2 Samuel 11

asg (ASG) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ana ka̱ya̱ ko doku ko bonoi, a ayin a na ngono n tsu uta̱ kuvon, ɗa Dawuda u suki Jowabu n aza e kelime ko osoji a̱ ni koɓolo n osoji aza a Isaraila ra̱ka̱, a bana una aza Amon. Ɗa kpamu a kanzai likuci i Raba. Ama ɗa Dawuda u shamgbai a Urushelima.
1 E sucedeu, depois de o ano ter expirado, na época em que os reis saíam para a batalha, que Davi enviou Joabe, e com ele os seus servos, e todo o Israel; e eles destruíram os filhos de Amom, e sitiaram Rabá. Davi, porém, se manteve em Jerusalém.
2 Kanna ko yoku n kulivi, Dawuda u ɗa̱nga̱i a̱ ubuta̱ u kuvuka u ni, ɗa wu uta̱i a̱ kuka̱ra̱sa̱ a gaɗi e kefeku ko tsugono ka̱ ni, ɗa we enei vuka a̱ kusumba̱ a̱ kushiri. Vuka va tana wi ta̱ n tsuloboi ka̱u.
2 E sucedeu, ao cair da noite, que Davi se levantou da sua cama e caminhava sobre o terraço da casa do rei; e do terraço ele viu uma mulher se banhando; e a mulher era mui bonita de se olhar.
3 Ɗa Dawuda u suki agbashi a̱ ni ece ko vuka vu yayi. Ɗa kabara ka ko bonoi ka danai Dawuda, <<Vuka va kula ku ni ku ɗa Betusheba. Mekere ma Eliyam, vuka vu Uriya vuza vu Hitiya.>>
3 E Davi enviou a inquirir acerca da mulher. E foi-lhe dito: Não é essa Bate-Seba, a filha de Eliã, a esposa de Urias, o heteu?
4 Ɗa Dawuda u suki a bana e ɗeke yi, ana u yawai a kpaꞋa ku mogono ma, ɗa tana mogono ma ma vaki n a̱yi. Wana ɗai tana vuka va vu kotso kutakpa nshinda̱ ana we enei kusumbu ku ni, ɗa tana u bonoi a kpaꞋa.
4 E Davi enviou mensageiros, e a tomou; e ela adentrou a ele, e ele se deitou com ela; porquanto ela estava purificada da sua impureza; e ela retornou à sua casa.
5 Ɗa tana vuka va vu ɗikai ka̱tsuma̱, ɗa u suꞋuki n akaka a dana mogono Dawuda, <<Mi ta̱ n ka̱tsuma̱.>>
5 E a mulher concebeu, e mandou contar a Davi, e disse: Estou com criança.
6 Ɗa Dawuda u suki n akaka a dana kovonshi vo osoji a̱ ni, Jowabu,<<SuꞋuku mu n Uriya vuza vu Hitiya.>>Ɗa Jowabu u suki Uriya u Dawuda.
6 E Davi enviou a Joabe, dizendo: Envia-me Urias, o heteu. E Joabe enviou Urias até Davi.
7 Ana Uriya u yawai, ɗa Dawuda we ecei ni ko Jowabu n osoji a̱ ni i ta̱ ɗe m ma̱ta̱na̱, n uteku tsu na kuvon ka ki ɗe.
7 E quando Urias havia chegado até ele, Davi exigiu dele saber sobre como estava Joabe, como estava o povo, e como prosperava a guerra.
8 Ɗa Dawuda u danai ni, <<Bana vu uvuka biꞋi kenu a kpaꞋa ku nu.>> Ana Uriya wu uta̱i e kefeku ko mogono ka, ɗa mogono ma zuwai o tonoi ni n ili i kulyaꞋa.
8 E Davi disse a Urias: Desce à tua casa, e lava os teus pés. E Urias partiu da casa do rei, e ali seguiu-lhe uma porção de carne da parte do rei.
