱-ra̱ka̱.> Dokushi nannai.>>
25 Davi respondeu ao mensageiro: — Anime Joabe e diga-lhe que não fique preocupado, pois numa batalha nunca se sabe quem vai morrer. Diga-lhe que ataque com mais força, até conquistar a cidade.
26 Ana vuka vu Uriya Betsheba u panai vali vu ni vu kuwa̱ ta̱, ɗa u yaꞋin kpalu adama a vali vu ni.
26 Bate-Seba soube que o marido tinha morrido e chorou por ele.
27 Ana ayin a kpalu a lazai, ɗa Dawuda u suki a̱ tuka̱ yi m Betsheba va a kpaꞋa ku ni, ɗa wo okpoi vuka vu ni ali ɗa tana u matsakai ni maku mo kolobo. Ama Vuzavaguɗu u pana uyoꞋo n ili i na Dawuda u yaꞋin va ba.
27 Depois que passou o tempo de luto, Davi mandou trazê-la para o palácio. Ela se tornou sua esposa e lhe deu um filho. Mas o Senhor não gostou do que Davi tinha feito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.