9 Ama Uriya u bana a kpaꞋa ku ni ba, ɗa wa asai lo a̱ utsutsu u kefeku ko mogono koɓolo n agbashi a vuzagbayin vi ni.
9 Urias, no entanto, dormiu à porta da casa do rei, com todos os servos do seu senhor, e não desceu à sua casa.
10 Ana a danai Dawuda Uriya va u wu asa a kpaꞋa ba, ɗa u ɗeke ni we ecei ni, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa vu kpa̱ɗa̱i kubana a kpaꞋa? Avu na vi ishi vi yaꞋin nwalu?>>
10 E quando contaram a Davi, dizendo: Urias não desceu à sua casa; Davi disse a Urias: Não vieste da tua jornada? Por que, então, não desceste à tua casa?
11 Ɗa Uriya u danai mogono Dawuda, <<Akpati vu uzuwakpani, n osoji a Isaraila n Yahuda i ta̱ ɗe a a̱pa̱m. Vuza vu kelime vu va̱ Jowabu n aza a gbagbaꞋin osoji i ta̱ ɗe e keteshe. Nini ɗai n kubana a kpaꞋa ku va̱ n lyaꞋa n soꞋo ka̱ta̱ kpamu n vaku n vuka vu va̱? N kucuna ta̱ mpa ma kuyaꞋan ili i nanlo ba.>>
11 E Urias disse a Davi: A arca, e Israel, e Judá habitam em tendas; e o meu senhor, Joabe, e os servos do meu senhor estão acampados nos campos abertos; entrarei eu, então, na minha casa para comer e beber e me deitar com a minha esposa? Como tu vives e como vive a tua alma, tal coisa não farei.
12 Ɗa Dawuda u danai Uriya, <<Doku vu asa na anana, ka̱ta̱ mkpa n yeve n dana wu vu wala vu bono ɗe.>> Ɗa Uriya u doku wa asai lo a Urushelima.
12 E Davi disse a Urias: Espera aqui hoje também, e amanhã eu te deixarei partir. Assim, Urias permaneceu em Jerusalém naquele dia, e no dia seguinte.
13 Ana kayin ka asai ɗa Dawuda u ɗekei ni u ta̱wa̱ u lyaꞋa ilikulyaꞋa, ɗa kpamu u zuwai ni u soꞋi ma̱ra̱ ali ma makai ni. Ama n nannai dem Uriya u bana wa asa a kpaꞋa ku ni kayin ka nanlo ba, ɗa u vaki a kajiba wa asai e kefeku ko mogono koɓolo n agbashi a vuzagbayin vi ni.
13 E quando Davi lhe chamou, ele comeu, e bebeu diante dele; e ele o embebedou; e, ao anoitecer, ele saiu com os servos do seu senhor para se deitar na sua cama, mas não desceu à sua casa.
14 Ana kayin ka asai n usana, ɗa Dawuda u ɗanai katagarda ka akaka ɗa u nekei Uriya u banka Jowabu.
14 E sucedeu, pela manhã, que Davi escreveu uma carta a Joabe, e a enviou por mão de Urias.
15 Punu akaka a u dana ta̱ Jowabu, <<Banka Uriya kelime a̱ ubuta̱ u na vishili vu laꞋi n usuɗukpi, ka̱ta̱ i bono n ka̱ca̱pa̱ i ka̱sukpa̱ a una yi.>>
15 E ele escreveu na carta, dizendo: Colocai Urias na linha de frente da batalha mais ardente, e retirai-vos dele, para que ele possa ser ferido, e morra.
16 Ana Jowabu u yawai n vishili ɗevu n likuci ya, ɗa u zuwai Uriya u shamgba a̱ ubuta̱ u na u yevei osoji aza a Amon a na fuɗai kuvon i.
16 E sucedeu, quando Joabe observava a cidade, que ele designou Urias para um local onde ele sabia que havia homens valentes.
17 Ana osoji a̱ likuci a̱ uta̱i a̱ shilika̱i n Jowabu, ɗa a unai osoji a Dawuda o yoku. Koɓolo n Uriya vuza vu Hitiya feu punu.
17 E os homens da cidade saíram, e lutaram com Joabe; e ali caíram alguns do povo dos servos de Davi; e Urias, o heteu, também morreu.
18 Ɗa Jowabu u suki n akaka a bana a dana Dawuda tsu na kuvon ka ki a nwalu.
18 Então Joabe mandou dizer a Davi todas as coisas a respeito da guerra;
19 Ɗa Jowabu u danai vuza vu usuki va, <<Dana mogono Dawuda uteku tsu na kuvon ki a nwalu ra̱ka̱.
19 e encarregou o mensageiro, dizendo: Quando terminares de contar os assuntos da guerra ao rei,
20 Ɗa baci vu enei mogono ma yaꞋin wupa ali ɗa we ecei nu, <Yiɗa̱i i zuwai ali ɗa i yawai ɗevu n likuci ya n vishili? A̱ɗa̱ i yeve a na a kufuɗa kutawa ɗa̱ n ayaꞋa n tsu nshilya ba?
20 e se assim for que a ira do rei se suscite, e ele te diga: Por que vos aproximastes tanto da cidade quando lutáveis? Não sabíeis vós que eles atirariam da muralha?
21 I ciɓa n ili i na i ciya̱i Abimeleki maku ma Jerubeshetu ba? Na ɗe a Tebezu vuka ɗa vu taɗuki kutali a mashilya ma̱ likuci ma, ɗa tana ku varai ni a kaci ɗa u kuwa̱i lo. Adama a̱ yiɗa̱i i banai ɗevu m mashilya ma̱ likuci ma?> Dawuda mogono we ece wu baci nannai, ka̱ta̱ vu dana yi, <Kagbashi ka̱ nu Uriya vuza vu Hitiya feu u kuwa̱ ta̱.> >>
21 Quem feriu Abimeleque, o filho de Jerubesete? Não lançou uma mulher um pedaço de uma mó da muralha sobre ele, de modo que morreu em Tebes? Por que chegastes vós perto do muro? Então dirás: Teu servo Urias, o heteu, está morto também.
22 Ɗa tana vuza vu usuki va u banai u danai Dawuda ili i na Jowabu u danai ni ra̱ka̱.
22 Assim, o mensageiro se foi, e chegou e apresentou a Davi tudo pelo que Joabe o havia enviado.
23 Ɗa vuza vu suki va u danai Dawuda, <<Irala i tsu yi uta̱ ta̱ adama a na a̱ shilika̱ n a̱tsu e keteshe, ɗa tana tsu lokoi le a kubana a̱ utsutsu u likuci.
23 E o mensageiro disse a Davi: Certamente os homens prevaleceram contra nós, e saíram até nós no campo, e estivemos sobre eles até a entrada do portão.
24 Ɗa aza a̱ vishili e le a na i a kuyaꞋan vishili nu njiki, a taki ayaꞋa n tsu mashilya ɗa a unai osoji a̱ nu o yoku. Ali kagbashi ka̱ nu Uriya feu u kuwa̱i.>>
24 E os artilheiros atiravam da muralha sobre os teus servos; e alguns dos servos do rei estão mortos, e o teu servo Urias, o heteu, está morto também.
25 Ɗa Dawuda u danai vuza vu suki va,<<Bono ɗe vu dana Jowabu kadanshi ka nampa ka, <Ka̱ta̱ u na̱mgba̱ ka̱tsuma̱ adama a kakuna ka nampa ba, adama a na kotokobi ka tsu zagba vuza na wa kuna ba. Dana yi u lulukpa̱ ka̱ta̱ kpamu u doku utsura ali u la̱nga̱sa̱ i ɗa ra̱ka̱-ra̱ka̱.> Dokushi nannai.>>
25 Então, Davi disse ao mensageiro: Assim dirás a Joabe: Não deixes esta questão te aborrecer, porque a espada devora tanto a um, quanto a outro; faz a tua batalha mais forte contra a cidade, e derruba-a; e encoraja tu a ele.
26 Ana vuka vu Uriya Betsheba u panai vali vu ni vu kuwa̱ ta̱, ɗa u yaꞋin kpalu adama a vali vu ni.
26 E, quando a esposa de Urias ouviu que Urias, o seu marido, estava morto, ela lamentou pelo seu marido.
27 Ana ayin a kpalu a lazai, ɗa Dawuda u suki a̱ tuka̱ yi m Betsheba va a kpaꞋa ku ni, ɗa wo okpoi vuka vu ni ali ɗa tana u matsakai ni maku mo kolobo. Ama Vuzavaguɗu u pana uyoꞋo n ili i na Dawuda u yaꞋin va ba.
27 E, quando o lamento havia passado, Davi mandou trazê-la para sua casa, e ela se tornou sua esposa, e lhe deu um filho. Contudo, a coisa que Davi havia feito desagradou o SENHOR.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.